กราบเรียนทานประธานสภาผูแทนราษฎรที่เคารพ เพื่อนสมาชิกผูทรงเกียรติ ตองขอบคุณ เป็นอยางยิ่งที่คุณครูมานิตยไดเอาเรื่องนี้ขึ้นมาพูดใหทันกับเหตุการณ ทานเป็นผูแทนที่ขยัน และเอาใจใส ทุกอาทิตยแจะไดยินเสียงครูมานิตยแตลอด พูดถึงปใญหาของชาวบาน ผมก็อยากจะ ทําความเขาใจกับเพื่อนสมาชิก ไมใชเฉพาะภาคอีสาน ทั้งประเทศเลย โดยเฉพาะภาคอีสาน เราเห็นใจอยางยิ่ง เพราะเป็นแหลงที่พื้นที่กวางใหญที่สุด ประเทศไทยเรามี ๓๒๑ ลานไร แตเป็นที่ของภาคอีสาน ๑๐๕ ลานไร และเป็นที่ทํามาหากินของเกษตรกรทั้งประเทศ ๑๕๐ ลานไร แตอยูที่ภาคอีสานประมาณ ๗๐ ลานไร คือครึ่งหนึ่งของภาคเกษตรไปอยูที่ ภาคอีสาน คราวนี้เรามาดูถึงการทํามาหากิน ก็คือน้ําที่อาจารยแมานิตยแหรือครูมานิตยแพูดถึง ตลอดเวลา ในภาคอีสานนี้ทั้งประเทศเราน้ําฝนตก ๒๐๐,๐๐๐ กวาลานคิว แตตกอยูภาคอีสาน ประมาณ ๗๐,๐๐๐ คิว แตที่มีอางจริง ๆ ที่เก็บน้ําไดในภาคอีสานนั้นที่ผมไดศึกษาเดี๋ยวนี้เลย ก็คือประมาณ ๑๐,๐๐๐ ลานคิว หายไปสัก ๖๐,๐๐๐ ลานคิว ซึ่งมีเขื่อนใหญ ๆ อยู ๔ เขื่อน แลวก็มีอาง ภาคอีสานนี่ผมพูดถึงเขื่อนอุบลรัตน เขื่อนจุฬาภรณ เขื่อนลําปาว เขื่อนสิรินธร มีโครงการขนาดใหญ ๒๓ โครงการ ขนาดกลาง ๓๕๗ โครงการ ขนาดเล็ก ๖,๓๗๖ โครงการ ในภาพรวมของการเก็บน้ําไวไดเพื่อเกษตรกรเพียงประมาณ ๑๐,๐๐๐ ลานคิวครับ ไดแค ๑๐,๐๐๐ ลานคิว เราหายไปกับทางน้ําตาง ๆ ประมาณ ๖๐,๐๐๐ ลานคิว นาเสียดายอยางยิ่ง ที่ไมสามารถจะเก็บกักเอาไวได ไปตามลําน้ําโขง ชี มูลตาง ๆ คราวนี้พื้นที่ที่ผมบอกของทาน ในภาคอีสานอยางเดียว ๒๐ จังหวัด ครึ่งหนึ่งของประเทศเลยคือ ๗๐ ลานไร ในภาคเกษตร ทั้งประเทศเรามี ๑๕๐ ลานไร เป็นของภาคอีสานเสีย ๗๐ ลานไร สวนใหญจะเป็นขาว เห็นใจครับเพราะการทํานาขาวไดนั้นตองมีน้ํา คราวนี้ถามวาในภาพรวมจะทําอยางไร แนนอนตนทุนน้ําเราไมพอ
ประการที่ ๒ เราตองเรงรีบในการที่จะจัดหาแหลงน้ําเพิ่มเติม อยางที่ ทานอาจารยแพูดถูกผมเห็นดวย อยางนี้ดีไหม เราแลกความคิดเห็นกันเลย สมมุติวาครูมานิตย มาเป็นผูบริหารทานมองภาพของทานในภาคอีสานรวมกันเลย ๒๐ จังหวัด ไมฟใงขาราชการแลว เอาความคิดของความเดือดรอนของพี่นองประชาชนวาทานอยากใหทําอะไรบาง ทําอะไรกอน ทําอะไรหลัง ถึงจะเกิดประโยชนแกับประชาชน ถาเอาความคิดนี้มารวมเป็นเลมมาใหผม สิ่งไหนที่ผมเสนอใหทานนายกรัฐมนตรีทํากอนเลยได ผมทําใหเลย ถามันไปติดระเบียบกฎหมาย เราก็ตองมาแกไขรวมกัน เราไมมีฝุายคานหรือฝุายรัฐบาล วันนี้ทุกคนทําหนาที่เป็นตัวแทน ของประชาชน ผมเป็นรัฐมนตรี ทานเป็นผูแทน เหมือนกันครับ แตจะใหแกกันใหถูกตอง เอาความคิดที่ทานอยูในพื้นที่ทานรูดีกวาผมแนนอนทานเสนอมาเลย อาทิตยแหนา ทานเสนอเลยวา ทานประภัตร วันนั้นพูดกันในสภาวาจะทําอยางนี้ ๆ เอามาเสนอกันเลย ทานตองบอกวิธีแกดวยไมใชปใญหา แกอยางไรใหถูก และทําอยางไรใหถึงประชาชน ผมยินดี ที่จะนําเรื่องนี้ไปสูทานนายกรัฐมนตรีทันที กลับมาพูดวาจะทําอยางไรในอนาคต อนาคต ก็แนนอนตองเป็นไปตามงบประมาณ เป็นไปตามขาราชการตาง ๆ รวบรวมขอมูลเสนอมา อยางนี้เขาบอกในเขตภาคอีสานจังหวัดสุรินทร จังหวัดสุรินทรเราก็จะสรางอางเพิ่มขึ้นมา ในขณะที่จังหวัดสุรินทรแจังหวัดเดียวมีพื้นที่ ๕,๕๐๐,๐๐๐ ไร อันนี้น้ําไมมีเหมือนกัน น้ําสามารถสงใหไดในเขตชลประทาน ๕๐๐,๐๐๐ ไร แลวก็นอกเขตอีก ๓,๔๐๐,๐๐๐ ไร มีน้ํานิดเดียว ผมเห็นใจครับ น้ํามี ๑๔๐ ลานลูกบาศกเมตร นี่คือน้ําของจังหวัดสุรินทร แลวเหลือใชวันนี้ได ๒๗ ลานลูกบาศกเมตร มันไปไมรอด ผมเห็นดวย ปใญหาเกิดขึ้น คราวนี้ ทานบอกวาทําอยางไร เวลานี้ผมก็สามารถประสานงานกับกรมทรัพยากรน้ําบาดาล กรมทรัพยากรน้ําได ผมก็ไปดวย เวลาผมไปราชการภาคอีสานผมจะมีกรมชลประทาน ผมรูเลยปใญหา ๒. กรมทรัพยากรน้ําบาดาลผมจะสั่งไปเลย ไปรอกอน แลวผมก็ใหพี่นอง ประชาชนรองเรียน เดือดรอนอันไหนทําไดผมทําใหเลย เพราะเรามีแผนเรงรีบได
ประการที่ ๒ อาชีพแนนอนถาใชน้ํามากเป็นไปไมได ผมจึงไดกราบเรียน ครูมานิตยแมาหลายครั้ง แลวก็ทุกคนในสภาบอกวันนี้เราตองหันมาชวยกันสงเสริมเลี้ยงปศุสัตว เพราะใชน้ํานอย แลวก็ปลูกหญา แลววันนี้วัวก็เป็นสิ่งที่ทุกคนเรียนรูหมดแลว ทานนายกรัฐมนตรี ฯพณฯ พลเอก ประยุทธ จันทรโอชา บอกประภัตรไปดูแลสิ แกไขอยางไรใหพี่นอง ๔ เดือน มีเงินใช เราก็คิดกันมาตลอด แลวผมก็เคยพูดในสภาไปแลว เลี้ยงวัวโคขุน โคขุน ๔ เดือนขายได ขายไดตัวหนึ่งกําไร วันนี้ผมกําหนดไวเลยวาใหซื้อวัวขนาด ๒๕๐ กิโลกรัม ขุนใหได ๔๕๐ กิโลกรัม ใหโตอีก ๒๐๐ กิโลกรัม ผมทําเองผมเลี้ยงอยูที่จังหวัดสุพรรณบุรีวันหนึ่งไดเกือบ ๒ กิโลกรัม ผมวานี่ละคือทางออกในระยะ ๔ เดือน ที่จะแกไขในการที่จะเสริมอาชีพ สวนแหลงน้ํา ระยะชากวาจะเจาะ กวาจะอะไรได ๓ เดือนก็ไมทัน แลงนี่เป็นแลงที่นาเป็นหวง เป็นฝนทิ้งชวง เร็วกวากําหนดแลวยาวกวาที่กําหนดไวดวย การคาดการณแของเราผิดคาดหมดเลย กรมอุตุนิยมวิทยาบอกวาอาทิตยแที่แลวฝนจะตกมีพายุมา ไมมี วันที่ ๑ วันที่ ๒ จะมีมาไหม ที่จะถึงนี่ บอกจะมีพายุใหญมาอีก ๒ ลูก เราก็หวังไว เพราะการทําการเกษตรของบานเรานั้น พึ่งไดอยางเดียวคือธรรมชาติคือฝน ถาฝนตกลงมาการเก็บกักน้ําเราเก็บไดพอมันก็สามารถ จะชวยกันได แตวันนี้หวังยากครับ ผมวากลับไปประเด็นเดิมครับครูมานิตย ทานชวยเขียนเป็นเลมมา ผูแทนทั้งหมดเลย ภาคอีสานรวมเลย ทานเห็นวาอยางไร ผมเห็นดวยกับทานบอก ๕ จังหวัดแรกนี้เอาอยางนี้ ๕ จังหวัดนี้เอาอยางนี้ แลวกระจายกันไป สวนงบประจําก็วากันไป งบลงทุนอยางที่ทานบอก ขอมาเขียนมาเลย ผมอยากใหทานทําอยางนี้ถึงจะถูกใจประชาชนแลวก็ถูกใจทาน แลวก็ ถูกตองตามความตองการดวย อันนี้ผมขอตอบเป็นเบื้องตน ขอบพระคุณครับ