กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม มานพ คีรีภูวดล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคก้าวไกล สัดส่วน กลุ่มชาติพันธุ์ ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตอภิปรายสนับสนุนในร่างของ คุณประเสริฐพงษ์ ศรนุวัตร์ นะครับ คุณณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ นะครับ แล้วก็คุณวรภพ วิริยะโรจน์ นะครับ เรื่องของพิจารณาศึกษาแนวทางการจัดการตัวเองอย่างเป็นอิสระ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนะครับท่านประธานครับ ท่านประธานครับ ก่อนที่ผมจะลง ในเนื้อหาผมมีตัวอย่างให้ท่านประธานดูในพื้นที่นะครับ ผมไปที่ต่างจังหวัดผมขออนุญาต ไม่เอ่ยนามนะครับ ก็มีคนที่เกี่ยวข้องมีนายก อบต. มีหัวหน้าการทาง มีนายอำเภอ แล้วก็มีรองผู้ว่าราชการจังหวัด คือชาวบ้านเขาก็มาร้องครับว่าถนนที่อยู่ในความรับผิดชอบ ของกรมทางมันมีปัญหา แต่กรมทางก็บอกว่าไม่มีงบในพื้นที่ อำเภอก็ส่งไปที่จังหวัดนะครับ จังหวัดก็ส่งให้ อบจ. อบจ. ก็จะมาซ่อมบอกว่าไม่อยู่ในอำนาจนะครับ ก็ปรึกษากับกรมทาง สุดท้ายก็คือเรื่องทั้งหมดต้องไปขออนุญาตที่อธิบดีกรมทางหลวงครับ ขึ้นมานะครับ อธิบดีก็ทำหนังสือไปที่จังหวัดอีกครับ ทำหนังสือบอกว่า อบจ. สามารถซ่อมได้โดยอธิบดี อนุญาตแล้ว คนทั้ง ๔ คนนี้นะครับนั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกันครับท่านประธาน อันนี้คือปัญหา เรื่องเล็ก ๆ นะครับ ท่านสมาชิกได้อภิปรายไว้เยอะแยะแล้วนะครับเรื่องของทำไมต้อง กระจายอำนาจนะครับ ท่านประธานครับ ผมมีเหตุผลอยู่ ๓-๔ ประการครับท่านประธาน ครับที่ผมคิดว่ามันมีความจำเป็นจริง ๆ แล้วก็มีความสำคัญมาก ๆ ต่อการพัฒนาประเทศ นะครับ ผมคิดว่าการกระจายอำนาจมันเป็นรากฐานของประชาธิปไตยครับท่านประธานครับ มันเป็นการทำให้ประชาชนที่อยู่ห่างไกลหรืออยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ นี่นะครับได้ใช้สิทธิของตัวเอง ได้ใช้เสรีภาพของตัวเอง ได้ใช้หลักประชาธิปไตยในการบริหารจัดการเลือกตัวแทนตัวเองครับ อันนี้สำคัญมาก ๆ ครับ ประเทศที่เขาไปไกลแล้วนี่นะครับผมคิดว่าระบบกระจายอำนาจ ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่มาก ท่านประธานครับ
อันที่ ๒ ก็คือการปลดปล่อยศักยภาพของท้องถิ่นนะครับ สมาชิกอภิปรายไป แล้วครับว่าท้องถิ่นไม่ว่าจะอยู่ในแต่ละภาคมีศักยภาพของตัวเองในการที่จะพัฒนาทรัพยากร ในพื้นที่ของตัวเองด้านมิติต่าง ๆ ด้านเศรษฐกิจนะครับ
ประเด็นที่ ๓ ท่านประธานครับพูดเรื่องของประสิทธิภาพในการบริการ สาธารณะ ไม่มีใครที่จะเข้าถึงปัญหาพี่น้องประชาชนได้เร็วกว่าคนในพื้นที่ และเข้าใจปัญหา แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ แล้วก็สามารถที่จะแก้ปัญหาได้รวดเร็วนะครับท่านประธานครับ
ทีนี้ประเด็นสุดท้ายครับ ประเด็นสุดท้ายในเหตุผลนะครับท่านประธานครับ เราต้องยอมรับความเป็นจริงว่าระบบรวมศูนย์อำนาจมันไม่สามารถที่จะตอบโจทย์ในโลกที่ เปลี่ยนแปลงได้แล้วนะครับ วันนี้โลกาภิวัตน์ วันนี้เรื่องราวบนโลกนี้มันกระจายไปผ่านสื่อ ผ่านระบบต่าง ๆ เข้าในหมู่บ้านหมดแล้วนะครับ เพราะฉะนั้นหลาย ๆ เรื่องจะต้องให้อำนาจ ของคนในพื้นที่ คนในท้องถิ่นตัดสินใจ ระบบรวมศูนย์ที่ส่งภูมิภาคไปนะครับ สุดท้าย ท่านรู้ไหมครับท่านประธานครับ ผมยกตัวอย่างหลายครั้งแล้วนะครับท่านผู้ว่าราชการจังหวัด มาจากส่วนกลางไปอยู่ภูมิภาคท่านไม่มีอำนาจอะไรหลาย ๆ เรื่องนี่นะครับสุดท้ายก็คือก็ต้อง กลับไปถามเจ้าของกระทรวง เพราะฉะนั้นประเด็นที่ผมอยากจะเสนอว่าการกระจายอำนาจ ก็คือมันเป็นเรื่องของการจัดความสัมพันธ์ทางอำนาจระหว่างท้องถิ่นกับส่วนกลาง ซึ่งไม่ได้ หมายความว่าส่วนกลางไม่มีอำนาจนะครับ ท่านประธานครับ สิ่งที่ผมอยากจะเห็นนะครับ ส่วนกลางควรจะทำเรื่องอะไรบ้าง
เรื่องแรกเรื่องของความมั่นคงครับ อันนี้ก็ต้องทำอยู่แล้วนะครับเป็นหน้าที่ ของความเป็นรัฐทั้งประเทศนะครับ
เรื่องที่ ๒ เรื่องของระบบเงินตรา เราจำเป็นจะต้องใช้ระบบเงินตราในสกุล เดียวกันทั้งประเทศ
เรื่องที่ ๓ เรื่องการต่างประเทศ ทั้งประเทศก็ต้องมีมาตรฐาน ต้องมีรูปแบบ ในการสื่อสารกับต่างประเทศนะครับ ซึ่งมีมาตรฐานนี้ขอให้ส่วนกลางดูแล
เรื่องสุดท้ายที่ส่วนกลางจะต้องดูแลก็คือเรื่องของระบบศาลและยุติธรรมครับ ท่านประธานครับ
เพราะฉะนั้น ๔ เรื่องนี้มันเป็นหน้าที่ของส่วนกลาง เรื่องอื่น ๆ ที่ตั้งแต่คนเรา เกิดมาจากในท้องแม่จนตายขอให้มันเป็นเรื่องของส่วนท้องถิ่นต้องกระจายให้คนในพื้นที่ได้ ทำงาน ต้องกระจายให้กับคนท้องถิ่นได้ใช้ศักยภาพตัวเองท่านประธานครับ สิ่งหนึ่งที่ผม พยายามพูดตลอดนะครับ โดยเฉพาะเรื่องของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมนะครับ ผมมีตัวอย่างในการแก้ไขปัญหาโดยใช้ศักยภาพท้องถิ่นกับส่วนกลาง ผมยกตัวอย่างมติ ครม. ๓๐ มิ.ย. ๒๕๔๑ ปีนี้ปี ๒๕๖๔ ผมถามว่าศักยภาพส่วนกลางทำอะไรได้บ้าง วันนี้ก็ยังอยู่ ในข้อถกเถียงนะครับ หลาย ๆ พื้นที่ อบต. เทศบาลมีความกล้าหาญที่จะออกเทศบัญญัติ เพื่อที่จะแก้ปัญหา บรรเทาปัญหา ถึงแม้ว่าอาจจะไม่ไปถึงระบบสิทธิที่แท้จริงนะครับ แต่ว่า เทศบาล อบต. ใช้อำนาจของตัวเองคือการออกข้อบัญญัติหรือเทศบัญญัติใช้เวลาเพียง ๑-๒ ปีสามารถดำเนินการได้ โดยสรุปแล้วครับท่านประธานครับ ผมคิดว่าสำคัญที่สุด หลายท่านอาจจะมองว่าไม่มีศักยภาพ ผมคิดว่าเรื่องสำคัญกว่านั้นก็คือเรื่องของโอกาสครับ ท่านประธานครับ ถ้าโอกาสของคนในพื้นที่ คนในท้องถิ่นได้มีโอกาสบริหารจัดการตัวเอง ในทุกมิติยกเว้น ๔ เรื่องที่ผมว่าเมื่อสักครู่นะครับ ผมเชื่อมั่นครับเมื่อมีโอกาส มีเครื่องมือ มีทรัพยากร อำนาจและความรู้ และศักยภาพมันจะมาเติมเต็มให้กับท้องถิ่น และวันนั้นผมเชื่อว่าการพัฒนาประเทศโดยรวมมันจะมาเจอกัน แล้วมันจะตอบโจทย์ร่วมกัน ท่านประธานครับผมคิดว่าโลกนี้มีการเปลี่ยนแปลงมหาศาลนะครับ การปรับตัวให้เข้ากับ บรรยากาศการเปลี่ยนแปลงของโลกนี่จึงเป็นเรื่องจำเป็น การกระจายอำนาจ การปลดปล่อย ให้ท้องถิ่นมีศักยภาพในการตัดสินใจในเรื่องที่ควรจะทำ จึงเป็นเรื่องของคนในท้องถิ่น ที่จะต้องทำนะครับ ผมหวังว่าคณะกรรมาธิการจะได้หยิบยกประเด็นที่ผมได้อภิปราย มาศึกษาครับ ขอบคุณมากท่านประธานครับ