สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๗ · ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕

พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน หารือเรื่องร่างพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต โดยพูดถึงการทำลายภูมิปัญญาท้องถิ่นและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น เช่น สุราแช่ สาโท และเหล้าหมัก และเรียกร้องการสนับสนุนให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผ่านร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้เพื่อฟื้นภูมิปัญญาท้องถิ่นและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นขึ้นมา

นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน เชียงราย

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พรรคเพื่อไทย ท่านประธานที่เคารพครับ เกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตนั้น ผมเห็นด้วย เป็นอย่างยิ่ง วันนี้ประเทศไทยชอบหลอกตัวเอง เรื่องของคาสิโน (Casino) บอกว่า เราเป็นเมืองพุทธ อบายมุขทั้งหลายไม่ควรจะมี แต่มันก็มีใต้ดินทั้งหมด เรื่องของน้ำเมา วันนี้ ในโลกนี้ทุกประเทศมีเหล้า มีเบียร์ (Beer) มีไวน์ (Wine) ไวน์ (Wine) ดี ๆ อายุ ๑๐๐ ปี เหล้าดี ๆ ที่เก็บไว้เนิ่นนานนั้น ขวดเป็นแสน ๆ สามารถที่จะเก็บไว้เป็นมรดกตกทอดได้ แต่วันนี้ประเทศไทยสูญสิ้นไปหมด ท่านประธานครับ เราไปเมืองจีน เราไปญี่ปุ่น ประเทศเหล่านี้มีรากเหง้าของการพัฒนาประเทศที่ยาวนาน เมืองจีนนั้นทุกมณฑลจะมีเหล้า ประจำมณฑล ในประเทศญี่ปุ่นสาเก (Sake) แต่ละจังหวัดราคาแพง ๆ ทั้งนั้นเป็นภูมิปัญญา ท้องถิ่น เหมาไถ (Moutai) ขวดละเป็นหมื่น ท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้ประเทศไทยถูกทำลายสูญสิ้นหมด สมัยนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร ได้ทำโครงการ ๑ ตำบล ๑ ผลิตภัณฑ์ ส่งเสริมผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น พวกสุราแช่ สาโทท้องถิ่น ๗๗ จังหวัดครับ เหล้าหมัก ยีสต์ (Yeast) หมัก เหล้าหมักข้าว ข้าวโพด แต่ละท้องถิ่นจะไม่เหมือนกัน ภูมิปัญญาของแต่ละท้องถิ่นจะไม่เหมือนกัน ดังนั้น นักท่องเที่ยวจากทั่วโลกที่มาประเทศไทย นอกจากจะชื่นชมธรรมชาติแล้ว กลางค่ำกลางคืน ก็พักผ่อน อยากจะชิมเหล้าจังหวัดโน้น ชิมเหล้าจังหวัดนี้ ชิมสาโทที่เอร็ดอร่อยของ แต่ละจังหวัด พี่น้องเผ่าขมุเขามีอุ อุนี้ก็ใช้ไม้ไผ่ยาว ๆ แล้วก็ดูด อันนี้คือความสวยงาม ของวัฒนธรรม ท่านประธานครับ เราทำลายวัฒนธรรมเหล่านี้จนหมดสิ้น เพราะนายทุน ไม่กี่เจ้าผูกขาด ผูกขาดจนร่ำรวย ซื้อได้ทุกอย่างในประเทศนี้ เอาได้ทุกอย่าง วันนี้ ก้าวล่วงไปจนถึงยาสูบ ทำลายล้างหมด เพราะเป็นผู้ผูกขาดน้ำเมาของประเทศไทย เป็นที่น่าเสียดายว่าวันนี้ภูมิปัญญาท้องถิ่น เรื่องของสุราเราสูญสิ้นไปหมดแล้ว ทำไมครับ ผมลงพื้นที่พี่น้องที่เขาทำเหล้ากลั่นอยู่ในครัวเรือน ในครอบครัว เขาบอกว่าไม่ไหวแล้วครับ ไม่ไหวจริง ๆ เพราะขนาดว่าเอาข้าวที่เป็นปลายข้าวเอามาทำ เอามานึ่ง แล้วก็เอามาหมัก วันนี้ก็ยังไม่รอดชีวิต หมายความว่าภาษีมันแพงเหลือเกิน วันนี้รัฐบาลยิ่งถังแตกอย่างนี้ รีดภาษีสุด ๆ เลย เขาบอกเขาอยู่ไม่ได้แล้ว ถ้าจะซื้อเหล้าวันนี้ในหมู่บ้านเราจะไม่มีขายแล้ว ในตำบลเราก็จะไม่มีเหล้าขายแล้ว จะต้องไปซื้อเหล่าที่เซเว่นอีเลฟเว่น (7-Eleven) จะต้องไปซื้อเหล้าที่ร้านค้าที่เขามอบหมายให้มาขาย อันนี้เป็นที่น่าหดหู่ท่านประธาน ที่เคารพครับ ผมเห็นด้วยกับร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ อยากจะให้ท่านสมาชิกสภาผู้แทน ราษฎรได้ช่วยกันฟื้นสุราพื้นบ้านขึ้นมา ฟื้นภูมิปัญญาขึ้นมา คือเราอยู่ตรงนี้ โอกาส ที่เราจะทำให้มูลค่าเพิ่มทางการเกษตร ไม่ว่าผลไม้หมัก ไม่ว่าเป็นข้าว ข้าวโพด เราสามารถ ที่จะเพิ่มมูลค่ามันขึ้นมาได้ วันนี้ขายข้าวโพดเป็นอาหารสัตว์ ขายข้าวได้กิโลกรัมละ ๕ บาท ถ้าเอาไปทำเป็นอุข้าวแค่ ๑ กิโลกรัมนี้ขายได้ ๑๐๐ บาท แต่ขายข้าวเปลือกได้แค่ ๕ บาท ดังนั้นตรงนี้คือจุดเริ่มต้นของความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงของท้องถิ่น ท่านประธาน ที่เคารพครับ ปัญหาอยู่ที่ไหนครับ ปัญหาอยู่ที่กระทรวงการคลังครับ กรมสรรพสามิตปรากฏ ว่ามันอยู่ที่กฎกระทรวงครับ มันไม่ใช่พระราชบัญญัติ กฎกระทรวงนี้สามารถซื้อได้ อำนาจ เงินทำให้กฎกระทรวงนี้เป็นอย่างไรก็ได้ ดังนั้นไปขูดรีดชาวบ้าน ขูดรีดคนจน ๆ ผมถามว่า เหล้า เบียร์ (beer) เลขมันซ้ำกันไหม ก ก ก เลข ๑ ๙ ๙ ๙ อะไรนี่ ผลิตเบียร์ (Beer) ซ้ำกัน เยอะ ๆ ผลิตเหล้าที่มีเลขซ้ำกันเยอะ ๆ ภาษีเก็บได้เต็ม ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ไหม ยิ่งรวยก็ยิ่งซื้อครับ ซื้อทุกอย่างเพื่อหลีกเลี่ยง เพื่อกำจัดคนตัวเล็กตัวน้อยในประเทศ ทางด้านการเกษตร จัดการหมูให้หมูแพง ทางด้านน้ำเมาจัดการให้คนตัวเล็กตัวน้อยเหล้าเสรีตายหมด กฎกระทรวงนี้มันเป็นต้นเหตุที่สามารถที่จะกำหนดอย่างไรก็ได้ มันอยู่ที่คนไม่กี่คนที่กำหนด ออกมาเป็นกฎกระทรวง ดังนั้นฝากทางท่านประธานว่า อย่างไรก็ตามอยากจะให้ ท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ช่วยกันผ่านร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้แล้วมาพิจารณากัน ในสภาผู้แทนราษฎรของเรา เพื่อพี่น้องประชาชนคนยากคนจนจะได้ลืมตาอ้าปากได้ครับ ขอบคุณครับท่านประธานครับ