กันตวรรณ ตันเถียร หารือปัญหาการท่องเที่ยวในพังงาที่ซบเซาทั้งในและหลังฤดูท่องเที่ยว เน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น สนามบินและรถไฟ เพื่อรองรับการเดินทางและกระตุ้นเศรษฐกิจ พร้อมเรียกร้องให้มีการแบ่งรายได้จากอุทยานแห่งชาติสนับสนุนท้องถิ่น ส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนผ่านการปรับโครงสร้างเงินกู้ การส่งเสริมออนไลน์ และการสร้างความร่วมมือระหว่างหน่วยงานเพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างมีประสิทธิภาพ
กราบเรียนทานประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน นางกันตวรรณ ตันเถียร สมาชิกสภาผูแทนราษฎรจังหวัดพังงา พรรคประชาธิปัตยแคะ ทานประธานคะ วันนี้ดิฉันขอสนับสนุนญัตติการดําเนินการพัฒนาการทองเที่ยวและแผนพัฒนา การทองเที่ยวของภาคใตและการแกไขปัญหาการพัฒนาการทองเที่ยวของประเทศไทยคะ เพราะดิฉันเชื่อวารายไดสวนใหญของประเทศเรา รายไดจากการทองเที่ยวเป็นรายไดที่สําคัญ ซึ่งจากขอมูลทําใหเราทราบวาในปี ๒๕๖๑ ประเทศไทยเรามีนักทองเที่ยวตางชาติ ๓๘ ลานคน นํารายไดมาสูประเทศก็คือ ๑,๘๐๐,๐๐๐ ลานบาท และในปี ๒๕๖๒ ประเทศไทยมีนักทองเที่ยว ตางชาติ ๔๐ ลานคน มีรายไดเกือบ ๒,๐๐๐ ลานบาท แตปัจจุบันเมื่อเกิดสถานการณโควิด (COVID) การทองเที่ยวเราไดรับผลกระทบเป็นอยางมาก ลงมาที่ภาคใตคะ ภาคใตซึ่งมีการ ทองเที่ยวเชิงทะเลและนําเงินมหาศาลใหกับการทองเที่ยวเป็นรายไดใหกับประเทศชาติ พื้นที่ สําคัญในภาคใตที่ติดทะเลมีทั้งหมด ๑๓ จังหวัด การทองเที่ยวในภาคใตมีทั้งทางบก ทางทะเล ทองเที่ยวเชิงประวัติศาสตร เชิงสปา เชิงคุณภาพ หรือทองเที่ยวชุมชน โดยเฉพาะจังหวัดพังงา ของดิฉัน ๘ อําเภอสามารถมีการทองเที่ยวไดทั้ง ๘ อําเภอ ในจังหวัดพังงาจากขอมูลในปี ๒๕๖๑ เรามีนักทองเที่ยว ๔,๘๐๐,๐๐๐ คน นํารายไดมาใหประเทศ ๕๒,๐๐๐ ลานบาทโดยประมาณ และรายไดใน ๕๒,๐๐๐ ลานบาทเป็นรายไดจากคนไทยประมาณ ๖,๐๐๐ ลานบาท รายได จากตางชาติ ๔๕,๐๐๐ ลานบาท ดิฉันเชื่อวาปัญหาการทองเที่ยวในปัจจุบัน แตละภูมิภาค แตละจังหวัดมีความเหมือนและมีความแตกตางกันตามสภาพของแตละจังหวัด แตทั้งนี้ทั้งนั้น ในการพัฒนาการทองเที่ยวดิฉันขอแบงเป็น ๒ อยาง อยางแรกก็คือการพัฒนาโครงสรางพื้นฐาน การเชื่อมโยงโครงขายการคมนาคม ถนนสะดวกสบายไฟสวาง และอีกประการหนึ่งก็คือ การบริหารจัดการ การเชื่อมโยงโครงขายจังหวัดพังงาของดิฉันเองในอดีตนํารายไดมาสู การทองเที่ยวมหาศาลอยางที่แจงไวก็คือ ๕๒,๐๐๐ ลานบาท ทั้ง ๆ ที่นํารายไดสูประเทศ แตจังหวัดพังงาไมมีรถไฟ ไมมีสนามบิน สิ่งที่คนพังงารอคอยไมวาจะเป็นรถไฟหรือสนามบิน เรารอคอยมานานแลวคะ ในเรื่องของสนามบินพังงาที่จะสรางที่อําเภอตะกั่วทุง ทางทาน รัฐมนตรีชวยวาการกระทรวงคมนาคมคือทานถาวร เสนเนียม ก็ลงไปในพื้นที่ทราบวา มีโครงการซึ่งจะใหทางเอโอที (AOT) เป็นผูดําเนินการ มีเงินงบประมาณมหาศาล แตปัจจุบัน ยังไมคืบหนา ซึ่งดิฉันคิดวาถาหากรัฐมาลงทุนตรงนี้จะทําใหการเขาถึงการทองเที่ยวของ จังหวัดพังงาจะเพิ่มมากขึ้น และนํารายไดใหกับประเทศไดมากขึ้นนะคะ ถึงแมวารัฐบาล จะไปสงเสริมการขยายสนามบินที่จังหวัดภูเก็ต หรือขยายสนามบินที่จังหวัดกระบี่ แตก็ยัง ไมไดตอบโจทยแที่แทจริงใหกับการทองเที่ยวในจังหวัดพังงา จากตัวเลขสถิตินักทองเที่ยวตางชาติ มีชารเตอรไฟลต (Charter flight) บินตรงมาลงที่จังหวัดภูเก็ต แลวมุงหนามาสูจังหวัดพังงา จังหวัดพังงาเป็นจังหวัดที่มีนักทองเที่ยวอยูลองสเตย (Long stay) โดยขอมูลทางกระทรวง การทองเที่ยวทราบวานักทองเที่ยวมานอนที่จังหวัดพังงาพักคางคืนประมาณ ๕ วันเป็นตนไป นั่นคือเกิดเม็ดเงินมหาศาล แตปัจจุบันนี้การทองเที่ยวในฝั่งอันดามัน ไมวาจะเป็นจังหวัดภูเก็ต จังหวัดพังงา จังหวัดกระบี่ ซึ่งรายไดหลักมาจากนักทองเที่ยวตางชาติ เมื่อไมมีนักทองเที่ยว ตางชาติเขามาเนื่องจากสถานการณโควิด (COVID) ตอนนี้ผูประกอบการ ผูใชแรงงาน พอคา แมคา ผูประกอบการทุกระดับตายสนิทคะ การใช พ.ร.ก. เงินกู ๔๐๐,๐๐๐ ลานบาทที่ดิฉัน ลงไปดูเอสเอ็มอี (SMEs) เกี่ยวกับการทองเที่ยวก็ไมไดรับการตอบสนองเทาที่ควร เพราะฉะนั้น การกระตุนการทองเที่ยว การทําแผนพัฒนาการทองเที่ยวของภาครัฐในปัจจุบันไมตอบโจทย ใหกับพี่นองประชาชนในการแกไขปัญหาการทองเที่ยวใหกับพี่นองชาวไทย ดิฉันลงไปดูแลว ในการพัฒนาการทองเที่ยวอยางยั่งยืนนอกจากจะตองมีการสรางคมนาคม ไมวาจะเป็นถนน สนามบิน รถไฟ สิ่งหนึ่งที่สําคัญก็คือการจัดเก็บรายไดของกรมอุทยานแหงชาติ สัตวแปุา และพันธุแพืชพื้นที่ทางภาคใตหรือพื้นที่ทั่วไปในประเทศไทยมีกรมอุทยานแหงชาติ สัตวแปุา และพันธุแพืชทั้งทางบกและทางทะเล ดิฉันทราบวาในอดีตการจัดเก็บรายไดของกรมอุทยาน แหงชาติ สัตวแปุา และพันธุแพืช ๒๐ เปอรเซ็นตแจะนํามาใหกรมอุทยานแหงชาติ สัตวแปุา และพันธุแพืชพัฒนาแหลงทองเที่ยวของตัวเอง และอีก ๕ เปอรเซ็นตแบงใหทองถิ่น แตก็ทราบ วาทางกรมก็จะมีการเพิ่มรายไดใหกับทองถิ่นจาก ๕ เปอรเซ็นต เพิ่มเป็น ๑๐ เปอรเซ็นต แตขณะนี้ก็ยังไมมีการดําเนินการใด ๆ ก็ฝากไปยังทานอธิบดีกรมอุทยานแหงชาติ สัตวแปุา และพันธุแพืชชวยดูแลตรงนี้เพื่อใหมีเม็ดเงินเขาสูแหลงทองเที่ยว พัฒนาแหลงทองเที่ยวใหกับ ในจังหวัดนั้น ๆ
อีกประการหนึ่งสําหรับการพัฒนาการทองเที่ยวอยางยั่งยืน คือการบริหาร จัดการ การบริหารจัดการในอดีตเราตองยอมรับวาภาครัฐของเราทําการทองเที่ยวไดชามาก โดยเฉพาะในจังหวัดพังงา การทองเที่ยวไมวาจะเป็นเขาหลักหรืออําเภอเกาะยาว การทองเที่ยว เหลานี้ที่มีนักทองเที่ยวระดับชาติ ระดับโลก ระดับประเทศรู มาจากผูประกอบการในพื้นที่ ไมไดมาจากการสงเสริมจากภาครัฐ กลายเป็นผูประกอบการในทองถิ่นเขาดิ้นรน เขาตอสูกันเอง แตตอนนี้สายปุานของพี่นองผูประกอบการเขาไมมี เพราะเขาไมมีนักทองเที่ยวเขามาในพื้นที่ ไมมีนักทองเที่ยวที่เขามาพัก เพราะฉะนั้นกําลังของพี่นองผูประกอบการธุรกิจโรงแรมหรือ ภาคการทองเที่ยวก็ถดถอยลงไป เพราะฉะนั้นภาครัฐจะตองทํางานในเชิงรุกใหมากกวาเดิม ยกตัวอยางเชนดิฉันไดยินหลายทานพูดถึงซอฟตโลน (Soft loan) การชวยเหลือผูประกอบการ ดานการทองเที่ยวในเรื่องซอฟตโลน (Soft loan) เป็นสิ่งจําเป็น รัฐจะตองชวยตอลมหายใจ ทางการเงินใหกับธุรกิจทองเที่ยว เพราะธุรกิจทองเที่ยวนี้ไมไดรวมเฉพาะโรงแรม มันรวมไปถึง แรงงานทั้งระบบ ลงไปถึงพอคาแมคา คนขับรถแท็กซี่ คนทําทัวร (Tour) ทัวร (Tour) ดําน้ํา ทัวร (Tour) ทองเที่ยวตาง ๆ ทุกอยางคือแรงงาน ทุกอยางคือรายได ทุกอยางคือลมหายใจ ของพี่นองประชาชน รัฐควรจะเขามาสงเสริมชวยเหลือในการปรับโครงสรางเงินกูใหแก ผูประกอบการ ยกตัวอยางเชนในจังหวัดพังงาในอดีตเรามีการทองเที่ยว เราเรียกวาฝนแปด แดดสี่ คือมีการทองเที่ยวเพียงระยะสั้นเทานั้น ผูประกอบการจะตองนํารายไดจากฤดูทองเที่ยว เพื่อมาใชในฤดูฝน เนื่องจากในฤดูฝนจะไมมีนักทองเที่ยวเขามาที่จังหวัดพังงา แตปัจจุบัน ไมวาจะฤดูฝนหรือฤดูทองเที่ยว ไมมีนักทองเที่ยวเลยคะทานประธาน นอยมาก ในสัดสวน ของไทยเที่ยวไทยสําหรับกลุมอันดามันก็ยังไมไดรับความนิยมเทาที่ควร และรายไดก็ยัง ไมมากพอที่จะใหผูประกอบการตอลมหายใจ เพราะฉะนั้นดิฉันจึงฝากรัฐบาลชวยสนับสนุน การปรับโครงสรางเงินกูใหแกผูประกอบการ อีกอยางหนึ่งก็คือการหาตลาดใหมคะ ในระยะยาว เราจะตองมีบิวซิเนส แมตชิง (Business Matching) คือการจับกลุมของการทองเที่ยว ใหสอดคลองกับธุรกิจ ในอดีตผูประกอบการจะไปทําโรดโชว (Roadshow) จะมีงานไอทีบี (ITB) เพื่อใหเอเจนซี (Agency) ตางชาติไดมาเจอกันเพื่อทําแผนการทองเที่ยว ผูประกอบการ หลายทานก็ลงขันกันเดินทางไปที่ตางประเทศเพื่อไปรวมงานไอทีบี (ITB) แตตอนนี้เมื่อเขาไป ไมได มันจะตองมีการเจรจาธุรกิจการคาผานตลาดออนไลน (Online) เพราะฉะนั้นดิฉัน จึงอยากใหภาครัฐรวมมือสนับสนุนการทําธุรกิจออนไลน (Online) ใหกับผูประกอบการคะ แลวควรจะมีแพลตฟอรแม (Platform) การทองเที่ยวของแตละจังหวัดรัฐจะตองชวย ไมใชให นักธุรกิจในพื้นที่หรือนักธุรกิจรายยอยเขาไปลงทุนกันเอง เพราะตอนนี้สายปุานเขาขาดแลว มีภาครัฐจะตองเขาไปชวยเขานะคะ การทําแพลตฟอรแม (Platform) ควรจะรวมมือกัน ไมใชกระทรวงมหาดไทย ทองถิ่นไปทางหนึ่ง กระทรวงการทองเที่ยวและกีฬาไปทางหนึ่ง กระทรวงไอซีที (ICT) กระทรวงการทองเที่ยวและกีฬา และกระทรวงมหาดไทยจะตอง จับมือกันชวยผูประกอบการ ดิฉันก็ฝากทานประธานไปยังรัฐบาลนะคะ สิ่งเหลานี้เป็นสิ่งสําคัญ เพราะฉะนั้นในการตั้งญัตติในการพิจารณาการพัฒนาการทองเที่ยวและแผนพัฒนาจึงตอง พิจารณาอยางรอบคอบและทํางานเป็นระบบ เพื่อชวยพี่นองการทองเที่ยวของประเทศไทยเราคะ ขอบคุณคะ