นายนิรมิต สุจารี ร้อยเอ็ด

กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ กระผม นิรมิต สุจารี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด พรรคเพื่อไทย ต่อร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๑๙/๒๕๖๐ ซึ่งเสนอโดย นายนพคุณ รัฐผไท พรรคเพื่อไทย ผมขอให้การสนับสนุน ในร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ ด้วยเหตุผลดังที่จะกราบเรียนต่อท่านประธานดังต่อไปนี้ เดิมอำนาจการบริหารการศึกษาอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษา ซึ่งเรียกว่า อ.ก.ค.ศ. เมื่อมีคำสั่ง คณะ คสช. ที่ ๑๙/๒๕๖๐ ซึ่งลงวันที่ ๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๖๐ ทำให้อำนาจจาก อ.ก.ค.ศ. ไปสู่อำนาจ กศจ. ซึ่งโดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธาน แล้วก็มีศึกษาธิการ จังหวัดเป็นเลขานุการ กำหนดให้ศึกษาธิการจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการ พนักงานข้าราชการและลูกจ้าง ในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัด ท่านประธานที่เคารพครับ การจัดการการศึกษาดังกล่าวนั้น ทำให้เกิดปัญหาที่ตามมา เนื่องจากว่าเป็นการรวมศูนย์การจัดการอำนาจทางการศึกษาไปไว้ ที่จังหวัด โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นข้าราชการส่วนภูมิภาค เป็นตัวแทนของ กระทรวงมหาดไทยเป็นประธาน และเลขานุการเป็นตัวแทนของกระทรวงศึกษาธิการ เป็นเลขานุการ ทำให้การจัดการศึกษาได้เกิดปัญหากันอย่างมากมาย ดังที่ผมจะกราบเรียน ดังต่อไปนี้

ประการแรก ทำให้ก่อเกิดไม่มีอำนาจในการบังคับบัญชาเพื่อให้เกิดคุณ เกิดโทษแก่บุคลากร ท่านประธานครับ การบังคับบัญชา เมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นตัวแทน ส่วนภูมิภาค แต่มาดูแลทางด้านการศึกษา โดยบทบาทหน้าที่ของท่านแล้วท่านมี ความรับผิดชอบต่อหน่วยงานอีกหลาย ๆ หน่วยงาน ส่วนภูมิภาคที่มอบอำนาจไป ก็เลยทำ ให้การบังคับบัญชาในการที่จะบรรจุแต่งตั้งหรือให้ความดีความชอบไม่สอดคล้องกัน

ประการที่ ๒ คุณภาพในการปฏิบัติงานและการจัดการการศึกษาให้แก่เด็ก และเยาวชนของชาติถูกลดลง ถดถอยลง ท่านประธานที่เคารพครับ ในช่วงที่ประกาศตั้งแต่ วันที่ ๓ เมษายน ๒๕๖๐ ผมได้รับการพูดจาจากผู้ปกครองว่า ผลงานที่เห็นชัดเจนก็คือการ ยุบควบโรงเรียนเข้าด้วยกัน โรงเรียนในสมัยก่อนเขามุ่งไปที่ชาวบ้านอยู่ที่ใด โรงเรียน การประถมจะเข้าไปถึงที่นั่น แต่วันนี้ได้ถูกยุบควบทำให้การเดินทางมาโรงเรียนเป็นการ ลำบากของผู้ปกครอง แล้วก็การจัดการศึกษาของเยาวชนก็รู้สึกว่าจะตกต ่า โดยเฉพาะในยุค โควิด-๑๙ (COVID-19) การศึกษาทางออนไลน์ (Online) ไม่ได้ผลครับ กราบเรียนต่อ ท่านประธาน

เรื่องที่ ๓ ขาดการมีส่วนร่วมของบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับปัญหา เพราะว่า โครงสร้างของ กศจ. ขาดตัวแทนครู ครูเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับคณะครูหรือนักเรียนที่อยู่ ในโรงเรียน เมื่อเขาไม่ได้มีส่วนไปกำหนดการศึกษาหรือแนวนโยบายทางการศึกษาในระดับ ภูมิภาคหรือระดับจังหวัด ก็ทำให้การจัดการศึกษาขาดการมีส่วนร่วมเป็นอย่างยิ่ง

ประการที่ ๔ เกิดการสิ้นเปลืองงบประมาณ ท่านประธานครับ หน่วยงาน ที่รับผิดชอบมีหลายหน่วยงาน กศจ. ตั้งขึ้นมาแล้วยังไม่พอ ยังตั้งคณะอนุกรรมการขึ้นมาอีก เพื่อที่จะดำเนินการ เพื่อที่จะให้บรรลุตามนโยบายการจัดการศึกษา แล้วก็ยังมีผู้อำนวยการเขต ผู้อำนวยการโรงเรียน ทำให้กระบวนการต่าง ๆ ซ ้าซ้อนกัน เพิ่มงบประมาณ สิ้นเปลือง งบประมาณ แล้วเดี๋ยวนี้ก็ยังทราบว่าจะสร้างอาคารหรือสำนักงานขึ้นมา แม้แต่วัสดุอุปกรณ์ ต่าง ๆ ก็จะสั่งเพิ่มขึ้นมาโดยไม่มีความจำเป็น ทั้ง ๆ ที่สำนักงานเขตเขามีความพร้อมอยู่แล้ว ครับ

ประการที่ ๕ เกิดการล่าช้าในการปฏิบัติหน้าที่ เพราะการดำเนินการ อย่างจังหวัดร้อยเอ็ดเดิมเขาแบ่งสำนักงานเขตการศึกษาออกเป็นสำนักงานเขต ๓ เขตพื้นที่ การศึกษา แต่วันนี้รวมอำนาจมาอยู่ที่จังหวัด ในการประสานงานกับทางจังหวัดนั้น ต้องเดินทางจากโรงเรียนที่ไกลที่สุด เกือบ ๑๐๐ กิโลเมตร มาที่สำนักงานจังหวัด ถึงผู้ว่าราชการจังหวัด หรือถึงสำนักงานศึกษาธิการจังหวัด ทำให้การเดินทางล่าช้า การประสานงานก็ล่าช้า เมื่อก่อนแบ่งเป็นเขต ๒-๓ อำเภอ เป็น ๑ เขต เขาสามารถที่จะไป ติดต่อประสานงานหรือแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็วและทันท่วงที ประการนี้เป็นเหตุอีก ความจำเป็นหนึ่งที่จะต้องมีการแก้ไข

ประการที่ ๖ ขัดหรือทำลายหลักกระจายอำนาจอย่างรุนแรง การกระจาย อำนาจการจัดการศึกษา ลงไปสู่เขต ลงไปสู่โรงเรียนเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่ว่า จะกระจายอำนาจไปหาผู้ว่าราชการจังหวัด ไปหาศึกษาธิการจังหวัด ซึ่งไม่ใช่หน่วยงาน ทางจัดการศึกษาโดยตรง เพราะฉะนั้นความจำเป็นในหลักการกระจาย จำเป็นอย่างยิ่งที่จะ ลงไปสู่ในการที่บริหารที่ใกล้ตัวนักเรียน โดยยึดถือโรงเรียนเป็นศูนย์กลาง หรือโรงเรียนเป็นผู้ ได้รับประโยชน์อันสูงสุด

ประการที่ ๗ ขาดการยอมรับ ซึ่งกันและกันระหว่างหน่วยงาน สำนักงาน กศจ. และหน่วยงานการศึกษาในพื้นที่ ด้วยเหตุผลดังกล่าวดังกราบเรียนมาเบื้องต้น กระผม จึงขอสนับสนุนให้มีการแก้ไขทุกร่างที่เสนอเข้ามาในสภาวันนี้ กราบขอบคุณ ท่านประธานครับ