เรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ทองแดง เบ็ญจะปัก เขต ๑ เมืองสมุทรสาครครับ เป็นเมืองที่เป็นจุดเริ่มต้นแห่งโควิด (COVID) ตอนที่ ๒ นะครับ ถึงอย่างไรก็แล้วแต่นะครับท่านประธาน ต้องขอบพระคุณ ท่านสมาชิกที่เสนอญัตติด่วนเรื่องโควิด (COVID) ที่เกี่ยวเนื่องกับสมุทรสาคร ผมก็ต้อง ขอเป็นกําลังใจให้บุคลากรทางการแพทย์และบุคลากรทางการดูแลความเรียบร้อย จังหวัดสมุทรสาคร อย่างเช่น คณะกรรมการควบคุมโรคจังหวัดสมุทรสาคร ศปก.จ.สส. แล้วก็ สค. ครับ นายวีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร นายธีรพัฒน์ คัชมาตย์ นายสุรศักดิ์ ผลยังส่ง พันโท อานุภาพ พรหมเวียง และนาวาตรี อนุพันธ์ พูลละออ และนางสาวจันทราทิพย์ ภัทรรังษี นายอําเภอบ้านแพ้ว นายบรรพต จันทรวงษ์ นายอําเภอ กระทุ่มแบน นายวิชิต ศรีจันทร์ แทนนายอําเภอบ้านแพ้ว และนางสาวจันทราทิพย์ ภัทรรังษี แทนนายอําเภอเมืองสมุทรสาครนะครับ เป็นบุคลากรที่เข้าประชุมกันเมื่อวานนี้ครับ ท่านประธาน เราได้เข้าประชุมกันที่ห้องพันท้ายนรสิงห์ที่ตัวจังหวัดสมุทรสาคร ที่ศาลากลาง ว่าเราจะบริหารจัดการอย่างไร จริง ๆ แล้วเราก็ต้องให้กําลังใจบุคลากรและเจ้าหน้าที่ แผนงานต่าง ๆ ที่จังหวัดสมุทรสาครที่ทํางานอย่างเข้มแข็ง แล้วก็ดูแลพ่อแม่พี่น้อง ชาวสมุทรสาคร ตั้งแต่เกิดโรคมานี้ก็ไม่มีวันพักเท่าไรเลยนะครับ แล้วก็ทรัพยากรต่าง ๆ ก็ใช้ไปในการดูแลพ่อแม่พี่น้องที่เกิดขึ้น อย่างเช่นในตัวที่มันเป็นเหตุเกิดขึ้นจริง ๆ นั้น ท่านประธานครับ ตัวตลาดกุ้งนั้นมันเป็นที่อยู่แออัด มันเป็นอยู่มานานแล้วครับ เพราะมันเกี่ยวเนื่องกับการจัดผังเมืองด้วย เพราะว่าถ้าเราจัดผังเมืองใหม่หรืออะไรอย่างนี้ ให้มันดีกว่านี้ การเข้าไปดูแลเรื่องสาธารณสุข เรื่องการหมุนเวียนอากาศอะไรพวกนี้ต่าง ๆ นี่ การเข้าไปดูแลตรวจโรคของเขามันก็จะเร็วขึ้น แต่ทีนี้ว่าเราจัดผังเมืองตรงนั้นยังไม่เรียบร้อย ทีนี้คนงานที่อยู่ในจังหวัดสมุทรสาคร ส่วนมากจะเป็นแรงงานต่างประเทศนั้น มันเกิดขึ้นมา โดยการว่าเราก็ตั้งการ์ด (Guard) แล้วเราก็ดูแลอยู่ทุกร้านทุกที่ที่ผมได้ลงไปพื้นที่นั้น ตามร้านอาหาร ตามโรงงานต่าง ๆ ก็จะมีการตรวจคัดกรองอยู่ตลอดเวลาเช่นเดียวกันครับ แต่เหตุที่มันเกิดขึ้นนั้นก็ไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็ไม่ได้เต็มใจที่จะให้มันมีโรคโควิด (COVID) เกิดขึ้น ที่สมุทรสาครนะครับ อย่างไรจังหวัดสมุทรสาครก็เป็นจังหวัดเล็ก ๆ มี ๓ อําเภอครับ อําเภอเมือง อําเภอกระทุ่มแบน และอําเภอบ้านแพ้ว และเป็นจังหวัดที่สามารถทํารายได้ เก็บภาษีได้เป็นอันดับ ๓ ของประเทศนะครับ แต่เมื่อเกิดโรคโควิด (COVID) ขึ้นมา คนนั้น ก็จะบอกว่าต้นเหตุมาจากตรงนั้นตรงนี้ แต่จริง ๆ แล้วเราก็เหมือนประชากรของประเทศไทย ส่วนหนึ่ง หรือเป็นจังหวัดที่ติดต่อจากกรุงเทพฯ ใกล้เคียงกับกรุงเทพฯ แล้วทําเงินเก็บภาษี ส่งเข้ามาเพื่อดูแลคนทั้งประเทศ เมื่อมันมีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นก็ต้องร้องขอไปทางรัฐบาล ต้องดูแลนะครับ เพราะตรงนี้เป็นที่ทํามาหากิน เป็นที่ส่งเงินเข้ามาให้สู่ระบบทางเศรษฐกิจ ของเราเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศนี้ แต่ถ้าเขาล้มละลายหรือเขาล้มเหลว ในการบริหารจังหวัด ในการบริหารครอบครัว ในการบริหารบริษัท แล้วเงินส่วนนี้จะหาย ไปเยอะ แล้วเราจะทําอย่างไร เราจะปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ หรือโทษว่าจังหวัดสมุทรสาคร ดูแลไม่ทั่วถึง หรือไม่ได้ใส่ใจ หรือใส่ใจแต่มีแต่ลมปากพูดออกไปเฉย ๆ แต่ไม่ได้ส่งบุคลากร ไม่ได้ส่ง ทรัพยากร อย่างเช่นเงินที่ลงไปอุดหนุนตรงนี้ แต่เราแจกได้นะ ทางรัฐบาลแจกได้นี่ ๕๐๐ บาท ๑,๐๐๐ บาทก็แจกได้ แต่ในเมื่อเหตุมันเกิดขึ้นแล้ว ถึงเวลาต้องให้ร้องขอหรือครับ สมุทรสาครไม่ใช่ส่วนหนึ่งของประเทศไทยหรือครับ รัฐบาลมองไปทางไหนครับ การที่ถูกทําร้ายมาตั้งแต่เรือประมง การประมงต่าง ๆ ที่ออกมาก็เช่นเดียวกันไม่ได้มาดูแล เจ้าหน้าที่ลงไปก็ไม่ให้ประชาชนออกหาปลา จํากัดเรื่องอวน จํากัดเรื่องเรือพวกนี้มันก็เป็น สิ่งที่เรา เมื่อเหตุมันเกิดขึ้นอย่างนี้จริง ๆ ก็น้อยใจนะครับ แต่น้อยใจอย่างไรก็บอกพ่อแม่พี่น้อง ชาวสมุทรสาครนะครับ เราต้องสู้และเราจะต้องสู้ต่อไป ถึงอย่างไรเราก็จะทิ้งถิ่นฐานไปอยู่ที่อื่น ไม่ได้ เพราะเราเป็นคนสมุทรสาคร เราเป็นคนที่ต้องทํางานในโรงงานอุตสาหกรรม เราต้อง เป็นคนทํางานลงเรือประมง เราต้องเป็นคนทํางานบ้านแพ้ว ทําสวนผลไม้ส่งเข้ากรุงเทพฯ ส่งให้คนทั่วประเทศกิน ตรงนี้เราต้องยังอยู่ เพราะฉะนั้นเมื่อโรคเกิดขึ้นมาแล้วคณะกรรมการ ไม่ว่าจะเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด นายอําเภอทั้ง ๓ อําเภอ ก็ได้ช่วยกันดูแลอย่างเต็มที่นะครับ เหตุที่เกิดขึ้นนั้น เส้นทางต่าง ๆ ที่มันจะเข้ามาสู่ จังหวัดสมุทรสาครได้นั้น อย่างเช่น ถนนเพชรเกษมอย่างนี้ มาจากทางกําแพงแสน เข้ามา จากกาญจนบุรี แล้วก็เข้ามาเชื่อมต่อแถวอ้อมน้อย อ้อมใหญ่เข้ามาตรงนี้ มันก็เป็นเส้นทางที่ จะเข้ามาได้ แต่เหตุที่นําพม่าหรือคนต่างด้าวเข้ามาได้นั้น ก็คือมันเป็นเส้นทางพระราม ๒ จากทางสวนผึ้ง ราชบุรี เข้ามาทางพระราม ๒ ก็เช่นเดียวกันครับ ทางนี้ก็ติดต่อทางกรุงเทพฯ ได้ทางรถไฟ ทางรถยนต์ และอย่างสมุทรปราการเช่นเดียวกัน มันก็เชื่อมต่อไปหมดครับ เพราะฉะนั้นเป็นโครงข่าย เป็นจุดกลางของการกระจายสินค้า ของการกระจายอาหารเข้าไป ทั่วประเทศเพื่อให้ประชาชน พ่อแม่พี่น้องทั่วประเทศได้รับประทานได้กินเรื่องปลา เรื่องอาหารทะเลได้ ตรงนี้ต่างหากเล่าที่เรายังต้องรักษาไว้ พ่อแม่พี่น้องต้องสู้นะครับ ที่สมุทรสาคร อย่างไรแล้วทั้งบริษัท ทั้งโรงงานต่าง ๆ เราก็ต้องทํา แล้วก็เอสเอ็มอี (SMEs) เล็ก ๆ นะครับ ขอเวลานิดหนึ่งนะครับท่านประธาน อย่างเช่นเอสเอ็มอี (SMEs) เล็ก ๆ เขาก็ยัง รอโอกาส รอเวลา คือเขาต้องสู้ เขาต้องอยู่เพื่อธุรกิจที่เขาทําได้ ทําอยู่ ร้านขายของเก่า เล็ก ๆ น้อยตามริมถนน ร้านขายก๋วยเตี๋ยว ส้มตํา น้ําตก พวกนี้เขาก็รอโอกาสจากรัฐบาล ที่จะให้เขา เพราะฉะนั้นผมถึงบอกว่าทุกสิ่งทุกอย่างเราจะรอจากรัฐบาลอย่างเดียวไม่ได้ ขอให้พ่อแม่พี่น้องชาวสมุทรสาครให้ความร่วมมือทางราชการที่จะจัดการเรื่องโรคต่าง ๆ ให้ความร่วมมือ แล้วก็ฟังข่าวสารจากทางราชการทางสมุทรสาครให้มาก ๆ สุดท้ายนี้นะครับ ท่านประธาน อยากจะขอฝากไว้ว่า อโรคยา ปรมาลาภา ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ในทางพุทธศาสนาของเราได้ฝากเอาไว้นะครับท่านประธานครับ ขอบคุณครับ