นายชลน่าน ศรีแก้ว น่าน

ท่านประธานที่เคารพ กระผม ชลน่าน ศรีแก้ว พรรคเพื่อไทย จังหวัดน่าน ขออนุญาตใช้สิทธิสมาชิกกรณีที่กรรมาธิการได้แก้ไข ในมาตรา ๔ ครับ ซึ่งผมได้อภิปรายไปรอบหนึ่งที่ท่านประธานอนุญาตให้อภิปรายเกี่ยวเนื่อง ตอนมาตรา ๓ ในมาตรา ๔ ผมขออนุญาตกลับมาเน้นอยู่ ๒ วงเล็บนะครับ (๓) กับ (๕) ที่กรรมาธิการได้แก้ไขและเพิ่มเติม ผมฟังจากท่านกรรมาธิการได้ชี้แจงนะครับ โดยเฉพาะ ทางกฤษฎีกา ใน (๓) การเติมถ้อยคำยืนยันต่อผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ซึ่งผมได้อภิปราย ไปแต่แรกว่ามันจะเป็นประเด็นเป็นปัญหามาก ถ้าถ้อยคำด้านหลังนี้ยังคงเดิมอยู่นะครับ หมายความว่ายืนยันต่อผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมว่าตนมีครรภ์เนื่องจากมีการกระทำ ความผิดเกี่ยวกับเพศ ฟังเจตนารมณ์กรรมาธิการต้องการเปิดกว้างนะครับ แล้วก็ ท่านอาจารย์วิบูลพรรณได้กรุณาเสนอถ้อยคำมาในมุมของกรรมาธิการดูเหมือนว่าไม่จำเป็น ต้องถูกตีความว่าเป็นความผิด การเขียนว่าการกระทำความผิดเกี่ยวกับเพศนี่นะครับ มันต้องถูกวินิจฉัย ถูกพิพากษาว่ามีความผิด เพราะฉะนั้นท่านกำลังเอา ๒ เรื่องมาปนกันอยู่ ผมฟังจากกฤษฎีกาชี้แจงนะครับ ใน (๓) หรืออนุ ๓ นี่ถ้ามีความจำเป็นจะคุ้มครองผู้ที่ ถูกกระทำความผิดเกี่ยวกับเพศได้รับการคุ้มครอง กรณีเกิดมีการตั้งครรภ์ขึ้นย่อมได้รับ การคุ้มครองให้เข้าสู่กระบวนการการยุติตั้งครรภ์ได้ ไม่ว่าอายุครรภ์จะเท่าไร ผมเน้นนะครับ ขีดเส้นใต้ด้วย (๓) (๒) (๑) นี้ไม่จำกัดอายุครรภ์ สามารถกระทำได้ หมายความว่าเกิดนะครับ ต่ำกว่า ๒๘ สัปดาห์ลงมาเราถือว่าแท้ง อันนั้นก็เป็นดุลพินิจว่าเกิน ๒๘ สัปดาห์ไปนี่เขามีสิทธิ ที่จะเกิดแล้ว เพราะฉะนั้นการกระทำความผิดเกี่ยวกับเพศ ถ้าท่านต้องการคงความหมายนี้ไว้ ซึ่งจำเป็นนะครับ ซึ่งจำเป็นต้องคงไว้ คำพูดสั้น ๆ นี่มันแทนกฎหมายเดิมมาตรา ๒๗๖ มาตรา ๒๗๗ มาตรา ๒๘๒ มาตรา ๒๘๓ และมาตรา ๒๘๔ ว่าด้วยการข่มขืน ขู่เข็ญ กระทำชำเราต่าง ๆ ล่อลวง แต่เรามาเขียนสั้น ๆ ว่าเป็นการกระทำความผิดเกี่ยวกับเพศ ถ้าปรากฏเหตุเหล่านี้มาหญิงเหล่านั้นสามารถได้รับการคุ้มครองไปยุติการตั้งครรภ์ได้ แต่เจตนารมณ์ของท่านที่บอกว่า กรณีถูกล่วงละเมิดทางเพศไม่เป็นคดี ไม่เป็นความ ไม่ไปแจ้งความ ท่านอยากจะให้หญิงนั้นเข้าสู่การยุติการตั้งครรภ์โดยไม่มีความผิด ท่านจะเขียนไว้ตรงไหน ถ้าเขียนอยู่ในอนุเดียวกันนี้ถูกตีความไม่แตกต่างจากความหมายเดิมนะครับ เพราะว่ามีความผิดเกี่ยวกับเพศเกิดขึ้นแล้ว เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมเองอยากจะขอฟังกรรมาธิการ แล้วพูดให้ชัดนะ มันจะเป็นเจตนารมณ์นะครับ ถ้าเกิดการตีความนี่สารบัญญัติที่ท่านเขียนไว้ มันมัด แต่ท่านแสดงเจตนารมณ์ไว้ในสภาแห่งนี้มันก็จะเป็นหลักฐานว่าผู้เขียนกฎหมาย มีเจตนารมณ์ชัดเจนเรื่องนี้ เช่นผมยกตัวอย่างนะครับ ท่านไปเติม (๕) ตอนแรกผมเองรับไม่ได้ รับไม่ได้ในแง่ไหนครับ ในแง่ที่เหมือนกับเลี่ยงมาตรา ๓๐๑ ให้แค่ ๑๒ สัปดาห์ แต่ถ้าฉันจะให้ ๒๐ สัปดาห์ ฉันไปเขียนไว้ใน (๕) นะ มันต่างกันตรงไหน ต่างกันนิดเดียวครับ ๑๒ สัปดาห์สามารถทำแท้ง ด้วยตนเองได้ แต่ในมาตรา ๓๐๕ (๔) กลับมาเขียนบอกว่า ต้องยืนยันว่าต้องการยุติ การตั้งครรภ์กรณีไม่เกิน ๑๒ สัปดาห์ นั่นก็ต้องมาแจ้งแพทย์ให้เป็นผู้ทำอีก กรณีถ้าต้องการ ทำกับแพทย์ กรณีเป็นบุคคลอื่นกระทำนะครับ ต้องเป็นแพทย์เท่านั้น แต่เขาสามารถกระทำ กับตัวเองได้ พอมาเขียน (๕) ปุ๊บนี่ถ้าเกิน ๑๒ สัปดาห์ ไม่เกิน ๒๐ สัปดาห์ คุณไปซื้อยามา ทำแท้งเอง กระทำด้วยตนเองผิดกฎหมาย ผิดกฎหมายทันทีเลย ต้องทำโดยแพทย์เท่านั้น ทีนี้เจตนารมณ์เอาเรื่องการล่วงละเมิดทางเพศหรือตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์มาตีความ ใน (๕) หรือไม่ ท่านยืนยันเลยนะครับ ถ้าท่านบอกว่าคลุมหมด เขียนอย่างนี้คลุมหมดเลย จะพึงประสงค์ ไม่พึงประสงค์ ไม่เข้า (๑) (๒) (๓) (๔) แล้วมาเข้า (๕) ได้หมด เมื่อผ่าน กระบวนการการให้คำปรึกษาแนะนำให้ทางเลือกแล้วฉันยังจะยืนยันอยู่ พูดให้ชัดครับ จะได้เป็นเจตนารมณ์ พูดให้ชัดไปเลยบอกว่าไม่ว่าจะเป็นเศรษฐกิจ สังคม กินยาคุม แล้วพลาดอะไรต่าง ๆ พวกนี้กรรมาธิการต้องตอบให้ชัด ผมว่าถ้าชัดอย่างนั้นผมก็รับได้ เพียงแต่ต้องการถามเพิ่มเติมเท่านั้นว่าทำไม ๒๐ สัปดาห์ มากกว่า ๒๐ สัปดาห์ เป็น ๒๔ สัปดาห์ได้ไหม ๒๘ สัปดาห์ได้ไหม อะไรต่าง ๆ กรรมาธิการต้องแสดงเหตุผลตรงนี้ ด้วยนะครับ เพื่อเป็นบันทึกไว้ในสภาของเราว่าเหตุที่ต้องเป็น ๒๐ สัปดาห์ เพราะ ๑๒ สัปดาห์นี่ เรารับได้ครับ มันมีเหตุมีผลชัดเจน อันนี้ฝากกรรมาธิการช่วยตอบ ช่วยชี้แจงหน่อยนะครับ ถ้ายืนยันอย่างนั้นใน (๓) ก็ไม่จำเป็นต้องไปแจ้งต่อผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม เขียนให้ ฟุ่มเฟือยไปอย่างนั้นเอง ไม่มีประโยชน์ใด ๆ เลยนะครับ ด้วยความขอบคุณท่านประธานครับ