นายสาทิตย์ วงศ์หนองเตย ตรัง

ท่านประธานที่เคารพ ผม สาทิตย์ วงศ์หนองเตย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง พรรคประชาธิปัตย์ มาตรา ๑๐/๑ เป็นมาตราที่ว่าด้วยเรื่องอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ ซึ่งที่ผมจะอภิปรายต่อไปนี้แม้ว่า ทางคณะกรรมาธิการจะเพิ่มมาตรานี้ขึ้นมาใหม่ เนื่องจากมีการปรับปรุงจากเดิมคือ มาตรา ๑๔ ซึ่งบัญญัติไว้เป็นเรื่องอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ แต่ผมจะชี้ให้ท่านประธาน เห็นว่ามาตรา ๑๐/๑ ที่เพิ่มขึ้นมาใหม่นี้ที่กำหนดหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการนั้น นี่แหละครับความไม่ชัดเจนเรื่องของวัตถุประสงค์ของการเปิดให้มีกัญชาเสรีว่าไม่ใช่เป็น กัญชาเสรีเพื่อการแพทย์เท่านั้น แต่เป็นเรื่องที่นำไปสู่นันทนาการ อย่างที่ปัจจุบันนี้เกิดความ เสียหายกันไป เกิดผลกระทบกันไปในหลากหลายพื้นที่แล้ว อย่างน้อยที่สุดมีอยู่ ๒ ประเด็น ซึ่งเป็นประเด็นเรื่องของอำนาจหน้าที่ที่ผมอยากจะให้ทางคณะกรรมาธิการได้ชี้แจงให้ชัดเจนว่า เป็นไปตามที่ผมเข้าใจหรือไม่ ใน (๒) ท่านพูดถึงเรื่องของกำหมายมาตรการการส่งเสริมวิจัย พัฒนาการใช้กัญชา กัญชงและสารสกัดทั้งในด้านการแพทย์ เกษตรกรรม ซึ่งอันนี้เข้าใจได้ อุตสาหกรรม ซึ่งในส่วนอุตสาหกรรมผมยังเข้าใจว่าถ้าเรามุ่งหมายที่จะใช้เพื่อทางการแพทย์ ทำไมเราไม่เขียนให้ชัดว่าเป็นอุตสาหกรรมทางการแพทย์ แต่ในส่วนที่กระผมสงสัย ก็คือเรื่องของพาณิชย์กรรมและประโยชน์อื่น ๆ การเขียนอะไรที่เป็นลักษณะของการ เปิดกว้างไว้ในกฎหมายซึ่งควรจะจำกัดให้ชัดเจนลงไปเพื่อไม่ให้เกิดการตีความไปในลักษณะ ที่เป็นทางกว้างและอาจจะมีการบิดเบือนวัตถุประสงค์ในการใช้สิ่งซึ่งมีทั้งคุณและมีทั้งโทษ มหันต์อย่างกัญชาสมควรเขียนให้ชัดเจน แต่กรรมาธิการบัญญัติมานี่เขียนไว้ไม่ชัด ในส่วน พาณิชยกรรมก็ดี และประโยชน์อื่น ๆ ก็ดี มันอะไรครับ ประโยชน์อื่น ๆ ก็คือหมายความว่า เปิดร้านขายกันเต็มที่อย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบันหรือครับ แล้วก็ให้คณะกรรมการที่ท่าน เขียนขึ้นไว้ตามกฎหมายฉบับนี้มีหน้าที่ต้องไปส่งเสริม ผมถึงบอกว่ากฎหมายฉบับนี้มันไม่ใช่ เป็นกฎหมายที่เขียนเอาไว้เพื่อควบคุมเรื่องการใช้ประโยชน์กัญชาทางการแพทย์เท่านั้น แต่ในทางหนึ่งมันคือการส่งเสริมแล้วก็เอื้อให้เกิดการส่งเสริมเพื่อการนันทนาการ อย่างวัตถุประสงค์ที่เขียนเอาไว้ในอำนาจหน้าที่ของมาตรา ๑๐/๑ (๒) ชัดเจนมากครับ กับคำว่าและประโยชน์อื่น ๆ ซึ่งอาจจะเกิดการตีความได้ แล้วยิ่งตัวคณะกรรมการท่านซึ่งมี การวิพากษ์วิจารณ์กันไปก่อนหน้านี้มีเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อนอะไรต่อมิอะไรเกี่ยวข้อง เข้ามาอีกเยอะเลยนะครับ มันก็ยิ่งทำให้กฎหมายฉบับนี้มีจุดอ่อนมีช่องว่างและแสดงให้เห็น ถึงความหละหลวมของการเขียนตัวกฎหมายชัดเจนมากขึ้น ใน (๗) อันนี้เป็นข้อสงสัยใหญ่ ของผม ใน (๗) ท่านเขียนอำนาจหน้าที่กรรมการไว้ว่า ให้คำแนะนำต่อรัฐมนตรีตาม มาตรา ๓๗/๔ (๘) ผมไปดูมาตรา ๓๗/๔ มาตรา ๓๗/๔ นั้นเป็นมาตราที่คณะกรรมาธิการ เพิ่มขึ้นมาใหม่ในมาตรา ๓๗/๔ ซึ่งมีการปรับปรุงจากอันเดิม แต่มาตรา ๓๗/๔ อันนี้แหละ ครับที่ผมจะบอกท่านประธานว่ามันเป็นเรื่องของนันทนาการ แล้วก็เอื้อให้เกิดนันทนาการ เสรีอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เพราะมาตรา ๓๗/๔ ท่านเขียนไว้ว่า ห้ามผู้ใดสูบกัญชา กัญชงหรือสารสกัดในสถานที่สาธารณะหรือในบริเวณ ดังต่อไปนี้ แล้วใน (๘) ที่ไปเกี่ยวกับตัว อำนาจหน้าที่ว่า ให้คณะกรรมการชุดนี้มีคำแนะนำต่อรัฐมนตรี มันเป็นเรื่องของการห้าม สูบกัญชาในร้านอาหารหรือสถานที่ของผู้รับอนุญาตที่มิใช่สถานที่ตาม (๒) ซึ่งสถานที่ ตาม (๒) ก็คือพวกสถานบริการสาธารณสุขของรัฐ หรือสถานที่ที่จัดไว้ให้กับผู้ป่วยหรือ การแพทย์แผนไทยประยุกต์ แต่ท่านเขียนใน (๘) ว่า และยานพาหนะส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของสถานที่ และยานพาหนะหรือสถานที่อื่นใดตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด โดยคำแนะนำของ คณะกรรมการ นั่นแปลว่าอำนาจหน้าที่ของกรรมการชุดนี้ มาตรา ๓๗/๑ มีปัญหาแน่ครับ เพราะนี่ไม่ใช่เพื่อกัญชาทางการแพทย์ แต่เป็นนันทนาการแน่นอน เพราะเป็นการให้ สูบกัญชากันได้ เพียงแต่กำหนดที่สูบว่าตรงไหนห้าม แต่ก็ยังทิ้งไว้ใน (๘) ว่ากรรมการนี้ แนะนำให้เพิ่มเติมได้ แปลว่าคาเฟ่ (Cafe) กัญชายังเปิดต่อใช่ไหมครับ อย่างที่เป็นอยู่ ในปัจจุบัน ตอนนี้ผมไปดูแถวละแวกอโศก เปิดประตูเข้าไปนี้ นอกเหนือจากขายเป็น กระปุกแล้ว สูบบ้องกัญชาในร้านเลยครับ นี่เหรอครับกัญชาทางการแพทย์ แล้วกฎหมายนี้ จะไปคุมอย่างไร อำนาจหน้าที่กรรมการเขียนไว้แบบนี้ มีคนมีผลประโยชน์ทับซ้อนเข้าไปอยู่ อย่างที่เพื่อนสมาชิกอภิปรายไป แล้วเขียนเปิดช่องมาอย่างนี้ จะเป็นกฎหมายที่ควบคุม ได้อย่างไร นี่คือคำถามใหญ่ของผมครับ ขอบพระคุณครับ