ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย พอผมขึ้นปั๊บ ท่านประธานก็หารือให้เหลือ ๕ นาทีเลย ไม่เป็นอะไรครับท่านประธาน ก็แล้วแต่ ท่านประธานจะเมตตา แต่ของผมประเด็นใหม่แน่นอน เพราะว่าผมคงจะไม่มาตำหนิ ท่านนายกรัฐมนตรีและคณะ ศบค. แล้วครับ เพราะตั้งแต่เช้ามาจนถึงค่ำแล้วก็ต่อไป จนดึกนี่ผมคิดว่าอย่าว่าแต่พวกเราในสภาเลยนะครับ ประชาชนทุกหัวระแหงวันนี้แซ่ซ้อง ชมเชยท่านนายกรัฐมนตรีประยุทธ์จนท่านผอมหมดแล้วครับ ผมคุยประเด็นสำคัญ สัก ๒-๓ ประเด็นเท่านั้นเองครับท่านประธาน
ประเด็นแรก เมื่อไวรัสมันเกิดขึ้นมา ผมเข้าใจมันเป็นไวรัสฉุกเฉิน มันเป็น ไวรัสวิกฤติ แล้วมันเป็นสงครามที่เขามองไม่เห็น แต่เราก็ต้องยอมรับว่าเราผิดพลาด โดยเฉพาะคนที่เป็นผู้นำ ถ้าผู้นำไม่ล้มเหลว ไม่ว่าจะทำอะไรมันก็จะไม่ล้มเหลว แต่ถ้าผู้นำไม่มีวิสัยทัศน์มันก็พารัฐล้มเหลวไปด้วย ชาวบ้าน พี่น้องประชาชน ก็ตกระกำลำบากไป แม้แต่เรื่องง่าย ๆ ท่านประธาน เป็นประเด็นใหม่เลย ผมนั่งฟัง แต่เช้ามายังไม่มีใครพูดถึง คนที่ป่วยเป็นไวรัสโควิด (Virus COVID) วันนี้ที่ไปตรวจมาแล้ว แต่ไม่มีเตียงให้นอน ต้องนอนอยู่ที่กรุงเทพมหานครโดยเฉพาะพี่น้องจากจังหวัดสุรินทร์ผม พี่น้องจากหลาย ๆ จังหวัดในภาคอีสาน ญาติที่จังหวัดสุรินทร์ ญาติจากหลายจังหวัด จะมารับก็ไม่มีปัญญา เพราะต้องเหมารถมา รถมารับคนที่ป่วยโควิด (COVID) ประธานครับ ไม่ใช่ราคาปกติ ท่านประธานย่อมทราบว่ามันแพง อาศัยจากกรุงเทพมหานครไป ก็เห็นมีคุณตัน ผมไม่ได้มาโฆษณาเสียงให้ เมื่อสักครู่นี้เห็นคุณสรยุทธ ช่อง ๓ ประกาศ มีรถคุณตันเอาไปส่งที่บ้านผมเลยครับ ๖ คน อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ แล้วก็ไปส่งที่ อำเภอใกล้เคียงอีก ในวันนั้นรวมแล้ว ๙ คน เขาไม่มีปัญญาครับ วันนี้ใช้สมองแค่นิดเดียว ครับท่านประธาน ส่งคนกลับรถไฟ รถเร็ว ๒ วันต่อ ๒ ตู้ ไม่ต้องถึงกับขบวนหรอกครับ ว่าใครป่วย มีเชื้อ อยากกลับบ้าน ไม่มีค่ารถก็มาขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง แล้วก็จัดตู้หลัง ๒ ตู้ ตู้รถเร็วนี่ครับ ให้ได้นั่งไป พอไปถึงที่จังหวัดก็สั่งให้ ศบค. จังหวัด ผู้ว่าราชการจังหวัดและ คณะมอบอำนาจกันมาให้มารับ ผมคิดว่า ๒ วันต่อ ๒ ตู้ ไปสายหนองคาย ไปสาย อุบลราชธานี ไปสายใต้ ไปสายตะวันออก นี่ช่วยเขาได้เยอะ ไม่ใช่ปล่อยให้ไปตาย ตามยถากรรมเหมือนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ นอนรอเตียง รอเตียง ผมว่าเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ ยังคิดไม่ได้ ปิดไซต์ (Site) คนงานแต่ปล่อยให้คนงานนอนรับสภาพมันโหดร้ายเกินไป แต่ผม เข้าใจได้แล้วครับวันนี้ เขาก็ไม่ได้แคร์ (Care) อะไรมากมายหรอกครับ ใครจะเป็นอะไร ก็เป็นไป แล้วก็ตอนนี้ท่านนายกรัฐมนตรีเองท่านกักตัวอยู่ที่บ้าน กลัวเป็นปัญหาโควิด (COVID) ที่ไปก่อทราย เอาอิฐเอาอะไร แซนด์บ็อกซ์ (Sandbox) ที่ท่านไปใช้คำพูดคำจา ไม่ถูกเรื่องทุกราว แล้วก็ได้ข่าวว่าติดมาจากคนสุรินทร์ด้วย ติดไม่ติดไม่รู้หรอกครับ ได้กอดคอ ถ่ายรูปกัน แต่นี่คนสุรินทร์เหมือนกัน จะมาบอกวิธีแก้ ก็หาวิธีจัดการที่ผมว่า ประเด็นที่ ๑
ประเด็นที่ ๒ ถ้านายกรัฐมนตรีเกิดติดโควิด (COVID) มาช่วงนี้หรือ คณะรัฐมนตรีคนใดคนหนึ่งติดให้รักษาอยู่บ้านนะครับ ท่านประธานที่เคารพ อย่าไป โรงพยาบาล เพราะว่าตาสีตาสา ยายมียายมา ใครก็เข้ารักษาที่โรงพยาบาลไม่ได้ อ้างว่า เตียงเต็ม แล้วก็ไปแก้ปัญหาเรื่องที่หลาย ๆ คนบอกมาว่าโรงพยาบาลวันนี้ต้องรับตรวจ รับแก้ไขนะครับ ถ้าหากว่าหาไม่พอจริง ๆ ก็หมายความว่าส่งไปอยู่ต่างจังหวัด มันก็ที่จังหวัด สุรินทร์ผม ที่อำเภอศีขรภูมิ ถ้าผมไม่เอ่ยชื่อก็เท่ากับไม่ให้กำลังใจกับบุคลากรทางการแพทย์ ท่านนายแพทย์เมธี มวลไธสง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลศีขรภูมิ ท่านนายแพทย์บัลลังก์ ปรึกษาดี รองผู้อำนวยการ แล้วก็ท่านนายอำเภอกิตติ สัตย์ซื่อ วันนี้เปิดรับเลยครับ ที่โรงพยาบาล เปิดตึกอุบัติเหตุใหญ่โตมโหฬารพร้อมที่จะรับคนป่วย ไม่ได้รับเฉพาะคนป่วย ที่เกิดขึ้นในอำเภอที่ผมอยู่อำเภอศีขรภูมิ ทุกอำเภอมีเตียงพร้อม มีหมอพร้อม จะรักษาให้ แต่เพียงที่หน่วยกลางไม่มีไอ้นี่เลยท่านประธาน ที่ผมชี้อยู่นี่ คือสมอง คิด ปล่อยตาม ยถากรรม ปิดไซต์ (Site) ก็ไม่ได้คิดอะไรกันเลย แทนที่จะประสานกับต่างจังหวัด ส่งไปอยู่ ต่างจังหวัดก็ได้ ส่งคนไปฟรี รักษาฟรี มีที่อยู่ที่กิน ให้เบี้ยเลี้ยง อย่างนี้มันช่วยใน กทม. ได้เยอะ คนมันก็จะตายน้อยลงนะครับ นี่ออกมาช่วยคิดให้รัฐบาลฟัง นี่ไม่ฟังใครเลย ไม่เอาใคร จะเอาแต่กลุ่มนั้นกลุ่มเดียว แล้วก็ไม่เชื่อมือคนอื่นเขาไปหมดว่าจะแก้ปัญหาให้กับ บ้านเมืองอย่างไร เอาแต่รวมศูนย์อำนาจไว้ แล้วก็กระจายไปให้ท้องถิ่นเขาได้ช่วยทำ เวลา มันน้อยจริง ๆ ครับท่านประธาน ผมเกรงใจท่านประธานจริง ๆ ท่านประธานกดออดแล้ว ท่านประธานครับ ก็ฝากไว้ข้อเดียวว่าจัดคนกลับบ้านให้ขึ้นรถไฟสัก ๒ ตู้ ๓ ตู้ รถเร็ว ๒ วัน สักเที่ยว แต่ละสาย เป็นการช่วยเหลือประชาชนให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลต่างจังหวัดครับ ขอบพระคุณมากครับท่านประธาน