เรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายกษิดิ์เดช ชุติมันต์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต ๘ กรุงเทพมหานคร วันนี้ พรรคพลังประชารัฐ วันนี้ผมต้องมาขออนุญาตท่านประธานในการชื่นชมผู้เสนอญัตติ เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาจัดระบบไฟฟ้า และสายสื่อสารลงดินทั่วประเทศไทย ผมอยากจะเส้นในเรื่องของการศึกษาการจัดระบบ ไฟฟ้าเสียเป็นส่วนใหญ่นะครับ หลาย ๆ คนบอกว่าถ้าพูดถึงการเอาไฟฟ้าลงดินแล้วดูมันเท่ ดูเป็นคนมีวิสัยทัศน์ อย่างที่หลายท่านได้อภิปรายบางทีเราก็ต้องคำนึงถึงการขยายขอบเขต ไฟฟ้าว่าหลายที่ในชนบทยังขาดแคลนเรื่องงบประมาณที่จะไปปรับปรุงเรื่องการมีไฟฟ้าใช้ ผมก็เลยอยากจะอภิปรายกว้าง ๆ ในเรื่องของการศึกษาเกี่ยวกับการจัดระเบียบสายไฟฟ้า หลายคนพูดถึงสายไฟฟ้าของประเทศไทยนี่แล้วเห็นภาพเลยนะครับ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)
การมีญัตติในครั้งนี้ถือว่าเป็นสิ่ง ที่โดนใจหลาย ๆ คนนะครับ เพราะว่ามองไปหน้าบ้านท่านก็เจอแล้ว มีคำถามว่าทำไม การไฟฟ้าบริหารจัดการอย่างไรถึงปล่อยให้เป็นอย่างนี้ได้ คำถามเบื้องต้นก็จะเริ่มจาก การย้อนถามในอดีตว่าการปักเสาพาดสายของการไฟฟ้ามันได้แนวไหม มันเป็นไปตาม เส้นทางที่ควรจะเป็นไหม หรือตั้งตรงอย่างที่ควรจะเป็นไหม แล้วก็ไปถึงการแก้ไขปัญหา ต่าง ๆ แล้วจะเอาอะไรกับผู้ที่มาขออนุญาตใช้เสาในการพาดสายว่าตัวแม่งานเองยังทำ ไม่เรียบร้อยเลย จะมาเอาอะไรกับผู้ที่มาขออนุญาตพาดสาย นั่นหมายถึงว่ามันต้องมี ปัญหาครับ เรื่องการควบคุมการก่อสร้างก็ดี หรือมาตรฐานในการดำเนินงานตรวจสอบ อันนี้ผมว่ามันเป็นประเด็นหลัก ๆ ที่ประชาชนอยากจะเห็นว่าบ้านเรานี่ถ้าเทียบกับญี่ปุ่น ญี่ปุ่นเขาทำไมมีเสาไฟฟ้าที่อยู่บนดิน แต่ทำไมดูเรียบร้อยจังเลยนะครับ ดูแล้วมันสวยงาม เป็นศิลปะอีกแบบหนึ่งด้วยซ้ำไป แต่ทำไมบ้านเรานี่ถึงได้สุดแสนจะน่าเกลียดขนาดนี้ อันนี้เป็นหัวใจหลัก ๆ เลยนะครับ ผมก็เลยไปมองซึ่งวิธีการบริหารจัดการของหน่วยงาน มากกว่า ถ้าได้มีโอกาสเป็นคณะกรรมาธิการในชุดนี้จะต้องเข้าไปลงลึกในรายละเอียดพวกนี้ ทีนี้พอพูดถึงเรื่องภาพกว้าง ๆ แน่นอนที่สุดเราคงจะต้องพูดถึงงบประมาณ ผมก็วางแนวคิด ไว้แบบนี้นะครับ เพื่อความคุ้มค่าเราคงจะต้องวางแผน ก่อนอื่นทำอะไรต้องวางแผนนะครับ คิดถึงบ้านสมัยใหม่ถ้าจะปลูกบ้านสักหลังหนึ่งวางระบบอาณัติสัญญาณต่าง ๆ รวมถึงไฟฟ้า ถ้าแบบที่แน่นอนท่านฝังไว้ในปูนถือเป็นจบแล้วดูหรูหรานะครับ แต่ถ้าจะเอาถูกเข้าว่าก็อยู่ บนผนังตีกิ๊บเหมือนสมัยโบราณ แล้วก็แก้ไขไปมาได้ อันนี้ก็เช่นกันวิธีคิดง่าย ๆ ก็คือวางแผน ก่อนนะครับ
อย่างแรกที่สุดว่างานที่จะเริ่มใหม่นี่ท่านก็ต้องมองว่าจะเอาตรงไหน ทำไปแล้วมันคุ้มค่าแน่นอนถ้าจะเอาสายลงดินนะครับ หรือว่าจะเอาตั้งบนดินต้องเปลี่ยน มาตรฐานใหม่ไม่ว่าความสูงของเสา หรือว่าวิธีการพาดสาย หรือผู้จะมาขออนุญาตใช้ต้องมี ระเบียบมากเลย จะประเภทมาพาดอย่างไรก็ไม่รู้ว่าของใครคงไม่ได้นะครับ อันนี้ก็คือข้อแรกว่า ถ้างานเริ่มใหม่นี้ถือว่าเป็นการคุ้มค่า ถ้าท่านได้มีโอกาสใช้งบประมาณแล้วจะลงดินก็สวยงาม
๒. ก็คืองานที่มีความจำเป็นต้องปรับปรุงอยู่แล้ว เช่น ว่าท่านจะทำถนนเส้นนี้ แล้วก็ต้องรื้อเสาไฟฟ้าทิ้งหมด อันนี้เอาไว้เป็นไพรออริตี (Priority) ที่ ๒ เลยนะครับ เราตั้งไว้ ได้เลยว่าถ้ายังมีกรณีเกิดขึ้นอย่างนี้เอาลงดินมันเสียเลย แล้วคำนวณความคุ้มค่าว่าเดี๋ยวนี้ ผู้รับจ้างผมว่าราคารู้กันหมด ถูกกว่าเดิมหลาย ๑๐ เท่า ท่านพิมพ์ไปในอินเทอร์เน็ต (Internet) นี้ก็ทราบแล้วราคา
๓. ก็งานที่มีประสงค์ที่จะปรับปรุงให้เกิดความคุ้มค่า การลงทุนก็เช่น ปรับภูมิทัศน์ เพื่อเชิญชวนนักท่องเที่ยว อย่างภาพเมื่อครู่นี้ที่ได้เห็นเป็นในส่วนของเยาวราช ในส่วนของแถวเขตปทุมวัน เขตสัมพันธวงศ์อะไรอย่างนี้นะครับ ซึ่งเราต้องการลงทุนจากเขา เราก็ควรจะวางแผนให้ชัดเจนนะครับว่า ถ้าเกิดกรณีลักษณะนี้จะปรับภูมิทัศน์เมือง เป็นอย่างไร เพื่อชักชวนนักท่องเที่ยว อันนี้ผมก็เห็นควรว่าเราก็สมควรใช้งบประมาณ ในการเข้าไปพัฒนาตรงนี้ก็เลยตั้งข้อสังเกตอย่างนี้ครับ เหตุของปัญหามันอยู่ที่การบริหาร จัดการ ผมเชื่อว่าคณะกรรมาธิการชุดนี้เมื่อตั้งเข้าไปแล้วอย่างแรกที่สุดเลยต้องไปดูว่า ท่านจ้างงานกันอย่างไร หมายความว่าอนุญาตกันอย่างไรให้เขามาพาดสาย แล้วก็ ไม่ไปตรวจสอบ หรือว่าวิธีการอนุญาตนี่มาตรฐานไปถึงไหนตรงนี้มันถึงได้ก่อเกิด ความวุ่นวายขนาดนี้นะครับ แล้วก็สุดท้ายแล้วนี่เขาเรียกว่าถ้าเกิดปัญหาขึ้นจับมือใครดม ไม่ได้ว่าปัญหาเกิดจากหน่วยงานไหน แล้วก็ข้อสังเกตตรงนี้ผมเชื่อว่าจะเป็นส่วนหนึ่ง ที่จะนำมาสู่การพัฒนาในการนำเสาไฟฟ้า สายไฟฟ้าทั้งหมดลงดิน ซึ่งตรงนี้ความยุ่งยากของ การนำสายไฟฟ้าลงดิน ในอนาคตท่านยังไม่ทราบนะครับว่าสายมันมีจำนวนเท่าไร ลักษณะ อย่างไร แต่อย่างแรก การที่ท่านให้เขาอนุญาตใช้สายนี้ต้องมีค่าบำรุงนะครับ เยอะพอสมควร ที่พอจะเอาไปแก้ไขปัญหานี้ ไปจัดสายระเบียบใหม่อะไรพวกนี้ ไม่ใช่ว่าอนุญาตให้ไป หน่วยงานเอกชนก็ดี หรือว่าหน่วยงานของรัฐก็อนุญาตแล้ว แล้วกันไปอย่างนี้ไม่ได้นะครับ เพราะว่าของมันมีวันเก่า วันเสื่อม จะต้องดูแล ซ่อมบำรุงตลอดเวลานะครับ ก็มีหลายเรื่อง อยากจะฝากไว้
ที่สำคัญที่สุดก็คือแผนของเขา ก็อยากให้รัฐบาลมอบให้กระทรวงหลัก ๆ เลย ดูแลกระทรวงเดียว แล้วก็เชิญหน่วยงานอื่นมาร่วมด้วย ประเด็นก็คือว่าการทำแผน อันนี้ มีปัญหา ถ้าท่านมีหน่วยงานเดียวนี่มันไม่ซับซ้อน ถ้าปล่อยให้ทำอีเหละเขะขะต่างคนต่างจ้าง เอาต์ซอร์ซ (Outsource) มาวางแผน ตอนนี้ก็พอดีนะครับ ไม่ได้ทำกัน ขอบคุณครับ