กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม นายนิคม บุญวิเศษ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรค พลังปวงชนไทย ท่านประธานที่เคารพครับ ผมตั้งพรรคการเมืองขึ้นมา นโยบายแรกคือ สร้างความรัก ความสามัคคี ความปรองดอง แล้วต้องการทำการเมืองแบบสร้างสรรค์ วันนี้ ผมเห็นรายงานพิจารณาศึกษาแนวทางการสร้างความปรองดอง สมานฉันท์ของคนในชาติ ของคณะกรรมาธิการการกฎหมาย การยุติธรรมและสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร โดยมี นายสิระ เจนจาคะ ประธานกรรมาธิการ นายสุทัศน์ เงินหมื่น ประธานที่ปรึกษา นายชวลิต วิชยสุทธิ์ เป็นรองประธาน คนที่หนึ่ง แล้วท่านก็มาเป็นประธานคณะอนุกรรมาธิการ การศึกษา ผมรู้สึกว่าดีครับท่านประธาน ได้อ่านแล้วใน ๙ ข้อนี้ถือว่าเป็นการศึกษา ที่ครบถ้วน แต่อาจจะมีการเพิ่มเติมซึ่งผมจะได้อภิปรายดังต่อไปนี้
จากการศึกษานั้นคณะอนุชุดนี้ได้เรียนเชิญบุคคลบางคน เท่าที่ผมนั่งดู ก็หลายท่านที่มีความขัดแย้งกันในอดีตมาให้ข้อมูล หลายท่านก็ให้ความเห็นตรงกันว่า ต้องการสร้างความรัก ความสามัคคี ความปรองดอง ผมก็ไม่แน่ใจว่าใครที่ไม่อยากจะ ให้ประเทศเกิดความปรองดอง สมานฉันท์ เราไม่เบื่อหรือครับความขัดแย้งทางการเมือง ผมเป็นนักการเมืองใหม่ ก่อนที่จะเข้ามาผมเบื่อมาก เข้ามาเพื่อที่ต้องการมาแก้เรื่องนี้ โดยเฉพาะ วันนี้เป็นโอกาสดีแล้วครับผมเห็นว่าสภาผู้แทนราษฎรเป็นตัวแทนของ พี่น้องประชาชน เราไม่ห่วงใยอนาคตของลูกหลานเราหรือครับ เราไม่ห่วงใยประเทศเรา หรือครับ ท่านดูรอบข้างเราสิครับ จากที่เขาเดินตามหลังเรา ตอนนี้กลายเป็นเรา เดินตามหลังเขาแล้ว เพราะอะไรครับ เพราะความขัดแย้งใช่หรือไม่ วันนี้เราต้องเปิดอก คุยกันแล้วครับ ต้องเปิดใจให้กว้าง เราต้องมีความจริงใจต่อกัน อย่ามองประโยชน์ของตัวเอง เป็นหลัก มองของส่วนรวมสิครับ ถ้าเราไม่มีความสามัคคีปรองดองประเทศไทยมันเดินไม่ได้ ผมเชื่อว่าหลายคนเห็นด้วยกับผม คนไหนไม่เห็นด้วยก็ชี้แจงมา ท่านบอกว่ารายงานนี้ ไม่สมบูรณ์ ท่านก็ต้องแนะนำมาว่าควรจะเติมข้อไหนเข้าไปบ้าง ไม่ใช่บอกไม่สมบูรณ์แล้ว เลิกทำไม่ทำต่อ ความเสียหายมันก็เกิดกับประชาชนและประเทศชาติของเราใช่หรือไม่ ที่ท่านบอกว่าจะต้องมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่ฝ่ายค้านฝ่ายเดียวเห็นด้วยนะครับ ฝ่ายรัฐบาลหลายพรรคก็เห็นด้วย เพียงแต่เราจะแก้ไขอย่างไรให้ถูกใจทุกคนทุกฝ่าย ให้ประเทศได้เป็นประเทศที่เราปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์ ทรงเป็นประมุขจริง ๆ ทุกคนได้ประโยชน์ร่วมกัน แล้วทำไมเราจะแก้ไขไม่ได้ ถูกไหมครับ
อีกประการหนึ่งครับ การนิรโทษกรรมเป็นเรื่องสำคัญ ผมเห็นว่าตรงนี้ เป็นประเด็นหัวใจสำคัญ ถ้าทุกฝ่ายมีการนิรโทษกรรมทุกฝ่าย ทุกคนได้ประโยชน์ร่วมกัน เลิกขัดแย้งกัน ทำไมจะทำไม่ได้ เราอาจจะมีการเยียวยาให้กับผู้สูญเสียชีวิต สูญเสียทรัพย์สิน อิสรภาพต่าง ๆ รัฐบาลมีงบประมาณอยู่แล้วครับ เรากู้มาทำอย่างอื่นเรายังสามารถกู้ได้ เราเอางบประมาณทุ่มลงไปเรื่องความปรองดอง สมานฉันท์ ๑ ล้านล้านบาท ผมคิดว่า ก็คุ้มค่าถ้าประเทศมันเดินได้ เงิน ๑ ล้านล้านบาทเราสามารถหาคืนได้ แต่ถ้าประเทศ ไม่ปรองดอง ไม่สมานฉันท์มันเดินไม่ได้หรอกครับ ท่านจะกู้กี่ล้านล้านบาท ประเทศก็ล่มจม แบบนี้ ฉะนั้นการปรองดอง สมานฉันท์จะต้องร่วมมือกับฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล ข้าราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์กรอิสระทั้งหลาย รวมทั้งพี่น้องประชาชนด้วยต้องช่วยกันครับ นี่คือประเทศ ของเรา ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งที่จะมีการปรองดอง สมานฉันท์
อีกเรื่องหนึ่งครับ เรื่องกระบวนการยุติธรรม มีคนพูดหลายคนว่ากระบวนการ ยุติธรรมก็สำคัญ ความยุติธรรมไม่มี สามัคคีไม่เกิด ฉะนั้นเรื่องนี้ก็ต้องดำเนินการต่อ เรื่องสื่อ เช่นกัน เราก็ทราบดีอยู่แล้วว่าสมัยนี้มันมีสื่อเลือกข้าง ฉะนั้นเราจะทำอย่างไรให้สื่อเสนอข่าว ตรงไปตรงมา เอาข้อเท็จจริงมาพูด มีจรรยาบรรณในการทำสื่อ เราต้องช่วยกันครับ ช่วยกันคิด ไม่ใช่ว่าท่านไม่เห็นด้วยแล้วท่านเลิก
อีกประเด็นหนึ่งครับ เรื่องหน้าที่ ทุกคนมีหน้าที่ ประชาชนมีหน้าที่เป็น พลเมืองที่ดี ข้าราชการมีหน้าที่ของข้าราชการ ทหาร ตำรวจมีหน้าที่ของตัวเอง ทุกคน ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ไม่ใช่ว่าหน้าที่ไม่ใช่แต่มาทำ ถ้าทุกคนเห็นหน้าที่ตัวเองเป็นหลัก ทุกอย่างไม่มีปัญหาหรอกครับ อย่ามาแย่งหน้าที่กัน
อีกประการหนึ่งครับ เรื่องการศึกษา ผมเห็นว่าการศึกษามีความสำคัญมาก ในตรงนี้ไม่ได้พูดถึงการศึกษา ถ้าคนมีการศึกษาดีสังคมมันจะดีครับ ถ้าสังคมดีไม่ขัดแย้งกัน การเมืองมันก็จะดีด้วย ถ้าการเมืองดีเศรษฐกิจมันจะดี เห็นไหมครับ การเมืองไม่มีความ ขัดแย้ง มีเสถียรภาพ ทุกอย่างจะดีหมดครับ เศรษฐกิจดีขึ้น พ่อแม่พี่น้องเรามีเงินในกระเป๋า ส่งลูกเรียนหนังสือได้ ลูกเราก็มีการศึกษาดี สังคมก็ดีตาม มันก็จะวนเวียนกันอย่างนี้ ฉะนั้น เราต้องมาสร้างสังคมให้ดีโดยจะต้องมีการศึกษาที่ดี วิชาพลเมืองดี วิชาเศรษฐกิจ วิชาสร้าง ความรัก ความสามัคคี ความปรองดอง วิชาคุณธรรม ศีลธรรม ประวัติศาสตร์ทั้งหลาย ควรจะมีการบรรจุแล้วก็มีการบังคับให้เรียนเพื่อให้ทุกคนเข้าใจ เพราะทุกวันนี้วิชาเหล่านี้ ผมเชื่อว่าไม่ค่อยจะเน้นกันเท่าไร เพราะเราไปแข่งขันทางด้านวิชาความรู้สมัยใหม่กันมากเกินไป จริง ๆ ความรู้สมัยใหม่เป็นเรื่องที่ดีครับ แต่อย่าลืมว่าประวัติศาสตร์ สังคมศาสตร์ ทุกอย่าง ก็เป็นเรื่องที่สำคัญต่อชีวิตของพวกเราเช่นกัน ฉะนั้นผมเห็นว่ารายงานฉบับนี้เป็นรายงาน ที่ทำมาดีแล้ว ส่วนใดที่ไม่ดีอยากให้ทุกท่านช่วยกันเสริมเข้ามา แล้วก็ส่งให้รัฐบาลไปพิจารณา ทำต่อ เพราะถ้าเราไม่ช่วยกันแล้วประเทศเราเดินไม่ได้ครับ ประเทศเดินไม่ได้เขาโทษใครครับ โทษนักการเมืองใช่หรือไม่ นักการเมืองอย่าน้ำเน่า ท่านได้ยินไหมครับคำนี้ ผมอยากให้พวกเรา ช่วยกันว่าพวกเราอย่าน้ำเน่า พวกเราช่วยกันเถอะครับ กราบขอบพระคุณมากครับ