นายจิรายุ ห่วงทรัพย์ กรุงเทพมหานคร

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ กระผม จิรายุ ห่วงทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานที่เคารพครับ ผมเป็นผู้ประสบภัยที่เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติจราจรฉบับนี้ เนื่องจากชีวิตตั้งแต่วัยเยาว์ก็ชื่นชอบความเร็วมาตั้งแต่เด็ก ๆ ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่เคย ใส่หมวกกันน็อกเพราะสมัยก่อนเขาไม่มีกฎหมายบังคับ ใครจะซื้อหมวกกันน็อกก็เป็นเรื่อง ต้องใช้เงินมากโขอยู่ ท่านประธานที่เคารพครับ พอโตมาผมก็ใช้ความชอบส่วนตนเดินทาง ด้วยรถยนต์ไปในประเทศต่าง ๆ โดยเฉพาะช่วงที่ พลเอก ประยุทธ์ปฏิวัติยึดอำนาจ ก็ได้มี โอกาสเดินทางไปหลากหลายประเทศจากเมืองไทยด้วยรถยนต์ ก่อนจะไปก็ต้องทำ จดหมายถึง พลเอก ประยุทธ์ว่าจิรายุจะขอไปลาวนะ จะขอไปจีนนะ จะขอไปไซบีเรียนะ ตอนนั้นท่านก็เซ็นอนุมัติ แต่ก็ไปติดที่ด่านบ้าง ตม. ตรวจยิบ ที่ผมเกริ่นมานี่ท่านประธานครับ อยากจะบอกท่านที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ครับ จริง ๆ อยากจะให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวง คมนาคมนั่งอยู่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมาแถลงหน่อยก็ไปแล้ว ที่เหลือก็เป็นเจ้าหน้าที่ ของกรมการขนส่งทางบกบ้าง ตำรวจบ้าง อะไรดีท่านจดไว้นะครับ เอาไปแก้ไขปรับปรุง ผมอยากจะบอกท่านประธานอย่างนี้ว่าเวลาที่เราเดินทางบนถนนถ้าเรานั่งคนเดียว เหมือนคนบ้าท่านประธานครับ ถ้าขับรถเองนะครับ ผมเชื่อว่าท่านประธานก็คงจะเคยขับรถ เองบางทีมันก็อดไม่ได้ที่จะสบถให้กับพวงมาลัยเพราะว่านั่งอยู่คนเดียว ไอ้นั่นมันขับรถ ไอ้นี่ ทำไมอย่างนั้น ท่านประธานครับ หลัง ๆ มานี้ผมหันขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบก์ (Big bike) ครับ เพราะอะไรรู้ไหมครับ กรุงเทพมหานครรถติดก็อาศัยซอกแซกไปมาครับ ก็ต้องระวังรถ ทั้งหลายที่ไม่มีกฎกติกาที่ใช้ร่วมกันในสังคมไทยครับ เราอย่าไปหวังเลยครับว่าคนจะมีสปิริต (Spirit) ในการขับรถเหมือนกันหมดทุกคน เป็นไปไม่ได้ครับ แต่กฎ ระเบียบ ข้อบังคับที่เรา ตกลงร่วมกันที่ท่านมาขอแก้ไขในสภาท่านได้บังคับใช้จริงหรือไม่ หรือเป็นการเพิ่มอำนาจ ในการแก้ไขพระราชบัญญัติการจราจรเพื่ออำนาจในการเรียกตรวจหรือว่ารับสินบนหรือไม่ ผมอยากจะบอกท่านประธานอย่างนี้ว่าในหลายประเด็นที่ท่านมาขอแก้ไขแล้วเป็นประเภท โลกสวยท่านประธานครับ คืนนี้ฉันจะนอนฝันดี ตั้งใจจะฝันดี แต่มันบังคับไม่ได้ท่านประธาน ครับ ที่ผมบอกว่าโลกสวยเพราะอะไรรู้ไหมครับ หลายมาตราที่ท่านมาขอแก้ไขผมจะอนุญาต ไล่เลียงทีละประเด็นท่านประธานครับ

ประเด็นที่ ๑ ในการแก้ไขหลักเกณฑ์ในเรื่องของช่องเดินรถและน้ำหนัก ของรถที่ไม่ต้องใช้ช่องซ้ายสุด ว่าอย่างนั้นเถอะ คือสมัยที่ผ่านมานี่ใครขับรถชิดขวาเขาให้ สันนิษฐานก่อนว่าผิดกฎหมาย เพราะช่องขวามีไว้แซง แต่ท่านประธานที่เคารพครับ มีคน ๒ ประเภทในสังคมนี้ครับ ป้ายเขาเขียนไว้ไม่เกิน ๙๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง เท่ากับฉันขับ ๙๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ฉันผิดตรงไหน มีรถวิ่งร้อยปุ๊บขึ้นมาก็มามองหน้า ขับรถช้าชิดขวา อันนี้คืออะไรครับ เขาก็ปฏิบัติตนตามกฎหมาย อยู่ที่ว่าผู้รักษากฎหมายนั้นจะบอกสังคม อย่างไร อันนี้คือเรื่องที่ผมปฏิบัติตนอยู่ในสังคม และผมเชื่อว่าพี่น้องประชาชนก็พบปะ ในลักษณะนี้เช่นเดียวกันครับ เพราะฉะนั้นท่านประธานครับ ท่านมาเขียนแก้ข้อกฎหมาย ยกเว้นไม่ให้ใช้บังคับแก่รถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลที่มีน้ำหนัก พูดง่าย ๆ คือพวกรถบรรทุก ทั้งหลายก็ต้องชิดซ้ายเหมือนเดิมนั่นละ และท่านประธานรู้ไหมครับ ทุกวันนี้รถปิกอัป (Pickup) มันแรงกว่ารถเก๋ง รถบรรทุกหกล้อ เดี๋ยวนี้เขาใช้วิธีเลี่ยงบาลีครับ พวกส่งด่วนทั้งหลายเขาไม่ซื้อแล้วท่านประธานครับ รถสิบล้อ รถหกล้อนี่ เพราะมันติดเวลา มันเข้าที่นั่นที่นี่ไม่ได้เขาก็ใช้รถยนต์ ๔ ล้อ แต่เครื่อง ๓๐๐๐ ซีซี ๒๐๐ กว่าแรงม้า ดีเซล (Diesel) คอมมอนเรล (Commonrail) เทอร์โบ (Turbo) ผมจึงถามว่าท่านโลกสวยไป หรือเปล่า แก้ไขกฎหมายดูจากล้อ เดี๋ยวนี้ท่านไปดูเลยครับ เขาใช้ล้อข้างหลัง ล้อเบ้อเริ่ม ขอบ ๑๖ ยางซีรีส์ (Series) ต่ำ เกาะถนน เผลอ ๆ จะเบิร์น (Burn) ยาง เป็นยางสลิก (Slick) ก็คือยางไม่มีดอกยาง ขออภัยครับ นี่ละครับ คือเราเอาความจริงมาพูดกันในการแก้ไข พ.ร.บ. ฉบับนี้หรือไม่ ท่านไปดูเลยครับ วิ่งจากทางหลวงหมายเลข ๔ ลงภาคใต้ ทางหลวง หมายเลข ๑ ขึ้นภาคเหนือ ถ้าท่านประธานได้เดินทางบ่อย ๆ รถขนผลไม้ท้ายโด่งอย่างนี้ครับ เวลาขนกลับ เพราะไม่มีผลไม้ น้ำหนักไม่มีท้ายโด่ง วิ่งชิดขวาตลอดทาง เกิดอะไรขึ้นครับ ทำไมจึงต้องวิ่งชิดขวา ท่านไปบังคับกฎหมายแทบตายเขาก็วิ่งเช่นนั้น พอเจอตำรวจจราจร ขออภัยครับ ก็หนีบใบขับขี่ ไม่รู้หนีบบัตรอะไรให้ใบแดง ๆ เหลือง ๆ ก็มี นี่คือโลกสวยครับ ปัญหาอยู่ที่ว่าถ้าเมืองไทยเหมือนที่ผมได้เคยเดินทางไปต่างประเทศ ไม่ว่าจะในประเทศจีน เส้นอาร์ ๓ เอ (R3A) จากคุนหมิงไปนี่ไม่มีใครชิดขวา เพราะอะไรครับ เพราะถนนมันเลียบ เท่ากัน ๔ เลน (4 Lane) ไปกลับ ท่านประธานครับ ซ้ายก็เรียบ ขวาก็เรียบ เพราะฉะนั้น ไม่มีเหตุผลที่จะต้องวิ่งชิดขวา เราแก้ต้นเหตุหรือยังครับที่จะมาแก้ข้อบังคับทาง พระราชบัญญัติเช่นนี้ กรมทางหลวงชนบท กรมทางหลวงเขาบอกว่าใครเป็นอธิบดี ใครดูแล กระทรวงคมนาคมนี่รวยลืมบ้านเลขที่ ผมไม่เชื่อ แต่ท่านประธานดูสิครับ ที่ผ่านมา ถนนหนทางบางเส้นทางรับสัมปทานจากกรมทางหลวง พอไปดูป้ายมันไม่ใช่คู่สัญญา ที่รับสัมปทานกับกรมทางหลวง มันเป็นบริษัทอื่น จริงหรือเปล่าไม่รู้ แต่นี่คือต้นเหตุที่ทำให้ ถนนหนทางพังรถมันจึงวิ่งชิดขวา ยอมรับความจริงหรือเปล่าล่ะครับ ถ้าไม่ยอมรับความจริง ก็แก้กันอยู่อย่างนี้ละครับ สุดท้ายแก้ไปตำรวจตั้งด่าน ตำรวจทางหลวงไม่เหมือนฝรั่งนะครับ ท่านประธาน รถใครชิดขวาเขาขับรถหวอ หวอ หวอให้จอด จอด จอด เมืองไทยไม่มีหรอกครับ เพราะตามไม่ทัน

ท่านประธานที่เคารพครับ ประเด็นต่อมาที่ผมอยากจะทักท้วงไว้นะครับ ในกรณีที่ท่านบอกว่ามาตรา ๔๓ (๑) ที่ท่านบอกว่าจะไปตรวจแอลกอฮอล์ ตรวจเลือด ตรวจชิ้นเนื้อ อันนี้ท่านแก้ไขไป ดีครับ แต่ทำให้ได้จริงนะครับ เพราะมันมีเรื่องเงิน งบประมาณ ท่านเขียนกฎหมายมาใน พ.ร.บ. จราจร แต่ท่านให้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ไปเป็นผู้ปฏิบัติ ไปบังคับตรวจก็ต้องเตรียมอุปกรณ์ตรวจฉี่อีก ตรวจเลือดอีก โรงพยาบาล เขาก็ไม่ตรวจเพราะเขาไม่มีค่าใช้จ่ายตรงนี้ ตำรวจเป็นผู้จ่าย ก็คิดให้ดีนะครับ อย่าเพิ่ง โลกสวยนะครับท่านประธาน

ประเด็นต่อมา ท่านประธานครับ ข้อกำหนดให้ผู้ขับขี่โดยสารต้องคาดเข็มขัด นิรภัย ทุกวันนี้ผมกับลูกชายขึ้นรถปุ๊บ ผมบอกเลยอย่าลืมคาด เพราะมันดังตุ๊งติ๊ง ๆ รถมันชอบเตือน แต่นั่งข้างหลังนี่มันไม่ค่อยเตือนครับ รถบุคคลแบบพวกเราก็พอทำเนา แต่ถ้าเป็นรถสาธารณะล่ะ ท่านประธานนึกภาพครับ สังคมไทยยังมีสองแถวไหมครับ ท่านคณะกรรมการบนบัลลังก์ครับ มันยังมีรถตู้ที่ขับกันแบบฟาสต์ ๘ (Fast 8) ไหมครับ มันยังมีคนเมายาไหมครับ กรมการขนส่งทางบกติดจีพีเอส (GPS) ควบคุมความเร็ว ๙๐ กิโลเมตร ถอนใบอนุญาตไปกี่คันครับ ผมเคยขับรถมอเตอร์เวย์ (Motorway) ท่านประธานครับ ตามไม่ทัน สงสัยมันต้องเป็นพวกฟาสต์ ๘ (Fast 8) ที่จะมาถ่ายหนัง นี่ละครับ ผมจึงถามท่านประธานผ่านไปยังคณะกรรมการครับ เวลามาแก้ไขกฎหมายนี่แก้กันจัง แต่ในทางเป็นจริงในสังคมไทยทำอะไรไม่ได้เลย

ประเด็นต่อมา ท่านประธานที่เคารพครับ เรื่องนี้พูดกันมาในสังคมโลก นี่ผมยกตัวอย่างสังคมโลกนะครับ ก็คือฝรั่งเขาเรียกกันว่าเบบี้ซีต (Baby seat) ใครลูกเล็ก ต่ำกว่า ๖ ขวบ สมัยก่อนนั่งได้ อยากจะนั่งตรงไหน จะนั่งตรงตักให้ช่วยขับพวงมาลัย ยังทำได้เลย นี่ท่านก็มาขอแก้ บอกว่าถ้าเด็ก ๖ ขวบจะนั่งต้องนั่งเบบี้ซีต (Baby seat) เอาอย่างนี้พี่น้องที่เคารพครับ ท่านใดอยากจะนำเข้าเบบี้ซีต (Baby seat) อยากจะลงทุน เบบี้ซีต (Baby seat) เตรียมตัวรวยลืมบ้านเลขที่เลยนะครับ เห็นไหมครับ ท่านต้องไปออก ข้อบังคับต่อนะครับว่าจะเอาเก้าอี้เด็กที่ไปไว้ข้างหน้ามันแบบไหน อย่างไร คุณภาพแบบใด มีราคาตั้งแต่ ๕,๐๐๐ บาท จนถึง ๕๐,๐๐๐ บาท ท่านประธานครับ คำถามต่อไปก็คือว่า ท่านพร้อมหรือยัง เดี๋ยวจะบอกจิรายุไม่เริ่มต้นวันนี้มันจะไปเริ่มวันไหน ใช่ครับ แต่กฎกติกา หลัก ๆ ง่าย ๆ ท่านไม่ต้องไปบังคับถึงขนาดนี้ ท่านแบ่งเป็นวาระที่หนึ่ง วาระที่สอง วาระที่สาม กี่ช่วงได้ไหม ๕ ปีเรื่องนี้ ๑๐ ปีเรื่องนั้น ให้เด็กเขาไปนั่งเบาะหลังก่อน ให้คุณพ่อคุณแม่เขานั่งหลัง คาดเข็มขัดแบบ ๓ จุด ผลักเบาะข้างหน้าเลื่อนไปข้างหน้า เวลามันเบรกแอกซิเดนต์ (Accident) ปุ๊บ มันกระแทกไปเด็กจะได้ไม่กระแทกข้างหน้า ท่านประธานครับ เขียนถึงขนาดในต่างประเทศเด็กต้องนั่งหันหลังอย่างนี้ เอาเบาะ เพราะเวลาแอร์แบ็ก (Airbag) มันดีดหน้าเด็กตายกันมาเยอะครับ ผมจึงถามว่าสังคมไทย ประเทศไทยมันไม่ใช่แค่กรุงเทพมหานครที่มีคนไฮโซอย่างเดียวนะครับ ต่างจังหวัด ลูกเล็ก ๆ เยอะ แค่ซ้อนมอเตอร์ไซค์ ซ้อนสี่หมวกกันน็อกยังไม่ใส่เลย ตำรวจยืนเกาหัว แกรก ๆ กลางสี่แยกจับกันหรือเปล่าล่ะครับ

ประเด็นต่อมาท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งที่ท่านกำลังจะมาขอแก้ไข พระราชบัญญัติฉบับนี้ผมเห็นด้วยหลายประการนะครับ แต่บางประการเห็นว่าเป็นเรื่องที่ฝัน แบบอยากจะฝันดีแต่ทำไม่ได้

ประเด็นต่อมาท่านประธานที่เคารพครับ ผมข้ามไปที่หมวดการควบคุมใช้รถ ที่มีคุณภาพไม่ถูกต้อง ท่านประธานเคยขับรถต่างจังหวัดไหมครับ ขับรถสวนสิบล้อครับ ไฟปกติมันก็แค่ ๒ ดวงท่านประธานครับ มีไฟเลี้ยวครับ ท่านประธานเคยเห็นรถที่มีไฟ ๕๐ ดวงไหม เจ้าหน้าที่ภาพทันไหมครับ ถ้าทันจะให้ดูหน่อยท่านประธานครับ ทันไหมครับ ถ้าทันขึ้นเลยนะครับ แต่ถ้าไม่ทันไม่เป็นไร เป็นภาพรถสิบล้อที่วิ่งอยู่ในถนนเมืองไทย มันเอา ตุ๊กตาหุ่น ๆ มาติดเต็มหน้ารถไปหมด มันเอาไฟสปอตไลต์ (Spot Light) เล็ก ๆ มาติด จนกระทั่งเห็นหน้าคนขับโผล่มานิดเดียวท่านประธานครับ คำถามคือแบบนั้นปลอดภัย ไหมครับ ปลอดภัยสำหรับเขานะครับ เวลากลางคืนมันสวนรถจิ๊กโก๋รถที่ไหนมันก็เปิดไฟวาบ แหกโค้งตายกันเยอะครับ ถ้าภาพมาก็ขึ้นได้เลยนะครับ แต่ที่ผมอยากจะบอกท่านประธาน ก็คือว่าการปรับปรุงตามมาตรา ๑๔๓ แห่ง พ.ร.บ. ฉบับนี้ที่ท่านบอกไว้นี่นะครับ ท่านบอกว่า ปรับปรุง ควบคุมการใช้รถที่มีสภาพไม่ถูกต้อง นี่ครับท่านประธานดูนะครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

เคยเจอไหมครับพี่น้องครับ ในสภาเคยเห็นไหมครับ เคย แล้วมันวิ่งได้อย่างไรในเมืองไทย ดูภาพต่อไปท่านประธานครับ ไอ้นี่ก็กลัวสายตาไม่ค่อยดี ติดกระจกมองข้างระยิบระยับวิบวับ ท่านประธานดูครับ สภาเมืองไทยมันต้องอย่างนี้ เวลาแก้ไขกฎหมายก็ต้องอธิบายความเป็นจริง ผมจะบอกว่า มันเกิดอะไรขึ้นครับ มันเกิดเพราะเจ้าหน้าที่ทางการหละหลวม รับสินบน กินเงินใต้โต๊ะ ท่านประธานครับ รถอย่างนี้เข้าไปตรวจที่กรมการขนส่งทางบกของกระทรวงคมนาคม ไม่มีผ่านหรอกครับ แล้วทำไมมันวิ่งได้ ก็มันมีการทุจริตเกิดขึ้นนี่ครับ จริง ๆ ท่านประธานครับ เมื่อสักครู่ผมขออภิปรายไม่ทัน ผมก็เลยโทรศัพท์ไปสอบถามว่าถ้าเกิดมีการเอารถไปตรวจ แบบไม่ต้องเข้าไปตรวจเสียเงินเท่าไร ก็ปรากฏว่ามันมีหน้าม้าต่าง ๆ ที่ท่านมาขอแก้กฎหมาย นี่ละครับ เขียนเสียสวยเลย สรุปแล้วมันรับสตางค์ท่านประธานครับ นี่ครับ

(นายจิรายุ ห่วงทรัพย์ ได้เปิดภาพและเสียงจากเครื่องมือสื่อสาร)

เอานิดเดียวพอท่านประธาน คือคนนี้สรุปก็คือว่าเขาจะย้ายรถ แต่เขาบอกว่าไม่ต้องเอารถไปตรวจได้ไหม เจ้าหน้าที่ บอกว่าไม่ได้ ถ้าไม่ตรวจต้องเอารถมาลอกเลขเครื่องมาให้เจ้าหน้าที่เซ็น แต่ปรากฏโทรศัพท์ไป ตรอ. ๒-๓ ที่ท่านประธานครับ คิด ๔,๐๐๐ บาท