วราวุธ เปิดค้นพบซากดึกดำบรรพ์พัทลุง สนับสนุนตั้งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น

นายวราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อม

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม วราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรี ว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ขออนุญาตตอบกระทู้ถามของท่าน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดพัทลุง ท่านนริศ ขำนุรักษ์ ขออภัยที่เอ่ยนาม ก่อนอื่น ต้องกราบขออภัยท่านสมาชิกผ่านท่านประธานนะครับ ที่ต้องขออนุญาตเลื่อนกระทู้ถามของ ท่านสมาชิกเมื่ออาทิตย์ที่แล้วครับ ตามที่ท่านสมาชิกได้กล่าวเมื่อสักครู่ครับ กระทู้ถามนี้ เรียกว่าเป็นกระทู้ถามขนาดเล็ก ๆ เลยนะครับ ประมาณสัก ๑๕-๒๐ เซนติเมตร แต่ว่า มีความยิ่งใหญ่เกี่ยวกับมวลมนุษยชาติด้วยซ้ำไป มีอายุกว่า ๒๕๐ ล้านปี อย่างที่ท่านสมาชิก ได้กล่าวไปเมื่อสักครู่

ประเด็นแรกที่ท่านสมาชิกถามมา ฝากเป็นข้อสังเกตมาคือการขอให้ทางกรม ค้นพบเพิ่มนะครับ อันนี้ขอรับไปเป็นการบ้าน แล้วก็จะขอสั่งการให้กับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง เร่งทำการค้นหาซากดึกดำบรรพ์เพิ่มในพื้นที่ของจังหวัดพัทลุง ตามพื้นที่ที่ท่านสมาชิก ได้กล่าวมาเมื่อสักครู่ เพราะต้องเรียนว่าการค้นพบนั้น ผมเองได้มีโอกาสไปดูการทำงานของ เจ้าหน้าที่ของกรมทรัพยากรธรณีที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร ต้องเรียนว่า ต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ มีความสามารถเป็นอย่างยิ่ง สำหรับตาอย่างคนอย่างผมแล้วก็เห็นเป็น เหมือนก้อนหินก้อนหนึ่ง แต่ว่าเจ้าหน้าที่ที่เราเห็นนั้นกลับสามารถมองได้ออกมา สามารถ แปลออกมาได้ว่าเป็นสิ่งที่มีค่า เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีอายุนับร้อยล้านปีนะครับ ถ้าหากว่า เราสามารถค้นพบได้ ตัวอย่างที่อยู่ในภาพที่ขึ้นบนสไลด์ (Slide) นั้น ท่านประธานครับ ที่อยู่ในถาดเล็กนั้นเป็นตัวฟอสซิล (Fossil) ที่ท่านสมาชิกได้กล่าวถึงสักครู่คือไทยซอรัส จงลักษมณี (Thaisaurus chonglakmanii) เป็นสัตว์เรียกว่าเลื้อยคลาน ครึ่งบกครึ่งน้ำ ที่มีขนาดประมาณสัก ๓๐ เซนติเมตรเท่านั้นเองนะครับ แล้วก็ส่วนที่เราค้นพบมีขนาด อยู่ประมาณ ๑๕ เซนติเมตร ต้องเรียนว่าจริง ๆ แล้วกรมทรัพยากรธรณีนั้นค้นพบ ซากดึกดำบรรพ์หรือว่าฟอสซิล (Fossil) เหล่านี้ที่ไหนนะครับ แน่นอนเป็นสมบัติที่มีค่าของ พี่น้องประชาชนในพื้นที่ดังกล่าว แล้วเราก็อยากจะเก็บเอาไว้ในพื้นที่เหล่านั้นเพื่อให้ พี่น้องประชาชนนะครับ เพราะวันนี้เราก็มีแขกผู้มีเกียรติมาจากจังหวัดพัทลุงด้วยเช่นกัน เราก็อยากจะเก็บเอาไว้ให้เป็นสมบัติอันล้ำค่าของพี่น้องประชาชนในจังหวัด แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องขออนุญาตเรียนท่านประธานเพิ่มเติมนะครับว่าการที่เราจะเก็บไว้ได้นั้นก็จะมีภาระ ตามมา เพราะว่าการที่จะดูแลซากดึกดำบรรพ์เหล่านี้นะครับ ท่านประธานครับ ประเด็นแรกนั้น จะต้องมีหน่วยงานที่มีความรู้ ความเข้าใจในการเก็บรักษาซากดึกดำบรรพ์ที่ถูกต้องตาม หลักวิชาการ แล้วก็ต้องมีความเหมาะสมของสถานที่ ยกตัวอย่างเช่นในภาพเมื่อสักครู่ ท่านประธานจะเห็นเป็นตู้เซฟ (Safe) นะครับ เป็นตู้เซฟ (Safe) ที่สามารถควบคุมอุณหภูมิ อุณหภูมิของห้องจะอยู่ประมาณ ๒๕ องศาเซลเซียส แล้วก็ความชื้นสัมพัทธ์อยู่ที่ประมาณ ๔๐-๔๕ เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นจะต้องมีโครงสร้าง แล้วก็มีการปรับอุณหภูมิและความชื้น ที่เหมาะสม นอกจากมีสถานที่ที่เหมาะสมแล้วยังจะต้องมีเจ้าหน้าที่ทางเทคนิคที่มีความรู้ แล้วก็ความชำนาญในเรื่องการอนุรักษ์ แล้วก็ซ่อมแซมซากดึกดำบรรพ์ เพราะว่ายกตัวอย่าง เช่นซากของเจ้าไทยซอรัส จงลักษมณี (Thaisaurus chonglakmanii) นี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ ที่ถูกค้นพบในชั้นหินปูน เนื้อโดโลไมท์ (Dolomite) ที่ผุพังแล้ว ดังนั้นการที่จะเคลื่อนย้ายนั้น มีโอกาสที่จะพังหรือเสียหายมีโอกาสสูงนะครับ ดังนั้นนอกจากต้องมีเจ้าหน้าที่ที่มีความรู้ ความสามารถแล้ว เรายังจะต้องมีเจ้าหน้าที่ที่คอยให้บริการให้ความรู้กับนักท่องเที่ยวหรือ นักศึกษาต่าง ๆ ที่จะเข้ามาได้ ดังนั้นวันนี้เบื้องต้นนั้นเรามีนิทรรศการแหล่งซากดึกดำบรรพ์ ที่วัดภูเขาทอง ที่มะกอกเหนือ ผมเชื่อว่าท่านสมาชิกคงทราบดีอยู่แล้ว แต่ว่าตัวอย่างที่เรา นำไปแสดงโชว์นั้นเป็นเพียงสิ่งจำลองขึ้นมา เป็นซากจำลองขึ้นมานะครับ สิ่งที่เราอยากจะ นำเสนอให้กับพี่น้องประชาชนนั้นเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก และถ้าหากว่าในอนาคตทาง กรมทรัพยากรธรณีสามารถค้นพบหรือว่าขุดพบซากดึกดำบรรพ์ได้เพิ่มเติม มีจำนวน มากพอที่จะมีการสร้างโครงสร้างหรือสร้างอาคาร พร้อมทั้งมีระบบควบคุมอุณหภูมิ ควบคุม ความชื้น รวมทั้งตู้เซฟ (Safe) อย่างที่เมื่อสักครู่ท่านประธานได้เห็นในภาพนะครับ ผมเชื่อว่า ไม่เป็นปัญหาเลยในการที่จะสร้างเป็นพิพิธภัณฑ์หรือว่าส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ที่จะนำเสนอ สิ่งมีค่าจากหลายร้อยล้านปีก่อนตามที่ท่านสมาชิกได้กล่าวไปเมื่อสักครู่ ต้องขอบคุณ ทางจังหวัดพัทลุงที่เมื่อสักครู่ได้ทราบว่ามีการย้ายเรือนจำออกไปจากกลางเมืองนะครับ เพราะว่าก็คล้ายกับที่จังหวัดสุพรรณบุรีบ้านผมที่ครั้งหนึ่งพ่อบรรหารนั้นได้ย้ายเอาเรือนจำ ออกจากกลางเมืองไปไว้ข้างนอก แล้วตรงกลางเราก็ทำเป็นสวน เรียกว่าสวนสาธารณะขึ้นมา สวนเฉลิมภัทรราชินี ซึ่งผมเชื่อว่าของที่พัทลุงเองก็จะมีความสวยงามไม่แพ้กัน และถ้าหากว่า กรมทรัพยากรธรณีนั้นสามารถที่จะขุดค้นพบซากดึกดำบรรพ์ได้เพิ่มเติม ส่วนหนึ่งของ อาคารที่ทางจังหวัดพัทลุงจะสร้างผมเชื่อมั่นว่าเราจะสามารถให้ทางผู้เชี่ยวชาญของ กรมทรัพยากรธรณีนั้นไปสนับสนุนทางจังหวัดพัทลุงเกี่ยวกับเรื่องการที่จะเอาส่วนใดส่วนหนึ่ง ของอาคารที่สร้างไว้ มีทั้งการควบคุมอุณหภูมิ ควบคุมความชื้น แล้วก็ตู้เซฟ (Safe) แล้วก็ อาจจะต้องหาผู้เชี่ยวชาญที่สามารถ มีศักยภาพในการดูแลรักษาซากดึกดำบรรพ์เหล่านั้น แล้วก็ผู้เชี่ยวชาญที่สามารถให้ความรู้กับน้อง ๆ นักศึกษาหรือว่าผู้คนที่มาท่องเที่ยวได้ เพราะว่าสิ่งที่เราค้นพบที่จังหวัดพัทลุงนั้นถือว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีความสำคัญต่อพี่น้อง ประชาชนคนไทยทุก ๆ คน แล้วก็ถ้าหากเป็นไปได้เราไม่อยากจะย้ายไปที่ไหนเลยนะครับ เพียงแต่ว่าวันนี้ค้นพบชิ้นแรกก็จำเป็นที่จะต้องเอาไปไว้ที่กาฬสินธุ์ก่อน แต่ว่าถ้าหาก ในอนาคตเรามีปริมาณเพียงพอ ซึ่งทางจังหวัดพัทลุงผมเชื่อมั่นว่ามีศักยภาพในการที่จะ ดำเนินการตามขั้นตอนต่าง ๆ อยู่แล้ว และถ้าหากว่าเรามีเศษซากดึกดำบรรพ์ที่เรา ค้นพบเพิ่ม ทางกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมโดยกรมทรัพยากรธรณี เราก็ยินดีที่จะสนับสนุนทางจังหวัดพัทลุงในการที่จะเคลื่อนย้ายซากดึกดำบรรพ์ที่อยู่ที่ กาฬสินธุ์กลับไปครับ ขอบพระคุณครับ