นายสนอง เทพอักษรณรงค์ บุรีรัมย์

ท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิก ผู้มีเกียรติ กระผม นายสนอง เทพอักษรณรงค์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พรรคภูมิใจไทย ท่านประธานที่เคารพ ต่อญัตติของเพื่อนสมาชิกที่เสนอที่เรากำลังแสดง ความคิดเห็นกันอยู่ กระผมขออนุญาตที่จะแสดงความคิดเห็นในฐานะที่เป็นสมาชิกรัฐสภา แห่งนี้คนหนึ่ง ท่านประธานครับ ถ้าหากว่าจะถามว่าตัวผมเองเห็นด้วยไหมกับการปฏิวัติ เห็นด้วยไหมกับการรัฐประหาร ตอบด้วยความภาคภูมิใจว่าเราไม่เห็นด้วย นอกจากไม่เห็นด้วย ก็ยังรังเกียจอีก เพราะอะไรครับ เพราะชีวิตทางการเมืองของผมตั้งแต่ระดับท้องถิ่น สมาชิก สภาเทศบาล สมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จนถึงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเราล้วนแล้วแต่ มาจากการเลือกตั้งของพี่น้องประชาชน เป็นตัวแทนของพี่น้องประชาชนเข้ามา อย่างไรก็ตาม ครับท่านประธานถึงจะรังเกียจอย่างไรผมอยากให้มองให้รอบด้าน เขาบอกว่าเหรียญย่อมมี ๒ ด้านครับ คำพังเพยของคนโบราณเขาพูดเอาไว้ว่าถ้าไม่มีไฟก็ไม่มีควัน ปรบมือข้างเดียว มันก็ไม่ดัง ถามว่าการปฏิวัติการรัฐประหารเป็นการปฏิบัติที่ชอบธรรมหรือไม่ ต้องยอมรับว่าไม่ แต่ในสังคมไทยเรากับสังคมต่างประเทศหลาย ๆ ประเทศที่หลายท่านได้ยกตัวอย่างมานั้น สังคมของเราแตกต่างกัน ในยุโรปบางประเทศที่มีการปฏิวัติรัฐประหารมีการเปลี่ยนแปลงนั้น ก็เกิดมาจากผู้ที่มีอำนาจสูงสุดเสวยความสุขมากเกินไปประชาชนอดอยาก ลำบาก หิวโหย ทนไม่ได้ก็เกิดการรัฐประหารขึ้นมา มีการล้มล้างการปกครอง แต่ประเทศไทยของเราไม่ใช่ครับ พระมหากษัตริย์ของไทยทุกพระองค์นั้น พระองค์ท่านเสด็จไปในทุกพื้นที่ของประเทศไทย ทำให้สังคมไทยของเรานั้นเป็นอีกสังคมหนึ่งที่เรายึดมั่น เพราะฉะนั้นในการรัฐประหารนั้น มันประกอบไปด้วยหลายอย่างด้วยกัน อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเฉพาะอย่าง เฉพาะด้าน ด้านการปกครองประเทศ หรืออาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไปมากกว่านั้นตามที่หลายคนได้ ตั้งประเด็นเอาไว้ ท่านประธานครับ ขอกราบเรียนว่าผมจะไม่ยกตัวอย่างไปไกล เอา ๒-๓ ครั้ง ที่ผ่านมาที่คนไทยเขายังจำได้ สังคมยังไม่ลืม ปี ๒๕๔๙ พลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน รัฐประหาร ปี ๒๕๕๗ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา รัฐประหาร ถ้าการรัฐประหารมันเลวร้ายจริง ๆ เราจะไม่มองเห็นภาพว่ามีพี่น้องประชาชน มีคนเอาดอกไม้ไปมอบให้ รั้วของชาติทหาร ที่ยืนประจำรถถัง เขาก็มีการต่อต้าน เพราะอะไรครับ ที่ผมพูดอย่างนี้ไม่ใช่ผมสนับสนุนการรัฐประหาร เพียงแต่อยากให้ศึกษา ถ้าจะตั้งกรรมาธิการวิสามัญก็ควรจะศึกษาไปให้ถึงว่าก่อนรัฐประหารมันมีอะไร จะต้องศึกษา ไปถึงต้นเหตุก่อนที่จะมีรัฐประหารด้วย การปกครองขณะนั้นเป็นอย่างไร สังคมของเรานั้น สงบสุขดีแล้วหรือ มีการเข่นฆ่าทะเลาะเบาะแว้งกัน จนกระทั่งครั้งสุดท้าย ปี ๒๕๕๗ ไม่ใช่ จะรัฐประหารเลยนะครับ มีการเรียกเข้าไปในสโมสรกองทัพบกให้ประชุมถึง ๒ วัน วันแรก ประชุมกันเสร็จตกลงกันไม่ได้เอากลับไปนอนคิด ๑ วันแล้วกลับมาขอคำตอบพรุ่งนี้ พอมา อีกวันหนึ่งวันที่ ๒ ก็บอกว่าจะยุบสภาหรือไม่ยุบ บอกไม่ยุบ ถ้าไม่ยุบผมก็ยึด เพราะสังคม มันเดินต่อไม่ได้ครับ เราต้องยอมรับตรงนี้ต่างหากครับ ฉะนั้นผมว่าขออย่างนี้ได้ไหมครับ ถ้าจะศึกษากัน นอกจากจะศึกษาการป้องกันการปฏิวัติแล้วต้องศึกษาไปถึงคนใช้อำนาจ ทางการเมืองด้วยว่าคนใช้อำนาจทางการเมืองเกินเลยไปหรือเปล่า คนใช้อำนาจทางการเมือง ถูกต้อง เป็นธรรม มีธรรมาภิบาลแล้วหรือยัง ถ้าผมเชื่อแน่ได้ว่าถ้าการเมืองของเราไม่เปิด ประตูให้ไม่มีใครมาปฏิวัติได้ ผมเห็นด้วย ถ้าเราไม่เปิดประตูให้เราทำงานด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต พี่น้องประชาชนอยู่ดีมีสุข ใครปฏิวัติคนนั้นก็ตายนั้นล่ะ จะต้องมีพี่น้องประชาชน มาต่อต้าน ไม่ใช่เอาดอกไม้ไปมอบให้ ตรงนี้ครับผมจึงอยากให้มองภาพนี้ถึง ๒ ด้าน ถามว่า ผมเห็นด้วยไหมกับการปฏิวัติ ไม่เห็นด้วยครับ แต่บางครั้งเราต้องยอมรับในความเป็นจริงว่า การใช้อำนาจในทางปฏิวัตินั้นเป็นอำนาจที่เด็ดขาด ผลงานที่ออกมาต้องยอมรับว่ารัฐบาล ในปัจจุบันทำไม่ได้หลายอย่าง แต่เมื่อมีอำนาจในการปฏิวัติเขาสามารถทำได้ สิ่งที่ดีก็มีครับ สิ่งไม่ดีก็มี เพราะฉะนั้นถ้าจะศึกษาในเรื่องนี้ กรรมาธิการจะตั้งหรือไม่ก็ตาม ถ้าตั้งต้องศึกษา ให้รอบด้าน เราอย่าไปมองเหรียญด้านเดียวนะครับ อย่าไปมีความคิดในทางลบว่าการปฏิวัติ รัฐประหารนั้นจะชั่วร้ายเสมอไป บางครั้งการปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย การใช้อำนาจ ที่ไม่เป็นธรรม ขาดธรรมาภิบาลใช้อำนาจเกินขอบเขตนั่นจะยิ่งร้ายกว่าการปฏิวัติรัฐประหาร เพราะสังคมของเราเรียนรู้ในเรื่องนี้มามากแล้ว ผมขอฝากประเด็นนี้ให้คณะกรรมาธิการ ถ้าจะมีการตั้งได้ศึกษาให้รอบคอบ ได้ศึกษาให้รอบด้าน แล้วประโยชน์สุขทั้งหลายจะเกิดขึ้น กับบ้านเมืองและพี่น้องประชาชน ขอบพระคุณมากครับท่านประธาน