ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม นายอิสสระ สมชัย ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ครับ ท่านประธานครับ ผมได้อ่าน รายงานของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณามีมติให้รับฟังความคิดเห็นของนักเรียน นิสิต นักศึกษา เยาวชน และประชาชน ซึ่งนําเข้าสู่การพิจารณาของสภาในวันนี้แล้วครับ อาจจะไม่ครบถ้วนทุกหน้า แต่ก็มีข้อสังเกตที่อยากจะแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม ท่านประธานที่เคารพครับ ผมได้ฟังท่านประธานกรรมาธิการได้เล่าถึงการทํางานของ คณะกรรมาธิการว่าเป็นไปด้วยความลําบากใจ เพราะว่ามีเฉพาะฝ่ายรัฐบาลเท่านั้นเอง เป็นกรรมาธิการ แต่ก็ได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการไปรับฟังความคิดเห็น โดยเฉพาะ อย่างยิ่งถึงกับไปรับฟังความคิดเห็นในเวทีการปราศรัยของนักเรียน นิสิต นักศึกษา และประชาชนหลายเวที และได้รวบรวมเอาความคิดเหล่านั้นเข้ามาสรุปในรูปเล่มนี้ ท่านประธานครับ นอกจากจะมีการเดินทางไปรับฟังในเวทีจริง ๆ แล้ว ท่านก็ยังได้ทําการ สอบถาม รับฟังความคิดเห็นร่วมกับทางสถาบันพระปกเกล้า อาจจะซ้ํากันกับ อาจารย์โกวิทย์ พวงงาม ที่ท่านได้พูดถึงการรายงานในหน้า ๕๐ ท่านประธานครับ ในรายงานหน้า ๕๐ นั้นเป็นรายงานที่ควรศึกษาเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๔ ข้อ ๕ ท่านประธานครับ ในข้อ ๒ นั้นเป็นแบบสอบถามของพี่น้องประชาชน รวมทั้งนิสิต นักศึกษา จํานวน ๒,๐๐๐ กว่าราย ได้รายงานสรุปความคิดเห็นจากแบบสอบถามบอกว่า ท่านเห็นด้วยหรือไม่กับข้อเรียกร้องของผู้ชุมนุมที่เสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญ ปรากฏว่า มีประชาชนทั้งหมด ๕๔.๒ เปอร์เซ็นต์ เห็นด้วยที่ให้มีการแก้ไข ส่วนไม่เห็นด้วยนั้น มีเพียง ๒๐ เปอร์เซ็นต์แค่นั้นเอง ก็แสดงว่าในการเรียกร้องครั้งนี้ได้รับการตอบสนองจาก พี่น้องประชาชนเห็นด้วยนะครับ ในข้อ ๓ เห็นด้วยหรือไม่ที่จะให้มีสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ส.ส.ร. ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง อันนี้ก็ปรากฏว่ามีเสียงสนับสนุนเห็นด้วยจากแบบสอบถาม ทั้งหมด ๕๙ เปอร์เซ็นต์ มีไม่เห็นด้วยอยู่เพียง ๑๒ เปอร์เซ็นต์ ในข้อ ๔ ท่านเห็นด้วยหรือไม่ เกี่ยวกับข้อเรียกร้องของผู้ชุมนุมที่เสนอให้มีการยุบสภา มีเห็นด้วย ๕๑ เปอร์เซ็นต์ ไม่เห็นด้วยอยู่ ๒๘ เปอร์เซ็นต์ ข้อ ๕ ท่านเห็นด้วยหรือไม่กับข้อเรียกร้องของผู้ชุมนุมที่เสนอให้หยุดคุกคาม ประชาชน มีเห็นด้วยทั้งหมด ๕๑ เปอร์เซ็นต์ ทั้ง ๓-๔ ข้อนี้ ก็ตรงกับข้อเรียกร้องของผู้ชุมนุม ที่ดําเนินการอยู่เวลานี้ ท่านประธานครับ ข้อเรียกร้องเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้น ผมอยากจะเรียนให้ทราบว่าผมเองก็เป็นผู้หนึ่งที่ลงคะแนนให้เห็นชอบกับรัฐธรรมนูญฉบับที่ ใช้ในปัจจุบันนี้ รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันนี้สืบเนื่องมาจากรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๕๗ เสนอให้มี การร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวรขึ้นมา ครั้งแรกอาจารย์บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เป็นประธาน ร่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ปรากฏว่าไม่ผ่านความเห็นชอบ ได้มีการตั้งคณะกรรมการ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นมา ก็คืออาจารย์มีชัย ฤชุพันธุ์ เป็นฉบับที่ ๒ ก็ถามประชามติอีก ท่านประธานที่เคารพครับ ในความคิดเห็นของผมนั้นที่ผมต้องรับรองรัฐธรรมนูญฉบับนั้น เพราะเห็นว่าถ้าเราไม่เอารัฐธรรมนูญฉบับนี้แล้ว ฉบับต่อไปใครจะเป็นคนตั้ง ใครจะเป็นคนร่าง ผมว่าถ้าเราไม่เอารัฐธรรมนูญฉบับอาจารย์มีชัยแล้ว แน่นอนที่สุดครับ คณะทหารก็จะเป็น คนร่างเอง ทีนี้เราจะไม่มีสิทธิเลือกเลย นี่แหละครับ ผมรู้ดีว่ามีข้อบกพร่องหลายประการ ที่จําเป็นจะต้องแก้ไข มาถึงวันนี้ ข้อเรียกร้องของนักศึกษา ผมเรียนให้ทราบว่าแสดงว่า รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันนี้มีปัญหาจริง ๆ และผมก็เห็นว่าปัญหานั้นกําลังเกิดขึ้นกับบ้านเมือง อยู่เวลานี้ สมควรที่จะต้องมีการแก้ไข ท่านประธานครับ การแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้นเพื่อให้เป็น รัฐธรรมนูญที่มาจากประชาชนจริง ๆ ผมเชื่อว่ารัฐบาลก็รับฟังอยู่เวลานี้ จะเห็นได้ว่าได้มี ส.ส. พรรคร่วมรัฐบาลทั้งหมด ๒๐๐ กว่าคน ลงชื่อร่วมกันเสนอให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๕๖ เพื่อเป็นการเปิดทางให้มีการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ โดยให้มี ส.ส.ร. ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทั้งหมด ๑๕๐ คน มาจากทุกจังหวัด เพราะฉะนั้น ข้อเรียกร้องของนักเรียน นักศึกษาและประชาชนที่เรียกร้องเวลานี้ให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้น ก็ถือว่าได้เริ่มดําเนินการแล้ว ส่วนข้อต่อมาคือการยุบสภา การยุบสภานั้นผมขอกราบเรียนว่า ถ้าหากเราไปยุบสภาแล้วจะแก้ไขรัฐธรรมนูญได้อย่างไร เพราะฉะนั้นจะต้องมีการแก้ไข รัฐธรรมนูญให้เรียบร้อย มีรัฐธรรมนูญฉบับประชาชนที่เราเรียกร้องเสียก่อน แล้วค่อยมี การยุบสภา ที่ผมพูดนี้ไม่ได้แปลว่าผมกลัวการเลือกตั้ง ผมไม่กลัวครับ ชีวิตการเมืองผมนั้น ผมอยู่สภาผู้แทนราษฎรไม่เคยอยู่ครบเทอมสักทีครับ ยุบสภาไป ๘ ครั้ง ไม่ยุบสภาก็ปฏิวัติ เจออย่างนี้มาตลอด เพราะฉะนั้นถ้าจะยุบสภาอีกครั้งหนึ่งหลังจากมีรัฐธรรมนูญ ฉบับที่สมบูรณ์ใช้แล้วผมยินดีเป็นอย่างยิ่ง ส่วนข้อที่ ๓ คือขอให้เจ้าหน้าที่หยุดคุกคาม พี่น้องประชาชน ผมขอเรียนให้ทราบว่าการเรียกร้องของนักเรียน นิสิต นักศึกษาขณะนี้ เขาใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๔ ที่เขียนไว้ว่า บุคคลย่อมมีสิทธิเสรีภาพในการแสดง ความคิดเห็นการพูด การเขียน การพิมพ์ การโฆษณา การสื่อสาร และด้วยวิธีการอื่น ๆ ประกอบกับมาตรา ๔๔ ซึ่งมาตรา ๔๔ บอกว่า บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบ และปราศจากอาวุธ เพราะฉะนั้นเมื่อเขาใช้สิทธิดังนี้แล้วก็สมควรที่จะให้เขาดําเนินการไป เพียงแต่ว่าให้อยู่ในกรอบ ผมเองนั้นเคยมีประสบการณ์โดนตั้งข้อหามาทั้งหมด ๒๐ กว่าข้อหา ขณะนี้ยังสู้คดีที่ศาลอยู่ครับ เพราะฉะนั้นการชุมนุมกับการถูกหมายจับไม่ใช่เรื่องแปลก เป็นแต่เพียงว่าขอให้ปฏิบัติต่อผู้ถูกกล่าวหาให้ถูกต้องโดยใช้วิธีละมุนละม่อม ผมมีประเด็น ที่จะพูดอีกแต่ว่าเวลาหมดก่อนก็ขอใช้สิทธิเพียงแค่นี้ครับ ขอบคุณครับ