นายสฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง กระบี่

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม สฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ พรรคภูมิใจไทย ต้องขอ ขอบคุณท่านประธานที่ให้โอกาสผมได้ร่วมเสนอความคิดเห็นต่อคณะกรรมการการที่ดิน และทรัพยากรสิ่งแวดล้อม ในเรื่องของการในการศึกษาของอีอีซี (EEC) ประเด็นที่ เพื่อนสมาชิกได้พูดมาในเรื่องของสิ่งแวดล้อม ปัญหาเรื่องน้ำ ปัญหาเรื่องสังคม ปัญหา เรื่องขยะ ผมคงไม่พูดซ้ำนะครับ แต่ผมอยากจะพูดในประเด็นในเรื่องของกลุ่มผลประโยชน์ ที่ทำลายภาพลักษณ์ในกรณีประเทศไทยเราใช้เงินลงทุน ใช้งบประมาณร่วม ๑.๗ ล้านล้านบาท ในเรื่องของการทุ่มเทเพื่อที่จะให้โครงการอีอีซี (EEC) ใน ๓ จังหวัดจะได้เกิดขึ้น แล้วก็ถือว่า เป็นการใช้กฎหมายพิเศษและในส่วนของอีอีซี (EEC) ประกอบด้วย ๓ จังหวัดหลัก แล้วก็มี จังหวัดบริวารด้วยนะครับ ก็ยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จนะครับ เราต้องคิดในเรื่องของ ผลกระทบและเราจะต้องไปเรียนรู้ในเรื่องของนิคมอุตสาหกรรม ซึ่งในนิคมอุตสาหกรรมที่เรา เริ่มต้นเป็นพื้นฐานก่อนที่จะมาเป็นอีอีซี (EEC) ซึ่งเป็นกลุ่มผลประโยชน์ใหญ่ เราคาดหวังว่า เราจะดึงนักลงทุนจากชาวต่างชาติให้มาลงทุนเพื่อที่จะมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในเรื่องของ ภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เพื่อที่จะทำให้ประเทศมีรายได้หลัก และเราก็จะเชื่อมต่อเนื่อง ของโครงการรถไฟต่อไปยังไม่พื้นที่อีอีซี (EEC) เราพยายามวางโครงสร้างพื้นฐานให้เกิด ความสมบูรณ์แล้วก็เป็นที่น่าสนใจ แล้วก็จูงใจให้นักลงทุนในระดับนานาชาติเข้ามาลงทุน ประการสำคัญที่ผมอยากจะกราบเรียนในเรื่องของคณะกรรมการการศึกษาเป็นข้อสังเกตว่า สิ่งที่ผมไปพบไปเจอมา เช่น ในเรื่องของการนิคมแหลมฉบังอย่างนี้นะครับ ผมคิดว่าไม่น่า จะสำเร็จ เพราะว่ามีตัวอาคารร้างมาก เพราะฉะนั้นการที่นักลงทุนขนาดกลางขนาดเล็ก เข้าไปลงทุนที่นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบังก็มีน้อยมาก มิหนำซ้ำที่ไปนั้นค่าเช่าสูงมาก ขนาดไม่กี่ร้อยตารางเมตร เนื้อที่ผมไม่แน่ใจว่าประมาณสัก ๑๐,๐๐๐ ตารางเมตร ประมาณ สัก ๑ ไร่ ผมคิดว่าค่าเช่าเฉพาะตัวอาคารตกประมาณร่วม ๆ ๖๐๐,๐๐๐ บาทต่อเดือน ซึ่งอาคาร ๖๐๐,๐๐๐ บาทต่อเดือนนี้นะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมไปเห็นมาแล้ว เป็นตึกร้างจะต้องใช้งบประมาณเข้าไปรีโนเวต (Renovate) ใหม่ น้ำรั่ว ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีพื้นไม่มีระบบไฟฟ้า ไม่มีน้ำประปา สิ่งสำคัญที่สุดนั้นมีกลุ่มผลประโยชน์ ไปกล่าวอ้างว่าได้เช่าอาคารอันนี้ไว้ล่วงหน้า ปกติแล้วการนิคมอุตสาหกรรม และโดยเฉพาะ แหลมฉบังนั้นเขามีการห้ามเช่าช่วง แต่ว่ามีกลุ่มผลประโยชน์อ้างว่ารู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ภายใน ก็นำมาให้บุคคลภายนอกเช่าต่อ ในที่สุดก็เป็นการหลอกลวงแล้วก็มีค่าเสียหายเกิดขึ้น เพราะฉะนั้นการที่เราจะสร้างนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในส่วนของอีอีซี (EEC) นั้น ผมคิดว่า จะต้องมีข้อสังเกตในเรื่องของกลุ่มผลประโยชน์ที่หาผลประโยชน์ สิ่งที่ผมกำลังจะพูด ท่านประธานที่เคารพ ก็คือเราจะต้องวางระบบโครงสร้างการบริหารการจัดการให้มีความ โปร่งใส เพราะฉะนั้นในเรื่องของการบริหารจัดการที่โปร่งใสให้ภาคธุรกิจ การลงทุนใน อุตสาหกรรมต่างประเทศเขามีความเชื่อถือ เพราะฉะนั้นในพื้นที่ขนาดเล็กเรายังไม่สามารถ กระทำได้ในกรณีการนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง เรายังมีกลุ่มบุคคลที่แอบอ้างและนำ ทรัพย์สินไปให้เช่าช่วง แล้วก็ถูกนักลงทุนจากต่างจังหวัดในประเทศไทยและในต่างประเทศที่ เข้ามาเข้าหุ้นนั้นยังถูกหลอกลวงกันเลย เพราะฉะนั้นประการนี้ผมคิดว่าผู้บริหารในส่วนของ อีอีซี (EEC) นั้น จะต้องวางในระเบียบข้อบังคับ ข้อกฎหมาย การตรวจสอบ และในเรื่องของ การที่จะให้นักลงทุนเข้ามานั้น ผมคิดว่าต้องเอื้อประโยชน์ให้กับนักลงทุนมีความสะดวก แต่ในขณะนี้ที่เราเอื้อประโยชน์ให้นักลงทุนมีความสะดวกก็คือ ในเรื่องของการขึ้นทะเบียน การจดทะเบียน การขออนุญาตในลักษณะเป็นรูปแบบของวัน สตอป เซอร์วิซ (One Stop Service) แต่ในเรื่องของโครงสร้างทางกฎหมาย ในเรื่องของการบริหารบุคคลและผู้บริหารนั้น ผมคิดว่ายังไม่มีความชัดเจนนะครับ และเป็นห่วงที่สุดก็คือในเรื่องของกลุ่มอิทธิพลในระบบ โครงสร้าง กลุ่มอิทธิพลในระบบโครงสร้างพอเกิดขึ้นมานั้นมันก็เกิดขึ้นได้ทุกขั้นตอน ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มอิทธิพลมีผลประโยชน์เรื่องน้ำจืด กลุ่มอิทธิพลในเรื่องของการถมทะเล กลุ่มอิทธิพลในเรื่องของการให้เช่า อะไรต่าง ๆ เหล่านี้นะครับ ก็ขออนุญาตท่านประธาน ผ่านไปยังคณะกรรมาธิการได้ตั้งข้อสังเกต เพื่อที่จะให้โครงการอันนี้ดูในเรื่องของการป้องกัน ที่จะไม่ให้กลุ่มผลประโยชน์เข้ามาหาผลประโยชน์ในพื้นที่ที่เราคาดหวังว่าจะนำพา ประเทศชาติไปสู่เป้าหมายได้ในอนาคตนะครับ ก็ต้องเห็นใจ แล้วก็ขอขอบคุณ ท่านคณะกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งงานนี้เป็นงานใหญ่ และเป็นงานยากด้วย ก็ขอขอบคุณท่านประธานครับ