เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม นายกูเฮง ยาวอหะซัน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส พรรคประชาชาติ วันนี้เรามาพิจารณาเรื่องพระราชกำหนดเงินกู้ ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ผมเชื่อนะครับว่าวันนี้ ได้ยินคำว่า เงินกู้ ทุกคนก็เข็ดขยาดกับมัน เพราะว่าตั้งแต่ ๗ ปีที่รัฐบาลได้บริหารประเทศมา วันนี้เรากู้เงินเป็นจำนวนมาก แล้วเราจะกู้ต่ออีกวันนี้คือ ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท มันมีบทเรียน ที่ว่าเราไม่เคยตอบโจทย์ตอบปัญหา หรือว่าแก้ไขความเดือดร้อนจากการกู้ได้เลย แล้วยิ่ง ผมได้ฟังท่านสมาชิก ท่านกรวีร์ ปริศนานันทกุล ขอโทษนะครับที่เอ่ยนามท่าน ท่านบอกว่า ท่านใช้เงินกู้อย่างไม่เหมาะสม ท่านต้องเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้เงินกู้ใหม่ ผมก็อยากบอกว่า เงินกู้อันนี้คนที่แบกภาระคือพี่น้องประชาชนคนไทยทุกคน ท่านนายกรัฐมนตรีออกไปแล้ว เงินกู้ไม่ได้ตามท่านไป ยังอยู่กับพวกเราต่อไป แล้วมันจะอยู่ไปชั่วลูกชั่วหลานเป็นร้อย ๆ ปี แล้วไม่รู้ว่าเมื่อไรมันจะหมด ปัญหาของการบริหารเงินกู้ ผมมองมาตลอดว่ามันมี ๓-๔ ปัญหาที่ท่านต้องแก้ไข ๑. เลยนะครับท่านขาดความน่าเชื่อถือ ๒. ท่านขาดประสิทธิภาพในการใช้งบประมาณเงินกู้ ๓. ท่านลำดับความสำคัญของปัญหาไม่ได้ว่าประชาชนเขาต้องการอะไร ส่วนข้อที่ ๔ ผมจะเก็บไว้ ผมจะทิ้งให้ท่านคิด เพราะว่าเป็นคำพูดที่ท่านพูดมาตลอด แต่ท่านไม่เคยทำได้ สักครั้ง จนเวลาล่วงเลยมาจะเข้า ๘ ปีแล้วครับท่านประธาน ผมจะพูดรวม ๆ ทั้ง ๓ ข้อ ที่ผมกล่าวถึง อันดับแรกเลยครับ การขาดความน่าเชื่อถือ ถ้าเราดูพรีเซนเตอร์ (Presenter) วันนี้นะครับที่มาเป็นนายแบบโฆษณาวัคซีน คือท่านนายกรัฐมนตรีเอง เราดูโซเชียล (Social) ได้เลยครับวันนี้ว่ากรรมมันเร็วเหมือนจรวด มันเร็วยิ่งกว่าจรวด เพราะมันมากับ โซเชียล (Social) ทันทีที่ท่านทำ สังคมก็ตอบรับเลย มันมี ๒ ประเด็นครับ เขาก็บอกว่า ไม่เชื่อที่ฉีดนายกรัฐมนตรีเป็นวัคซีน เขาบอกว่าท่านไม่เห็นเป็นอะไรเลยฉีดวัคซีน ท่านเอา น้ำเปล่าหรือเปล่า เอาน้ำเกลือมาฉีดหรือเปล่า หรือว่าเอาวัคซีนของอื่นหรือเปล่า ตัวพิเศษ มาฉีดหรือเปล่า คือความเชื่อความศรัทธาของชาวบ้านไม่มี
ส่วนที่ ๒ ที่เราน่าคิดก็คือว่าถ้าวันนั้นเกิดว่าท่านนายกรัฐมนตรีฉีดแล้วแขนขา ท่านเกิดมีอาการชาขึ้นมา หรือว่าท่านขยับตัวไม่ได้ อันนี้ผมเชื่อว่าชาวบ้านคนทั้งประเทศ จะเชื่อว่าท่านฉีดวัคซีนจริง นี่ล่ะคือปัญหาที่เกิดขึ้นวันนี้ คือชาวบ้านกลัวที่จะฉีด ทั้ง ๆ ที่ท่าน ว่าเรามีเงินเยอะแยะเหลือเฟือที่จะซื้อวัคซีน แต่วันนี้ท่านก็หาวัคซีนให้กับประชาชนไม่ได้ เรื่องการใช้เงินกู้อย่างไม่เหมาะสม ที่ท่านสมาชิกเคยพูดถึง ผมอยากจะบอกว่าวันนี้ เราเปลี่ยนได้ไหม จากโครงการคนละครึ่งมาเป็นคนละโดส (Dose) ได้ไหม เพราะว่าวันนี้ ทุกคนพูดว่าอยากได้วัคซีน ขอให้เขามีทางเลือก แล้วที่ตลกกว่านี้นะครับ ท่านประธาน เชื่อไหม บรรดาหน่วยงานของราชการบังคับว่าใครไม่ฉีดวัคซีนต้องทำบันทึกขึ้นมา ทำไมต้อง บังคับกัน ทำไมคนไทยต้องไม่มีทางเลือก ทำไมชีวิตคนไทยต้องราคาถูก เรากู้เงินมาเพื่อจะ แก้ปัญหาเศรษฐกิจ สังคม ท่านอย่าบอกเลยครับว่าจะเอาเงินกู้นี้มาแก้ปัญหาเศรษฐกิจ แค่จะเยียวยาชีวิต ๓ ชีวิตที่เขาตาเวบ้านผมมีปัญหามาตลอด บ่ายเบี่ยง ไม่ยอมเสีย ค่าเยียวยาให้เขา แถมยังจะเปลี่ยนสีดำให้เป็นสีขาวให้ได้ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริง แล้ววันนี้ ผมอยากจะบอกท่านนะครับว่า ข้อที่ ๔ ที่ผมจะพูดถึงนี้ ผมเป็นคนชอบฟุตบอลด้วย ท่านประธานครับ แต่ว่าผมขอเสริมอีกนิดหนึ่งว่าวันนี้ระดับประเทศเราอยากได้วัคซีน ถ้าเราไม่ได้วัคซีนนะครับ อย่าบอกเลยว่าเราจะแก้ปัญหาเศรษฐกิจได้ วันนี้ทั่วโลกอยากจะ ฉีดวัคซีนให้ครบเพื่อจะได้เปิดประเทศ วันนี้ถ้าท่านนายกรัฐมนตรีฉีดครบ ๒ เข็มเมื่อไร ผมอยากให้ท่านถอดแมสก์ (Mask) เลยเพราะว่าทั่วโลกเขาจะได้รู้ว่าประเทศที่ฉีดหมดแล้ว เขาต้องถอดแมสก์ (Mask) ได้ เขาไม่ต้องกลัวกับโรคนี้อีกต่อไปแล้ว แล้วผมอยากจะบอกว่า ข้อที่ ๔ ที่ผมจะเล่าให้ท่านฟัง ผมอยากจะเปรียบเทียบเป็นสนามฟุตบอล การบริหาร สนามฟุตบอล บ้านผมมีสนามบอลบูกิตสนามข้างสถานีรถไฟ เป็นสนามไม่ได้สวยเลยนะครับ หญ้าก็ไม่ได้สวย ฝนตกน้ำท่วม แต่คนยอมออกมาดูเป็นหมื่นเป็นพันคน เพราะอะไรครับ ท่านประธาน แดดร้อนเปรี้ยง ๆ ฝนตกอย่างไรเขาก็ไม่หนี เพราะว่าเขาอยากดู สนามที่ ๒ คือสนามศาลเจ้าแม่ จังหวัดนราธิวาส กลางเมืองเลยนะครับ ทุกคนยอมถอดหัวโขนลงมา ไม่ว่าจะเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ข้าราชการ ส.ส. นักการเมือง ผู้นำศาสนา แม้แต่ประชาชน หาเช้ากินค่ำ ทุกคนจะลงมาเล่นด้วยความสนุก ด้วยมิตรภาพและความเป็นเพื่อน ทั้ง ๆ ที่ ขอบสนามไม่มีที่ให้ยืนดูเลยครับ มีแต่เก้าอี้ร้าย ๆ เอียง ๆ แตกหักบ้าง แต่ทุกคนมาเล่น ด้วยความเป็นมิตรภาพและเป็นเพื่อน คนสุดท้ายที่ผมจะเล่าให้ท่านฟังก็คือ ตระกูล ศรีวัฒนประภา ผมขอโทษนะครับ ผมไม่ได้จะอะไรมาก แต่ว่าชื่นชม ผมภูมิใจในการเป็น ตระกูลศรีวัฒนประภา ของคุณวิชัย ถึงแม้ท่านจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่ท่านก็ทิ้งความทรงจำที่ ดีให้กับพวกเรา และท่านต๊อบ อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา ซึ่งเป็นเจ้าของสโมสรเลสเตอร์ซึ่งไม่ค่อยจะมี คนรู้จักเท่าไร แต่วันนี้ทั่วโลกยอมรับนะครับว่าตระกูลนี้คือเป็นคนที่สร้างความภาคภูมิใจ ให้คนไทย แล้วฝรั่งไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ นะครับที่จะยอมรับคนเอเชีย (Asia) มาอยู่ในใจ ของเขาได้ วันนี้คนอังกฤษและทั่วโลก ยกให้ตระกูลศรีวัฒนประภา เป็นผู้บริหารอันดับหนึ่ง ของประเทศ เพราะอะไรครับ ท่านไปดูสิครับความชื่นชมของเขาในยูทูบ (YouTube) เขาบอกว่าเขาใช้ความเป็นคนไทย ความโอบอ้อมอารี เห็นแก่ส่วนรวม เสียสละ ซึ่งตรงข้าม กับบุคลิกผู้นำของประเทศเราเลยครับ อันนี้คือสิ่งที่น่าคิด และผมอยากจะย้อนกลับไปกับ ท่านนายกรัฐมนตรีว่า ท่านบริหารประเทศมา ๗ ปีแล้ว ท่านกรอกหูพวกเราทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน ว่าเราจะให้กับท่าน แต่มาวันนี้ท่านเป็นนายกรัฐมนตรี ท่านเป็นคณะปฏิวัติ ได้เป็น นายกรัฐมนตรีด้วยวิธีพิสดารมาจนถึงวันนี้ ท่านกลับทำอย่างนั้นไม่ได้ และวันนี้คำนั้น กลับจะมากินท่านเอง คือข้อที่ ๔ ที่ผมจะบอกกับทุกท่านว่ามันคืออะไร ก่อนนี้ผมจะเล่าเรื่อง นิดหนึ่งเรื่องการก่อสร้างกำแพงหรือว่ารั้วที่ริมชายแดนของประเทศ หลายคนบอกว่า ทำไมเราต้องสร้างกำแพง จริง ๆ เรากลัวนะครับ เพราะว่าการสร้างกำแพงสร้างรั้วไม่ได้ แก้ปัญหาเรื่องโควิด (COVID) เพราะว่าเราต้องคิดง่าย ๆ ผมใช้เวลาของพรรคนิดหนึ่งนะครับ เราใช้กันง่าย ๆ ว่าวันนี้ประเทศเราต้องมีรั้ว มีกำแพงไว้ทำไม ท่านลองสร้างบ้านขึ้นมาสิครับ ท่านสร้างบ้านนี่ท่านสร้างรั้วเพราะอะไรครับ ท่านสร้างรั้วเพราะว่าไม่อยากให้โจรเข้าบ้าน ไม่ใช่ทำรั้วเพื่อกั้นไม่ให้ลูกเมียท่านออกไปหนีเที่ยว ท่านก็เลยต้องสร้างรั้ว แต่วันนี้ประเทศไทย ไปสร้างรั้วทำไม ทำไมไม่ใช่มาเลเซียเป็นคนสร้างรั้ว ทำไมวันนี้เราไม่เอารั้วไปกั้นที่ชายแดน พม่า วันนี้โควิด (COVID) เข้ามาทางชายแดนพม่า ไม่ได้มาทางมาเลเซีย แรงงานเถื่อนทะลัก เข้ามา อันนี้ครับเป็นปัญหาใหญ่ที่เราแก้ไม่เคยตรงจุด และผมจะบอกว่าข้อที่ ๔ ที่ผมบอก วันนี้ ขึ้นสไลด์ (Slide) ให้ท่านดูเลยครับ จนวันนี้ ๘ ปีที่ท่านจะให้พวกเราไม่ได้คือความสุข ครับท่านประธาน ขอบคุณครับ