นายสงวน พงษ์มณี ลำพูน

ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลำพูน วันนี้จะลุกขึ้นมาเพื่อจะขออนุญาตท่านประธานว่าจะแสดง ความคิดเห็น เห็นด้วยกับการเสนอกฎหมายฉบับนี้ แต่ผมเชื่อว่าอีกปีกับ ๓ เดือนที่เป็นอายุ ของสภาของเราไม่มีทางที่จะแก้หรือยกเลิกคำสั่ง ๔๔ ได้ ผมปรามาสอย่างนี้อย่าหาว่าผมนี่ ไม่มีข้อมูลท่านประธาน เราสามารถจะแก้ไขได้ โดยออกเป็นพระราชบัญญัติ ยกเลิกได้ หรือออกเป็นพระราชบัญญัติ ซึ่งพระราชบัญญัตินี้มันเขียนไว้ใน ๒๗๙ มันมีการแก้ไขแล้ว แก้ไขคำสั่งที่ ๑๙ กำลังจะเข้าสภาในชั้นวิสามัญ แต่ผมที่ยืนยันว่าแก้ไม่ได้ ใน ๑ ปี กับ ๓ เดือนนี้ เพราะอะไรครับ ผมยกตัวอย่างกฎหมายฉบับปฏิรูปการศึกษาเข้ามาในสภา แห่งนี้เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง ท่านครับ มาตรา ๓ ยกเลิกทุกฉบับ ยกเลิกทุกฉบับโดยไม่มองว่า กฎหมายบริหารราชการแผ่นดินเขียนว่า ให้กระทรวงศึกษาต้องมีกฎหมายบริหารราชการ ส่วนตนของกระทรวงศึกษาธิการอยู่ เขายกเลิกหมดเลย แต่ไม่ยกเลิกคำสั่ง ๓ คำสั่ง ท่านคิดดูสิ ท่านดูนะครับ เมื่อหลังยึดอำนาจนิดเดียว คำสั่งที่ ๗/๒๕๕๘ ท่านประธานครับ ยึดการบริหาร กระทรวงทั้งหมด แล้วไปยึดเอาเงินของครู ๒๘,๐๐๐ ล้านบาท ครู ๔๐๐,๐๐๐ คน อาศัยอำนาจ ที่ท่านประธานเป็นคนลงนามในขณะนั้นท่านเป็นนายกรัฐมนตรีว่าให้ธนาคารออมสิน สามารถจะลดดอกเบี้ยให้กับลูกหนี้ชั้นดีได้ เขาได้กำไรสะสมส่งคุณครูเดือนละ ๒๐๐ ล้านบาท ปีหนึ่ง ๒,๐๐๐ กว่าล้านบาท ๑๒ ปี ๒๘,๐๐๐ ล้านบาท วันนี้เหลือ ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาท ยึดเสร็จเป็นอย่างไร มีอยู่ข้อหนึ่งของการยึดบอกว่า ในข้อ ๘ ของคำสั่งที่ ๗ ว่าถ้าหมดสิ้น คสช. ให้คำสั่งนี้เป็นอันยกเลิกไป ท่านดูนะครับ ในที่สุดในปี ๒๕๖๐ มีคำสั่งที่ ๑๗ เข้ามา ยกเลิกคำสั่งที่ ๗ ในข้อ ๘ ครับว่า ยึดเลย ไม่สิ้นสุดไปตาม คสช. แล้ว ท่านดูสิทำอะไร หลังจากนั้นอีก ๓ วัน รัฐธรรมนูญจะประกาศใช้ ออกคำสั่งที่ ๑๙ ออกมาอีก เป็นคำสั่ง ที่ปฏิรูปการศึกษาภูมิภาค เห็นไหมครับเป็นคำสั่งปฏิรูปการศึกษาภูมิภาค ออกก่อน รัฐธรรมนูญ ๓ วัน มาวันนี้ออกกฎหมายปฏิรูปตามรัฐธรรมนูญสั่ง ไม่ยอมยกเลิกคำสั่ง แล้วจะบริหารประเทศอย่างไร นี่เป็นคำถามของผม หลายคำสั่งออกคำสั่งมาปั๊บ รองผู้ว่า ราชการจังหวัดในฐานะรอง กอ.รมน. จังหวัด เป็นพันเอกพิเศษทุกจังหวัดทั่วประเทศ เป็นอย่างนี้หมดเลย คำสั่งเหล่านี้มันละเมิดสาระสำคัญแห่งสิทธิทุกมาตราที่เขียนขึ้น ในรัฐธรรมนูญ ผมจะยืนขึ้นมาในสภาแห่งนี้เพื่อจะพูดเรื่องนี้ทุกครั้งที่มีการพูดถึงเรื่อง กฎหมายรับทราบเกี่ยวกับองค์กรตามรัฐธรรมนูญ เพื่อจะตอกย้ำว่า เรามีคำสั่งอย่างนี้เต็มไป หมดเลย คำสั่งบางคำสั่งออกหลังรัฐธรรมนูญใช้ ผมบอกก่อนว่ายังไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๘๑ ไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๒ อย่างนี้ทำได้หรือ ทั้งหมดที่ผมพูดถึงผมกำลังจะบอกว่า ขอบคุณ ประชาชนและนักการเมืองที่เสนอกฎหมายฉบับนี้เข้ามา แล้วก็ขอบคุณท่านประธานที่บรรจุ วาระแล้วยกขึ้นมาวันนี้ แม้มันไม่ได้แก้ ท่านก็ตอกหมุดสำคัญแล้วบนแผ่นดินนี้ว่า คำสั่งอย่างนี้ อัปยศที่สุด ละเมิดสาระสำคัญแห่งสิทธิทุกมาตราที่เขียนมาทุกคำสั่ง ท่านประธานครับ ผมคิดว่าอาศัย โอกาสนี้มาแลกเปลี่ยนกัน แล้วเราจำเป็นต้องแก้ไหม จำเป็นครับ แล้วเราจะทำอย่างไรครับ ๑ ปีกับ ๓ เดือนจากนี้แก้ไม่ได้แน่นอน ส.ว. ก็จะอยู่อีก ๒ ปีกับ ๓ เดือนเท่านั้นเองครับ ผมคิดว่ารัฐบาลนี้อยู่ยาว เอานโยบายของพรรคการเมืองมาเสนอต่อประชาชน พรรคไหน ที่ไม่แก้รัฐธรรมนูญอย่าไปเลือก ไม่แก้คำสั่งนี้อย่าเลือกเพราะมันทำลายเรา ทำลายกระเป๋า สตางค์ทั่วประเทศ ทำมาหากินไม่ได้เลย มีบางคำสั่งก่อนปีใหม่ สงกรานต์นะครับ ออกคำสั่งว่า ห้ามนั่งหลังรถกระบะ ออกเย็นนี้พรุ่งนี้เย็นเลิก มันเห็นวิสัยทัศน์ของผู้นำจริง ๆ ท่านประธานครับ นักการเมืองแม้อยู่คนละฝั่งเราก็ยังเป็นนักการเมือง วันนี้สภาทำหน้าที่เต็มที่ ได้เอาอำนาจ ตามรัฐธรรมนูญมาใช้หมดเลย ประชุมมากไม่เป็นไรครับ เราสามารถตรวจสอบเขาได้ เราสามารถรับฟังความเห็นของเขาได้ เราสามารถประกาศได้ วันนี้ครับ ใช้การแถลงข่าว ต่อประชาชนเพื่อกำกับดูแลรัฐบาลได้อย่างเดียวครับ ใช้กฎหมายไม่ได้เลย เพราะกฎหมาย ไม่เปิดโอกาสให้ประชาชนได้ลุกขึ้นมาหายใจอย่างปกติ ภาวะอย่างนี้ผมคิดว่าอีก ๑๑ ปี ข้างหน้า ท่านครับเราจะถึง พ.ศ. ๒๕๗๕ วันนั้นอาจจะมีรัฐสภาแห่งนี้ ในสถานที่นี้ออก กฎหมายยกเลิกคำสั่งเหล่านี้ให้หมดไป สังคมมันไปไกลแล้วครับท่าน วันนี้จำไว้ให้ดีนะครับ ใครก็ตามที่คิดว่าจะหยุดวันพรุ่งนี้ได้ คุณเข้าใจผิด อย่างไรพวกนี้ก็เข้ามา วันนี้เราแก่กันแล้ว เราต้องตายก่อนเด็ก สังคมนี้เป็นสังคมของเยาวชนเพราะอะไรครับ เพราะเขายังไม่ตาย เราตายไปแล้ว ผมเชื่อว่าวันนี้เป็นหมุดหมายที่ท่านไม่ต้องเสียใจครับ ส่งกฎหมายเข้ามาอีก ขอบคุณท่านประธานครับ