กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม สุทา ประทีป ณ ถลาง ส.ส. จังหวัดภูเก็ต เขต ๑ พรรคพลังประชารัฐ ก่อนอื่น ก็ขอขอบคุณคณะกรรมาธิการที่ได้ศึกษาปัญหาเรื่องของการประมงอย่างสมบูรณ์ แต่ว่ายังมี บางส่วนที่จะต้องเสนอแนะให้ทางคณะกรรมาธิการได้รับทราบว่ามันยังมีในพื้นที่บางพื้นที่ที่ ได้รับผลกระทบจากการออกกฎหมาย ออก พ.ร.ก. เมื่อปี ๒๕๕๘ กรณีที่จะพูดถึงนี้ ก็ขอพูดถึงเฉพาะพื้นที่ครับ ผมเองเป็นกรรมาธิการ ป.ป.ช. ได้รับเรื่องร้องเรียนเป็นทุกข์ ของคนอ่าวปากพนังของจังหวัดนครศรีธรรมราช ผลสืบเนื่องมาจากการออกกฎหมาย แล้วรัฐเองไม่ได้ไปแก้ไขปัญหา ออกกฎหมายมาบังคับใช้เครื่องมือผิดกฎหมายอย่างที่เขา ได้เกิดก่อนหน้านี้ประชาชน แล้วชาวประมงได้ทำการประมงโดยไม่ผิดกฎหมาย แต่ออก พ.ร.ก. มา บัญญัติให้เครื่องมือประเภทนั้นผิดกฎหมาย อย่างอวนลากข้าง ใช้เรือขนาดเล็ก เรือประมงพื้นบ้านขนาด ๕ เมตร ไม่ถึง ๑๐ เมตร ๕ เมตร ๖ เมตร ลากข้าง ปากอวนกว้างประมาณสัก ๑ เมตร ทำกันมาเป็นเวลาร่วม ๑๐๐ ปี แต่เมื่อกฎหมาย ออกบังคับใช้ว่าเป็นเครื่องมือทำลายล้าง ชาวประมงพื้นบ้านเองเขาก็ยอมรับว่าเป็นเครื่องมือ ผิดกฎหมาย เขายินดีที่จะปรับเปลี่ยน แต่ปรากฏว่าประมงไม่ได้ไปปรับเปลี่ยนเครื่องมือ อะไรเลย การปรับเปลี่ยนเครื่องมือก็มี ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่การจะให้ทุนในการปรับเปลี่ยนไม่พอ ไม่พอที่เขาจะปรับเปลี่ยนเครื่องมือประกอบอาชีพได้ ตอนนี้มีการจับกุมและเกิดความเดือดร้อน จับกุมและนำคดีขึ้นฟ้องสู่ศาล โดนปรับลำละแสนกว่าบาท เดือดร้อนเป็นอันมาก ส่วนอีกเครื่องมือหนึ่งคือที่เราเรียกว่า ไอ้โง่ เป็นลอบดักกุ้ง อันนี้เป็นเครื่องมือผิดกฎหมาย ทุกวันนี้ชาวบ้านก็ยังลอบทำและจับกันทุกวัน ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ เจ้าหน้าที่รัฐเอง โดยเจ้าหน้าที่ประมงไปแบ่งประชาชนเป็น ๒ ฝ่าย และเกิดการทะเลาะกัน กลุ่มหนึ่ง ที่เป็นประมงอาสาคอยช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ในการบังคับใช้กฎหมาย จับกุมเครื่องมือ ผิดกฎหมาย กลุ่มหนึ่งก็เป็นประมงพื้นบ้านทำประมงผิดกฎหมาย และทุกวันนี้ทะเลาะกัน ทุบตีกัน ล้อมจับเป็นข่าวกันอยู่เร็ว ๆ นี้ ไม่เกินเดือนนี้ ทีนี้ปัญหาของคนที่ถูกเจ้าหน้าที่รัฐ แบ่งแยกกลายเป็น ๒ ฝ่าย แล้วสุดท้ายเจ้าหน้าที่รัฐก็ไม่ได้ไปแก้ปัญหา ประมงอาสา ท่านทราบไหมครับ ทุกวันนี้ที่ออกไปจับกุมประมงผิดกฎหมายออกกันไปเอง ไม่มีเจ้าหน้าที่ รัฐไป และออกไปตอนไหน ออกไปตอนที่กุ้งเข้าลอบแล้ว โดยออกไปตอนใกล้สว่าง แล้วก็ไปเก็บลอบ ได้กุ้งก็เอาไปขาย ลอบเองก็เอาไปขาย ก็ไม่เอาเป็นของกลาง ได้รับร้องเรียนมาอย่างนี้ คณะกรรมาธิการ ป.ป.ช. ก็รับเรื่องร้องเรียนไว้ เดี๋ยวก็จะมี การสอบสวนในเรื่องนี้นะครับ
อีกประการหนึ่งเป็นเรื่องสำคัญ ก็ขอให้คณะกรรมาธิการไปศึกษาเพิ่มเติม ในส่วนที่ทรัพยากรประมงที่เรามีอยู่ทุกวันนี้เราทิ้งขว้าง ไม่ได้เอามาใช้เลยและปล่อยให้ มันตายไป ที่ผมเข้าไปศึกษาระหว่างที่ได้รับเรื่องร้องเรียน ลงไปพื้นที่อ่าวปากพนัง จากปลายแหลมตะลุมพุกถึงขนอม โดยเฉพาะหอยต่าง ๆ ผมว่ามูลค่าที่ตายไปปี ๆ หนึ่ง มูลค่าหลายพันล้านบาท แต่เราอนุรักษ์ไว้โดยไม่ใช้ประโยชน์เลย ทรัพยากรพวกนี้ถ้าเอามา สร้างเป็นกองทุนและให้ชาวประมงพื้นบ้านเข้าไปใช้ประโยชน์ก็น่าจะมีประโยชน์มากว่า อย่างที่ท่าน ส.ส. จังหวัดฉะเชิงเทราได้พูดไป มันตายตั้งแต่ตัวเล็ก มันไม่ได้โต สาเหตุ เรื่องของการบริหารจัดการพื้นที่ชายฝั่งก็ไม่เห็นเจ้าหน้าที่ของรัฐเข้าไปดูแลอะไรเลย กรณีตัวอย่างที่จังหวัดนครศรีธรรมราช คือจะมีเขื่อนที่กันน้ำ ไม่ให้น้ำเค็มเข้าไปทำลาย พื้นที่เกษตร ท่านเชื่อไหมว่าเขื่อนดังกล่าวได้มีการสร้างประตูปลา เครื่องแยกปลาขึ้นวางไข่ ตั้งแต่สร้างมาไม่เคยเปิดเลย แต่พอเปิดก็เปิดมาทีเดียว ผลปรากฏว่าทั้งน้ำจืด ทั้งตะกอน มาฟุ้งกระจายในอ่าวปากพนัง มันไม่เหลือสัตว์น้ำเลยในอ่าว เวลาปล่อยน้ำออกมาแต่ละครั้ง ครั้งนี้เพิ่งปล่อยไปเมื่อสัก ๒-๓ วันที่แล้ว สัตว์น้ำไม่มีเหลือ หอยก็ตายหมด หอยตายอยู่ ๒ ประการ จากปล่อยน้ำจากเขื่อนในอ่าวปากพนังหอยจะตายหมด อีกส่วนหนึ่งคือ เกิดการเปลี่ยนฤดูกาล จะมีตะกอนดินมาทับแหล่งหอย หนาตั้ง ๓-๔ เมตร หอยก็ตาย ตายโดยไม่เอามาใช้ประโยชน์อะไรเลย ฉะนั้นขอให้กรรมาธิการได้ศึกษาส่วนนี้ โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ของกรมประมงเองได้ไปศึกษา ส่วนนี้ด้วยว่า ทรัพยากรที่เราต้องสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ ขอให้เข้าไปจัดการ ให้ชาวประมงได้ส่วนนี้มาจัดการในการประกอบอาชีพนะครับ
และอีกส่วนหนึ่งที่ชาวบ้านของจังหวัดนครศรีธรรมราชที่เดือดร้อนมากคือ ในพื้นที่แหล่งทำประมงมีผู้มีอิทธิพลยึดพื้นที่แหล่งทำกิน อย่างคลองต่าง ๆ มีเจ้าของหมดเลย และผลสุดท้ายชาวประมงที่ยากจนจริง ๆ ไม่มีพื้นที่ทำกินนะครับ เขาก็ขอฝากให้ทาง คณะกรรมาธิการช่วยศึกษาหรือหารือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ศรชล. และโดยเฉพาะ กรมประมง ไปยึดพื้นที่คืนให้ชาวประมงได้ทำประมงในพื้นที่ ทุกวันเขาไม่มีที่ทำกิน เลยลักลอบทำเครื่องมือผิดกฎหมาย ขอฝากแค่นี้ครับ ขอบคุณครับ