กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ และเพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติทุกท่าน ก่อนอื่นก็ขอขอบคุณท่านสมาชิก ผู้ทรงเกียรติที่ได้กรุณาเสนอชื่อผมให้รับหน้าที่เปึนรองประธาน ความจริงก็ไม่ได้รู้จักกัน โดยเปึนการส่วนตัว ก็รู้สึกขอบคุณที่ยังมีคนระลึกถึงผม ที่แรกตั้งใจว่าจะถอนตัว ทีนี้เมื่อ คิดว่าจะถอนตัวก็จำได้ว่าตอนที่รับการเสนอชื่อเปึนสมาชิกในตอนต้น เราได้แสดงความ จำนง ไว้ว่าเรายินดีที่จะรับเสนอชื่อเปึนสมาชิกสมัชชาฯ ซึ่งในขบวนการก็อาจจะมาถึง ขั้นตอน ที่เปึ้นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ก็ไม่ได้คิดอีกเช่นเดียวกันว่าจะติดเข้ามา เพราะว่าผม ได้แต้มเพียง ๘ แต้ม ก็ไม่คิดว่าจะมา แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเราได้ลงชื่อว่า เราจะรับหน้าที่ในการทํางาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการทํางานเพื่อประเทศชาติแล้ว ผมคิดว่า คงเปึนเรื่องที่เมื่อเรามีโอกาสเราคงจะต้องทำ โดยส่วนตัวป้ใหม่นี้อายุย่าง ๗๐ ป้ แล้วก็นับว่าอายุมากพอสมควร แต่ว่าเรื่องทำเพื่อชาตินี้ก็คิดว่าในโอกาสที่จะทำงาน อย่างนี้ ก็คงจะมีโอกาสไม่มากสำหรับผม ซึ่งก็ได้ทํางานมามากพอสมควร สำหรับให้เสนอ วิสัยทัศน์ ผมขออนุญาตเสนอสั้น ๆ เพียง ๓ ข้อ คือหน้าที่ของร้องประธานก็คือว่าคงต้องช่วยท่านประธานและก็ประสานงานกับ ท่านสมาชิกผู้มีเกียรติทุกท่าน ในความเห็นของผมประการแรกก็คือว่าในการ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ อาจจะต้องถามว่าทําไมต้องมาร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้กันอีก ผมเปึนคนหนึ่งในสมาชิกร่างรัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๔๐ เช่นเดียวกับท่านสมาชิกผู้มีเกียรติ ก่อนหน้าผมทั้ง ๒ ท่าน ถ้าจะพูดไปแล้วคนที่จะมารับสมัครเปึ้นรองประธานนี่เปึน สสร. ชุดที่แล้วทุกท่าน ในรัฐธรรมนูญฉบับที่แล้วเราถือว่าเปึ้นรัฐธรรมนูญฉบับที่ดีที่สุดในทาง วิชาการ แต่เมื่อใช้กับประเทศไทยมันมีปัญหาอย่างไร บังเอิญผมได้มีโอกาสได้ทำงาน ตามกลไกของรัฐธรรมนูญฉบับที่แล้ว ผมเปึนกรรมการคณะกรรมการปัองกันและ ปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ก็ได้เห็นว่าในประเด็นปัญหาถึงแม้ว่ารัฐธรรมนูญจะเขียน ไว้ดีแล้วก็ตาม มันก็มีช่องโหว่ แต่ก็นึกว่าทําไมเราไม่เขียนกันไว้ ในเรื่องของรัฐธรรมนูญ ผมคิดว่าเราไม่สามารถเขียนทุกเรื่องไว้ในรัฐธรรมนูญ ปัองกันทุกเรื่องไม่ให้มันเกิดขึ้น ประเด็นสําคัญมันอยู่ที่จริยธรรมของคนที่เข้าไปเกี่ยวข้องในรัฐธรรมนูญ เพราะฉะนั้นใน ประเด็นแรกผมคิดว่าคงจะต้องศึกษาว่ารัฐธรรมนูญฉบับที่แล้วมันมีข้อบกพร่องตรงไหน บ้าง แล้วเราจะแก้ปัญหาตรงนั้นอย่างไร อันนี้เปึ้นเรื่องแรกเลย ผมคิดว่าเปึ้นเรื่องใหญ่

ในประการที่ ๒ ก็คือว่าในเรื่องของข้อความคิดเห็นความร่วมมือจาก ประชาชนทั้งประเทศ คนจำนวน ๖๕ ล้านคนมีความคิดเห็นต่าง ๆ นานา ผมคิดว่าเปึน ความพยายามอย่างยิ่งของคณะกรรมการร่างรั่ฐธรรมนูญชุดนี้ที่จะต้องขอความเห็นหรือ ขอความร่วมมือต่าง ๆ และได้รัฐธรรมนูญมาที่เปึ้นที่ยอมรับของคนส่วนใหญ่ เราอาจจะ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของคนใดบางกลุ่มโดยเฉพาะ แต่โดยรวมแล้วมัน จะต้องเปึ้นรัฐธรรมนูญที่สามารถทํางานได้ ถึงแม้ว่าจะไม่ดีเลิศในทางวิชาการแต่ที่สําคัญ คือมันทํางานได้ มันเหมาะกับประเทศไทย อันนี้ผมคิดว่าคงจะต้องเปึนเรื่องสําคัญที่อยู่ ในใจของเราว่าไม่ใช่ว่าร่างแล้ว แล้วมันใช้งานไม่ได้ มันถึงจะดีเลิศทางวิชาการก็ตาม หรือ อะไรก็แล้วแต่ แต่ว่ามันไม่ แพร่คติเคิล (Practical) มันเปึ้นไปไม่ได้ในทางปฏิบัติ อันนั้น ผมคิดว่าไม่ควรจะออกมา

ในประการสุดท้ายเลยผมคิดว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้การร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับนี้มีเงื่อนเวลาอยู่ เราจะต้องทำให้เสร็จในเวลาที่กำหนด ผมได้ลองอ่านลองดูแล้วก็ พบว่าถ้าเราจะทำเจาะไปที่ประเด็นที่มันเปึ้นปัญหาแล้ว มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะทำ ไม่สำเร็จตามเงื่อนไขของเวลา ประเด็นปัญหาขึ้นอยู่ว่าเราจะทำงานกันอย่างไร เราจะวาง ตารางเวลาการทำงานอย่างไรเปึนขั้นเปึนตอน และเพื่อนสมาชิกทุกท่านก็จะต้องเสียสละ เวลาที่จะทํางานนี้ ผมคิดว่าถ้ารัฐธรรมนูญไม่สําเร็จ แล้วพวกเราต้องถูกยุบเลิกไปเปึน ความเสียหายตลอดชีวิตของคนที่เปึนสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เพราะฉะนั้นในประเด็น สุดท้ายเลยผมคิดว่าอย่างไร ๆ ก็ตามจะต้องเสร็จภายในกําหนดเวลา ถึงแม้ว่าจะต้องมา นอนที่สภาเพื่อร่างให้มันเสร็จก็ควรจะทำ ผมขออนุญาตเสนอวิสัยทัศน์สั้น ๆ และ ประการสุดท้ายเลยขอขอบคุณท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติที่ได้กรุณาเสนอชื่อผม โดยส่วนตัว ก็ยังไม่รู้จักกันหรือได้พูดจากัน ขอขอบคุณครับ