พลตำรวจตรี สุพิศาล ภักดีนฤนาถ แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม พลตำรวจตรี สุพิศาล ภักดีนฤนาถ แบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล กราบเรียนครับ ที่ได้มาอภิปรายรายงานของคณะกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้ ประเด็นของผมก็คือในเรื่องของการตกเป็นเหยื่อของรัฐบาล ท่านประธานครับ ผมเคยพูดไว้ เมื่อคราวที่แล้วแล้วว่าเหยื่อของวาระอย่างนี้คือตำรวจและผู้ชุมนุม รัฐบาลคือคนที่อยู่ เหนือเมฆครับท่านประธาน แล้ววางกลไกของรัฐเพื่อทำร้ายผู้ชุมนุม แต่ขณะนี้ผู้ชุมนุมคือ นักเรียน นิสิต นักศึกษา เยาวชน เป็นต้นกล้าของประเทศครับท่านประธาน ไหนบอกว่า ให้เด็กและเยาวชนคิดนอกกรอบสร้างสรรค์นวัตกรรม สร้างงานบนพื้นฐานที่มีคุณธรรม เด็กกล้าที่จะออกมาทำ แล้วผมเชื่อว่าเด็ก เยาวชน คิดที่จะเห็นความต่างเป็นสิ่งงดงาม เหมือนกับ ส.ส. พรรคผม ที่พร้อมที่จะรับฟังประเด็นต่าง ๆ จากทุกสายงาน ทุกมิติ ทุกชนชั้น เพื่อฟังมาแล้วแก้ปัญหา ผมเองถ้าเป็นนิสิต กราบเรียนเลยครับที่จะเรียกร้อง ผมไม่ได้เรียกร้องครับ ถ้าผมกลับไปเมื่อ ๖๐ ปีที่แล้วได้ ผมบอกว่าช่วยบรรจุวิชาการเมือง การปกครองในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา ในหัวข้อประชาธิปไตยต้นกล้าสู่สังคมไทย ให้ได้เรียนรู้กันจริง ๆ ครับท่านประธาน ในระดับมัธยมและอุดมศึกษา จะได้ไม่ต้องออก มานอกสถาบัน เขาได้เรียนรู้ เขาโตแล้ว แต่สิ่งที่สำคัญก็คือผมอยากเรียนครับ เชิญชวนเพื่อน พี่น้องตำรวจทุกท่านครับ ท่านอย่ากลายเป็นเหยื่อ ท่านเป็นตำรวจยุคใหม่ครับ ผมเคยเป็น ผู้ควบคุมฝูงชนตั้งแต่เป็นสารวัตรจนกระทั่งเป็นรองผู้กำกับ และเป็นรองผู้บังคับการ ผมอยู่ที่ สน.สำราญราษฎร์ ผมอยู่ที่ สน.บางเขน ผมอยู่หน้าทำเนียบรัฐบาล ผมอยู่สะพานมัฆวาน รังสรรค์ สมัยก่อนวิธีปฏิบัติเขาเรียกว่าทำจากเบาไปสู่หนัก จะต้องปฏิบัติตามแผนขั้นตอน ถ้าข้ามขั้นตอนศาลลงโทษครับ มีหลายคดีที่ศาลวินิจฉัย ว่าเจ้าพนักงานกระทำเกินไป เพราะฉะนั้นนี่ม็อบ (Mob) หรือผู้ชุมนุมของเด็กต้นกล้า สิ่งที่สำคัญในรายงานแห่งนี้คือ ต้องเข้าใจว่าเด็กคือความบริสุทธิ์ ฉะนั้นสถาบันเอื้ออำนวยให้ไม่เพียงพอต้องดูแล ตำรวจ ต้องเข้าไปช่วยให้เขาอยู่ในสถานที่ที่ควรอยู่ ทุกสถาบันการศึกษาต้องอำนวยความสะดวก และสิ่งสำคัญก็คือการเปิดพื้นที่รับฟัง ถ้าบรรจุเป็นวิชาหนึ่งในการเรียนการสอน นั่นคือ สาระสำคัญ ส่วนตำรวจต้องเข้าไปอำนวยความสะดวก ผมกลัวอย่างเดียวเมื่อสักครู่ท่าน ส.ส. วิโรจน์บอกว่าระวังเด็กจะพกแบงก์ ๒๐๐ ไปให้ ผมกลัวมากเลยครับ เพราะแบงก์ ๒๐๐ ถ้าได้ ๒๐๐ นี่มันคือมาตรา ๒๐๐ ถ้าเด็กถือแบงก์ ๒๐๐ ไปจะกลายเป็นปัญหาอีก ก็ต้อง คิดใหม่ทำใหม่กลับมาในหน้าที่ตำรวจ ตำรวจที่อยู่ในสายการบังคับบัญชาควรจะมองเห็น เด็กหรือต้นกล้าเหล่านี้ผลิดอกออกใบของประชาธิปไตยในยุคที่ทันสมัย รัฐบาลเองควรที่จะ ลดราวาศอกถอยหลังกลับบ้าน ปล่อยให้เด็กพวกนี้เติบโตมาในวิชาการเมืองการปกครอง ตั้งแต่ระดับมัธยมเลยครับ ในเอกสารหน้า ๑ ที่ท่านประธานคณะกรรมาธิการคณะนี้ส่งไป กระทรวงศึกษาธิการ ถ้าผมเติมข้อ ๕ ลงไปได้ผมก็จะเขียนว่าให้กำหนดเนื้อหาวิชา ประชาธิปไตยต้นกล้าสู่สังคมไทยในบทเรียนใหม่ของวิชาระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา เพื่อให้เขาใช้ความรู้ความสามารถที่เขาเรียนรู้จากโซเชียลเน็ตเวิร์ก (Social network) ก็ตาม รับรู้ด้วยตนเองก็ตามออกมาปฏิบัติทดลองและรู้จักการรับฟังความเห็นต่างจาก ทุกฝ่าย มิใช่มีกันแค่ไปทำกล่องลงคะแนนแข่งขันเป็นประธานนักเรียน ระบบการหย่อนบัตร มันไม่ใช่แล้วครับ นั่นคือสมัยที่เราเรียนกัน สมัยนี้เด็กต้องมีวิพากษ์วิจารณ์ทางการเมืองเข้าใจ บริบทของรัฐบาลที่ทำแก่ประเทศชาติ เรียนรู้ความรวดเร็วของเนื้อหาคอนเทนต์ (Content) ที่เป็นประชาธิปไตย นั่นคือสาระสำคัญที่ต้องรับฟังนิสิต นักศึกษา ผมเป็นประธาน คณะอนุกรรมาธิการแก้ไขปัญหากฎหมายความมั่นคง ผมมีมิติวาระหนึ่งที่จะเสนอแก้ไข พ.ร.บ. ชุมนุม ปี ๒๕๕๘ การชุมนุมที่ไม่อยู่ในข้อบังคับของพระราชบัญญัติการชุมนุม สาธารณะนั้นควรมีเพิ่มว่าการชุมนุมของกลุ่มนักเรียนนักศึกษา นี่คือ ๑ มิติ แล้วก็เจรจา ใช้หลักเจรจามากกว่าที่จะใช้หลักบังคับทางกฎหมายในการจับกุมผู้ชุมนุม ก็หมายถึงเด็ก นักศึกษาไม่ควรถูกกระทำการเยี่ยงนี้ หลอกให้เขาชุมนุมอยู่ที่หนึ่งเคลื่อนเข้าไปอีกที่หนึ่ง แล้วก็ บอกเขาว่าเกิดความวุ่นวาย นั่นคือสิ่งสุดท้ายควรจะได้รับยกเว้นโทษทุกกรณีเมื่อนิสิต นักศึกษามีการชุมนุม เพราะคือความบริสุทธิ์ ขอบคุณครับ