กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพครับ ผม สมคิด บาลไธสง สมาชิกรัฐสภา พรรคเพื่อไทยจาก จังหวัดหนองคาย ท่านประธานที่เคารพครับ ผมขอร่วมอภิปรายแสดงความคิดเห็น โดยเฉพาะเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนนะครับ ในหัวข้อแรก แล้วก็เกี่ยวกับข้อตกลง ร่วมกันนะครับ ๒-๓ เรื่องนะครับ

เรื่องแรกพูดถึงการละเมิดสิทธิมนุษยชนนะครับ โดยเฉพาะในประเทศไทย ผมไม่พูดถึงโรฮิงยาอะไรนะ ผมเสนอปัญหา อันนี้เหตุการณ์เกิดขึ้นในประเทศไทยเรา ตั้งแต่ป้ ๒๕๒๐ นะครับ ตั้งแต่ช่วงเขมรมีสงครามกลางเมืองนะครับ ซึ่งปัญหาอันนี้เกิดขึ้น ที่ชายแดนจังหวัดสระแก้วนะครับ บังเอิญผมเปึนคณะกรรมาธิการกิจการชายแดนไทย ผมถึงได้ทราบข้อมูลเรื่องนี้นะครับ ในป้นั้นเกิดสงครามเขมร ชาวเขมรก็อพยพหนีสงครามมา มาเข้ามาประชิดชายแดนไทยนะครับ รุกเข้ามาเปึนกิโลเมตรนะครับ เพราะฉะนั้น ที่ดินชาวบ้านที่เคยอยู่ในสมัยป้ ๒๕๒๐ ก็ได้อพยพ ทางฝ์ายทหารก็อพยพผู้คนเราออกมา จากที่เขาทําอยู่ทํากินนะครับออกมา เดี๋ยวนี้มีปัญหาเท่าที่ถูกร้องเรียนมารวบรวม ได้ประมาณ ๓๐๐ กว่าคน ๓๐๐ กว่าครอบครัวนะครับ จากอําเภออรัญประเทศ และอําเภอโคกสูงนะครับ ซึ่งชุมชนนี้เรียกว่า ชุมชนหนองจาน เปึนชุมชนชาวกัมพูชา เดี๋ยวนี้มีประชากรประมาณ ๔,๐๐๐ คนนะครับที่เข้ามายึดที่ทํากินของพี่น้องประชาชน นะครับ เมื่อเราจะไปประชุมอาเซียนผมก็อยากเสนอให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องได้ไปอธิบาย ซึ่งเปึนข้อตกลง เขาเรียกว่า ข้อตกลงร่วมกันระหว่างไทยกับเขมรนะครับ กัมพูชา ตั้งแต่ สมัยรัฐบาลท่านนายกรัฐมนตรี ชวน เท่าที่ผมศึกษามา เพราะฉะนั้นอันนี้ก็เปึนตราบาป ของพี่น้องชาวสระแก้ว อําเภออรัญประเทศและโคกสูง เขาร้องเรียนมายัง คณะกรรมาธิการกิจการชายแดนไทยซึ่งผมได้ร่วมเปึนกรรมาธิการอยู่นะครับ ก็อยากฝากว่า ตอนนี้ปัญหาก็คือว่าเมื่ออพยพชาวบ้านออกหนีมาแล้ว เขามีใบที่ดินมีอะไรหมด ทั้งใบ ส.ค. ๑ ใบ น.ส. ๒ น.ส. ๓ นะครับอยู่ในบริเวณนี้ เดี๋ยวนี้ชาวบ้านถือ เอกสารสิทธิเปึนใบกระดาษเฉย ๆ แต่เอาไปทําอะไรไม่ได้ ฝ์ายทหารเราขณะนี้ก็ไม่ให้ เข้าไป อันนี้ก็คือปัญหาไม่ให้เข้าไปทํากิน ทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่กลัวอะไร ตอนนี้เหตุการณ์ บ้านเมืองมันสงบแล้วนะครับ ข้อตกลงนี้ป้ ๒๕๓๓ หรือป้ ๒๕๓๕ ประมาณนี้ครับ เปึนข้อตกลงซึ่งท่านชายเรานี่ละ ผู้ว่า กทม. ปัจจุบันนี้ละไปบันทึก ไปลงทําสัญญากับเขาไว้ ข้อตกลงนี้นะครับ ก็อยากฝากให้ผู้เกี่ยวข้องที่ไปร่วมประชุมอาเซียน ซัมมิทนะครับ ได้ไปปรึกษาหารือว่าทําอย่างไร ประชาชนชาวกัมพูชาที่เข้ามาประชิดเลยชายแดนมาตั้ง ๔,๐๐๐ คนนี้ในชุมชนหนองจานนี่นะครับ จะได้ถอยออกไปแล้วชาวบ้านก็จะได้เข้า ทํามาหากินนะครับ อันนี้ก็ขอฝากนะครับ พี่น้องเขาร้องเรียนมานะครับ

อีกประการหนึ่งก็คือ ผมสนใจเกี่ยวกับเรื่องการเสริมสร้างกฎเกณฑ์ร่วมกัน ที่ในข้อสรุป บทสรุปของการจัดตั้งสมาคมอาเซียน คือเดี๋ยวนี้ปัญหาชายแดน ผมได้มี โอกาสไปร่วมประชุมกับคณะกรรมาธิการกิจการชายแดนไทยทั่วประเทศรอบ ๆ นอก ทั้งประเทศเขมร ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า ประเทศลาวนะครับ ได้ทราบปัญหา ซึ่งอยากจะให้ผู้เกี่ยวข้องนําไปเจรจาด้วย เพราะว่าเรื่องการตั้งกฎเกณฑ์ให้มันเปึน อันเดียวกัน ผมยกตัวอย่างการค้าอย่างเดียว ผมยกตัวอย่างไม้ครับ ค้าไม้ในพม่า ค้าไม้ ในกัมพูชาและลาวไม่เหมือนกัน กฎเกณฑ์ไม่เหมือนกันทั้ง ๆ ที่อยู่กระทรวงพาณิชย์ น่าจะมี กฎเกณฑ์เดียวกัน เพราะฉะนั้นพม่าจะเอาไม้มาไทยไม่ได้ ไม่เหมือนเขมรสมัยก่อน เดี๋ยวนี้ เพราะว่ากฎเกณฑ์แต่ละประเทศไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นเวลาพ่อค้าจะไปค้าขาย ระหว่างชายแดนลําบากมาก พม่าจําเปึนต้องเอาไม้สักราคาดี ๆ ไม้ดี ๆ ไปขายให้จีน จีนเขารับไม่อั้น แต่ประเทศไทยต้องจําเปึนไปซื้อไม้ที่ประเทศจีนซึ่งแพงกว่า นี่คือข้อตกลง อะไรซึ่งมันไม่เปึนอันเดียวกัน ทําให้เราเสียเปรียบนะครับ ไม่รู้กติกาอะไรนะครับ อันนี้ก็อยากฝากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเอาอันนี้ไปเจรจาเพื่อให้เปึนข้อตกลงอันเดียวกันใน พี่น้องตามชายแดนทุกประเทศนะครับ

อีกเรื่องหนึ่งก็อยากแสดงความคิดเห็นว่า การมีมาตรการสร้างความ ไว้เนื้อเชื่อใจ อันนี้ก็เหมือนกัน เดี๋ยวนี้หลายคนก็พูดไปแล้ว แม้แต่ในประเทศเราก็ยัง ไม่ไว้ใจกันนะครับ เราจะทําอย่างไร จะไปตอบเขาอย่างไร ภายในประเทศตัวเองก็ยัง ไม่ไว้ใจกัน ยังแตกกันเปึนฝักเปึนฝ์ายนะครับ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ถ้าใคร ไม่ตาบอดและถ้าใครดูโทรทัศน์ โทรทัศน์ไปทั่วประเทศเลย อาจารย์สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ ไปพูดได้อย่างไร พูดลักษณะไม่สร้างสรรค์อยู่ที่จังหวัดอุดรธานีนะครับ ผมดูตลอดทั้งคืนเลยวันนั้นผมไม่นอน คือลักษณะสังคมเราไม่รู้อะไร ไม่ไว้ใจกัน ขนาดที่จะไปอภิปรายที่จังหวัดอุดรธานีต้องไปขุดหลุมเพาะนะครับ อยู่หนองประจักษ์ ผมงงเหมือนกันว่า เออ ประเทศไทยทําไมเลวร้ายขนาดนั้น ถ้าเรามีความบริสุทธิ์ใจจะไป รวมถึงผู้นําของพันธมิตรต้องลงเครื่องบินที่ขอนแก่น รถทหารเปึนขบวน นําขบวนไป เหมือนกับผู้วิเศษอะไรอย่างนี้ สังคมไทยเราจะไว้ใจ ได้อย่างไร ไว้ใจกันได้อย่างไร แล้วท่านจะไปตอบชาวโลกเขาอย่างไรนะครับ แล้วก็มี คําหนึ่งพูดขึ้นน่าสลดใจมากอาจารย์สมเกียรติพูด พวกเราคือพวกที่เปึนเจ้าของสถาบัน หรือรักสถาบัน หดหู่มากเลย ผมก็เปึนคนไทย ผมนอนฟังโทรทัศน์ทั้งคืนเลยวันนั้น น้อยใจ จริง ๆ ทําไมถึงกล้าพูดถึงขนาดนั้น ใครอยู่เบื้องหลังในการไปบอกแบบนั้นว่าเปึนเจ้าของ สถาบัน เปึนคนรักสถาบัน คนอื่นไม่ได้รักสถาบันเหมือนเขา นี่ละครับอันนี้คือ ความไม่ไว้ใจกัน นี่ละครับขนาดในประเทศเราก็ยังเปึนอย่างนี้ แล้วไปคุยกับต่างประเทศ เราจะไปคุยว่าอย่างไร อันนี้ก็อยากฝากเหมือนกันนะครับ

สําหรับเรื่องแรงงานต่างด้าวก็เหมือนกัน ผมก็มีประเด็นที่แตกต่างออกไป ท่านประธานที่เคารพครับ เท่าที่ผมได้สัมผัสกับแรงงานต่างด้าวนะครับ โดยเฉพาะ แรงงานจากประเทศลาว เท่าที่ฟังหรือคุยกับ ส.ส. จังหวัดทางภาคตะวันตกของประเทศ จริง ๆ แล้วนะครับเราทําไมไม่ออกกฎระเบียบหรือทําบัตรให้เขาให้เรียบร้อย คือห้ามไว้ ก็ไม่อยู่ เมื่อห้ามไม่อยู่ก็ปล่อยเขาเปึนแรงงานเถื่อน เมื่อเปึนแรงงานเถื่อนเราก็ไม่ได้อะไรเลย จากแรงงานนะครับ เขามาอยู่แล้วเต็มประเทศ ตามจับ จับก็จับ เขาปล่อยให้จับ จับแล้วก็ส่งกลับประเทศ วันหลังก็กลับมาอีก มันเปึนอยู่อย่างนี้ครับ แต่ถ้าเรายอมทําบัตร ให้เขา เราก็ได้ค่าธรรมเนียมค่าอะไร คนหนึ่งไม่น้อยนะครับ อย่างที่ทางหนองคาย ก็ประมาณ ๔,๐๐๐ บาทต่อคนนะครับ ต่อ ๖ เดือนนะครับ ไม่ทราบว่าที่จังหวัดอื่น ทําอย่างไรไม่ทราบ ทําไมไม่ออกกฎเกณฑ์เดียวกันในการที่จะรับคนงานต่างด้าวให้มา ถูกต้อง เพื่อเราจะมีรายได้ เดี๋ยวนี้ประเทศเรายิ่งแย่อยู่แล้ว ปล่อยให้เขามาแย่งงานทํา แล้วเราก็ไม่ได้อะไรนะครับ สิ่งที่ประหลาดที่สุดผมอยากอธิบายให้ฟังครับ ไม่ทราบว่าใคร เปึนต้นคิด เวลาทํานี่จะบอกว่า บัตรคุณจะมาทําอะไรก็ทํา เปึนมาทําเกษตรอย่างที่ จังหวัดหนองคายบ้านผม จะทําร้านอาหารก็ทําการเกษตร คือรู้อยู่เขามาทํางานทําบัตร ร้านอาหาร แต่ออกว่าทําการเกษตร ใครเปึนคนคิด เวลาตํารวจไปจับผิดหมดเหมือนกัน มีบัตรก็ผิดถ้าจับ ผมก็ว่ามันก็ต้มประเทศลาว ประเทศเขมร ประเทศพม่า ทําไมไม่จริงใจ ต่อกันอันนี้ นี่ละครับ พอไปจับผิดหมดเลย เพราะว่าทํางานผิดประเภท ตํารวจก็อ้างอันนี้ ฝ์ายตํารวจหรือ ตม. ก็อ้างอันนี้ไปจับคนงาน แล้วก็ไถกันอย่างนี้ นี่ละครับ คือเปึนปัญหาที่ ไม่จริงใจไม่แก้ปัญหากันจริงใจ ผมก็ฝากท่านผู้เกี่ยวข้องที่จะร่วมประชุมนะครับ โดยเฉพาะหัวหน้ารัฐบาล แล้วก็ท่านรัฐมนตรีหรือหัวหน้าคณะกระทรวงการต่างประเทศ จะไปทําการประชุมนี้ก็ขอให้ตั้งเปึนข้อสังเกตแล้วนําไปพิจารณาครับ ขอบคุณมากครับ