กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม ชัยชนะ เดชเดโช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ ผมได้เสนอญัตติขอให้สภาผู้แทนราษฎร ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการจัดการตนเองอย่างเป็นอิสระของ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกรูปแบบ เหตุผลที่ผมจะอภิปรายจากนี้ไปเป็นเหตุผลสำคัญที่ ผมได้เสนอญัตตินี้ไว้ในสภาแห่งนี้ ผมเรียนกับท่านประธานสภาว่า ผมเชื่อว่าการจัดการ ตนเองอย่างเป็นอิสระของท้องถิ่นทุกรูปแบบนั้นเป็นความคาดหวังของพี่น้องชาวองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งประเทศ คาดหวังว่ารัฐบาลชุดนี้จะเดินหน้าผลักดันให้มีการกระจาย อำนาจเต็มรูปแบบในห้วงเวลาที่รัฐบาลนี้บริหารราชการแผ่นดินประเทศไทยอยู่ ท่านประธานครับ จุดเริ่มต้นของการกระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเริ่มต้นเมื่อ รัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๔๐ บังคับใช้ และเขียนไว้ชัดเจนว่าประเทศไทยต้องมีการกระจายอำนาจ สู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หลังจากรัฐธรรมนูญบังคับใช้ก็มีพระราชบัญญัติขั้นตอน การกระจายอำนาจแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั่วส่วนท้องถิ่น ๒๕๔๒ ซึ่งใน พระราชบัญญัติฉบับนี้ในมาตรา ๑๖ และมาตรา ๑๗ ได้บอกกรอบอำนาจหน้าที่ในการ บริหารราชการของท้องถิ่นไว้อย่างชัดเจน นับตั้งแต่ปี ๒๕๔๐ เป็นต้นมาเมื่อรัฐธรรมนูญ ประกาศใช้และได้ยกฐานะสภาจังหวัดเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัด ยกฐานะสภาตำบล เป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ยกฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ท้องถิ่นก็มี ความคาดหวังมาโดยตลอดว่าพระราชบัญญัติการกระจายอำนาจที่เกิดขึ้นในสมัยยุคที่ ฯพณฯ ชวน หลีกภัย ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยมี ฯพณฯ ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้รับผิดชอบในตอนนั้นมีโครงสร้าง การกระจายอำนาจไว้อย่างเต็มที่ และกำหนดว่าจะถ่ายโอนงบประมาณให้กับท้องถิ่นเป็นเงิน ๓๕ เปอร์เซ็นต์ แต่มาถึงวันนี้จากวันนั้นถึงวันนี้ร่วมเวลา ๒๔ ปี ท่านประธานครับ การกระจายอำนาจของประเทศไทยไม่ได้มีความคืบหน้าอย่างที่เราคาดหวัง การกระจาย อำนาจของประเทศไทยไม่ได้เดินหน้าตามที่เรามีความประสงค์ จากปี ๒๕๔๐ มาถึง ปี ๒๕๖๔ ณ วันนี้ท้องถิ่นได้รับจัดสรรงบประมาณจากรัฐบาลส่วนกลางเพียง ๒๙ เปอร์เซ็นต์ ๒๙ เปอร์เซ็นต์ที่ได้มาก็เป็นการต่อสู้กับท้องถิ่นออกมาเรียกร้องแต่ละครั้ง ๆ จนทำให้ ได้การจัดสรรงบประมาณมาเป็น ๒๙ เปอร์เซ็นต์ผมเรียนกับท่านประธานนะครับ ต้องยอมรับนะครับหลังจากที่เรามีการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นเราเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ประเทศของเรามีความก้าวหน้า พัฒนามากขึ้นอย่างเร็ว เพราะอะไรครับ องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นเป็นองค์กรที่เป็นด่านหน้าในการดูแลทุกข์สุขของพี่น้องประชาชนในพื้นที่แต่ละ ท้องถิ่นนั้น ๆ ไป วันนี้ต้องยอมรับนะครับไม่ว่าประเทศไทยจะเกิดปัญหาอุทกภัย ภัยพิบัติ ปัญหาไวรัสโคโรนา (Virus Corona) ทุกปัญหาที่เกิดในประเทศไทยองค์กรไหนละครับที่ เข้าถึงพี่น้องประชาชนก่อนไม่ใช่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือครับ ไฟดับบอกเทศบาล น้ำไม่ไหลบอกองค์การบริหารส่วนตำบล ถนนพังบอกองค์การบริหารส่วนจังหวัด องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นองค์กรด่านหน้าในการทำงานแก้ไขปัญหาเบื้องต้นให้กับ พี่น้องประชาชน และเราเห็นได้ชัดเจนนะครับประเทศที่เขาพัฒนาแล้ว ที่เขามีการกระจาย อำนาจอย่างเต็มที่ อย่างเต็มรูปแบบ เช่น ประเทศญี่ปุ่น ประเทศอังกฤษ ประเทศฝรั่งเศส เวลาเขาเกิดภัยพิบัติต่าง ๆ ผมเห็นไม่ต้องมีส่วนกลางออกไปลงแก้ปัญหาเลยครับส่วนท้องถิ่น แก้ปัญหาได้หมดเลยครับ แต่ประเทศไทยเราละครับมาถึงวันนี้ท้องถิ่นทำงานหนัก ทำงาน เต็มที่แต่การดูแลท้องถิ่นกลับห่างเหินกับส่วนกลาง ประเทศไทยเรามีการปกครอง ๓ รูปแบบ อยู่แล้วครับ ๓ ส่วนอยู่แล้วครับ ส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค ส่วนท้องถิ่น แต่ถามว่ามีนายก ส่วนท้องถิ่นสักกี่คนที่สามารถเข้าพบรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีได้อย่างเร่งด่วนเมื่อมีปัญหา ผมมองว่าบทบาทหน้าที่ของท้องถิ่นวันนี้มีเยอะ การทำงานของท้องถิ่นวันนี้มีความชัดเจน เป็นอย่างยิ่งพอสมควร แต่วันนี้ในการทำงานที่ท้องถิ่นกำลังเดินหน้าขับเคลื่อนทำงานนั้นก็มีปัญหาเหมือนกัน ในการทำงานของท้องถิ่นในปัจจุบัน ผมจะกล่าวปัญหาของท้องถิ่นวันนี้แค่ไม่กี่ข้อครับ เพราะเดี๋ยวมีเพื่อนสมาชิกที่เห็นด้วยกับญัตติของกระผม เห็นด้วยที่เสนอญัตติคล้าย ๆ กัน ก็ ลุกขึ้นมานำเสนอเหมือนกัน
ปัญหาที่ ๑ ที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประสบปัญหาอยู่ ก็คือท้องถิ่น มีอำนาจหน้าที่เกินงบประมาณที่มีอยู่ครับ รัฐบาลบอกว่าจะอุดหนุนงบประมาณให้กับ ท้องถิ่น ๓๕ เปอร์เซ็นต์ แต่วันนี้ภารกิจรัฐบาลถ่ายโอนให้กับท้องถิ่นเกือบทั้งหมดครับ แต่ให้ แต่ภารกิจไปครับ แต่ไม่ให้งบประมาณไปครับ เหมือนอย่างเช่นเขาให้คนกับประธานสภา ไปสัก ๒,๐๐๐ คน แล้วให้เงินไป ๑๐๐ บาท เขาจะดูแลคนของเขาได้อย่างไร ส่วนกลาง พยายามมอบภารกิจโรงเรียนบ้าง สาธารณสุขบ้าง รับถ่ายโอนถนนจากระทรวงคมนาคมบ้าง รับถ่ายโอนดูแลผู้ยากไร้บ้าง แต่ให้แต่ภารกิจไป งบประมาณไม่ได้ให้ไป กรอบหน้าที่ที่มีอยู่ จึงเกินงบประมาณที่เรามีอยู่ในสภาท้องถิ่น
ปัญหาที่ ๒ การออกคำสั่ง ระเบียบต่าง ๆ ในการปฏิบัติงานของท้องถิ่น ของกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นที่มีคำสั่ง รับคำสั่งที่เอาคำสั่งมาจากสำนักงาน ผู้ตรวจเงินแผ่นดินก็ดี ขัดต่อหลักปฏิบัติในบางเรื่องครับ ผมจำได้ท่านประธานครับผมมาจาก สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด ผมมาจากท้องถิ่น แล้วผมเป็นเลือดท้องถิ่น ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ วันนี้ได้เข้ามานั่งในสภาผู้ทรงเกียรติแห่งนี้ก็ต้องผลักดันท้องถิ่นให้เต็มที่ ที่ผมว่าขัดหลักปฏิบัติในบางเรื่องอย่างไรครับ หนังสือสั่งการบางฉบับบอกว่าท้องถิ่น ห้ามจัดงานวันเด็ก ท้องถิ่นห้ามจัดงานประเพณีสงกรานต์ ท้องถิ่นห้ามจัดงานประเพณี ลอยกระทง ผมถามสิครับ ๓ ประเพณีนี้ครับ ๓ กิจกรรมนี้ครับมันเกิดขึ้นก่อนท้องถิ่น หรือเกิดขึ้นตอนที่มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่อยู่แล้วครับ ในอดีตยังไม่มีคำสั่งนี้ออกมา ท้องถิ่นจัดงานได้สบายครับ จัดได้ จัดได้ดีเพราะเป็นประเพณีที่ทำกันมานาน แต่ก็มี บางท้องถิ่นที่ไปทำเรื่องทุจริตเบิกเงินเกินก็เล่นเอาผิดแต่ละท้องถิ่น ไม่ใช่มาเหมารวมสิครับ มาวันนี้ประเทศไทยมันแปลกจริง ๆ ครับ เขาบอกว่าท้องถิ่นห้ามจัดงานวันเด็ก ห้ามมอบของขวัญวันเด็ก แต่ในขณะเดียวกันรัฐบาลส่วนกลางเปิดทำเนียบรัฐบาลให้เด็ก เข้าไปเยี่ยมชมห้องทำงานนายกรัฐมนตรี เยี่ยมชมห้องประชุม ครม. เยี่ยมชมเสร็จสามารถ แจกของขวัญให้เด็กกลับบ้านได้ แต่ท้องถิ่นทำไม่ได้ ประเพณีงานลอยกระทงส่วนกลางจัดได้ ส่วนท้องถิ่นจัดไม่ได้อีกครับ ประเพณีสงกรานต์บอกว่าห้ามแจกผ้าถุงให้กับผู้สูงอายุ ห้ามแจกผ้าถุง ผ้าขาวม้าให้กับผู้สูงอายุ แล้วผู้สูงอายุเคยได้รับอยู่ทุกปีที่คำสั่งนี้ยังไม่ออกมา
ประเด็นต่อไปโรงเรียนในสังกัดท้องถิ่น ในอดีตนั้นท้องถิ่นสามารถ มีรถรับส่งได้ ซื้อชุดนักเรียนมอบให้ได้ในเด็กที่มีฐานะยากจนซื้อมอบให้ได้ ทุกวันนี้อุดหนุน เป็นชุดนักเรียนเป็นเงินเป็นรายหัวครับ ที่ผมบอกว่าขัดต่อระเบียบอย่างไรครับ เราอยู่ใน ภายใต้ประเทศเดียวกัน อยู่ในภายใต้รัฐธรรมนูญเดียวกัน แต่หน่วยงานหนึ่งทำได้ หน่วยงานหนึ่งทำไม่ได้ แล้วเราอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญเดียวกันหรือเปล่าครับ นี่เป็นปัญหาของ ท้องถิ่นทุกวันนี้ครับ ที่ ๓ สมาคมท้องถิ่นออกมาเรียกร้อง ออกมานำเสนอแต่ไม่ได้ยินเสียง เลยครับ ส่วนกลางไม่ได้ยินเสียงท้องถิ่นเลยครับ เสียงเบามากเลยครับท่านประธานครับ
ประเด็นเรื่องที่ ๓ เรื่องบุคลากรภายในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เดิมในอดีตนั้นการพิจารณาคัดสรรในการสอบเลื่อนขั้นตำแหน่งของท้องถิ่นให้อำนาจไว้ ถ้าเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัดให้อำนาจ ก.จ. ถ้าเป็นเทศบาลก็ให้อำนาจ ก.ท.จ. ถ้าเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลให้อำนาจ ก.อบต. ๓ คณะกรรมการนี้ครับ ก็คัดสรรมาจากผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้บริหารท้องถิ่น หน่วยราชการ พิจารณาคัดสรรในการสอบเลื่อนขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นภายในองค์กรนั้น ๆ ภายในจังหวัด นั้น ๆ แต่วันนี้คำสั่ง คสช. ฉบับที่ ๘ ออกมาสมัยรัฐบาล คสช. ครับ บอกว่าการสอบเลื่อนขั้น ตำแหน่งทั้งหมด ระดับ ๖ ระดับ ๗ ระดับ ๘ ระดับ ๙ ให้มาสอบที่กรมครับ เมื่อสอบที่กรม ผมไม่ขัดข้องอยู่แล้วถ้าสอบที่กรม แต่การสอบที่กรมนั้นก็ต้องสอบเป็นจังหวัด ๆ ไป ไม่ใช่สอบเหมาทั้งประเทศ เพราะอะไรครับท่านประธาน สมมุติมีนาย ก บรรจุราชการ ที่องค์การบริหารส่วนตำบล ข แล้วนาย ก ตั้งแต่บรรจุราชการทำงานตอบสนอง ความต้องการของพี่น้องประชาชนในตำบล ข ได้ดี เป็นที่ยอมรับของพี่น้องชาวตำบล ข เป็นที่รักในองค์กร แต่นาย ก สอบเลื่อนขั้นขึ้นเรื่อย ๆ จนมีความคาดหวังว่าจะได้เข้าสู่ ตำแหน่งปลัดที่องค์การบริหารส่วนตำบล ข แต่ต้องกลับมาสอบที่กรมครับ พอสอบที่กรม ใช้บัญชีรวมประเทศครับ ให้คนที่สอบลำดับ ๑ ลำดับ ๒ ลำดับ ๓ เป็นคนเลือกก่อนว่า จะลงที่ไหน สรุปว่านาย ก ไม่ได้สอบได้ลำดับที่ ๑ สอบได้ลำดับที่ ๕ ครับ คนที่สอบได้ ลำดับที่ ๑ ก็เลือกลงที่ อบต. ข ครับ ถามว่าคนที่สอบได้ลำดับที่ ๑ ต้องมาเรียนรู้วิธีการ ทำงานใน อบต. ข ใหม่ไหมครับ แต่ถ้านาย ก มาที่สอบได้ ที่พิจารณาคัดสรรกันเองภายใน จังหวัดได้มาทำงานให้ อบต. ข ทำงานได้ดี เพราะรู้ปัญหา รู้หน้าที่อยู่แล้ว เพราะฉะนั้น ผมอยากนำเสนอท่านประธานครับว่าเรื่องนี้ให้ท่านประธาน ถ้าได้ฟังปัญหาที่ผมนำเสนอ เรื่องบุคลากรนี้แล้ว ฝากท่านประธานไปถึงกระทรวงมหาดไทย กรมส่งเสริมการปกครอง ท้องถิ่นด้วยว่าให้คืนอำนาจนี้ให้กับท้องถิ่นภายในจังหวัดเขาเถอะครับ
ปัญหาข้อต่อไปครับ ปัญหาการกระจายอำนาจในขณะนี้มาจากรัฐธรรมนูญ ฉบับนี้ครับ รัฐธรรมนูญฉบับที่เราจะแก้ไขกันไม่กี่วันนี้ครับ ที่เราผ่านวาระที่หนึ่งไปแล้ว เหลือวาระที่สอง วาระที่สาม รัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๖๐ มีปัญหาหลายเรื่องครับ โดยเฉพาะ เรื่องการปกครองส่วนท้องถิ่น หมวด ๑๔ มาตรา ๒๔๙ ถึงมาตรา ๒๕๔ ผมอ่านทั้งหมด แล้วครับ ไม่มีหลักประกันว่าจะกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นอย่างเต็มรูปแบบเลยครับ วันนี้ ท้องถิ่นหนึ่งเดินหน้าไม่ได้ครับ ผมเลยบอกท่านประธานว่ารัฐธรรมนูญก็เป็นปัญหา ในการบริหารราชการท้องถิ่น ณ วันนี้อยู่ที่ไม่กระจายอำนาจอย่างเต็มที่ ซึ่งปัญหานี้ เรากำลังผลักดัน ฝากเพื่อน ๆ สมาชิกที่เป็นคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญให้ดูเรื่อง การกระจายอำนาจของท้องถิ่นด้วย ฝาก ส.ส.ร. ในอนาคตที่จะเข้ามาร่างรัฐธรรมนูญใหม่ โปรดให้ความสำคัญกับท้องถิ่น โปรดให้ความสำคัญกับการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นด้วยครับ
ปัญหาข้อต่อไปครับท่านประธานที่ท้องถิ่นประสบอยู่คือเงินอุดหนุนเฉพาะกิจ วันนี้รัฐบาลส่วนกลางบอกว่าให้ท้องถิ่นขอเงินอุดหนุนเฉพาะกิจตรงกับสำนักงบประมาณ เดิมทีนั้นท้องถิ่นต้องขอเงินอุดหนุนเฉพาะกิจผ่านกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ทุกวันนี้องค์การบริหารส่วนจังหวัดและเทศบาลเมืองถึงเทศบาลนคร ขอตรงกับสำนักงบประมาณ เหลือไว้เพียงแต่องค์การบริหารส่วนตำบลกับเทศบาลตำบล ยังขอกับกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ที่ผมบอกว่าการขอเงินอุดหนุนเฉพาะกิจมีปัญหา อย่างไรท่านประธานครับ อย่างเช่นจังหวัดนครศรีธรรมราช องค์การบริการส่วนจังหวัด นครศรีธรรมราชขอเงินอุดหนุนเฉพาะกิจมา ๑๐ โครงการ เรียงลำดับมาเป็นความเรียบร้อย ว่าเดือดร้อนมากลำดับที่ ๑ เดือดร้อนลำดับที่ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ๘ ๙ ๑๐ แต่พอมาถึง ขอสำนักงบประมาณครับ สำนักงบประมาณตัดเลยครับ โครงการที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ไปให้โครงการที่ ๑๐ ครับ แต่พี่น้องที่ต้องการมากที่สุดในพื้นที่คือโครงการ ลำดับที่ ๑ ครับ กลับกลายเป็นว่าพี่น้องประชาชนในพื้นที่เป็นไข้หวัด แต่กลับเอายาเก๊าต์ ไปรักษาเขาครับ ไม่หายหรอกครับ ผมเลยมองว่าปัญหาเงินอุดหนุนเฉพาะกิจนั้น เป็นปัญหาหนึ่งในการทำงานของท้องถิ่นและให้ท้องถิ่นเดินไปข้างหน้าได้ ปัญหาเหล่านี้รัฐบาลควรแก้ไขดูว่าจะแก้ไขปัญหาอย่างไร ที่ผมเลยบอกว่าให้ท้องถิ่นปกครอง ตนเองอย่างอิสระ ให้ท้องถิ่นขึ้นกับองค์กรใดองค์กรหนึ่งที่เป็นกระทรวงหรือเป็นหน่วยงาน ที่ตรงเลยครับ ที่ตรงต่อนายกรัฐมนตรีเลยครับ นำเสนอปัญหาของบประมาณ และชัดเจนว่า แบ่ง ๓๕ เปอร์เซ็นต์อุดหนุนให้กับท้องถิ่นเลยครับ นี่เป็นปัญหาของท้องถิ่นทั้งหมด ในบางเรื่องบางหัวข้อที่ผมได้บอกกล่าวกับสภาแห่งนี้ ผมเชื่อว่าปัญหาท้องถิ่นยังมีอีก หลายเรื่อง เพื่อนสมาชิกคนที่จะรออภิปรายต่อไปคงจะมาบอกกล่าววิธีการ ท่านประธานครับ ที่ผมได้นำเสนอให้ท้องถิ่นจัดการตนเองอย่างเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพราะอะไรครับ ผมเชื่อเหลือเกินครับ ถ้าเมื่อไรประเทศไทยมีการถ่ายโอนงบประมาณครบ ๓๕ เปอร์เซ็นต์ ประเทศเรามีความเจริญอย่างมั่นคงอย่างแน่นอน ถ้าเมื่อไรเราให้ท้องถิ่น จัดการตนเองอย่างเป็นอิสระ เราให้เขาจัดเก็บภาษีภายในจังหวัด และนำมาใช้ภายใน จังหวัดเขา ผมเชื่อเหลือเกินครับ ประเทศไทยเราเจริญทุกจังหวัด ไม่จำเป็นหรอกครับ ที่เขาเก็บได้ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ แล้วแบ่งให้เขาใช้ภายในพื้นที่ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ แค่เขาเก็บได้ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ อีก ๕๐ เปอร์เซ็นต์คืนกลับส่วนกลาง ๕๐ เปอร์เซ็นต์อยู่ในท้องถิ่นนะครับ ให้เขาใช้จ่ายเองครับ อย่างจังหวัดภูเก็ตครับ เป็นจังหวัดที่เขาเก็บภาษีได้มากที่สุดในประเทศไทย แค่ท้องถิ่นภายในจังหวัดรวมตัวกันขอเงินสักปีละ ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ในการพัฒนาภูเก็ต เขาให้เหมือนเกาะฮ่องกง รัฐบาลส่วนกลางไม่ให้ครับ นครศรีธรรมราชบ้านผมครับ มีห้างร้าน ห้างเซ็นทรัลก็ดี เทสโก้โลตัสก็ดี บิ๊กซีก็ดี โรบินสินก็ดี ซีพีแลนด์ก็ดี ทุกเอกชนที่ไปก่อสร้าง ในจังหวัดนครศรีธรรมราชนะครับ เราขอว่าให้จ่ายภาษีที่นครศรีธรรมราช เมื่อจ่ายภาษีแล้ว ให้นำเงินภาษีนี้มาเป็นงบประมาณให้กับท้องถิ่นได้ไหมครับ เพราะอะไรที่ผมบอกว่าให้เขา แบ่งให้จังหวัด ๕๐ เปอร์เซ็นต์ เพราะคนที่ไปซื้อของ ไปใช้จ่ายใช้สอยในห้างสรรพสินค้า เหล่านี้ก็เป็นคนในนครศรีธรรมราชครับ เมื่อเขาใช้จ่ายแล้วก็ให้สิทธิของเขาเถอะครับว่า ภาษีที่เขาได้รับคืนให้มาพัฒนาบ้านเขาเถอะครับ ไม่มีใครหรอกครับ อยากเห็นบ้านเราล้าหลัง ประเทศไทยเราไม่เคยเจอสงครามโลกครับ ประเทศญี่ปุ่นเคยเจอครับ แต่วันนี้ประเทศญี่ปุ่น ล้ำหน้าเราไปแล้วครับ ในอาเซียน (ASEAN) เราบอกว่าเราเป็น ๑ เราถามตัวเองหรือเปล่า ว่าเราเป็น ๑ จริงหรือเปล่าครับ เพราะฉะนั้นถ้าเราจะเป็น ๑ ได้ เราจะก้าวหน้าได้ ประเทศ จะเดินไปข้างหน้าได้ ท้องถิ่นไทยจะเข้มแข็ง ประเทศไทยจะเจริญ ผมจึงฝากท่านประธานนะครับ ขอให้สภาได้นำญัตติของผมให้คณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาปัญหาอุปสรรคการบริหาร สาธารณะ กิจกรรมสาธารณะ และหาแนวทางแก้ไขเรื่องถ่ายโอนภารกิจด้านพัฒนาแหล่งน้ำ ที่ถ่ายโอนให้กับท้องถิ่น นำเรื่องนี้ไปพิจารณาด้วยครับ ขอบคุณมากครับ