กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม วุฒิพงษ์ นามบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี พรรคประชาธิปัตย์ วันนี้ขออภิปรายสนับสนุนญัตติเพื่อเป็นกำลังใจให้กับพี่น้องที่ประสบภัย น้ำท่วมชาวภาคใต้ โดยท่านชินวรณ์ บุณยเกียรติ และคณะ เป็นผู้ยื่นนะครับ เท่าที่ผ่านมา ที่พบเจอสภาพปัญหาน้ำท่วมภาคใต้ ก็ทำให้นึกถึงพี่น้องชาวจังหวัดอุบลราชธานี เมื่อปีที่ผ่านมาที่ประสบปัญหาพายุโพดุลเกือบทุกพื้นที่ทั่วภาคอีสาน ซึ่งถือว่าหนักที่สุด เท่าที่ประสบพบเจอมานะครับ ทุกคนเดือดร้อนเป็นอย่างยิ่ง ทุกคนประสบปัญหามากมาย และท้ายที่สุดมาประสบกับพี่น้องภาคใต้ในปีนี้ จึงหยุดคิดไม่ได้ว่า ณ ที่ผ่านมาหลังจากที่ เราพบเจอจากโพดุลแก้ปัญหายังไม่เสร็จ เยียวยากัน แล้วก็มาประสบกับโควิด (COVID) ทั้งที่จะแก้โควิด (COVID) ได้แล้ว พี่น้องภาคใต้หลาย ๆ จังหวัดก็ยังมาประสบพบเจอกับ ปัญหาอื่น ๆ อีกมากมาย ซึ่งปัญหาต่าง ๆ ท่านสมาชิกได้อภิปรายไปเบื้องต้นแล้วนะครับ ผมมีความเป็นห่วงเป็นใยหลาย ๆ อย่าง นอกจากจะวิกฤติการท่องเที่ยวในช่วงโควิด (COVID) หลาย ๆ จังหวัดประสบปัญหามา กระบี่ ผู้ประกอบการไปยื่นคณะกรรมาธิการผม ภูเก็ตไปยื่น คิดว่าจะฟื้นฟูขึ้นมาได้ ก็มาเจอน้ำท่วมขึ้นมาอีกนะครับ
ท่านประธานครับ ผมมีประสบการณ์โดยตรงในปีที่ผ่านมา ซึ่งถือว่าจังหวัด อุบลราชธานีประสบปัญหามากที่สุดในภาคอีสานแทบทุกอำเภอ แล้วก็หลาย ๆ จังหวัด ผมจะไม่ลงรายละเอียดในแผนแม่บทของแต่ละกรม กอง หน่วยงานต่าง ๆ แต่ขออนุญาต บอกประสบการณ์จริงที่มันจะเกิดขึ้นหลังจากพี่น้องประสบปัญหาน้ำท่วม เพื่อที่จะฝาก ข้อสังเกต ข้อเสนอแนะที่เกิดขึ้นจริง และอาจจะแก้ได้มาก แก้ได้น้อย ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ เป็นห่วงเป็นใยร่วมกับพี่น้องภาคใต้นะครับ อุบลราชธานีรวมน้ำ น้ำท่วมเยอะ โขง ชี มูล ลำเซบก ลำเซบาย ลำโดมใหญ่ ลำโดมน้อย ประสบปัญหาเยอะแยะมากมายครับ
อันดับแรก ที่เขาต้องประสบพบเจอเบื้องต้นนะครับ ก็คือการสัญจรไปมา จะต้องตัดขาดออกจากกัน ยานพาหนะสำคัญที่สุดครับ เรือท้องแบน เรือเร็ว รถลาก รถยกสูง ต้องสแตนบาย (Standby) ให้พร้อมนะครับ ที่ผ่านมาบางพื้นที่ในภาคอีสาน ไม่มีเครื่องช่วยที่อำนวยความสะดวกอย่างนี้ ต้องอาศัยหน่วยงานภาครัฐ บางที่มี บางที่ไม่มี จึงเป็นปัญหาที่ล่าช้า ซึ่งจะประสบปัญหาในการอพยพผู้คน จึงจะเกิดเหตุล่าช้าและเกิด ความเสียหายตามมานะครับ ตรงนี้ต้องเตรียมให้พร้อม
และอันดับที่ ๒ ของบริจาค ซึ่งจะตามมาเยอะแยะมากมาย จากภาครัฐ ภาคเอกชน จิตอาสา บางส่วนใช้ได้ บางส่วนเสียหาย บางส่วนไม่มีคุณภาพ ต้องคัดกรอง เบื้องต้น หรือแม้กระทั่งบางส่วน ผู้ที่มีจิตอาสาต้องการที่จะส่งตรงไปถึงพี่น้องผู้ประสบภัย โดยตรงในจุดเกิดเหตุ โดยไม่ต้องการผ่านอำเภอ จังหวัด เพราะว่าเขามีเพื่อน มีพวก มีคนที่ ห่วงใยอยู่ตรงนั้น เพราะฉะนั้นสิ่งอำนวยความสะดวกที่ภาครัฐจะจัดหาได้ก็คือ
๑. ถ้าคิดว่าปลอดภัยก็อำนวยความสะดวกให้เขาไปก็ได้นะครับ ของต่าง ๆ ที่เขาจะเอาไปช่วยล้วนแล้วที่จะเป็นประโยชน์ให้กับผู้ที่ประสบภัยที่ติดเกาะ ที่ออกมาไม่ได้ หรือแม้ออกมาได้แต่ก็ไม่ยอมออกมา ก็จะมีประเภทนี้อยู่นะครับ อำนวยความสะดวกให้เขา ได้มากที่สุดนะครับ
ข้อที่ ๓ เป็นเรื่องของความไม่เข้าใจซึ่งกันและกันระหว่างผู้ประสบภัยต้นน้ำ ผู้ประสบภัยปลายน้ำ จะคิดต่างครับ ฉันก็เดือดร้อน คุณก็เดือดร้อน ฉันมากกว่าคุณ คุณน้อย กว่าฉัน ก็จะเป็นอย่างนี้ครับ ต้นน้ำก็มีความรู้สึกว่าทำไมปลายน้ำมากั้นขวางทางน้ำเอาไว้ จะมีทั้งแบร์ริเออร์ (Barrier) มีทั้งกระสอบทราย แล้วก็มีทั้งบางทีก็ปิดประตูเขื่อนกั้นน้ำเอาไว้ ปลายน้ำก็บอกว่าอย่าปล่อยมาเร็ว กั้นไว้ก่อนก็ได้นะครับ ตรงนี้จะไม่เข้าใจกันทั้ง ๒ ฝ่าย ซึ่งจะเกิดความตึงเครียดเป็นอย่างมาก ฝ่ายผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต้องทำการอธิบายให้เข้าใจ ให้ชัดเจนในเรื่องของสถานการณ์ความตึงเครียดของผู้ประสบภัยต้นน้ำและปลายน้ำนะครับ
ข้อที่ ๔ สื่อศูนย์กลางภายในจังหวัด สื่อมวลชน สื่อโซเชียล (Social) ต้องให้ ข้อมูลกับพื้นที่ที่ชัดเจนที่สุด เพราะจะเป็นผู้ที่รู้ภาพรวมทั้งจังหวัดได้มากที่สุด บางครั้ง ผมเห็นแต่ละที่นะครับ ยกตัวอย่างที่เกิดขึ้นจริง จะอธิบายแจ้งวันนี้ระดับน้ำ ๗ เมตร วันนี้ ๘ เมตร วันนี้ลดลง ๖ เมตร วันนี้เพิ่มขึ้น ถ้าจะให้ชัดเจน บอกเขาชัดเจนอีกนิดหนึ่ง บางที่บอกชัดเจน แต่บางที่อาจจบอกไม่ชัดเจนว่าตรงนี้สามารถเข้าไปได้แล้ว ตรงนี้อย่าเพิ่ง เข้าไปนะ น้ำกำลังขึ้น ตรงนี้อพยพนะ น้ำกำลังมา ตรงนี้ปลอดภัยแล้ว สามารถขนย้าย ข้าวของเข้าไปได้ จะเป็นประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับข้อมูลส่วนกลางจากทางจังหวัด จะดีมากที่สุด
และเรื่องที่ ๕ ข้อมูลในส่วนของท้องถิ่น ซึ่งสำคัญมากครับ ท้องถิ่นหมายถึง อยู่ในตำบลใครตำบลมัน ท้องถิ่นใครท้องถิ่นมัน เขาก็จะฟังจากผู้นำว่าหลังจากที่ สภาพน้ำท่วม ท่วมถนน ท่วมหนทาง แล้วตรงไหนไปได้ ไปไม่ได้ บางคนก็ดื้อไม่ฟังผู้นำ บางคนเชื่อผู้นำ แต่ก็เชื่อไม่เต็มร้อยนะครับ เพราะฉะนั้นผู้นำในท้องถิ่นต้องชัดเจนที่สุด ถนนเส้นไหนไปได้ สะพานไหนที่ขาด ชำรุด หรือยังไม่ขาด หรือกำลังห้าม ต้องบอกให้ชัดเจน แล้วถ้าน้ำท่วมถนนแล้วสำคัญที่สุด ถ้าน้ำท่วมแล้วมันจะดูไม่ออกเลยว่าเป็นถนนหรือไหล่ทาง ต้องมีแนวเขตไหล่ทางให้ชัดเจน ที่ผ่านมามีประสบปัญหามาแล้วครับ ช่วงหัวค่ำน้ำยังไม่ขึ้น พี่น้องสัญจรคิดว่าไปได้ แต่ช่วงดึกมาไปได้ก็คือน้ำไหลเอ่อพัดผ่านตกข้างทางเสียชีวิต ก็หลายรายในเขตพื้นที่ที่จังหวัดอุบลราชธานีนะครับ
และท้ายที่สุดครับ จังหวัดต้องเป็นเจ้าภาพที่ดี จังหวัดต้องเป็นเจ้าภาพที่ดี ให้ท้องถิ่น เป็นพี่เลี้ยงที่ดีให้ท้องถิ่น ผมยกตัวอย่างนะครับ เมื่อประสบปัญหามา ท้องถิ่นก็จะ สาละวนกันว่างบฉุกเฉินเร่งด่วนใช้อะไรได้บ้าง ใช้ไม่ได้บ้าง ก็ถามกันไปถามกันมา จังหวัด บางที่หรือคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องก็ว่าใช้ให้ตามกฎหมาย ถูกต้อง เหมาะสม ให้สมควร ท้ายที่สุด จะทำอะไรไปก็ไม่กล้าทำ บางที่จะซื้อเรือก็กลัวผิดกฎหมาย บางที่ซื้อไปแล้วก็มี สตง. ป.ป.ช. เข้ามาตรวจทีหลัง เพราะฉะนั้นจังหวัดต้องชัดเจนเลยว่าอันนี้ทำได้ อันนี้ทำไม่ได้นะครับ แล้วก็หลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ อย่างครับ มูลนิธิ จิตอาสา
แล้วท้ายที่สุดครับ งบประมาณโครงการเยียวยา ต้องเร่งด่วน รวดเร็วให้ถึง พี่น้องประชาชนนะครับ ช่วงโควิด (COVID) ระบาด แล้วก็สุดท้าย ฟื้นฟู เยียวยา เร่งสำรวจ โครงการที่มันชำรุดทรุดโทรมให้มันคืนสภาพดีได้มากที่สุด โดยปรึกษาผู้แทน ปรึกษาท้องถิ่น ร่วมด้วยช่วยกันในการพัฒนาฟื้นฟูหลังน้ำท่วมนะครับ ขอกราบขอบพระคุณท่านประธานครับ