กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม สฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ พรรคภูมิใจไทยครับ ผมขออนุญาตอภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติการขนส่งทางรางฉบับนี้ เนื่องจากว่า เป็นการเสนอโดยคณะรัฐมนตรี ก่อนอื่นขออนุญาตชื่นชมท่านรัฐมนตรีศักดิ์สยาม ชิดชอบ แล้วก็ท่านนายกรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ ที่มีวิสัยทัศน์ที่เยี่ยมยอด ที่ผมให้เหตุผลว่าผมดีใจ และผมชื่นชมท่านรัฐมนตรีศักดิ์สยาม ชิดชอบ เนื่องจากว่าผมอยู่จังหวัดกระบี่ตั้งแต่รุ่นพ่อ ร้อยกว่าปีนะครับ วันนี้อันดามัน ๖ จังหวัด พวกเราไม่เคยเห็นรถไฟตั้งแต่เกิดนะครับ เรามาเรียนกรุงเทพฯ เพื่อนผมไปเรียนที่จังหวัดตรังก็จะถูกรุ่นพี่รับน้องให้ไปกราบรางรถไฟ ในคณะของเกษตรนะครับ เพราะว่ารถไฟมีที่จังหวัดตรัง คนจังหวัดกระบี่จะมาเรียน กรุงเทพฯ ในสมัยก่อนต้องไปขึ้นรถไฟที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วก็ไปขึ้นที่ จังหวัดตรังก็เป็นอดีตนะครับ แต่วันนี้ท่านประธานที่เคารพครับ ผมดูร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้แล้ว และโดยเฉพาะในมาตรา ๑๕ แผนพัฒนาขนส่งทางรางซึ่งกำหนดไว้กว้าง ๆ ๓ ประเภท เป็นแผนพัฒนาระบบการขนส่งทางรางในระดับประเทศ ใน (๑) (๒) เป็นการพัฒนา ระบบทางขนส่งเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล แล้วก็ใน (๓) นั้นเป็นเขตภูมิภาค ทั้ง ๓ วงเล็บนี้ ถือว่าเป็นการวางระบบเชื่อมโยงทั้งประเทศได้ คราวนี้ผมคงจะคิดว่าพระราชบัญญัติ ฉบับนี้เกิดนะครับ เป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่งเนื่องจากว่าจะเป็นมิติใหม่ที่ทำให้ประเทศไทยไปสู่ยุค การแข่งขันกับเพื่อนบ้านได้แน่นอน ปัจจุบันนี้ฝั่งอันดามัน ๖ จังหวัด บ้านผมแก๊สเอ็นจีวี (NGV) ก็ไม่มี ท่านประธานครับเวลาพวกเราสร้างโรงแรมที่ภูเก็ต ป่าตอง ที่พังงา ที่กระบี่ ในเกาะนี่ครับ เราซื้อทราย เราซื้อวัสดุก่อสร้าง เหล็ก หิน ปูน กระเบื้อง อะไรต่าง ๆ ใช้รถ จากกรุงเทพมหานคร แล้วก็ใช้รถไฟไปที่อำเภอทุ่งสง ไปบ้านนาสารก็ดี คนภาคอันดามัน จะต้องไปเอารถสิบล้อไปตอนของจากที่ทุ่งสงแล้วก็ข้ามไปที่กระบี่ พังงา ภูเก็ต ระนอง ซึ่งตรงนี้ค่าขนส่งมหาศาลมาก เพราะฉะนั้นในพระราชบัญญัติฉบับนี้ผมคิดว่าเป็นบันได ขั้นแรกที่จะนำประเทศไทยไปสู่การแข่งขัน แล้วก็ทำให้พี่น้องเกษตรกร ทุกภูมิภาคในประเทศสามารถที่จะมีการแข่งขันลืมตาอ้าปาก เนื่องจากว่าลดต้นทุนในเรื่อง ของการผลิต ลดต้นทุนในการสร้างโรงแรม เมื่อลดต้นทุนในการสร้างโรงแรมจากปกติ ห้องยูนิต (Unit) ละ ๑ ล้านบาท แต่ถ้าของถูกนี่ลดเหลือสัก ๗๐๐,๐๐๐ บาท เพราะฉะนั้น คิดค่าห้องแข่งขันได้กับสิงคโปร์ แข่งขันได้กับบาหลี แข่งขันได้กับคุนหมิง เพื่อนบ้าน เพราะฉะนั้นในส่วนของสินค้าวันนี้ภาคการเกษตร ไม่ว่าจะเป็นไม้ยาง ไม่ว่าจะเป็นพืชผล การเกษตร เราจะไปอุดหนุนลำไยพี่น้องภาคเหนือ ใส่เครื่องบินลงมาก็ไม่คุ้มค่าขนส่ง แต่มารถไฟก็ไม่ได้ มารถยนต์ไปถึงจังหวัดกระบี่ อันดามันที่เราช่วยกันซื้อ ปรากฏว่าไปถึง จังหวัดกระบี่ลำไยเน่าแล้วครับ เพราะฉะนั้นในเรื่องของรางวันนี้เราจะได้ทบทวนว่ารางขนาด ๑ เมตร พอมีพระราชบัญญัติฉบับนี้เรายกระดับให้เป็นรางที่อินเตอร์ (Inter) สอดคล้องกันได้ เป็นแสตนดาร์ดเกรด (Standard Grade) ตั้งแต่ ๑.๔๖ เมตรขึ้นไปอย่างนี้ครับ ผมคิดว่า มันถึงเวลาในการพัฒนาแล้ว โดยเฉพาะฝั่งอันดามันครับ ท่านประธานครับ เรามีเซาเทิร์นซีบอร์ด (Southern Seaboard) ลงทุนไปหลายหมื่นล้านบาท ต้องการที่จะเชื่อมโยงระหว่างอันดามัน กับอ่าวไทย ๑๓๐ กว่ากิโลเมตรเพื่อที่จะให้มีรถไฟ วันนี้ยังทำไม่สำเร็จ จะให้มีท่อแก๊ส จะให้มีท่อน้ำ จะให้มีท่อน้ำมันนะครับ เวนคืนถนนกว้างตั้ง ๒๐๐ เมตร นี่ครับ ตรงนี้ถ้าเรามี รถไฟจากจังหวัดสุราษฎร์ธานีเพื่อที่จะมาเชื่อมโยงมาฝั่งอันดามันนั้นก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีมาก เมื่อมีพระราชบัญญัติฉบับนี้ขึ้นมาในอนาคตเราอาจจะจัดโซน (Zone) ก็ได้ เพื่อที่จะให้ บริษัทเอกชนที่มีความสนใจลงทุนเขาก็จะได้มาดูว่าลงทุนจุดไหนที่จะคุ้มทุน เพราะฉะนั้น รถไฟในระบบรางจะต้องแยกว่าเป็นรถไฟเพื่อที่จะขนส่งสินค้า จะเป็นรถไฟเพื่อโดยสาร จะเป็นรถไฟของนักท่องเที่ยว สำหรับความเร็วในอนาคตนั้นเราไม่มีปัญหาในเรื่องของ การลงทุน เพราะฉะนั้นการเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาค อันดามัน อ่าวไทย เป็นเส้นกระดูกสันหลัง ถนนเพชรเกษมถึงกรุงเทพมหานครไปจรดประเทศมาเลเซีย เพราะฉะนั้นการที่เราจะ เชื่อมโยงประเทศเป็นภูมิภาค เหนือ อีสาน กลาง ตะวันออก ตกและใต้นั้นเป็นการเชื่อม ในระบบรางถือว่าเป็นการเชื่อมที่คุ้มค่า และในอนาคตผมเชื่อเหลือเกินว่าการลงทุนในระบบ รางในระบบรถไฟนั้นก็ไม่น่าที่จะขาดทุน โดยเฉพาะที่ดินของการรถไฟในประเทศไทย มีมากมายเหลือเกิน แล้วก็พี่น้องประชาชนที่ยากไร้ก็ไปบุกรุกทำกินกันมานะครับ ผมก็เห็นว่า ถึงเวลาในเรื่องของการที่จะไปทบทวนการที่จะไปดูแล การที่จะไปจัดสรรผลประโยชน์ ในที่ดินการรถไฟเพื่อที่จะก่อให้เกิดความเป็นธรรม อย่าให้มีความเหลื่อมล้ำ และพี่น้องประชาชน ก็ได้แบ่งที่ทำกินไปในส่วนของการลงทุนของรถรางอันนี้นะครับ ผมคิดว่าเป็นนิมิตหมายที่ต้อง ขอขอบคุณทางรัฐบาลโดยเฉพาะท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สิ่งสุดท้าย ท่านประธาน ที่เคารพครับ เมื่อเรามีรถรางแล้วนั้น ผมอยากจะให้เชื่อมระบบรางกับระบบทางอากาศให้เชื่อมกัน ก็หมายความว่าสถานีรถไฟ สถานีรถบัส (Bus) และท่าเทียบเรือแล้วก็ท่าอากาศยาน เพราะฉะนั้น การเชื่อมโยงระบบขนส่งทางอากาศ ทางรถไฟ ทางทะเล ทางน้ำแล้วก็ทางบก เมื่อเราเชื่อมกัน เป็นโครงข่ายอย่างนี้แล้วนั้นการขนส่งและการเดินทางในภาคธุรกิจและภาคประชาชนก็จะได้ วางแผนได้อย่างชัดเจนนะครับ ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ดีมากที่เราจะต้องให้การสนับสนุน โดยเฉพาะผมให้การสนับสนุนแน่นอน พี่น้องชาวฝั่งอันดามันพวกเราดีใจมากก็กราบเรียน ท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาลด้วยนะครับ ขอบคุณครับ