เรียนท่านประธานที่เคารพ ผม นายคารม พลพรกลาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคอนาคตใหม่ จังหวัดร้อยเอ็ด ขอบคุณท่านประธานที่ให้โอกาส ผมก็รอ คุณหมอเรวัตก็มาขออนุญาต เนื่องจากว่าติดภารกิจก็ได้อนุญาตให้ท่านพูดก่อน ในเวลาสั้น ๆ ๗ นาที ผมจะรักษาเวลา ตามปกติที่ผมทำแล้วก็ไม่ค่อยจะเลยเวลา ผมเสียใจกับเหตุการณ์กับทุกคนที่สูญเสียในโคราช ผมผ่านโคราชตั้งแต่เกิดจนวันนี้ก็ยังผ่านโคราชเพื่อมาบ้านที่กรุงเทพมหานคร ผมจะพูดไม่ซ้ำ ประเด็นในเรื่องนี้กับใครเท่าที่ฟังมายังไม่ซ้ำ ผมอยากจะเรียนท่านประธานไปยังประชาชน ที่ฟังอยู่ว่าประเทศเรามันไม่มีรัฐที่รู้หน้าที่หรอกครับ ผมติดตามนายกรัฐมนตรีที่พูดวันที่ไป ผมไม่ได้ไปวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมท่านนายกรัฐมนตรี และผมก็ไม่เห็นด้วยกับที่ ผบ.ทบ. จะมาเอาเรื่องที่ดินมาแม้ว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งของปัญหานี้ วันที่ผมอภิปรายญัตติป้องกัน รัฐประหารนี้ ผมบอกครับ ท่านไปกรอเทป (Tape) ดูได้ ผมบอกว่าคนจนจะมีที่ดิน ๕๐ วา มันยาก แต่คนรวยมีที่ดิน ๕๐๐,๐๐๐ ไร่ สุดท้ายมันเป็นโดยที่ผมไม่ใช่หมอดู แต่มันตรง เพราะผมซาบซึ้งในความเหลื่อมล้ำในประเทศนี้อย่างยิ่ง
ประเด็นต่อมาที่ผมวกกลับไปถึงนายกรัฐมนตรีกับ ผบ.ทบ. ผมไม่เห็น ความชัดเจนในการที่จะบอกว่าเมื่อเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้น รัฐมีหน้าที่ปกป้องประชาชน ถ้าไม่อย่างนั้น ส.ส. ที่นั่งอยู่สภานี้ ข้าราชการที่นั่งอยู่สภานี้ ต้องพกปืนครับ ต้องมีกองกำลัง มาป้องกันตัวเองครับถ้ารัฐไม่รู้หน้าที่ เพราะอาวุธของประเทศไทยติดอันดับ ๑ ของอาเซียน (ASEAN) และผมจะจ่ายเงินภาษีให้นายกรัฐมนตรีกับ ผบ.ทบ. ทำไม ถ้ารักษาความสงบ เรียบร้อยให้ประชาชนไม่ได้ เป็นคำถามที่ละเลย ผมผ่านเหตุการณ์ ปี ๒๕๕๓ ที่ราชดำเนิน ที่ราชประสงค์ คนใจไม่แข็งพออยู่กับอาวุธสงครามผ่านไม่ได้หรอกครับ ผมผ่านมาทั้งหมด ผมอาจจะโชคดีที่ผมมาเป็น ส.ส. ได้เพราะไม่โดนอะไร เพราะว่าไม่ได้เข้าไปอยู่ในจุด ที่อันตราย เหตุใช้กระสุนจริงนี้ผมทำคดีทหารยิงประชาชนมาครับ จึงซาบซึ้งดีครับว่าอันนั้น ไม่ใช่หน้าที่ของรัฐนะครับ แต่คุณทำกับประชาชน อันนี้ที่ปกป้องจากค่ายสุรธรรมพิทักษ์จนถึงเทอร์มินอล ๒๑ ห่าง ผมอาจจะไม่บอกระยะทาง แต่ผมก็ผ่านตรงนั้นบ่อย การหยุดยั้งไม่ได้เราตำหนิได้บ้างสำหรับสิ่งที่มันอาจจะมองว่า คนที่ทำผิดเขาเตรียมตัว ท่านประธานครับ ทหารคนที่ยิงเป็นเพียงจ่า เขาเรียนรู้ยุทธวิธีมา เขาจึงซึมซับระบบทหารมา คนที่ถูกตำหนิมากที่สุดโดยที่ไม่มีคนพูดถึงคือใคร คือแม่ทัพภาค ๒ คนไม่พูดถึงเลย ทั้งที่ความจริงคนแรกที่ต้องถูกฟ้อง ท่านประธานเป็นนักกฎหมาย ท่านไปดู พ.ร.บ. ละเมิดของเจ้าหน้าที่ปี ๒๕๓๙ เรื่องนี้วันนี้ท่านนายกรัฐมนตรีไปจังหวัดนครราชสีมา ท่านไปจ่ายเงิน ข้าราชการได้ ๒,๑๐๐,๐๐๐ บาท ประชาชนเท่าที่ฟังมาเงินบริจาค ๑ ล้านบาท ข้าราชการ ๑ ล้านบาท ที่ภาคใต้เสียชีวิตได้ ๗ ล้านกว่าบาท ถามว่าเงินชดเชยความเสียชีวิต ได้ไหม ไม่ได้ แต่ถามว่าเหมาะสมไหม ชีวิตมีผลกระทบกับครอบครัวเยอะมาก ผมยังเห็นว่า เรื่องนี้กองทัพบกต้องรับผิดชอบโดยหน้าที่และค่าเสียหาย ผมอยากให้มีผู้เสียหาย อันนี้ไม่ใช่ การยุให้ฟ้องรัฐ เพื่อจะบอกว่ารัฐทำอะไร ทำไมไม่มียุทธวิธีหยุดยั้ง เพราะฉะนั้นถ้าเกิด เหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นอีกที่อื่น ผมพูดผมเป็น ส.ส. ผมค่อนข้างระมัดระวัง แต่เหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นจากจังหวัดลพบุรีมาโคราชมาเมื่อวานที่พญาไท เมื่อวานผมอยู่พญาไท ผมเดินไปไหน หนาว ๆ ร้อน ๆ เพราะเหตุอะไร เพราะว่ายุคนี้มันเลียนแบบได้ เราจะห้ามได้หรือเปล่า ผมไม่ทราบ แต่ผมเรียนด้วยความเคารพท่านประธานแล้วก็ประชาชนที่ฟังอยู่ว่า ถ้ารัฐไม่มี การป้องกันบริหารจัดการที่ดี เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องสุดท้าย เรื่องนี้ก็จะกระทบต่อเศรษฐกิจโคราช และประเทศนี้ คำถามจึงมีว่าเมื่อเรามีทหารเยอะ มีทหารไว้ทำไม มีนายพลไว้ตีกอล์ฟหรือ ไม่ทุกคนแต่ว่ามีแน่นอน มีนายพลไว้ทำอะไรครับ มีนายพลไว้ชี้หน้าว่านักการเมืองไม่ดี หรือครับ ผมเป็นผู้แทนราษฎรวันนี้ผมต้องทวงถาม เรื่องนี้ถ้าเกิดที่ต่างประเทศ ประเทศไทย ฟ้องประเทศไม่ได้ เพราะประเทศเราไม่ใช่รัฐตามกฎหมายมหาชน แต่ฟ้องกองทัพบกเป็น นิติบุคคลได้ แล้วก็ควรฟ้องแม่ทัพภาค ๒ ผบ.ทบ. และนายกรัฐมนตรี เพราะว่านายกรัฐมนตรี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในเวลาที่เหลืออยู่ ท่านประธานครับ ผมอยากจะเรียน ท่านประธานว่าเหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้น ๒ อย่าง จุดเริ่มต้นของการปฏิรูปกองทัพที่เพื่อน ๆ สมาชิกพูดไปเห็นด้วย เพราะถ้าไม่อาศัยจังหวะเวลานี้ก็ไม่มีจุดเริ่มต้นที่ดีได้
ข้อสังเกตข้อที่ ๒ ที่อยากนำเสนอไปยังรัฐบาลว่านี่คือปัญหาความเหลื่อมล้ำ ระหว่างที่เกิดเรื่องนี้ในขณะที่เรากำลังติดตามเรื่องที่จังหวัดนครราชสีมาในวันที่ ๘ นั้น เกิดเหตุการณ์บ่าย ๓ โมงไปจบวันรุ่งขึ้น ผบ.ตร. ได้รับคำชื่นชมก็เป็นหน้าที่ของท่าน แต่ว่า เราจะรู้อย่างหนึ่งว่าคนที่มีหน้าที่จริง ๆ เพราะคนกระทำผิดเป็นทหารใช้อาวุธทหาร แต่ว่า ไม่เห็นความชัดเจนในการที่ออกมาแสดงความรับผิดชอบ มีแต่ว่าผมทำเต็มที่ นายกรัฐมนตรี ทำเต็มที่ ผมถามว่าท่านทำเต็มที่ทำได้แค่นี้จะดูแลประชาชนพวกเราได้อย่างไร จะดูแล ท่านประธาน พวกผมได้อย่างไร นี่ไม่ใช่ก่อการร้าย นี่คือทหารในค่าย ท้ายที่สุดถ้ามีทหาร เยอะแล้วทำงานได้เพียงเท่านี้ คำถามคือว่าทหารมีคุณภาพไหม ระบบประเทศนี้ที่เราใช้เงิน ทุ่มเทกับความมั่นคงเพื่อประเทศนี้ เพื่อให้เขามั่นใจว่าคนเดินถนนจะปลอดภัยจะพึ่งอะไรได้ แล้วก็ไม่อยากจะเห็นเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมาหรือที่ไหน ๆ ทั้งนั้น ขอบคุณท่านประธาน