ท่านประธานที่เคารพ ผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ด้วยเวลา แค่ ๕ นาทีกับญัตติที่พรรคเพื่อไทยได้นำเสนอ ก็คือเรื่องของอุทกภัย ภัยน้ำท่วม กับเรื่อง กราดยิงกันที่จังหวัดหนองบัวลำภู ผมขอสรุปสั้น ๆ เรื่องแรก ก็คือเรื่องน้ำท่วม ผมเข้าใจครับ เรื่องธรรมชาติ เรื่องอุทกภัย ก็ไม่โทษใครมากหรอกครับ นอกจากโทษเทวดา แต่หลังจาก ที่น้ำท่วมมานี่ครับคนที่มีหน้าที่ในการรับผิดชอบต้องเร่งด่วน เพราะปีนี้อุทกภัยที่เกิดขึ้นเป็น วงกว้างมันเสียหายจริง ๆ เช่นจังหวัดสุรินทร์บ้านผม อำเภอบ้านผมเลยครับ อำเภอศีขรภูมิ กับอำเภอสำโรงทาบ ติดกับอำเภอห้วยทับทัน ติดกับแม่น้ำมูล มันท่วมจนกระทั่งว่าเดือนกว่า ข้าวตายไม่เหลือ ท่านประธานสมัยก่อนถ้าน้ำท่วมมาประมาณ ๗ วันถึง ๑๕ วัน ข้าวมันยัง พอต่อสู้ได้ มันจะเจริญงอกงามหลังจากนี้ มันพอได้กิน วันนี้ไม่มีอะไรเหลือ ฉะนั้นสิ่งที่รัฐบาล ต้องเร่งกระทำโดยเร่งด่วนก็คือรีบหาเงินชดเชยให้ตามกติกาที่รัฐบาลโดยคณะรัฐมนตรี ประชุม แล้วก็ประชุมหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่มีความหวังว่าเงินจะลงไปชดเชย อันที่ ๒ ที่สำคัญ ผมอยากเห็นรัฐบาลวันนี้ชดเชยไปมากกว่าเงินที่เป็นไปตามกติกาที่รัฐบาล ทุกรัฐบาลชดเชย นั่นก็คือเอาพันธุ์ข้าวไปชดเชยให้กับชาวนา เพราะเขาไม่มีปัญญาจริง ๆ รัฐบาลก็ทราบ ท่านประธานก็ทราบ พวกเราในสภาก็ทราบ ล้วงกระเป๋าขวาไม่มี ล้วงกระเป๋าซ้าย ไม่มี ก่อนหน้านี้ลงทุนจ้างค่าไถ ค่าหว่าน ค่าปุ๋ย หมดไปไม่รู้เท่าไรแล้ว มาเจออุทกภัยครั้งนี้ ถือว่าจบเลยครับ จบ ฉะนั้นรัฐบาลนอกจากชดเชยเป็นตัวเงินแล้ว ต้องชดเชยในเรื่องของ พันธุ์ข้าวที่จะเอาไปให้เขา แล้วก็หลังจากนี้ฝากไปยังกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ครับ หาพืช ที่มาชดเชยได้หลังจากน้ำท่วม เช่น ถั่วพร้า ข้าวโพด หรือพืชเศรษฐกิจอะไรก็ได้ที่มอบไปให้ เกษตรอำเภอนำไปมอบให้กับชาวนาที่เสียหาย เพราะวันนี้มีข้อมูลชัดเจนขนาดน้ำท่วม เกือบคอทางกระทรวงยังสั่งให้ผู้ใหญ่บ้านไปถ่ายรูปกับเจ้าของนาที่เสียหาย ฉะนั้นรู้หมดวันนี้ แล้วไม่มีคำว่าชาวบ้านจะมาโกงรัฐบาล ชาวบ้านจะมาเอาเปรียบทางราชการ รอแต่โอกาส ก็ฝากไว้สั้น ๆ ในเรื่องของน้ำท่วม เพราะไม่สามารถที่จะห้ามอุทกภัย บริบทของโลก ก็เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ฉะนั้นน้ำท่วมหนัก ความแห้งแล้ง จนจัด และความหนาวที่จะมาเยือน อย่างรุนแรง มันเกิดขึ้นได้ทุกปี ทุกช่วง แต่เราเป็นรัฐบาลในฐานะที่อาสาเข้ามารับผิดชอบ ต้องรับผิดชอบ แล้วก็รีบดำเนินการเท่าที่ตัวเองทำได้ เช่นผมบอกวันนี้เอาเงินชดเชยไป อย่างเร่งด่วนทำได้ จะเอาเงินไปให้ชาวนาอย่างเร่งด่วนทำได้ เอาพันธุ์ข้าวไปแจกทดแทน ทำได้ เอาพืชเศรษฐกิจไปช่วยปลูกทำได้อย่างเร่งด่วน ผมว่าอย่างน้อย ๆ ขวัญกำลังใจ ของชาวนาเกิดขึ้นมา นี่เป็นการชดเชย
เรื่องที่ ๒ ที่จังหวัดหนองบัวลำภู ท่านประธานที่เคารพ ที่จังหวัดหนองบัวลำภู มันเป็นความโศกเศร้าเหมือนกับที่โคราชที่เกิดขึ้น ผมยังไม่ไกลไปถึงยาเสพติด เพราะว่า ผมเองยังไม่ได้ไปเห็น ผมเองยังไม่ได้ไปรู้ แต่คนที่กระทำทั้งที่โคราช ทั้งที่จังหวัดหนองบัวลำภู คือข้าราชการชั้นผู้น้อยที่มีปืน นั่นก็คือตำรวจกับทหาร ข้าราชการชั้นผู้น้อยตอนใหม่ ๆ เขาอยากรับราชการเขาสอบเข้าไปครับ พอเขาสอบไปนี่เขาหวังว่าเขาเข้าไปทำงาน แต่พอ เข้าไปทำงานแล้วเขาเห็นความต่างระหว่างข้าราชการชั้นผู้ใหญ่กับข้าราชการชั้นผู้น้อย เขาได้รับแรงกดดันจากข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายต่อหลายเรื่อง อันนี้ไม่ต้องมาสาธยาย เรารู้ ว่าตำรวจเขาทำอย่างไร ทหารเขาทำอย่างไร แต่ทีนี้ความก้าวหน้าของเขา โอกาสที่เขา จะเกิดจากความก้าวหน้าน้อยมาก ผมเคยเรียนในเรื่องของ พ.ร.บ. ตำรวจ ผมว่าตำรวจ เอาแบบข้าราชการครู ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้างได้ไหม จากรองผู้กำกับขึ้นไปเป็นผู้กำกับ จากผู้กำกับขึ้นไปเป็นรองผู้การ จากรองผู้การขึ้นไปเป็นผู้การ เราไม่ต้องแต่งตั้งหมดได้ไหม เอาสัก ๒๐ เปอร์เซ็นต์ก่อน ให้โอกาสเขาสอบเลื่อนแข่งขัน เพื่อที่จะได้คนดี ตำรวจชั้นผู้น้อย เหมือนกัน นายตำรวจนี่จบนิติศาสตร์ ปริญญาตรี ปริญญาโท จบเนติบัณฑิตเยอะแยะ แต่เขาไม่มีโอกาสได้ใช้ความสามารถของเขา เขากดดันครับ หนี้สินเพิ่ม ปัญหารุมเร้า ปัญหา ครอบครัวเกิดขึ้น ท้ายที่สุดทางออกที่ดีที่สุดก็คือยาเสพติด พอยาเสพติดไปถึงความกดดัน พอถึงความกดดันเสร็จแล้วก็มองโลกลบแล้วครับ ตอนแรกก็มองโลกสวย มันก็เลยนำมา แล้วผมเชื่อว่าเหตุการณ์อย่างนี้ยังเกิดขึ้นในประเทศไทยซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะวันนี้ก็ยังไม่ได้ แก้ปัญหาอะไรเลย ขนาดในพื้นที่กับพี่น้องที่วันนี้สภาพจิตใจเขาย่ำแย่ เพราะลูกเขาตาย ญาติเขาตาย หลานเขาตาย เขาย่ำแย่นะครับ ฉะนั้นวันนี้รัฐบาลต้องไปคิดแล้วครับ ผมได้แต่ ภาวนาว่าพรรคเพื่อไทยผมเป็นรัฐบาลหน้าเถอะ ผมจะขอแก้ไขกฎกระทรวง หรือแก้ไขกฎตำรวจ หรือ พ.ร.บ. ตำรวจ พ.ร.บ. ทหารบางส่วน เรารู้ถึงแม้จะแก้ยาก ให้โอกาสความก้าวหน้าของข้าราชการชั้นผู้น้อย เพราะไม่อย่างนั้นไม่รู้ เขาจะไปเรียนต่อทำไม ไปเรียนเนติบัณฑิตไทยก็ไม่รู้จะไปเรียนทำไม ไปเรียนปริญญาโท กฎหมายไปเรียนทำไม อย่างไรก็เป็นสูงสุดแค่นายดาบหรือนายตำรวจ ๕๓ ปีที่พรรคเพื่อไทย มอบให้ พอร้อยเอกเขาก็เกษียณ เขาไม่มีอนาคตเลยครับ แต่ฐานะของเขาก็ลำบาก เหมือนเดิม ก็เลยอยากจะกราบเรียนฝากไปยังผู้มีอำนาจ วันนี้คุณอย่าพูดใส่ร้ายแต่ยาเสพติด คุณต้องใส่ร้ายหน่วยงานของคุณก่อนว่าคุณได้แก้ปัญหาเบื้องต้นหรือยังแล้วจึงมองไปที่ ยาเสพติด ยาเสพติดเป็นภัยที่ร้ายแรงทั่วทั้งแผ่นดินอยู่แล้วละครับ รัฐบาลก็ปล่อยปละละเลย จนกระทั่งว่าวันนี้ปัญหาทุกวันในทีวี (TV) ฆ่าพ่อฆ่าแม่ ฆ่าตาฆ่ายาย ฆ่าลูกฆ่าหลาน ก็ฝาก ท่านประธาน ด้วยความเคารพ ๕ นาทีแล้ว กราบขอบคุณที่ท่านประธานให้เวลาด้วยความ เมตตา เหลื่อมมานิดหน่อย กำลังติดพันครับ ขอกราบขอบพระคุณท่านประธานครับ