พิเชษฐ์ ชี้ประชาชนกลัวความจนมากกว่าโควิด ขอรัฐเยียวยาเศรษฐกิจ

นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน เชียงราย

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พรรคเพื่อไทย ท่านประธานที่เคารพครับ เราปลอดจากเชื้อโควิด (COVID) มา ๔๐ กว่าวัน ก็เหมือนทะเล ที่เงียบสงบ ก็ไม่มีคลื่นของความตระหนกตกใจเกิดขึ้นเริ่มออกมาทํามาหากินกัน เริ่มออกมา ใช้เงินใช้ทอง วันนี้เกิดปรากฏการณ์จังหวัดระยองขึ้นมา ก็ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์โควิด (COVID) หน้าที่ ๒ ท่านประธานที่เคารพ การเสียสละของพี่น้องประชาชน ทั้งเวลา ทั้งการทํามาหากิน เราอดทนกันมาหลายเดือน วันนี้เราก็ต้องมาตกใจกับสถานการณ์ ที่เกิดขึ้น คนไทยเขารู้แล้วว่าเขาจะต่อสู้กับโควิด-๑๙ (COVID-19) อย่างไร เขาปรับตัวได้ ไม่มีปัญหาเหลือแต่สู้ชีวิต การสู้ชีวิตของพี่น้องประชาชนยากลําบาก ฝนตกก็ไม่ทั่วฟ้า นาก็แล้งมา ๒-๓ ปีแล้ว เงินที่จะให้ลูกหลานไปใช้ในโรงเรียนก็ยากลําบาก ดังนั้นผมคิดว่า รัฐบาลน่าจะให้ความสนใจเรื่องความเป็นอยู่ การทํามาหากินได้มากขึ้น ยกตัวอย่าง เมื่อวันก่อนท่านประวิตรไปที่จังหวัดพิษณุโลก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ต้องก้มกราบกับพื้นขอน้ํากับท่าน วันนี้เป็นปรากฏการณ์ที่ท่านต้องเลิก ละ งบประมาณที่ ไม่คุ้มค่า ที่เปล่าประโยชน์ ที่เอาไปทิ้งน้ําเปล่า ๆ เอามาเยียวยาเรื่องน้ํา เรื่องถนนหนทาง ที่ยากลําบากให้พี่น้องประชาชนมากกว่าที่ท่านจะเอาเงินไปซื้ออาวุธต่าง ๆ วันนี้ พี่น้องประชาชนเขาไม่กลัวโควิด-๑๙ (COVID-19) แล้วครับ แต่เขากลัวความจน กลัวที่สุด เขาโทรศัพท์มาบอกว่าท่านพิเชษฐ์พูดหน่อย กลัวที่สุดวันนี้ก็คือกลัวท่านประยุทธ์ จันทร์โอชา ท่านอยู่มานาน กลัวว่าท่านจะพาประเทศชาติเข้าสู่การระบาดรอบ ๒ รอบ ๓ การขอโทษ ของท่านนายกรัฐมนตรี ผมคิดว่าไม่เพียงพอกับความเสี่ยงชีวิตของประชาชนคนไทย ท่านมีอะไรที่มากกว่าคําขอโทษไหมครับ ต้องมีมากกว่าคําขอโทษ ถ้าท่านจะลาออก พร้อมกับ ๔ กุมาร ผมก็ว่าดีนะครับ ความเชื่อมั่นก็จะกลับมา ถ้าเกิดการระบาดรอบ ๒ รอบ ๓ รอบ ๔ รับรองเงินคงคลัง เงินในคลังหลวงหมดแน่ ๆ เราจะปิดประเทศ ปิดต่อ ๆ ไป แล้วไม่ต้องทํามาหากินหรือครับ ดังนั้นท่ามกลางวิกฤติก็จะมีโอกาส ยกตัวอย่าง เศรษฐีของประเทศกัมพูชาเขาต้องมาฟอกไต ที่โรงพยาบาลบํารุงราษฎร์ทุกสัปดาห์ มีเงินครับ แต่อยากจะมาโรงพยาบาลที่ได้มาตรฐาน ระดับโลก ขอเข้าประเทศไทย เข้าไม่ได้ครับ ดังนั้นในเคส (Case) นี้ผมคิดว่าประเทศไทย ควรจะปรับตัว การที่เราจะอยู่นิ่งโดยไม่ให้เงินตราต่างประเทศเข้าประเทศนี่ผมคิดว่า เราเสียโอกาส ยกตัวอย่าง เศรษฐีประเทศกัมพูชานี่ถ้าเกิดให้เขามาและให้เขาพํานักอยู่ใน ประเทศไทยเพื่อฟอกไตทุกสัปดาห์เขาก็มาใช้เงินในประเทศไทย แล้วก็กักตัวเองด้วยอยู่ในที่ ที่เหมาะสม อยู่ในการดูแลของหน่วยงานของภาครัฐของประเทศไทย ถ้าเป็นอย่างนี้ จะมีคนไข้จากทั่วโลก จากตะวันออกกลาง จากประเทศซาอุดิอาระเบียมารักษาในประเทศไทย เยอะมาก ถ้าการควบคุมบริหารจัดการโควิด (COVID) ของเรามีประสิทธิภาพพอเงินก็จะ ไหลเข้าประเทศ มีเงินกับชีวิต เศรษฐีเลือกชีวิตครับ เท่าไรไม่อั้นขอให้รอดชีวิต ดังนั้น เขาเชื่อมั่นในประเทศไทย ทําไมเราจะไม่จัดการให้เขาอยู่ในประเทศไทยให้ได้ มีคนที่อยู่ ในประเทศสหรัฐอเมริกาจํานวนมากอยากจะหลบโควิด (COVID) มาอยู่ประเทศไทย อยากจะมาพํานักสัก ๓ เดือน วันนี้ประเทศเขาอยู่ไม่ได้แล้วอันตรายที่สุด มีเงินครับ ขอว่าเข้ามา อยู่ตรงไหนก็ได้ของประเทศไทย เพราะเชื่อมั่นในความปลอดภัย ลองคิดดูราชการไทย หาช่องทางที่รักษาความปลอดภัยแล้วให้เขาได้เข้ามาอยู่ใช้ชีวิตที่นี่ ใช้เงินที่นี่ โรงแรมต่าง ๆ สถานที่ท่องเที่ยว หรือสถานที่ใช้จ่ายเงินต่าง ๆ ก็จะได้ฟื้นฟูขึ้น อีกเคส (Case) หนึ่ง วันนี้ หลายประเทศที่ระบาดอยู่ ไม่ว่าประเทศอินเดีย หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ทวีปยุโรปอยากจะ มารักษาโควิด (COVID) ในประเทศไทย เช่าเหมาลําเครื่องบินมาก็ได้ เศรษฐีเขายินดีที่จะ ใช้เงิน เพราะว่าเงินเป็นร้อย ๆ พัน ๆ ล้านบาท ไม่มีความหมายเท่าชีวิตของเขา อยากจะเช่า เหมาลําแล้วก็มาอยู่ที่ใดที่หนึ่งมารักษาตัวในประเทศไทยเป็นไปได้ไหม บัฟเฟอร์โซน (Buffer zone) ที่เราจะทําไว้เพื่อให้คนที่อยากจะมารักษาโรคในประเทศไทยตรงไหนก็ได้ เกาะไหนก็ได้ให้เขามาอยู่ แล้วมีการแพทย์ของไทยเข้าไปดูแลเขา เขามั่นใจ เขาอุ่นใจ ฝากผู้นําประเทศ ฝากท่านประยุทธ์ จันทร์โอชา ท่านเป็นทหารต้องคิดนอกกรอบบ้าง คิดในเชิงรุกบ้าง เปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส ถ้าทําได้เกี่ยวกับสุขภาพ วันนี้เราเป็นอันดับโลก ที่มีความไว้วางใจให้กับเรา ถ้าเราเอาโอกาสตรงนี้ทําระบบให้ดีเงินก็จะไหลเข้าประเทศ ไม่ใช่คนจนนะครับ คนรวยทั้งนั้น ในโลกนี้ต้องการมีชีวิตรอด อย่างไรก็ฝากไปยังรัฐบาลว่า ขอให้ช่วยพิจารณาเรื่องนี้ด้วย เรื่องต่อไปก็เรื่องของชายแดน วันนี้ชายแดนทั่วประเทศ ด่านทุกด่าน จุดผ่อนปรนทั้งหมดปิดหมดเลย ประเทศพม่าก็เข้ามาไม่ได้ ประเทศลาวก็เข้ามา ไม่ได้ ประเทศมาเลเซียเข้ามาไม่ได้ ประเทศจีนก็เข้ามาไม่ได้ เราก็ออกไปไม่ได้ สินค้าที่ ผลิตค้างอยู่นี่ออกไม่ได้ ต่างประเทศก็ต้องการ เราก็ต้องการเขา เขาก็ต้องการเรา แต่ค้าขาย กันไม่ได้ ทําไมไม่จัดระบบล่ะครับ ท่านจะอยู่อย่างนี้ไปอีกกี่ปี เกิดความไม่ไว้วางใจ ต่อสถานการณ์ไปเรื่อย ๆ ท่านไม่คิดที่จะหาเงิน ไม่คิดจะค้าขายเลยหรือครับ สร้างระบบ ระเบียบขึ้นมา กฎเกณฑ์ขึ้นมาสิครับ แล้วทําให้เกิดการแลกเปลี่ยนสินค้า เกิดการค้าขาย ระหว่างชายแดน วันนี้ไก่ออกลูกโตมา ๒ รุ่นแล้วยังส่งต่างประเทศไม่ได้เลย ยาสีฟัน ผงซักฟอก ประเทศลาวเขาจะซื้อซื้อไม่ได้ เอาโอกาสตรงนี้สร้างกฎเกณฑ์ขึ้นมาเพื่อที่จะ ค้าขายให้ได้ ไม่ใช่อยู่นิ่ง ๆ อย่างนี้ ตายกันหมดครับ ฝากท่านประธานช่วยพิจารณาด้วยว่า สถานการณ์ ณ วันนี้เอาจังหวัดระยองเป็นโมเดล (Model) แล้วหาโอกาสที่จะสร้างเงิน สร้างรายได้ให้กับคนไทยจากวันนี้เป็นต้นไป ขอบคุณครับท่านประธาน