กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายยุทธพงศ์ จรัสเสถียร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ วันนี้ผมขออภิปรายสนับสนุนให้มีการตั้งกรรมาธิการ วิสามัญขึ้นมา เพื่อศึกษาหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาหมูแพงและของแพง เรียนท่าน ประธานอย่างนี้ครับว่า ในช่วงปีใหม่ที่สภาเราหยุด ตั้งแต่ช่วงคริสต์มาสไป ๑ สัปดาห์ แล้วก็หลังจากเปิดปีใหม่มาเราก็หยุด ๒ สัปดาห์ เนื่องจากว่ามีโควิด (COVID) ระบาด ผมเองก็ได้ถือโอกาสนี้ได้ออกพื้นที่เยี่ยมเยียนพี่น้องประชาชน ก็ได้ทราบว่าราคาเนื้อหมู ที่ตลาด ช่วงวันที่ ๑๕ ธันวาคม ราคากิโลกรัมละ ๑๕๐ บาท พอมาช่วงใกล้จะปีใหม่ครับ ท่านประธาน ราคาเนื้อหมูกระโดดมาที่ราคากิโลกรัมละ ๒๐๐ บาท พอหลังปีใหม่ไปราคาเนื้อหมู เนื้อธรรมดาประมาณช่วงวันที่ ๔-๕ มกราคม เนื้อธรรมดา ๒๓๐ บาท หมูสามชั้น ๒๕๐ บาท ท่านประธานมาดูสิครับว่า ภายในเวลาไม่ถึง ๑ เดือน ราคาขึ้น ๑ กิโลกรัมละ ๑๐๐ บาท จาก ๑๕๐ บาท มาเป็น ๒๕๐ บาท ขึ้นถึงร้อยละ ๖๗ ท่านประธานครับ พอเนื้อหมูขึ้น ก็ทำให้ประชาชน ซึ่งตอนนี้ก็เดือดร้อนอยู่แล้วทางภาคอีสาน จากปัญหาราคาข้าวตกต่ำ ปัญหาจากโควิด (COVID) ก็ทำให้ประชาชนก็ไม่มีรายได้ที่จะซื้อหมูมาทาน ทีนี้พอไม่มีเงิน ซื้อหมูก็ต้องไปบริโภคอย่างอื่นที่เป็นโปรตีนแทน ก็ไปที่เนื้อไก่ ไปบริโภคไข่ไก่ ท่านประธานครับ ช่วงหมูแพงที่บอกว่ากระทรวงพาณิชย์บอกว่า ไข่ไก่ขึ้นแผงหนึ่ง ๖ บาท แต่จริง ๆ ไม่ใช่ ชาวบ้านซื้อกันที่ตลาดเขาขายกันขึ้นลูกละ ๑ บาทนี่ไข่ไก่ มาบริโภค อย่างอื่น เนื้อวัว ก็ขึ้นราคา จาก ๓๐๐ บาท ไปเป็น ๓๕๐ บาท ทีนี้ครับท่านประธานครับ ทำให้พอเนื้อหมู ขึ้นราคา มันก็ไปทำให้ราคาสินค้าของกินอย่างอื่นมันขึ้นราคาตามไปด้วย ท่านประธานครับ เราก็มาดูครับว่าสาเหตุที่ทำให้เนื้อหมูราคาขึ้นเพราะอะไร ในช่วงปีใหม่ผมได้มีโอกาส ได้พบกับคนที่เป็นเจ้าของฟาร์มหมูขนาดใหญ่คนหนึ่ง มาจากอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น เขาเลี้ยงหมู ในฟาร์มเขามีหมูอยู่ทั้งหมด ๔๐,๐๐๐ ตัว เลี้ยงมาไม่ต่ำกว่า ๓๐-๔๐ ปี มีอาชีพ เลี้ยงหมูเขาบอกว่ามาเที่ยวนี้หมู ๔๐,๐๐๐ ตัวหมดเลยครับท่านประธาน หมดนี่คือตายหมดครับ ผมก็ถามบอกว่าเลี้ยงในระบบฟาร์มปิด แล้วทำไมหมูถึงตายเยอะแยะอย่างนี้ เขาก็บอกว่าคือ พอมันเป็นโรค คือจะบอกว่าอหิวาต์แอฟริกันหรือโรคอะไรก็ตามที่แล้วแต่จะยอมรับกัน แต่ ว่ามันระบาด ท่านประธานครับ มันเข้าไปในฟาร์ม ฟาร์มระบบปิดมันก็เข้าไปได้ และหมูก็ตาย ทีนี้ท่านประธานครับ หมูที่เหลือในปัจจุบันนี้ก็จะเหลือเฉพาะของฟาร์มใหญ่ ๆ ของบริษัท ใหญ่ ๆ ที่ใช้เทคโนโลยีที่เรียกว่าชั้นสูง แล้วก็เหลือหมูอีกแบบหนึ่งครับ ก็คือหมูที่ชาวบ้าน เลี้ยงตามมีตามเกิดครับท่านประธาน ให้กินรำ ให้กินข้าวปลาย ให้กินผักบุ้ง พวกนี้ ก็จะไม่ตายเพราะว่าไม่ได้ใช้วัตถุดิบ ไม่มีพวกปลาป่น ไม่มีหัวอาหารต่าง ๆ ทีนี้ท่านประธานครับ หมูที่มีอยู่พอเราบริโภคไปเยอะ ๆ สุดท้ายหมูก็จะหมดประเทศไทยแล้วอะไรจะเกิดขึ้น คนที่จะมาเลี้ยงหมูใหม่ที่จะเอาลูกหมูมาเลี้ยงใหม่ใครจะกล้าเลี้ยงล่ะท่านประธาน เพราะมัน เป็นโรคตาย แล้วฟาร์มที่ตายก็ไม่มีใครรับรองว่าจะสามารถกลับมาเลี้ยงหมูใหม่ได้ ตรงนี้ก็ เป็นข้อห่วงใยครับว่าแล้วสุดท้ายเราจะต้องนำเข้าหมูจากต่างประเทศ ไม่อย่างนั้นคุณก็จะ แก้ไขปัญหาราคาหมูที่ขึ้นสูงไม่ได้ มันก็จะกระทบกับเกษตรกร ตรงนี้ผมก็ต้องให้ทางรัฐบาล ร่วมกับทางสภาตั้งกรรมาธิการขึ้นมาศึกษาว่าผลกระทบของหมูแพงเราจะแก้ไขปัญหา อย่างไร ท่านประธานครับ หมูแพงมันกระทบอย่างไรครับ มันกระทบถึงกับข้าว วันนี้ ท่านประธานไปซื้อผัดกะเพราหมูสับที่เป็นกับข้าว ทางบ้านผมที่มหาสารคามขายถุงละ ๗๐ บาท มันเลยกลายเป็นว่าถ้าคนมีรายได้ค่าแรงขั้นต่ำวันละ ๓๐๐ จะกินกะเพราหมูจะกินได้อย่างไรครับ อาหารอย่างเดียวก็เข้าไป ๗๐ บาทแล้ว ร้านชาบู ร้านหมูกระทะกระทบไปหมดครับ ตอนนี้ พากันปิดไปหมดครับ ร้านหมูกระทะ ร้านชาบู เพราะว่าสู้ราคาไม่ไหวครับท่านประธาน เพราะต้นทุนสูง พวกหมูหยอง พวกกุนเชียงอะไรต่าง ๆ พากันขึ้นราคาเพราะกระทบจาก สถานการณ์เศรษฐกิจที่ทำให้ เขาบอกว่าในขณะนี้มันแพงไปทั้งแผ่นดิน ท่านประธานครับ แนวทางที่จะแก้ปัญหาผมก็มองว่าสภาคือการตั้งกรรมาธิการขึ้นมาเพื่อมาศึกษาหาแนวทาง ที่จะแก้ไขปัญหาในเรื่องของหมูแพง นอกจากหมูแพงแล้วชาวบ้านเขาก็ฝากมาถามด้วย ฝากผ่านท่านประธานไปถึงท่านรัฐมนตรีประภัตรว่า วัวตายจากโรคลัมปี สกิน (Lumpy Skin Disease) เมื่อไรจะได้เงินครับ เพราะว่าเขารอท่านรัฐมนตรีประภัตรเอาเงินไปให้อยู่นานแล้ว ฝากมาทวงด้วย แล้วมาหมูตายอีกเมื่อไรจะเอาเงินไปช่วยชาวบ้าน ชาวบ้านตอนนี้ทั้ง เศรษฐกิจข้าวก็ตกต่ำ ทำนาก็ขาดทุน วัวก็ตาย หมูก็ตาย เมื่อไรจะได้เงินชดเชย ดังนั้น ท่านประธานครับ การตั้งกรรมาธิการวิสามัญขึ้นมาศึกษาเรื่องหมูแพง ผมถือว่าเป็นทางออก ที่ดีที่จะช่วยพี่น้องประชาชน แล้วก็ต้องทำอย่างเร่งด่วนครับ ขอบคุณครับท่านประธาน