กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม สฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ พรรคภูมิใจไทย เขต ๒ ท่านประธานที่เคารพครับ ในฐานะพรรคภูมิใจไทยเป็นพรรคร่วมรัฐบาล ในเรื่องของการอภิปราย พระราชกำหนดเงินกู้ ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้นถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ เพราะฉะนั้นขออนุญาตใช้ สิทธิในเรื่องของการอภิปรายในเรื่องของพระราชกำหนดกู้เงิน ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เนื่องจากว่าเป็นก้อนเงินที่มากพอสมควร แล้วก็กระทบต่อพี่น้องทั้งประเทศ ในส่วนของผมนั้น เมื่อเช้าเพื่อนสมาชิก ท่านกรวีร์ได้นำเรียนแล้วว่าผมจะมาพูดในประเด็นส่วนที่ ๓ ในการกู้ เงิน ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เพื่อนำไปฟื้นฟูในเรื่องของภารกิจการท่องเที่ยว กราบเรียน ท่านประธานครับ ธุรกิจการท่องเที่ยวในประเทศไทย โดยเฉพาะฝั่งอันดามันจังหวัดกระบี่ เรามีรายได้จากการท่องเที่ยวถึงปีละ ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท จังหวัดภูเก็ตมีรายได้ การท่องเที่ยว ๓๐๐,๐๐๐-๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาทต่อปี ถ้าจะจัดลำดับที่ ๑-๕ เริ่มตั้งแต่ กรุงเทพมหานคร จังหวัดชลบุรี จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดเชียงใหม่และจังหวัด สุราษฎร์ธานีนี่คือจังหวัดที่เป็นพื้นที่จะทำเงินให้ประเทศอย่างมหาศาล จะเห็นได้ว่าตัวเลข ในส่วนสถิติของนักท่องเที่ยวเข้ามาในปี ๒๕๖๒ ปี ๒๕๖๐ ปี ๒๕๖๑ ปี ๒๕๖๒ ตอนนั้น ยังเข้ามาประมาณ ๓๙ ล้านคนต่อปี นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ ที่จริงมีสไลด์ (Slide) อยู่ด้วย
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดพรีเซนเทชัน)
หลังจากมีโควิด (COVID) มาก็จะลด น้อยลง จากภาพรวมของการท่องเที่ยวตั้งแต่ปี ๒๕๕๙ ถึงปี ๒๕๖๓ เราก็จะเห็นได้ว่า นักท่องเที่ยวเข้ามาในประเทศไทยมาก แล้วก็ทำรายได้ให้ประเทศไทยสูง ต่อมานั้นเราจะมา ดูในเรื่องของรายได้ รายได้ตอนที่นักท่องเที่ยวเข้ามามีรายได้ตั้งแต่ ๑.๔ ล้านล้านบาท แล้วก็ เติบโตกันมาจนเป็น ๑.๙ ล้านล้านบาท แล้วก็ตกลงมาในปี ๒๕๖๒ ปี ๒๕๖๓ ซึ่งตรงนี้มันก็ จะมีปัญหาว่าในขณะที่ตกมานั้นก็คือปัญหาไวรัสโคโรนา (Virus Corona) หรือโควิด-๑๙ (COVID-19) เข้ามา ผมขออนุญาตท่านประธานว่าผมขออนุญาตพูดออกเป็น ๒ ระยะ ระยะที่ ๑ ก่อนหน้านั้น ที่เรามีโควิด-๑๙ (COVID-19) เข้ามา แต่เราไม่มีวัคซีน ก็มืดมน ในส่วนของธุรกิจโรงแรม จะเห็นได้ว่าโรงแรมที่จังหวัดภูเก็ตน่าสงสารเขามาก ไม่ว่าจะเป็น ป่าตอง หรือหาดกะตะ หาดกะรน ที่จังหวัดกระบี่ ที่จังหวัดอื่น ๆ ที่เป็นการท่องเที่ยวเป็น เมืองร้างเลยท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นเครื่องจักรของประเทศที่ผลิตเงินแบบง่ายที่สุด ก็คือเอาธรรมชาติไปขายแล้วให้เงินเข้าสู่ประเทศนั้นก็คือการท่องเที่ยว ถ้าเราจะเปรียบเทียบ ว่าเหตุการณ์ที่การท่องเที่ยววิกฤติจากสึนามิ (Tsunami) สึนามิ (Tsunami) มาครั้งเดียว ท่านประธานครับ ทั้งโรงแรม ทรัพย์สินทุกอย่างหายหมดเลยครับ แต่ในขณะเดียวกันรัฐบาล เอาเงินไปให้เจ้าของโรงแรมกู้ร้อยละ ๒ พักหนี้ด้วยอะไรด้วยใช้กระบวนการนะครับ ใช้เงินกู้ เพื่อที่จะไปพยุงในส่วนของผู้ประกอบการ ท่านประธาน เราเปรียบเทียบให้เห็นได้ว่าในส่วน ของสึนามิ (Tsunami) นั้น แก้ได้แปบเดียวฟื้นกลับมาเลยนะครับ ท่านประธานเราเปรียบเทียบเห็นได้ว่าในส่วนของสึนามินั้นแก้ได้แปบเดียวฟื้นกลับมาเลย แต่ในขณะนี้เป็นเรื่องของโควิด (COVID) ที่มารอบ ๓ ท่านประธานทราบไหมว่าเจ้าของ โรงแรมวันนี้ตอนสึนามิยังเหลือโรงแรม เปลือกมันกับที่ดิน วันนี้เจ้าของโรงแรมที่ใหญ่ ๆ ปิดหมดวันนี้ที่ดินก็ไม่เหลือเนื่องจากว่าต้องขาย แล้วก็มีหนี้อะไรต่าง ๆ ตามมาด้วย เพราะฉะนั้นวิธีการแก้ไขที่จริงแล้ว เป็นข้อมูลที่ผมสอบถามจากท่านเอกวิทย์ ภิญโญธรรมโนทัย ในฐานะเป็นตัวแทนของสภาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย แล้วก็ คุณภูมิกิตติ์ รักแต่งาม นายกสมาคมท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต เราจะเห็นได้ว่าวิธีการ แก้ไขอย่างกรณีที่ว่ากู้เงินมา ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้ทำไมไม่เอาไปใส่ในเรื่องของซอฟต์โลน (Soft Loan) ให้กับโรงแรมเพื่อที่จะใช้จ่ายเพื่อที่จะรักษาเจ้าหน้าที่พนักงานในส่วนของ โรงแรม วันนี้พนักงานในส่วนของโรงแรมในภาคการท่องเที่ยวอยู่ทั่วประเทศ ตอนนี้กลับ ภาคเหนือกลับภาคอีสาน กลับภาคกลาง วันนี้ปล่อยแต่ให้เจ้าของโรงแรมอยู่ในพื้นที่ เพราะฉะนั้นในส่วนของวิธีการรักษาเพื่อที่จะให้เจ้าของธุรกิจโรงแรมอยู่ได้นี้ก็เป็นส่วนหนึ่ง ที่รัฐบาลจะต้องใช้เงินให้มีคุณภาพและมีคุณค่าอย่างเป็นระบบ ในส่วนของเงินที่เราหักสมทบ ตามมาตรา ๓๓ ก็เป็นปัญหาที่จะให้นายจ้าง ลูกจ้างจ่ายคนละครึ่งจาก ๕ เปอร์เซ็นต์ บวก ๕ เปอร์เซ็นต์ ลดลงมาเหลือ ๒.๕ เปอร์เซ็นต์ แล้วให้ลูกจ้าง ๒.๕ เปอร์เซ็นต์ อย่างนี้ พักไว้ก่อนได้ไหม หยุดก่อนได้ไหม และเงินในส่วนที่สมทบในส่วนของหักค่าลูกจ้างของ โรงแรมอะไรต่าง ๆ ที่จริงแล้วมันมีเงินที่จะมาช่วยพยุงในส่วนของผู้ประกอบการธุรกิจ โรงแรมได้หลายวิธีการด้วยกัน สิ่งเหล่านี้ผมฝากสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ซึ่งเป็นหน่วยงานหลัก สำนักงบประมาณ และธนาคารแห่งประเทศไทยด้วย โดยเฉพาะสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ตีความทางกฎหมายนะครับ เราจะเห็นได้ว่าประเทศไทยเรานั้น ๔ องค์กรหลักนี้เป็นตัวที่ชี้นำในส่วนของนโยบาย การขับเคลื่อนของรัฐบาล แล้วก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง แล้วก็มีความผิดพลาดกันมาตลอด ในขณะที่เงิน ๑ ล้านล้านบาทที่เรากู้มานั้นเรายังไม่มีคำตอบเลยว่าเราจะกู้อย่างไร แต่ในขณะนี้ท่านประธานครับ ถ้าเราไม่ไปฟื้นฟูในหน่วยเครื่องยนต์ที่ดับไปนะครับ จนหมด สภาพแล้วนี้เพื่อที่จะให้มีรายได้จากการท่องเที่ยวเพื่อที่จะมาเติมเต็ม ในเรื่องของการกู้หนี้ ใครก็กู้ได้ สภาผ่านเดี๋ยวก็ไปกู้ได้แล้วครับ แต่ในเรื่องของการใช้หนี้จากการกู้มานี้ สิ่งเหล่านี้ ต้องคิดไว้ล่วงหน้า เพราะฉะนั้นผมมองไม่เห็นว่าสิ่งต่าง ๆ นั้นที่รัฐบาลจะต้องวางเป็นกรอบ ที่ชัดเจนจะต้องแก้ไขปัญหาอย่างไร ในขณะนี้ขอแวะไปที่กระทรวงมหาดไทยนิดหนึ่ง วันนี้ วัคซีนของท้องถิ่นก็ยังมีกระบวนการที่จะต้องผ่าน ศบค. จังหวัด และต้องผ่าน ศบค. ส่วนกลาง แล้วก็ต้องอนุมัติเสร็จเพื่อที่จะให้มาซื้อได้แห่งเดียวก็คือราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ สิ่งเหล่านี้ขอฝากรัฐบาลไว้ด้วยว่าในเรื่องของการแก้ไขอะไรต่าง ๆ นั้นต้องมีระบบที่ชัดเจน แล้วก็ต้องตอบคำถามในส่วนของพี่น้องประชาชนได้ เพราะเงินกู้ไม่ว่าจะ ๑ ล้านล้านบาท แล้วก็ ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท แล้วเดี๋ยวในงบประมาณต่อไป ๓.๑ ล้านล้านบาทนั้นก็ยังต้องกู้ อีก ๗๐๐,๐๐๐ ล้านบาทด้วย ขอขอบคุณท่านประธานครับ