นายนิคม บุญวิเศษ แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายนิคม บุญวิเศษ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคพลังปวงชนไทย ท่านประธานที่เคารพครับ กระผมขออภิปรายร่าง พระราชบัญญัติวัตถุอันตราย (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้เสนอสู่สภาแห่งนี้ กระผมได้ตั้งข้อสังเกตก่อนที่จะรับหรือไม่รับหลักการ ในหน้าที่ ๒ ครับท่านประธาน ในหมวดที่ ๒.๑ ในกระบวนการพิจารณาวัตถุอันตราย โดยเฉพาะมาตรา ๕๖/๑ นะครับ ในกระบวนการพิจารณาวัตถุอันตรายนั้น นอกจากเจ้าหน้าที่หน่วยงานที่รับผิดชอบแล้ว ยังสามารถตั้งหน่วยงานผู้เชี่ยวชาญหรือหน่วยงานอื่น ๆ โดยเฉพาะเอกชนนี่นะครับ เข้ามาทำการประเมินเอกสารทางวิชาการ การตรวจวิเคราะห์ หรือแม้กระทั่งการตรวจ สถานที่ประกอบการ เพื่อที่จะให้ใบอนุญาตหรือไม่อนุญาตนี้ หรือแม้กระทั่งการจัดเก็บ ค่าใบอนุญาตต่าง ๆ ผมเห็นว่าในการตั้งหน่วยงานเอกชนขึ้นมานี่นะครับ หรือตั้งคณะกรรมการ ตามที่หลายท่านได้มีการอภิปรายล่วงหน้าไปแล้ว ผมคิดว่าถ้าไม่เขียนให้ชัด ๆ ว่ากรรมการ คณะกรรมการมีอำนาจหน้าที่ในการจัดเก็บแค่ไหน อย่างไร ใช้ดุลยพินิจได้แค่ไหนอย่างไรนี่นะครับ ผมคิดว่ามันจะเป็นช่องทางในการที่จะทำให้เกิดความไม่สุจริตเกิดขึ้น มีหลายหน่วยงานครับ หลายองค์กร หลายหน่วยงานที่เราเห็นลักษณะนี้ โดยเฉพาะในเรื่องการจัดเก็บค่าธรรมเนียม ค่าใบอนุญาตต่าง ๆ นี่นะครับ โดยเฉพาะในมาตรา ๕๖/๓ เป็นที่น่าสังเกตว่าเมื่อมี การจัดเก็บค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นแล้วนี่ เขียนไว้ชัดเจนครับว่าไม่จำเป็นต้องนำเงินเข้าคลัง ส่งเป็นรายได้แผ่นดินอย่างนี้ จริง ๆ ลักษณะกฎหมายประเภทนี้ผมเชื่อว่ามีอยู่หลายกระทรวง ซึ่งผมคิดว่าสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้ควรจะนำกฎหมายประเภทนี้มาพิจารณาแก้ไขใหม่ รายได้ทุกอย่างที่เก็บได้มันควรจะนำเข้าแผ่นดินก่อน แล้วค่อยมีการพิจารณาจ่ายออกมานะครับ ไม่เช่นนั้นมันก็จะเกิดเงินนอกงบประมาณ หรือเงินที่มันซ่อนไว้ในกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ที่ประชาชนไม่สามารถตรวจสอบได้เลย ท่านสังเกตไหมครับประชาชนลงทุนจ่ายภาษี ทุกอย่าง พอมีการจัดเก็บ มีรายได้เกิดขึ้น มีอะไรเกิดขึ้นเงินเหล่านี้ไปอยู่ในกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ โดยให้รัฐมนตรีหรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องพิจารณาสั่งจ่ายได้ ในการทำงานต่าง ๆ ถามว่าเงินจะไม่รั่วไหลได้อย่างไร และเงินนอกงบประมาณเหล่านี้มันมีมากมายมหาศาลครับ ประชาชนลงทุน แต่พอได้มานี่เงินไม่ส่งคลังครับท่านประธาน ผมว่าการเขียนกฎหมายลักษณะนี้เลิกเถอะครับ หรือแม้กระทั่งในกระทรวงอื่นก็ตาม อาจจะไม่ใช่กระทรวงนี้กระทรวงเดียว กระทรวงอื่นถ้ามีลักษณะนี้ก็ขอให้เลิกเถอะ ผมไม่เห็นด้วยนะครับที่จะไม่นำเงินส่งคลัง ท่านอาจจะมีภารกิจในหน้าที่ที่ท่านเขียนไว้นี่นะครับ ผมคงไม่อ่านเพราะมันมีหลายอย่างนะครับ ท่านบอกว่าท่านจะนำเงินที่เก็บได้ไปใช้จ่าย ในกิจกรรมของท่าน ก็เห็นด้วยครับ เพียงแต่ว่าเงินนั้นควรจะเข้าคลังก่อน ให้ประชาชน ตรวจสอบก่อนจะดีไหมครับ ดีกว่าท่านเก็บมาแล้วเอาเข้าแล้วก็มีการใช้จ่ายกันโดยที่ไม่มี การตรวจสอบ ฉะนั้นผมคิดว่าในมาตรา ๕๖/๓ นี้ผมไม่เห็นด้วยเลย ถ้าจะทำให้การนำเงิน พวกนี้ไปใช้จ่ายโดยที่ไม่เข้าแผ่นดินนะครับ

อีกอันหนึ่งในมาตรา ๕๖/๔ นะครับ การเก็บรักษาเงินให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ที่รัฐมนตรีเป็นผู้รับผิดชอบกำหนดโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง ท่านอาจจะ เขียนไว้นะครับ กำหนดกฎเกณฑ์ตามที่ท่านอาจจะคิดว่ากฎเกณฑ์ของท่านบางทีผมก็ ไม่ทราบว่ามันจะเป็นกฎเกณฑ์อะไรนะครับ ซึ่งเราไม่สามารถที่จะคาดการณ์ล่วงหน้าได้ว่า ท่านจะเขียนกฎเกณฑ์อย่างไร

อีกอย่างนะครับ มาตรา ๕๖/๒ ก็เช่นกันนะครับ ให้รัฐมนตรีผู้รับผิดชอบ โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการมีหน้าที่ในการกำหนดกฎเกณฑ์ ออกหลักการ และเงื่อนไขต่าง ๆ โดยที่ไม่ได้เขียนให้เราได้อ่าน ท่านอาจจะมาออกหลักการกฎเกณฑ์ ทีหลังก็ได้ กฎเกณฑ์ที่ท่านออกมาเราก็ไม่ทราบเหมือนกันว่ามันเป็นกฎเกณฑ์อย่างไร มันประโยชน์เพื่อประเทศชาติจริงหรือไม่ อย่างไร อันนี้คือเราไม่ทราบ แล้วการให้ใบอนุญาตต่าง ๆ โดยใช้ดุลยพินิจของคณะกรรมการอันนี้เป็นอันตรายครับ ถ้าไม่เขียนให้ชัด เพราะมี หลายหน่วยงานนะครับ ผมไม่อยากจะเอ่ยนะครับว่ามีหน่วยงานใดบ้าง ถ้ามีการไปขออนุญาต โดยเฉพาะอาชีพของประชาชนปัจจุบันนี้ค่อนข้างจะทำยากครับ ทุกอย่างจะต้องขออนุญาตหมด แล้วการขออนุญาตก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ ถ้าไม่มีเส้นไม่มีสาย ไม่มีการจ่ายอะไรใต้โต๊ะกัน นี่นะครับ ยากครับ ใช้เวลามากพอสมควร คนไทยมันชอบความรวดเร็วทันใจถูกไหมครับ มันจึงมีระบบนี้เกิดขึ้น ผมก็เลยคิดว่าถ้าไม่เขียนให้ชัด ๆ ถ้าสภาเราไม่ได้อ่านด้วยกัน แล้วไปกำหนดกฎเกณฑ์ทีหลัง ผมกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์ประเภทนี้เกิดขึ้นนะครับ ก็เลยคิดว่าขอให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณาในส่วนที่ผมได้อภิปรายไปเพื่อประโยชน์ของ ประเทศชาติครับ ขอบคุณมากครับ