ให้อภัยครับ ต้องขอบคุณ ท่านประธานที่เปิดโอกาสให้พวกเราได้อภิปรายญัตติเพื่อศึกษาหรือเพื่อแก้ปัญหาเรื่องเหมืองแร่ ซึ่งภาคใต้บ้านผมรู้จักกันในนามของระเบิดหินเพื่อการก่อสร้าง เข้าใจกันง่าย ๆ ที่สุดหลังจาก ที่เราหมดเหมืองแร่ดีบุกไปที่หลาย ๆ จังหวัดทั่วภาคใต้ ได้ข่าวว่าจังหวัดตรังนี่เหมืองแร่ดีบุก ที่ดีที่สุดจริง ๆ ก็เป็นคําถามอีกเหมือนกันว่าเราขุดแร่ดีบุกเอาไปขาย แต่ว่าบ้านเมืองเราทําไม ยังพัฒนาไม่ทันคนอื่นเขา ท่านประธานครับ การอนุญาตให้สัมปทานบัตรเหมืองแร่ หรือระเบิดหินโดยกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ กระทรวงอุตสาหกรรม เป็นหน่วยราชการหลักเรื่องนี้ จะมีหน่วยงานราชการอื่นที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นอําเภอ ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือกรมศิลปากร หรือยังไปอีกหน่วยราชการหลาย ๆ หน่วย อย่างไรก็แล้วแต่ประชาชนในพื้นที่คือองค์ประกอบหลักครับ อย่าเอากลุ่มทุนผู้ประกอบการ ที่ไปยื่นขอประทานบัตรหรือส่วนราชการที่มีหน้าที่ปฏิบัติตามกฎหมายเป็นตัวหลัก ต้องคํานึงถึงประชาชนพี่น้องของเราที่อยู่ในประเทศไทย ที่อยู่ในเขตพื้นที่พิจารณาประทาน บัตรเป็นตัวตั้งครับ นั่นหมายถึงประชาชนต้องมาก่อน เขตพื้นที่ภาคใต้มีภูเขาซึ่งลักษณะ เป็นภูเขาหินปูน มีหินงอกหินย้อย มีเทือกเขาเยอะแยะมากมาย มีโบราณคดี โบราณสถาน มีภาพเขียนสี มีภาชนะโบราณที่เราขุดพบ ที่เขายาลอ จังหวัดยะลา เขายาลอนะครับ ที่มีปัญหาเคยเข้าคณะกรรมาธิการมาแล้ว อดีตอธิบดีก็ไปเซ็น สุดท้ายคนที่เป็นอธิบดี กรมศิลปากรคนปัจจุบันก็แก้ไขได้สําเร็จ นั่นหมายถึงอะไรครับ นั่นหมายถึงตัวข้าราชการ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องนั่นแหละครับ ถ้ามีหลักธรรมาภิบาล ถ้ามีการเปิดเผยข้อมูล ถ้าไม่มีการมุบมิบกัน ปัญหาไม่เกิดครับ ชาวบ้านไม่มีร้องเรียน ที่จังหวัดกระบี่ ที่ตําบลทับปริก อําเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ มีการฟ้องร้องคดีเรื่องนี้เป็น ๑๐-๒๐ ปีครับท่านประธาน จนกระทั่งประชาชน ชนะคดีครับ พบแหล่งโบราณคดี พบภาชนะโบราณ ปัญหาคือกลไกราชการในกระทรวงอุตสาหกรรม หรืออุตสาหกรรมจังหวัดร่วมกับจังหวัดที่มีปัญหา และเมื่อมีการแจ้งไปยังสํานักงานโบราณคดี และพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติท้องที่ ปรากฏว่ามีความเห็นมาว่าอยู่ในเขตต้องอนุรักษ์ไว้ ก็ยังล่าช้าครับ ทํามึนกันครับ ราชการส่วนภูมิภาคจังหวัดทํามึนทําไม่รู้ไม่ชี้ ประชาชนต้อง ฟ้องร้องกัน สืบไปสืบมาจับได้ว่ามีการย้ายเขตจากลุ่มน้ําชั้น ๓ จริง ๆ แล้วเป็นลุ่มน้ําชั้น ๑ ไปย้ายเป็นลุ่มน้ําชั้น ๓ เสียอย่างนั้น แล้วไปบอกว่าภูเขาไม่ใช่ภูเขาที่เป็นเทือกเขา แต่เป็น ภูเขาแยกตัว เป็นรายงานเป็นภูเขาลูกโดดเสียอย่างนั้น นี่ราชการโกหกกันขนาดนี้นะครับ ชาวบ้านจับได้ พื้นที่ภูเขาพื้นที่ที่รับสัมปทานหลายที่เมื่อไปทําลายแหล่งโบราณคดีแล้ว เสียหายแล้ว ถามว่าใครรับผิดชอบครับ กระทรวงอุตสาหกรรม กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและ การเหมืองแร่เคยเป็นโจทก์ร้องเรียนไหมครับ หรือกรมศิลปากรเคยฟ้องเรียกค่าเสียหายไหมครับ ไปทําลายแล้วมูลค่าคิดไม่ได้หรอกครับ ภาชนะโบราณหลายพันปีในจังหวัดกระบี่บ้านผม หรือแม้กระทั่งที่จังหวัดตรัง เมื่อสักครู่ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติก็พูดถึง แต่เชื่อไหมครับ ข้อมูล ในมือผมของจังหวัดตรังที่ได้รับประทานบัตรมีถึง ๕ สัมปทานบัตรที่เปิดเผยนะครับ ส่วนที่อยู่ ในระหว่างการขออนุญาตไม่มีข้อมูลเปิดเผยในเว็บไซต์ (Web site) ของกรมอุตสาหกรรม พื้นฐานและการเหมืองแร่ครับ ทําไมปกปิดครับ ทําไมไม่เปิดเผยว่าอันนี้อยู่ระหว่างการขอ และมีปัญหา กระทรวงนี้มีปัญหาแน่นอนท่านประธานครับ ปกปิดข้อมูล และปรากฏว่า ไม่ใช่เฉพาะจังหวัดตรังบ้านท่านประธานหรือจังหวัดกระบี่บ้านผมครับ เมื่อสักครู่ท่าน ส.ส. จากจังหวัดระนองท่านก็พูดถึงอําเภอละอุ่น ปรากฏว่าพอไปค้นข้อมูล ฐานข้อมูลใบอนุญาต ประทานบัตรของจังหวัดระนองมี ๕ แห่ง ไม่มีของอําเภอละอุ่นที่ท่านพูดถึงครับ เพราะอยู่ ระหว่างการดําเนินการ แต่ทําไมล่ะครับ ทําไมกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและเหมืองแร่ไม่กล้า เปิดเผยของพวกนี้ครับ อะไรค้ําคออยู่ และที่สําคัญเมื่อเจ้าของสัมปทานได้แล้ว พอหมดอายุนี่ ทําตัวเป็นเจ้าของครับ พอทําตัวเป็นเจ้าของหน่วยงานราชการทําไมไม่มีการดําเนินการ ตามเงื่อนไขว่าคุณไม่มีสิทธิแล้ว นี่มันลามไปถึงสัมปทานการทําสวนปาล์มด้วยนะครับ อันนี้ไม่เกี่ยวกับเหมืองแร่ แต่ยกตัวอย่างให้ฟังว่าวิธีคิดแบบเดียวกันเลย บริษัทใหญ่ ๆ แบบเดียวกันเลย ทําไมทําตัว น่าเกลียดกันแบบนี้ ราชการทําอะไรอยู่ เพราะฉะนั้นหลักธรรมาภิบาลต้องเป็นสิ่งสําคัญ วันนี้สภาแห่งนี้ โดยเฉพาะพรรคก้าวไกลขอสนับสนุนการตั้งญัตติ ทั้งศึกษา ทั้งแก้ปัญหา เราจะได้เรียกผู้เกี่ยวข้องมาถาม สุดท้ายอยากฝากไว้ว่ากระบวนการการขอประทานบัตร จะต้องมีการทบทวน ฝากคณะกรรมาธิการวิสามัญไว้ด้วยว่าจะต้องมีการทบทวนประทานบัตร ว่าเป็นไปตามเงื่อนไขหรือไม่ รื้อครับ ต้องมีการรื้อระบบ ไม่อย่างนั้นภาษาใต้บ้านเราเขาบอก ว่ามันอืด อย่าให้มันอืด ขอบคุณครับท่านประธาน