กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายนิคม บุญวิเศษ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรค พลังปวงชนไทย กระผมขออภิปรายร่างพระราชบัญญัติป้องกันการกระทำความผิดซ้ำ ในความผิดเกี่ยวกับเพศ หรือที่ใช้ความรุนแรง พ.ศ. .... ท่านประธานที่เคารพครับ ผมคิดว่า การออกพระราชบัญญัติฉบับนี้จุดประสงค์เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความรุนแรงให้เกิด การกระทำซ้ำอีก อุดช่องโหว่ช่องว่างของกฎหมาย ก็คือเรากำลังพยายามจะแก้ไขปัญหา สิ่งเหล่านี้ การกระทำความผิด โดยเฉพาะการฆ่าข่มขืน ทุกยุคทุกสมัยในสังคมไทยจะมีมา เรื่อย ๆ ไม่เคยหยุด โดยเฉพาะคนที่เคยกระทำความผิดแล้ว ติดคุกแล้ว ออกมายังมี เปอร์เซ็นต์ในการทำความผิดอีก คนเหล่านี้ละครับ สังคมถามว่าในเมื่อข่มขืนและฆ่าคนตาย ประเทศไทยไม่มีกฎหมายประหารชีวิต แต่ก็มีกฎหมายติดคุกตลอดชีวิต แล้วทำไมคนเหล่านี้ ถึงมีการปล่อยออกมาได้ อันนี้ก็เป็นคำถามทางสังคม แน่นอนครับ คนที่โดนกระทำ ลูก หลาน หรือญาติของคน ที่โดนกระทำ เขามีความบอบช้ำทรมานแสนสาหัส แล้วถามคนเหล่านี้หรือยังก่อนที่จะมีการ ปล่อยตัวผู้กระทำความผิด แล้วสังคมเราละครับจะอยู่อย่างไร เราต้องมาระแวดระวังคนที่ กระทำความผิด แล้วเราไม่มีความมั่นใจว่าออกมาแล้วจะกระทำความผิดอีกหรือไม่ สังคม ต้องระวังคนเหล่านี้ละครับ แน่นอนครับมันเป็นหน้าที่ของรัฐบาล รัฐบาลจะต้องทำให้ ประชาชนรู้สึกปลอดภัยในทรัพย์สินและความปลอดภัยในชีวิต แต่ในเมื่อไม่สามารถทำได้ การออกกฎหมายที่แรง แล้ววิธีการป้องกันมันมีครับท่านประธาน คนที่มีพฤติกรรมอย่างนี้ บางคนก็เกิดจากฮอร์โมนทางเพศ อาจจะมากเกินไป หรือมีความวิปริตทางจิตใจ เป็นคน โหดเหี้ยมโหดร้ายอะไรก็แล้วแต่ ซึ่งผมเชื่อว่าหลายท่านเข้าใจอยู่แล้ว แต่ในเมื่อเรายัง ไม่สามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ ทำไมเราต้องปล่อยออกมา มีคนเสนอว่าคนที่มีปัญหาเรื่อง ฮอร์โมนทางเพศสูงมีวิธีการแก้ไขคือจะต้องให้ยาหรือฉีดยาเพื่อลดฮอร์โมนทางเพศลง แนวทางนี้ผมเห็นด้วยครับ เพราะต่างประเทศเขาก็ทำกัน หรืออาจจะมีเครื่องติดตามตัว มีการเฝ้าระวังอย่างสูงสุด ถึงแม้เราอาจจะบอกว่าอาจจะไปละเมิดสิทธิมนุษยชน ท่านประธานครับ เราต้องให้ความสำคัญมนุษยชนของสังคมส่วนใหญ่มากกว่าคนกระทำ ความผิดใช่หรือไม่ เรากำลังหาวิธีป้องกันแก้ไขสิ่งเหล่านี้ไม่ให้เกิดซ้ำขึ้นมาอีก แน่นอนครับ ถ้าไปเกิดกับลูกหลานของเรา ถามว่าเราจะให้อภัยคนเหล่านี้ได้หรือไม่ ผมเชื่อว่าไม่มีใครให้ อภัยละครับ อันนี้คือในมุมมองของผู้โดนกระทำ ผมมีตัวอย่างของน้องคนหนึ่งมาเล่าให้ฟัง เขาเคยโดนข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ยังโชคดีที่เขาไม่ได้โดนฆ่า ทุกวันนี้เขายังมีชีวิตอยู่ครับ และมีการมาเขียนหนังสือฉบับหนึ่งขึ้นมา เขามาพูดคุยอยากให้ผลักดันกฎหมายเข้าสภา ให้หน่อย ผมถามว่าจะผลักดันอย่างไร เขาคิดว่าผู้ที่กระทำความผิดโดยการฆ่า ข่มขืน เขาอยากให้มีการตัดอวัยวะเพศครับท่านประธาน ผมฟังแล้วผมก็อึ้งครับ นี่คือคนที่โดนกระทำ แต่ถามว่าโทษความผิดก็คือต้องประหารชีวิต แต่การตัดอวัยวะเพศ ประเทศไทยหรือชาวโลก ผมก็ยังไม่เคยเห็น แต่ผมเชื่อว่ามันน่าจะมี ผมคิดว่าถ้าเป็นการกระทำความผิดครั้งที่ ๒ ก็ควร จะกระทำแบบนี้ หรือก็ต้องประหารชีวิตเลยครับท่านประธาน ไม่เช่นนั้นสังคมจะอยู่ไม่ได้ แต่ ถ้าเรามองมุมของผู้ที่เป็นพ่อแม่ ญาติพี่น้องของคนกระทำความผิดละ คนเหล่านี้ก็เจ็บช้ำ ก็ไม่น้อยละครับ แต่เขาคงจะขอเวลา ขอโอกาส ขอให้อภัย ซึ่งมันมองทั้งสองมุมท่านประธาน แต่ในส่วนของรัฐบาล หรือส่วนของกฎหมาย หรือวิธีการ หลายท่านได้มีการอภิปรายไปแล้ว ว่ามันมีวิธีการแก้ไขป้องกัน สิ่งเหล่านี้เราต้องรีบทำ กฎหมายต้องรีบผ่าน แล้วนำสิ่งที่คิดว่า ป้องกันได้ให้มาทำแบบเร่งด่วน ไม่ว่าจะเป็นการฉีดยา การให้ยา หรือการใช้เครื่องมือในการ ติดตาม หรือเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดก็ควรจะต้องทำ เพื่อให้สังคมเราอยู่ด้วยความปลอดภัย ผมคิดว่ากฎหมายฉบับนี้ก็เป็นกฎหมายที่ดี ผมอยากให้มีการผ่านในวาระแรก ขอสนับสนุน ครับ แล้วก็มาช่วยกันคิดหาวิธีการป้องกันเพื่อให้สังคมอยู่ดี ในส่วนที่ผมคิดว่าส่วนหนึ่งก็คือ การให้การศึกษา การให้โอกาส ถ้ามีการศึกษาดี สังคมดี สังคมปลอดภัย ถ้าทุกคนอยู่ดีกินดี สังคมดี สังคมปลอดภัยครับ ฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ก็ต้องทำควบคู่กันไปด้วย ก็ขอฝากให้สมาชิกในรัฐสภา ในสภาผู้แทนราษฎร ก็ให้ช่วยกันพิจารณาตรงนี้ ส่วนผมก็สนับสนุน เพียงแต่ว่าพอมีกฎหมายแล้วมันจะป้องกัน ได้หรือไม่ อย่างไร อันนี้คือส่วนหนึ่งที่ผมกังวลว่าเรามีการปล่อยผู้กระทำความผิดออกมา เร็ว แล้วก็ปล่อยออกมาจำนวนมาก ซึ่งสังคมเองไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหนบ้าง อย่างไร จึงจะทำให้ สังคมไม่สามารถที่จะระมัดระวัง ระหว่างคนจ้องกับคนระวัง คนจ้องย่อมได้เปรียบครับ ท่านประธานครับ จึงขอฝากว่าการที่จะปล่อยออกมาก็ต้องมีการประกาศให้สังคมรับทราบว่า ผู้กระทำความผิดเหล่านี้ถูกปล่อยมาตรงไหนบ้าง กราบขอบพระคุณมากครับ