สุภาภรณ์ สนับสนุนท่องเที่ยวชุมชน ฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังโควิด

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๕ · ๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๓

สุภาภรณ์ คงวุฒิปัญญา สนับสนุนการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยเน้นการท่องเที่ยวชุมชนและการฟื้นฟูแหล่งท่องเที่ยวหลังวิกฤตโควิด-19 เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่นและรักษาสิ่งแวดล้อมอย่างสมดุล

นางสุภาภรณ คงวุฒิปัญญา กรุงเทพมหานคร

กราบเรียนทานประธาน ที่เคารพ ดิฉัน นางสุภาภรณ คงวุฒิปัญญา สมาชิกสภาผูแทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต ๒๙ พรรคเพื่อไทย ทานประธานคะ ดิฉันขอสนับสนุนและตั้งขอสังเกตในการเสนอญัตติ แนวทาง การแกไขปัญหาและการพัฒนาการทองเที่ยวของประเทศไทย ทานประธานคะ อุตสาหกรรม การทองเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมที่มีการขยายตัวสูง มีบทบาทและมีความสําคัญตอระบบเศรษฐกิจ ของสังคมและประเทศไทยเป็นอยางมาก เป็นแหลงรายไดที่สําคัญ อีกทั้งยังทําใหเกิดการ จางงานในเขตตาง ๆ ไปสูภูมิภาคอยางมากมาย แตดวยปัญหาจากการแพรระบาดของ ไวรัสโควิด-๑๙ (COVID-19) ทําใหเกิดการเปลี่ยนแปลงของอุตสาหกรรมการทองเที่ยวทั้งภายใน และภายนอกประเทศ การปูองกันการแพรระบาดของโรคไวรัสโควิด-๑๙ (COVID-19) นั้น หลังจากการแพรระบาดแลวประเทศไทยเราตองมีการปรับตัว ปรับปรุงแหลงการทองเที่ยว เป็นจํานวนมาก ซึ่งปัญหาและอุปสรรคตาง ๆ ในระบบอุตสาหกรรมของการทองเที่ยวในขณะนี้ ไดมีทาน ส.ส. ศรัณย ทิมสุวรรณ จังหวัดเลย ทาน ส.ส. ชนก จันทาทอง จังหวัดหนองคาย ของพรรคเพื่อไทย และสมาชิกอีกหลายทานไดอภิปรายไปแลวนั้น ดิฉันอยากจะใหกําลังใจ กับผูที่เกี่ยวของทุกหนวยงาน และอยากจะบอกวาเราอยากจะมีมุมมองที่ดีในการมองผล ของการเกิดการแพรระบาดของโควิด-๑๙ (COVID-19) ในครั้งนี้วาจากการที่แหลงทองเที่ยวนั้น ไดใหนักทองเที่ยวจากทั่วโลกไดมาเที่ยวชมไดมาใชสิ่งตาง ๆ ในบานของเราแลว ก็ถือวาเป็นชวงของการฟื้นฟูธรรมชาติแหลงทองเที่ยวตาง ๆ ไมวาจะเป็นทรัพยากรที่ถูกใชไป อยางมากมายมหาศาล ไมวาจะเป็นทองฟูาที่ผานการบินของเครื่องบินตาง ๆ มากมาย เราตื่นมาเราจะเห็นวาชวงนี้ทองฟูาสวางขึ้น แหลงธรรมชาติ เราไดกินอาหารทะเลที่มีคุณภาพ มีขนาดไซส (Size) ใหญมากขึ้นนี่เป็นขอดี และดิฉันอยากจะใหมองเป็นกําลังใจกับผูที่เกี่ยวของ ทานประธานคะ การพัฒนาการทองเที่ยวมีหลายรูปแบบ ดิฉันอยากจะนําเสนอการพัฒนา การทองเที่ยวแบบชุมชน การพัฒนาการทองเที่ยวภายในประเทศก็มีความสําคัญอีกแงมุมหนึ่ง เป็นผลของการเติบโต และสงผลใหการขยายทางเศรษฐกิจเป็นโอกาสในการกระจายรายไดสู ชุมชนในชนบท และการจางงานในทองถิ่นภายหลังจากการระบาดของโรคโควิด-๑๙ (COVID-19) อีกทางหนึ่ง การทองเที่ยวโดยชุมชนนั้นหมายถึงทางเลือกในการจัดการทองเที่ยวที่ชุมชน เขามากําหนดทิศทางของการทองเที่ยวบนฐานคิดที่วาชาวบานทุกคนเป็นเจาของทรัพยากร และมีสวนไดสวนเสียจากการทองเที่ยวโดยการนําเอาทรัพยากรในทองถิ่นตาง ๆ ที่มีอยู ไมวาจะเป็นประวัติศาสตร ประเพณี วิถีชีวิตและวิถีการผลิตของชุมชน นํามาใชใหเป็นตนทุน เป็นปัจจัยในการทองเที่ยวอยางเหมาะสม รวมทั้งมีการพัฒนาศักยภาพของคนในชุมชน ใหมีความรูและมีบทบาทสําคัญในการดําเนินงานตั้งแตการคิด การตัดสินใจ การวางแผน การดําเนินงาน การสรุปบทเรียนปัญหาตาง ๆ โดยมุงเนนใหเกิดความยั่งยืนไปสูรุนลูกรุนหลาน ของเราเพื่อเป็นประโยชนแกับทองถิ่น ดิฉันขอยกตัวอยางเขตพื้นที่ตลิ่งชันมีการจัดการทองเที่ยว เป็นชุมชนวัฒนธรรม คือชุมชนเกาะศาลเจาซึ่งเป็นชุมชนที่อยูติดกับคลองบางระมาดที่เกาแก ที่สุด ๑ ใน ๘ ของกรุงเทพมหานคร มีความเป็นมาตั้งแตครั้งสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นการจัดตั้ง ดวยทุนของชุมชนโดยใชภูมิปัญญาของชาวบานมีการนําอาหารไทย เชน ตมยํากุง ขาวมันสมตํา ที่เป็นเอกลักษณเดนของบานสองบุตรี มีการบงบอกถึงเรื่องราวการใชชีวิตซึ่งเป็นอัตลักษณ เป็นผลิตภัณฑแที่มีชีวิต นักทองเที่ยวสวนใหญที่มาก็จะมีความประทับใจแวะขึ้นชมวิถีชาวบาน และมีความอยากจะเรียนรูในวิถีชีวิต มีงานชางตาง ๆ ไมวาจะเป็นในสวนของกลุมชางวัดจําปา งานเขียน งานแทงหยวก งานบายศรี การทําน้ําอบ น้ําปรุง เป็นตน ซึ่งชุมชนนี้จะมีหลักการ คือตนไมเขียวนกเกาะ น้ํานิ่ง น้ําเนา หมายถึงการที่มีพื้นที่รมรื่นเป็นธรรมชาติและการไหลเวียน ของน้ําทําใหน้ําไมเนาเสียนั่นเอง ทานประธานคะ การนําเสนอการทองเที่ยวทางเรือก็เป็น อีกทางหนึ่งที่สามารถพัฒนาใหเป็นอุตสาหกรรมทองเที่ยวได การอนุรักษแคลองตาง ๆ รักษา สิ่งแวดลอม การที่ทําใหคลองเป็นถนนทางน้ํา ไมใหคลองนั้นเป็นเพียงแคที่รับน้ําหรือเป็นแหลง รับน้ําระบายน้ําเสียเทานั้น ดังนั้นการพัฒนาแหลงทองเที่ยวชุมชนดิฉันคิดวาเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ในการทํารายไดใหทองถิ่นใหชุมชนและประเทศ แตมีความจําเป็นที่การทองเที่ยวนี้จะตองไดรับ ความรวมมือ และการประสานงานจากองคแประกอบของการทองเที่ยวในทุกดานอยางสอดคลองกัน ไมเพียงแตเฉพาะการผสมผสานความตองการและการตอบสนองแกนักทองเที่ยวเทานั้น แตตองใหความสําคัญตอการดูแลรักษาความเป็นธรรมชาติและเอกลักษณแของทรัพยากร การทองเที่ยวเป็นหลักควบคูกันไปดวย ดังนั้นดิฉันจึงคิดวาการที่เราจะสามารถแกไขปัญหา ตาง ๆ และพัฒนาใหยั่งยืนไดนั้นเราตองชวยกันคนละไมคนละมือ ไมใชตางคนตางคิดตางทํา ปัญหาก็จะไมสามารถแกไขและลุลวงไปไดนั่นเองคะทานประธาน กราบขอบพระคุณคะ