กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม นายธีรภัทร พริ้งศุลกะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์ กระผมขออนุญาตแสดงความเห็นแล้วก็อาจจะมีข้อเสนอแนะต่อไป ยังการปฏิบัติงานของสำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ ซึ่งจริง ๆ มันก็เป็นงาน ที่พวกเราภูมิใจได้เหมือนกันเพราะว่าการมาของสำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดิน แห่งชาติ มันก็เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของพวกเราในสภา ปี ๒๕๖๒ ชุดนี้ ก็คงจำได้ครับท่านเลขา ตั้งแต่วันที่ท่านยังเป็น ผอ. สำนักงานนโยบายและแผนของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมท่านรับผิดชอบในหน้าที่นี้ท่านก็คงเห็นแล้วว่าปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือการทำงาน บูรณาการร่วมกันกับหน่วยงานอื่น ๆ จนเป็นที่มาของการยกระดับ และวันนี้ท่านสามารถ บริหารไม่ใช่เฉพาะในส่วนของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเท่านั้น ท่านยัง สามารถบริหารไปในส่วนของกระทรวงมหาดไทย บริหารไปในส่วนของกระทรวงเกษตรและ สหกรณ์ได้ด้วย โดยเฉพาะการทำหน้าที่เป็นเลขาของคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ หรือที่เรียกว่า คทช. ซึ่งปัญหานี้มันก็เคยเป็นปัญหาที่ท่านเห็นอยู่แล้วว่าก่อนหน้านี้หน่วยงาน แต่ละหน่วยงานมีความรับผิดชอบที่ดินที่ไม่เหมือนกันและต่างกันแล้วก็ต้องมีหน่วยงานกลาง เพื่อบูรณาการหน่วยงานเหล่านี้เกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในประเทศไทยจัดการบริหารที่ดินเพื่อ จัดสรรให้กับพี่น้องที่กำลังมีปัญหา แต่สิ่งที่ผมเห็นก็อยากจะฝากเป็นข้อเสนอแนะว่าเรา เห็นก่อนหน้านี้ว่ามีการตั้งงานเพื่อที่จะแบ่งหน้าที่รับผิดชอบเพื่อทำให้มันเร็วยกตัวอย่างเช่น การตั้งอนุกรรมการนี่ครับ เราก็มีแค่ ๔ ที่ดำเนินการ แต่ปรากฏว่าปัจจุบันนี้กลายเป็น ๙ เข้าไปแล้ว ซึ่งมันกลายเป็นว่าแทนที่ว่าเราจะทำให้มันเร็วมากกว่าเดิม วันนี้การที่เรากระจายไปใน สิ่งเหล่านี้มันทำให้เหมือนกับสภาพที่ท่านเคยเผชิญหรือเปล่า ก็คือว่ามันมีหน่วยงานที่จะต้อง มาบูรณาการแล้วก็นัดเพื่อจะตัดสินใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่มันจะต้องทอดเวลาช้าไปอีก การล่าช้าก็เป็นความไม่ยุติธรรมสำหรับประชาชนเหมือนกันครับ เราใช้เวลาในการสร้าง หน่วยงานไม่กี่ปีครับ เราทำสำเร็จ แต่วันนี้อย่างที่เพื่อนสมาชิกหลายคนบอก ประชาชนเขา รอมานานแล้วเขาก็รอมานาน การรอของเขามันเหมือนกับว่ามันจะมีความหวังหรือเปล่า ถ้าเรายังทำงานกันในลักษณะแบบนี้ ผมจึงเห็นว่าถ้าหน่วยงานที่มีประโยชน์จริง ๆ ที่ท่าน ควรจะทำให้มันได้เร็วขึ้นผมคิดว่าคณะอนุกรรมการระดับจังหวัดนั้นหน่วยนั้นจะมีประโยชน์ ถ้าท่านกระจายอำนาจในการตัดสินใจลงไป ผมเชื่อว่าหน่วยนี้จะเป็นหน่วยงานที่สามารถ ทำได้เร็วมากกว่านี้ มากกว่าการที่จะตั้งเพิ่มอนุกรรมการไปอีกถึง ๔ คณะหรือ ๕ คณะ หรือต่อไปอาจจะมีอีกมากกว่านั้น ซึ่งก็จะเห็นเลยว่าตัวท่านเองรวมทั้งลูกน้องของท่านเข้าไป พัวพันกันอยู่เต็มไปหมด ถามว่าถ้าเราประชุมกันอยู่อย่างนี้ รอข้อมูลของแต่ละหน่วยงานอยู่ อย่างนี้ วันไหนที่เราจะได้ตัดสินใจบริบทสุดท้ายว่าพื้นที่แห่งนี้มันควรเป็นของประชาชน ความหวังสุดท้ายของประชาชนเขามีเพียงแค่ต้องการว่าในชีวิตนี้ชีวิตใดของเขาชีวิตหนึ่ง เท่านั้นเองว่าเขาควรจะมีโอกาสมีชื่อของเขาบนกระดาษตราครุฑเท่านั้นเองครับ เขารอ เขารอ เขารอ หลายครอบครัวเขาไม่สามารถรอได้และในระหว่างการรอของเขา เขาขาดโอกาสมาก ถ้าเราสามารถทำให้ได้เร็ว ซึ่งเพื่อนสมาชิกหลายคนของผมที่อภิปรายท่านก็คงเคยเห็นแล้วว่า เราพูดเรื่องของความเร็ว ถ้าท่านมีกรอบของเวลาว่าท่านจะดำเนินการในสิ่งเหล่านี้ให้ได้เร็ว ภายในปีต่อปีที่ท่านจะดำเนินการต่อไปนี้ผมคิดว่ามันทำได้เพราะ ยกตัวอย่างนะครับ ในหนังสือเล่มนี้มันแทบไม่มีอะไรเลยครับ เวลา ๕ ปีที่ท่านมานี่ ทั้ง ๆ ที่เนื้อของมันนี้ บทบริบทสำคัญอย่างเช่นในหน้า ๔๐ นี้ ผลการจัดที่ดินทำกินให้ชุมชน ปีงบประมาณ สรุปได้ ดังนี้ นี่ครับเนื้อที่มันควรจะมีแต่มันมีอยู่นิดเดียวแล้วก็ไม่มีรายละเอียดอะไรเลยทั้งสิ้น ไม่มีใครรู้หรอกว่าท่านได้ดำเนินการหรือทำอะไรลงไปในช่วง ๕ ๖ ปีที่ผ่านมา ก็เข้าใจว่านี่คือ รายงานฉบับแรก ซึ่งผมก็หวังว่ารายงานฉบับต่อไปจะมีรายละเอียดมากกว่านี้ และที่สำคัญ ที่สุดในรายงานหน้า ๔๔ หน้า ๔๕ นี้ พื้นที่เป้าหมาย คทช. ผมก็ลองเปิดเข้าไปดูครับ มีภาพ ให้สแกน (Scan) ข้อมูลพื้นที่เป้าหมาย คทช. ในแต่ละจังหวัด ประมาณ ๒๐ หน้า ซึ่งมันควร จะอยู่ในนี้ครับ นี่คือหัวใจของมัน แล้วส่วนที่คุณควรจะสแกน (Scan) ต่อไปก็คือคุณควรจะ ลองบอกว่าพื้นที่ที่เหลือในแต่ละจังหวัดไม่ว่าจะคุณกำหนดเป็นรูปแบบของตรงไหนมันควร จะบอกได้ว่าตรงนี้คือป่า ตรงนี้คือเขตอนุรักษ์ ชื่อนั้น ชื่อนี้ ชื่อของสถานที่ หน่วยลงไป รายละเอียดซึ่งมันควรจะมีมากกว่านี้ มันไม่ใช่แค่ วันนี้ก็เป็นรายงานผลเหมือนผลการประชุม ทั่วไป ซึ่งอ่านแล้วเกินครึ่งมันไม่มีประโยชน์จริง ๆ อันนี้ก็ขอฝาก แต่ด้วยความเข้าใจว่านี่ก็คือ เป็นรายงานฉบับแรกซึ่งผมก็หวังว่ารายงานฉบับในปี ๒๕๖๔ หรือว่าฉบับต่อไปในปี ๒๕๖๕ จะมีรายละเอียดมากกว่านี้ แล้วสิ่งที่ผมอยากจะฝากอีกนิดหนึ่งนะครับ ก็ทราบว่าท่านเอง ก็ได้มีโอกาสลงในไปในพื้นที่ของจังหวัดสุราษฎร์ธานีในช่วงเมื่อประมาณต้นปีที่ผ่านมาไปดู พื้นที่จริง แล้วท่านก็ได้ให้ความเห็นหลายอย่าง แล้วท่านก็ได้พูดถึงกระทั่งว่าน่าจะเป็น ต้นแบบสำหรับเกิดในพื้นที่ซึ่งอันนี้ผมก็เห็นด้วยและควรจะเร่งดำเนินการ เราเห็นแล้วว่า การทำต้นแบบรูปแบบแรก การมีครอบครัวครอบครัวแรก หรือพื้นที่พื้นที่แรกที่มอบให้กับ ประชาชนในจังหวัดนั้น ๆ มันเป็นตัวอย่างของการแก้ปัญหาที่จะทำให้คนซึ่งคลางแคลงใจ หน่วยงานของท่านนี้ครับ มีความเชื่อมั่นว่าเขาจะได้สิทธิเหมือนกันกับงานชิ้นแรกที่ท่าน มอบให้เขา ผมก็เอ่ยชื่อได้ว่าที่ท่านไปที่บ้านทำเนียบ อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี ถ้าท่านได้ผลักดันวันนี้ผมชื่อว่าพื้นที่เป้าหมายที่อยู่ที่ยังเหลือเขาจะมีความมั่นใจ แล้วผมก็เชื่อ ว่าเขาก็พร้อมให้ความร่วมมือครับ เพราะอย่างที่เรียนคนเหล่านี้ขอชีวิตนี้เพียงชีวิตเดียวที่เขา ได้มีชื่อของตัวเขาเองอยู่บนกระดาษที่มีตราครุฑ ขอบคุณครับ