นายรังสิกร ทิมาตฤกะ บุรีรัมย์

กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ ผม นายรังสิกร ทิมาตฤกะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พรรคภูมิใจไทย ขออนุญาตท่านประธานได้อภิปรายเรื่องสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติกัญชา กัญชง พ.ศ. .... (นายอนุทิน ชาญวีรกูล และคณะ เป็นผู้เสนอ) และร่างพระราชบัญญัติส่งเสริมการใช้ประโยชน์ กัญชา กัญชง พ.ศ. .... (นางพรรณสิริ กุลนาถศิริ กับคณะ เป็นผู้เสนอ) ท่านประธานที่เคารพ หลายชั่วโมงที่ผ่านมานั้นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้ได้อภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติ เพื่อประชาชน บนการอภิปรายนั้น บนความห่วงใย บนการตั้งข้อสังเกตเป็นประโยชน์ทั้งสิ้น กับพระราชบัญญัตินี้ ผมขออนุญาตที่จะสะท้อนเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับชนบทที่เกี่ยวข้องกับ การใช้กัญชา กัญชง ให้ท่านประธานสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้นได้ใช้ดุลยพินิจ ในการวินิจฉัย ชื่อจริง นามสกุลจริง และเกิดขึ้นจริงที่หมู่ที่ ๑๐ อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ มีครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวหนึ่งเป็นครอบครัวของคนจน ครอบครัวนามสกุลปานเพชร นายสมพร ปานเพชร เป็นหัวหน้าครอบครัว มีลูก ๒ คน ภรรยา ๑ คน อายุยังไม่เยอะครับ ยังน้อยอยู่ ๕๐ ปีเท่านั้นเอง นายสมพร ปานเพชร นั้นป่วยเป็นโรคไตและโรคอื่น ๆ รักษาตัว อยู่ที่โรงพยาบาลจังหวัดบุรีรัมย์ และสุดท้ายก่อนที่นายสมพร ปานเพชร จะนิ่งคือติดเตียง กระดุกกระดิกไม่ได้ ตาเหลือง ท้องบวม เท้าซีดแล้ว ก่อนที่จะนิ่งนั้นครอบครัวและพยาบาล ต้องมัดมือมัดเท้า เพราะด้วยสาเหตุที่ไม่สามารถควบคุมสติปัญญาหรือสมองไม่สั่งการแล้ว สุดท้ายนั้นหมอได้คุยกับครอบครัวว่าจะต้องเจาะคอ จะต้องผ่าโน่นผ่านี่ เพราะเป็นวิธีสุดท้าย ที่นายสมพร ปานเพชร จะต้องถูกรักษาหรือมีชีวิตอยู่ ภรรยาบอกพอแล้วพอเถอะคุณหมอ สามีนั้นนิ่งแล้ว สุดท้ายคุณหมอก็ไม่สามารถที่จะรักษาต่อไปได้ ภรรยาและครอบครัวกลับบ้าน ปัดกวาดบ้าน ถูบ้านเตรียมต้อนรับครับ เตรียมต้อนรับสามีที่กำลังจะเสียชีวิตเพราะนิ่งแล้วปลดเชือกออก จากข้อมือ ปลดเชือกออกจากเท้าเตรียมกลับบ้าน สุดท้ายเพื่อนของเขาชื่อนายอภินพ พันธุ์มุง ได้โทรศัพท์มาหาผม ส.ส. มีน้ำมันกัญชาไหม เพื่อนผมกำลังจะสิ้น ผมขอน้ำมันกัญชาหน่อย ผมส่งไปให้ ๑ หลอด แล้วเขาเล่าให้ผมฟังต่ออีกว่าแม้จะให้ครอบครัวเขาปฏิบัติเองเพราะคน กำลังจะสิ้นใช้หลอดกาแฟจุ่มไปในหลอดน้ำมันกัญชาหยอดไปในปากยังหยอดไม่ได้เพราะ นายสมพรนั้นอ้าปากไม่ได้ เขาใช้น้ำผสมกับน้ำมันกัญชาใส่หลอดกาแฟบีบที่ปากแล้วค่อย ๆ หยดลงไป แต่ด้วยเดชะบุญหรือบุญที่มีน้ำมันกัญชานั้น ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ เพียง ๒ อาทิตย์นั้นนายสมพร ปานเพชร หมู่ที่ ๑๐ อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ ฟื้นขึ้นครับ ๒ อาทิตย์ฟื้นขึ้นมาลุกนั่งหยอดข้าวต้มได้แล้วค่อย ๆ กินข้าวเริ่มเป็นคนปกติ ภาพที่ผมเห็น ในโทรศัพท์ส่งไลน์ (Line) มาให้ผม คือเพื่อนของเขาที่ขอออยล์ (Oil) หรือว่าน้ำมันกัญชานั้น คือนายอภินพ พันธุ์มุง ถ่ายภาพนายสมพร ปานเพชร ยืนพนมมือพร้อมกับภรรยาพร้อมกับลูก ๒ คนแล้วเขียนบทความว่า ขอบคุณมาก ส.ส. ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ เพียงพอไหมกับเหตุผลเหล่านี้ที่จะผ่านร่างพระราชบัญญัติอันทรงค่าที่มีความสำคัญและเป็น ประวัติศาสตร์ของประเทศเราให้ชาวบ้านได้มีโอกาสได้เข้าถึงโดยไม่ต้องซื้อหรือโดยราคาถูก ผมเจอคุณหมอที่สนามบินเป็นคุณหมอโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงของกรุงเทพมหานครดูแล นักกีฬาอยู่ เป็นคุณหมอหนุ่มครับ เขาเปิดกระเป๋าให้ดู ส.ส. ผมมีออยล์ (Oil) ครับ ผมซื้อมา จากเยอรมนีหลอดที่ผมใช้เล็ก ๆ นี่ ๘,๐๐๐ บาท ผมใช้มานานแล้วครับ ถามว่าประชาชน ชาวบ้านมีโอกาสจะเข้าถึงสำหรับชีวิตหรือไม่ วันนี้เป็นเรื่องที่สำคัญครับ ผมขอ ๑ นาที ทำไม ผมมีออยล์ (Oil) ให้กับคนที่ขอมา วันนั้นเดือนเมษายนปี ๒๕๖๒ จังหวัดบุรีรัมย์จัดงาน กิจกรรมเกี่ยวกับกัญชาตรงกับวันกัญชาโลก ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ คนจัดงานไม่รู้หรอกครับว่าจะมีคนมาร่วมงานหรือไม่ เพราะชื่อมันติดกับคำว่า ยาเสพติด แต่ข้อเท็จจริงครับ คนหลายแสนคนหลั่งไหลเข้ามาจังหวัดบุรีรัมย์เพื่อมาขอยาเพื่อมารักษา ท่านอนุทิน ชาญวีรกูล กรุณาไปสังเกตการณ์ไปดูงาน หมอทั้งประเทศ นักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญ เกี่ยวกับกัญชา กัญชงไปหมดครับ นั่นคือประวัติศาสตร์ที่จะเกิดให้พี่น้องประชาชนเข้าถึงครับ เข้าถึงกัญชาโดยพระราชบัญญัตินี้ ผมขออนุญาตในเวลาอันจำกัดอันสั้น ผมขอสนับสนุน ร่างพระราชบัญญัติกัญชา กัญชง พ.ศ. .... นี้ ขอบคุณครับท่านประธาน