กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน ละออง ติยะไพรัช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พรรคเพื่อไทย ดิฉันอยู่ในเขตอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ซึ่งมีพี่น้องชนเผ่าเยอะมาก แล้วดิฉัน ก็ได้อ่านรายงานมองถึงสภาพปัญหาก็เป็นข้อเท็จจริงค่ะที่ว่าในสภาพปัญหาของ จังหวัดเชียงราย โดยเฉพาะในพื้นที่ดิฉันคือสัมผัสอย่างใกล้ชิดก็มีปัญหา
๑. ก็คือเรื่องของสัญชาติ สัญชาตินี่ดิฉันรู้สึกสงสารเด็กหลาย ๆ คนที่ไม่มี สัญชาติเพราะเนื่องจากพ่อแม่ และเขาไม่ได้เกิดในประเทศไทยส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่ง เกิดในประเทศไทยแต่ไม่มีสถานะที่จะได้บัตรประจำตัวประชาชนได้แต่เขาก็เรียนโรงเรียนในประเทศไทย และสามารถเรียนหนังสือได้ในหลาย ๆ โรงเรียนนะคะ โอกาสที่ได้รับการศึกษา แต่โอกาส ที่เขาจะได้ทำงานหรือโอกาสที่เขาจะได้ไปทุก ๆ ที่ในประเทศไทย ในความเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่สามารถจะเป็นคนไทยสามารถไปทุกที่ทุกแห่งในทุกจังหวัดได้แต่คนที่มีสถานะไร้สัญชาติ หรือสัญชาติไร้ทะเบียน ก็คือเป็นหัว ๐ หรือหัว ๖ หัว ๗ นี่ เขาไม่สามารถไปที่ไหนได้ ชีวิตเขาจะพูดได้ว่าถ้าเขาควรที่จะได้รับสิทธิ มีบัตรประจำตัวประชาชนเขาก็สามารถที่จะ ช่วยพัฒนาประเทศไทยได้ แต่วันนี้ถ้าเรากักและเราก็จะต้องมีการสอบสวนหรือทำอะไรต่าง ๆ ที่ทำให้การได้สัญชาติเขายุ่งยากมากขึ้นมันก็เป็นโอกาสที่เขาจะต้อง ดิฉันขอพูดว่าเสียเงินเสียทองเยอะ ในเรื่องเหล่านี้เพื่อที่จะได้สัญชาติไทย ตรงนี้ดิฉันอยากจะให้ทางกระทรวงมหาดไทย หรือหน่วยงานสำรวจ สำรวจหมายความว่าไม่ใช่สำรวจแล้วก็เพิ่มเติม สำรวจและเพิ่มเติม สำรวจทุก ๆ หมู่บ้านค่ะว่าคนที่ไม่มีสัญชาติไทยในแต่ละหมู่บ้านมันเป็นอย่างไร แล้วก็ แต่ละปีมันเพิ่มขึ้นหรือเปล่า อันนี้คือสิ่งที่ดิฉันอยากจะว่าทะเบียน ข้อมูลควรที่จะต้องมี ความชัดเจน เพราะว่าจริง ๆ แล้วตอนนี้เรามีเทคโนโลยีที่ในการใช้ง่ายในการตรวจสอบ แต่ทำไมในหลายพื้นที่หลาย ๆ หมู่บ้านทำไมคนมันถึงเพิ่มเรื่อย ๆ บางหมู่บ้านมีถึง ๒,๐๐๐-๓,๐๐๐ คน มันเป็นไปได้อย่างไร ในสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ค่ะ ดิฉันอยากจะให้ กระทรวงมหาดไทยเองและอำเภอ ขอให้ให้ความเป็นธรรมกับเด็ก ๆ นักศึกษาหรือคนที่ ไม่ได้สัญชาติ ไม่มีบัตรประชาชนคนไทยเขาได้มีโอกาสที่จะร่วมพัฒนาประเทศไทยของเรา
และอีกเรื่องหนึ่งที่สภาพปัญหาทางกรรมาธิการได้เสนอเรื่องของป่าไม้ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในพื้นที่ชนกลุ่มน้อยเราปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาอยู่ในเขตป่า เขาอยู่ในที่ราบสูงก็คือไม่มีเอกสารสิทธิในการที่ประกอบอาชีพ และในพื้นที่แม่ฟ้าหลวงเอง ดิฉันเห็นว่าการใช้พื้นที่มันไม่มีค่อยมีความเป็นธรรมในการใช้พื้นที่ไม่ว่าจะปลูกชา กาแฟ อะไรต่าง ๆ ดิฉันมองว่าในการครอบครองบางส่วนก็เยอะ บางส่วนนี่ประชาชนก็แทบไม่ได้ในการใช้ ทรัพยากรนั้นเลย และการพัฒนาไม่ว่าจะสวนชาก็ดี สวนกาแฟ หรืออะไรก็ตาม ดิฉันอยากจะ ให้โอกาสกับนักธุรกิจทุกคนที่เขาจะสามารถใช้พื้นที่นั้นอย่างเต็มที่ และสามารถที่จะขายพืชผล ทางเกษตรได้ ดิฉันเองได้รับข้อร้องเรียนตลอด ก็คือว่าการที่จะได้มาตรฐานจีเอพี (GAP) หรือแม้กระทั่งโรงฆ่าสัตว์ ก็จะต้องมีเรื่องของเอกสารสิทธิเข้าไปเกี่ยวข้อง แต่เมื่อไม่มี เชื่อไหมคะท่านประธาน ในอำเภอแม่ฟ้าหลวง ๔ ตำบล ไม่มีโรงฆ่าสัตว์ ไม่มีโรงฆ่าสัตว์ เพราะว่าไม่มีเอกสารที่ดิน เขาก็จะต้องมาฆ่าสัตว์ที่อำเภอแม่จัน อำเภอแม่สาย ซึ่งพื้นที่ห่าง ประมาณ ๑๐๐ กว่ากิโลเมตร ในเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ เรื่องของคุณภาพอาหาร เรื่องอะไร ต่าง ๆ ดิฉันไม่ใช่ว่านิ่งนอนใจนะคะ ก็ได้หารือทุกครั้งที่มีโอกาส แล้วก็ได้พูดกับทางกระทรวง เกษตรและสหกรณ์ด้วยว่าอันนี้มันคือปัญหาของพื้นที่ที่อยู่แนวเขตป่า
อันที่ ๒ ในเรื่องของทรัพยากรเอง และเรื่องป่าไม้เอง วันนี้พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ ก็จะอยู่บนเขา ก็จะถูกทำลาย ถูกทำลายเพราะอะไร เพราะว่าเราไม่มีการจัดสรรทรัพยากร ที่ดีให้กับพี่น้องประชาชน อันที่ ๒ ก็คือการที่ อบต. หรือเทศบาลต่าง ๆ ที่เขามีเงินพอ ที่จะทำเรื่องของน้ำอุปโภคบริโภคให้กับพี่น้องประชาชน ทำในเขตป่าก็ไม่ได้ ซึ่งมันมีปัญหา มากมายไปหมดในการใช้พื้นที่ในเขตป่าของพี่น้องชาติพันธุ์ เพราะวันนี้ดิฉันเอง จากการศึกษาของคณะกรรมาธิการชุดนี้ดิฉันเห็นว่าเป็นเอกสารที่ดีมาก เสียดายนะคะที่แจก ในเวลาที่กระชั้นชิดทำให้สมาชิกหลายท่านมีโอกาสอ่านได้น้อย แล้วก็อ่านในประเด็นสำคัญ วันนี้ดิฉันก็เห็นด้วยว่าการจัดสรรทรัพยากรเป็นเรื่องที่สำคัญ และเมื่อสักครู่นี้ดิฉันก็อยากจะ ให้ท่านในเรื่องของน้ำที่อยู่ในเขตป่า พี่น้องประชาชนต่อท่อน้ำไปที่ตาน้ำต่าง ๆ เพื่อเอามา ใช้ในพื้นที่ เขาไม่สามารถที่จะใช้ทำที่อ่างหรือที่เก็บน้ำได้ เพราะมันเป็นที่เขตป่า ถ้าเรา สามารถที่จัดสรรทรัพยากรให้กับพี่น้องชนเผ่า พี่น้องที่อยู่บนดอยได้ ดิฉันคิดว่าการใช้ ทรัพยากรที่ร่วมกันระหว่างคนที่อยู่บนเขากับคนข้างล่างดิฉันคิดว่ามันจะได้รับประโยชน์ สูงสุด อันนี้ก็ต้องขอขอบคุณคณะกรรมาธิการที่ได้มองเห็นถึงปัญหาเรื่องของการใช้ ทรัพยากรธรรมชาติ เรื่องของชาติพันธุ์ และเรื่องสำคัญก็คือเรื่องเศรษฐกิจ เศรษฐกิจท่านพูด ถึงไร่เลื่อนลอย ไร่เลื่อนลอยก็คือมันก็เกิดจากการที่เราจัดสรรทรัพยากรไม่ถูกที่ ไม่ถูกให้กับ พี่น้องประชาชนที่จะร่วมกันพัฒนาได้ เพราะฉะนั้นมันก็ยังมีเรื่องไร่เลื่อนลอยตลอด ก็คือเป็น ๑๐-๒๐ ปีมาก็มีปัญหาเรื่องนี้ ก็เกิดจากการที่เราไม่ได้จัดสรรทรัพยากร แล้วช่วงที่ผ่านมา ท่านประธาน ป่าไม้ในเขตอำเภอแม่ฟ้าหลวง จากเดิมนี่เขียวชอุ่ม ทำไม ๗-๘ ปีนี้ถูกทำลาย มากเหลือเกิน ดิฉันขอฝากท่านประธานนะคะว่าคนจะอยู่ร่วมกับป่าได้ แล้วคนข้างล่างก็ต้อง ใช้ทรัพยากรร่วมกันได้ ดิฉันขอฝากท่านประธานผ่านไปยังกระทรวงต่าง ๆ แล้วก็ช่วย ในการแก้ไขปัญหาตรงนี้ ขอบพระคุณค่ะ