กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ ดิฉัน พิมพ์รพี พันธุ์วิชาติกุล ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ จากจังหวัด กระบี่ ท่านประธานคะ ในกรณีของร่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ ๑๓ นี้ ถือว่าท่านเลขาธิการดนุชาก็ได้เขียนชัดเจนว่าเป็นหมุดหมายสำคัญของประเทศ โดยมี วัตถุประสงค์ที่อยากจะย้ำอีก ๑ ครั้งคือแนวคิด ๔ ประการ คือ ๑. หลักการเศรษฐกิจพอเพียง ๒. หลักการที่ประชาชนล้มแล้วลุกได้ไวคือรีซิลเลียน (Resilience) ๓. ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง และ ๔. มีเศรษฐกิจสีเขียว วิธีการที่ท่านเลขาธิการทำมาก็ครอบคลุมในประเด็น แล้วก็มี ทางออกที่น่าสนใจ เพียงแต่ว่าดิฉันว่ากระบวนการต่างหาก เป้าหมายหมุดหมายคือประชาชน รากหญ้าต่างหากที่ต้องได้รับการแก้ไข ท่านประธานคะ ดิฉันขอนำเสนอวิดีโอ (Video) ค่ะ ดิฉันคิดว่าท่านเลขาธิการอาจจะยังไม่ค่อยได้เห็น เพราะดิฉันมีโอกาสได้ลงพื้นที่ในพื้นที่ เรียกว่าขุนสมุทร ตำบลบ้านขุนสมุทร ตำบลเกาะกลาง อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ขอเป็น วิดีโอ (Video) ค่ะ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพและเสียง)
เป็นชาวประมงค่ะ ชาวประมงกลุ่มนี้เจอได้ยากมากเพราะว่าเขาออกทะเล และดิฉันได้นัดหมายเขามาเจอกัน ปัญหาเขาคือปูทะเลที่อยู่หน้าบ้านไม่สามารถจับได้ ปัญหาเขาคือหอยที่ได้มาจากปู ไม่สามารถจับได้ แล้วมีปัญหากระทบกระทั่งกันระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐบาล คือเจ้าหน้าที่ ปราบปรามเรื่องของทรัพยากรสิ่งแวดล้อมที่บอกว่าให้ชาวบ้านเปลี่ยนอาชีพ โดยที่ประมง บอกว่าดิฉันไม่เกี่ยว ดิฉันอยากจะได้ฟังเสียงจากชาวบ้านเป็นเสียงของภาคใต้ ดิฉัน พยายามแปลให้ฟังเป็นระยะ ๆ ขอเสียงเลยค่ะ เขาบอกว่าให้ไปทำอาชีพอื่นเถอะ ชาวประมง ตอบว่าจบ ป.๖ จะทำอะไรได้มากกว่านี้ ยากจนจนเหลือทนทาน จนผิดกฎหมายจะยอม ทำงานนี้ เจ้าหน้าที่บอกว่าให้ไปหางานอื่นทำ ชาวประมงตอบว่าหาได้ไหมละครับ มีลูก มีหลานเดือนละ ๑๕,๐๐๐ บาท ถ้าหาได้จริงจะเผาทั้งหมดแล้วทำอาชีพตามที่เขาบอกเลย ค่าใช้จ่ายลงทุนทุกอย่างทั้งหมดซื้อมาด้วยเงินทั้งนั้นไม่ใช่รัฐบาลให้มาเลย ข้าราชการด่าแม่ ประชาชน ชาวบ้านบอกว่าถ้ามีปืนยิงกันตายในเรือแล้ว โชคดีที่ไม่มีปืน จำนนยอมรู้ว่าตัวเองผิด เป็นอาชีพที่ต้องทำ พูดกันเพราะ ๆ ได้ไหมประชาชนกับชาวบ้านกับข้าราชการ อย่าด่าพ่อล่อแม่ คน ๆ นี้อีกคนหนึ่งพิการก็ต้องลงไปทำงานในเรือแล้ว เดินไม่ได้ยังต้องลงมาทำงาน หาทางออก ได้ไหมคะ ประชาชนหาทางออกค่ะท่านประธาน แล้วดิฉันจะถามว่าแผนเล่มนี้คือคำตอบของ ประชาชนหรือเปล่า ฝากท่านประธานถึงเลขาธิการสภาพัฒน์ตอบได้ว่าคนที่ยากจนที่สุดของ สังคมได้รับการดูแลเป็นอย่างดีคำตอบนี้จะเป็นคำตอบ เราเห็นชัดเจนว่าหน่วยงานเดียวกัน กรมประมง หน่วยงานหนึ่งไล่จับประชาชนจนประชาชนหนีทำมาหากินไม่ได้ อีกหน่วยงานหนึ่ง สนับสนุนแต่พูดกันไม่รู้เรื่องค่ะ เรื่องของปูทำไมไม่เพิ่มมูลค่า ทำไมประชาชนถึงต้องจับปู ในอุปกรณ์ที่ผิดทางกฎหมายเพราะประชาชนไม่มีทางเลือกอื่น ๆ เนื่องจากว่าถ้ายิ่งออกไปไกล น้ำมันยิ่งแพง ลมก็พาพัง มรสุมก็มาก ก็ต้องหยิบอยู่ที่หน้าบ้าน พออยู่หน้าบ้านป่าชายเลน ปูตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ เขาก็ต้องทำมาหากินกันก็ถูกจับ ถูกจับบนเรือ ถูกขุยแม่แปลว่าด่าแม่ค่ะ ประชาชนอดทนค่ะ หอยที่ได้มาชื่อว่าหอยหมาก อร่อยกว่าแอ็สการ์โก (Escargot) อีก แต่ชาวบ้านไม่เคยได้ขายไม่รู้จะขายอย่างไร ไม่มีใครสามารถเพิ่มมูลค่านี้ทำหอยกระป๋อง ให้ชาวบ้านได้เลยค่ะ อันนี้คือปัญหาหนัก ดิฉันถามว่าทำไมเราถึงไม่สามารถประสานให้ หน่วยงานเดียวกันสามารถช่วยประชาชนได้ นี่คือปัญหาที่ท่านประธานอาจจะไม่ได้ยิน สิ่งที่ สภาพัฒน์อาจจะไม่ได้ฟังเพราะพวกนี้อยู่ในทะเลตลอดเวลา ขอสไลด์ (Slide) ที่ ๒ ชาวบ้าน ในช่วงมรสุม เรือคือชีวิต เรือนี้สามารถนำไปเที่ยวก็ได้ นักท่องเที่ยวพาไปเที่ยวที่เกาะลันตา เรือแตกค่ะ เพราะอะไร เพราะไม่มีที่เก็บเรือ คำถามคือทำไมถึงไม่เก็บเรือ เพราะชาวบ้าน ต้องเสี่ยงว่าพรุ่งนี้จะมีพายุไหม ถึงแม้จะมีพายุก็ยังต้องเสี่ยงเพราะพรุ่งนี้ชาวบ้านต้องกินข้าว คำตอบคือก่อนที่เราจะคิดถึงเรือยอร์ช (Yacht) ท่าเรือยอร์ช (Yacht) เราทำท่าเรือเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ชาวประมงมีความสุขก่อนได้ไหมคะ งบไม่กี่ล้านบาทสามารถทำที่เก็บเรือให้ ชาวบ้านในคลองก่อนได้ไหม ธุรกิจของชาวบ้านแบบนี้ควรเป็นธรรมไหมที่มันพังแบบดี ดิฉัน เห็นแล้วดิฉันน้ำหยดเพราะเขาขอความช่วยเหลือดิฉันมาแล้วดิฉันทำให้เขาไม่ได้ นี่คือ กระบวนการแก้ไขปัญหาความยากจน ท่านประธานคะ ท่านประธานเคยทราบไหมว่าเวลา เรือพังแบบนี้ชาวบ้านไม่สามารถได้ประกันเรือเพราะจดทะเบียนไม่ทัน ประมงมีหน้าที่จดชื่อ ชาวประมงแต่ประกันเรือ หรือการจดทะเบียนเรือต้องขึ้นอยู่กับเจ้าท่า เจ้าท่าจดทะเบียนแค่ ๓ ปีครั้งค่ะ คำถามคือทำไมรถเบนซ์ รถแพง ๆ ต่าง ๆ สามารถจดทะเบียนได้ทุกวันคะ แต่ทำไมชาวบ้านดิฉันต้องจดทะเบียน ๓ ปีครั้ง เพราะบอกว่าต้องศึกษาดูก่อนว่าทรัพยากร ทะเลมันพอไหมถึงเปิดจดทะเบียนชาวบ้านได้ นี่คือความเจ็บช้ำน้ำใจซึ่งสภาพัฒน์ต้องช่วย ดิฉันค่ะ ตอบคำถามดิฉันให้ได้ว่าวิธีการ กระบวนการ เงินต่าง ๆ ที่สภาพัฒน์พูดถึง กระบวนการนั้น เป้าหมายนั้นตอบโจทย์จริงหรือไม่ ลองหลับตาคิดดูว่าใบไม้เขียวที่จับ ชาวประมงจับจนชาวประมงไม่มีทางทำมาหากิน ทำไมตำรวจไม่จับคนค้ายาเสพติดเต็มบ้าน เต็มเมืองไปหมด ทำไมตำรวจไม่จับคนที่ขายปาล์มเถื่อน คนที่โกงน้ำมันปาล์มทำไมถึงไม่จับ ทำไมไล่จับแต่ชาวประมงเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำมาหากินเพื่อมีชีวิตยากจน จนแสนทนทาน ซึ่งกฎหมายสภาอาจจะบอกว่าจับอาจจะไม่ผิดก็ได้เพราะว่าเขาแลกชีวิตกับสิ่งนี้ ขอสไลด์ (Slide) ต่อไปค่ะ ท่านประธานคะ วิธีฉุกเฉินที่ดิฉันบอกขอให้ช่วยทำต่อไปค่ะ ดิฉันคิดว่าท่านดนุชาคงไม่มีเวลา ไปทานข้าวกับชาวบ้านเหมือนพวกเราที่เป็น ส ส. ค่ะ ดิฉันคิดว่าถ้าท่านดนุชาจะลองคิดดูว่า ตอนเช้าของวันพุธที่สภาพูด ท่านชวนเปิดโอกาสให้พวกเราได้อภิปรายในสภาหารือค่ะ ท่านเก็บความเดือดร้อนของ ส.ส. สิค่ะ ส.ส. คือตัวแทนของชาวบ้านซึ่งนั่งกินข้าวกับเขา ทุกวันแบบนี้ และความเดือดร้อนของเราทำใส่ลงในแผนและแก้ไข กรมประมงคุยกัน ไม่รู้เรื่องฉันท์ใด ดิฉันก็หวังว่าสภาพัฒน์กับงบประมาณจะดีกันเมื่อไรเสียที เพื่อให้สิ่งที่ท่าน ดนุชาทำและดีที่สุดนี้ตอบโจทย์ประชาชนในเรื่องของกระบวนการค่ะ เพราะถ้าสมมุติว่า กระบวนการมันถูกต้อง หมายหมุดถูกต้องแล้วงบประมาณใส่ในวิธีการที่ถูกต้อง ดิฉัน คาดหวังว่าประชาชนในแผนเศรษฐกิจอันนี้น่าจะตอบคำถามให้กับประชาชน และดิฉัน ท่านประธานเหมือนกันที่ตั้งใจเข้ามาในสภานี้เราไม่สามารถทำให้ประชาชนเสมอกัน แต่เรา สามารถทำให้อยู่ใต้กฎหมายเดียวกัน และเปิดโอกาสให้ประชาชนมีโอกาสที่เท่ากันค่ะ ขอบคุณมากค่ะ