นายคุณากร ปรีชาชนะชัย สุรินทร์

เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายคุณากร ปรีชาชนะชัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย ก่อนอื่นต้องกราบขอบพระคุณท่านประธานที่ได้บรรจุกระทู้ถามแยกเฉพาะในเรื่องของ การแก้ปัญหาสิทธิประโยชน์ของช้าง รวมไปถึงควาญช้างในช่วงการแพร่ระบาดของ ไวรัสโควิด-๑๙ (Virus COVID-19) และก็ต้องขอขอบคุณท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมนะครับ ท่านวราวุธ ศิลปอาชา ที่วันนี้ท่านให้เกียรติ มาตอบกระทู้ถามแยกเฉพาะด้วยตัวท่านเองนะครับ

ท่านประธานที่เคารพครับผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อถูกพี่น้อง คนเลี้ยงช้างได้ตั้งคำถามกับผมว่าถ้าอยากจะให้ช้างออกมาเร่ร่อนอีกครั้งหนึ่งเหมือนเดิม จะได้หรือไม่ ซึ่งเรามีคำตอบอยู่แล้วครับว่าเราไม่อยากให้เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น เพราะเรา พยายามแก้ไขปัญหาในเรื่องเหล่านี้ตั้งแต่อดีตจนมาถึงปัจจุบันเกือบจะ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์แล้ว ที่เราแก้ไขปัญหาได้ ในเรื่องปัญหาช้างเร่ร่อน เพราะเรามีโครงการช้างคืนถิ่นตั้งแต่ปี ๒๕๕๒ แต่คำถามนี้ที่สะท้อนมานั้น สะท้อนถึงอะไร สะท้อนถึงปัญหาที่พี่น้องคนเลี้ยงช้างลำบากครับ เวลาเราคิดถึงช้างเราคิดถึงจังหวัดสุรินทร์ครับท่านประธาน หมู่บ้านเลี้ยงช้างที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก็เป็นหมู่บ้านช้างบ้านตากลาง ตำบลกระโพ อำเภอท่าตูม ซึ่งเป็นพี่น้องที่ได้รับผลกระทบ รวมไปถึงพี่น้องข้างเคียง ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องชาวอำเภอชุมพลบุรี บ้านขุนไชยทอง ตำบล หนองเรือ หรือแม้แต่จะเป็นบ้านท่าลาด ตำบลศรีณรงค์ ตั้งแต่ช่วงไวรัสโควิด (Virus COVID) เป็นต้นมาครับ ท่านประธานทางรัฐบาลได้มีมาตรการในการชะลอกิจกรรมต่าง ๆ ตั้งแต่ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา จนกระทั่งปัจจุบันสถานการณ์เริ่มคลี่คลายบ้าง เริ่มรับนักท่องเที่ยวกลับมาบ้าง แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ธุรกิจการท่องเที่ยวนั้นกลับสู่ สภาวะปกติ ช่วง ๑๐ เดือนที่ผ่านมานั้นจากสถานการณ์โควิด (COVID) ทำให้ช้าง ควาญช้าง ได้รับผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตเป็นอย่างยิ่ง คนเลี้ยงช้างตกงานไม่มีงานทำ ขาดรายได้ ไม่ได้รับการเยียวยาจากภาครัฐเท่าที่ควร ตลอดจนในเรื่องของช้างครับ วันนี้การขาดแคลน ในเรื่องอาหารช้าง ช้างเวลาทานวันหนึ่งประมาณ ๓๐๐ ถึง ๕๐๐ กิโลกรัม รวมไปถึง ปัญหาในการขาดแคลนของแหล่งน้ำ พื้นที่การเพาะปลูกที่ภาคอีสานนั้นมีภาวะภัยแล้ง เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ที่ผ่านมานั้นควาญช้างรวมไปถึงช้างต้องกลับบ้าน กลับไปอยู่ในพื้นที่ ประมาณ ๗๐ กว่าเชือก เนื่องจากปางช้างในหลาย ๆ พื้นที่ทั่วประเทศไทยเริ่มอาหารขาดแคลน บางปางช้างยุติกิจกรรมต่าง ๆ ได้รับผลกระทบมากมาย และผมก็เกรงว่าจะนำไปสู่ปัญหา ช้างเร่ร่อน และกลายเป็นปัญหาที่บานปลายไปในอีกหลาย ๆ มิติครับ ถ้าหากไม่รีบแก้ไข ในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ครับ ท่านประธานครับ มีการบริหารจัดการเชิงพื้นที่อยู่ ๒ หน่วยงาน หลัก ๆ หน่วยงานแรกองค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม ผ่านโครงการคชอาณาจักร ซึ่งวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งโครงการนี้ ก็เพื่อช่วยเหลือปัญหาช้างเร่ร่อนครับ อีกหนึ่งหน่วยงานคือองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ผ่านโครงการโลกของช้าง ศูนย์คชศึกษา อบจ. สุรินทร์เป็นผู้รับผิดชอบ โดยควาญช้าง และช้างที่ขึ้นทะเบียนตามโครงการนี้จะมีรายได้ที่มีความมั่นคงภายใต้การบริหารจัดการ ที่เป็นระบบและมีแนวทางในการช่วยเหลือช้าง ควาญช้าง ให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นครับ แต่ก็ยังมีช้างและควาญช้างที่ตกงานกลับไปสู่พื้นที่จังหวัดสุรินทร์ ที่ยังไม่มีสังกัดใด ๆ ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนใด ๆ และมีความประสงค์ที่อยากจะเข้าร่วมโครงการครับ ฉะนั้นแล้ว องค์การสวนสัตว์นั้นภายใต้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่มีบทบาทหน้าที่ ในการสงวน อนุรักษ์ ฟื้นฟู และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับช้าง รวมไปถึงการดำเนินงานเกี่ยวกับ แผนการจัดการช้างซึ่งเราเห็นปัญหาต่าง ๆ ครับว่ามีการช่วยเหลือ การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า รวมไปถึงการแก้ไขปัญหาในเชิงพื้นที่ ทั้งมีการระดมทุนจากภาครัฐ มีการระดมทุน จากภาคเอกชน มีการระดมทุนจากภาคประชาชน วันนี้ผมเลยอยากจะตั้งคำถาม ขอสอบถามในมิติของยุทธศาสตร์ แผนงานและแนวทางในเชิงนโยบายของรัฐที่จะดูแล ส่งเสริมคุณภาพชีวิตของคนและช้างทั้งในระยะสั้นและระยะยาว รวมไปถึงการจัดสวัสดิการ ในสถานการณ์โควิด-๑๙ (COVID-19) ให้กับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนและช้าง โดยกำหนดประเด็นอยู่ ๒ คำถามครับ

คำถามแรกนะครับ ก็ต้องถามผ่านท่านประธานไปยังรัฐมนตรีครับว่า กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมีแนวทางที่จะช่วยเหลือ เยียวยาและแก้ไข ปัญหาให้กับช้างและควาญช้างในช่วงสถานการณ์โควิด (COVID) นี้หรือไม่ อย่างไรครับ