กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ญัตติทั้ง ๑๔ ของผู้แทนราษฎรผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะปัญหาใหญ่ คือเรื่องที่ทำกิน ผมอ่านดูทั้ง ๑๔ ญัตติ ใกล้เคียงกัน ไม่ว่าภาคใต้ ภาคเหนือ ภาคอีสาน คือเรื่องที่ทำกิน เพียงแต่ปัญหาบางอย่างอาจจะแตกต่างกัน บ้านผมสกลนครอีสานเหมือนกัน ก็มีปัญหาเรื่องที่ทำกินและมีมานานแล้ว เรียกว่าปัญหาโลกแตก เพราะฉะนั้นทั้ง ๑๔ ญัตติ ไปตั้งกรรมาธิการ ผมก็อยากเห็นว่ากรรมาธิการฝากทั้ง ๑๔ ญัตติ อย่าไปคิดแต่เรื่องเก่า คิดเรื่องใหม่เลยว่าทำอย่างไรจะแก้กฎหมาย ๑๐ กว่าฉบับเกี่ยวกับป่าไม้ เกี่ยวกับที่ดิน อย่าเอาเปรียบชาวบ้าน ท่านประธานครับ ปัญหาที่เราเขียนกฎหมายในรัฐธรรมนูญอ้างมาตรา ๗๗ ไว้ชัดเจนว่า การเขียนกฎหมายต้องสอบถามชาวบ้าน ท่านไปดูรัฐธรรมนูญ มาตรา ๗๗ ของรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๖๐ ให้สอบถามชาวบ้านและออกเท่าที่จำเป็น แต่ในกฎหมายทั้ง ๑๐ กว่าฉบับ ปรากฏว่าเป็นกฎหมายที่เอาเปรียบชาวบ้านทั้งนั้น ผมอ่านให้ท่านประธานฟังนิดเดียว มาตรา ๑๖ ของพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ หลายคนอ้างถึงปี ๒๕๔๐ เขียนไว้วันนี้ ผิดหมดครับ เขียนบอกว่าฐานความผิดนั้นเข้ายึดครองคนสร้างกระทำด้วยประการใด ๆ ให้เป็นการทำลายป่าทำให้เสียสภาพที่ดิน ที่หิน ที่ทราย ผิดหมดครับ เพราะฉะนั้นพวกไป หาเห็ดหาอะไรผิดหมด ติดคุกเห็นหรือไม่ แต่พวกอยู่บนเขาไม่ติดเพราะมีบารมี อันนี้ประชาชน เสียเปรียบ ที่บ้านผมก็มีลักษณะแบบนี้เพียงแต่เป็นแบ่งเขตของผมพวกหมู่บ้านรอบหนองหาร ออกเอกสารสิทธิไม่ได้ท่านประธาน เพราะว่าแถวนั้นติดพระราชกฤษฎีกา เขตหนองหาร พระราชกฤษฎีกา ปี ๒๔๘๔ ก็เขียนในแนวเดียวกันล่ะท่านประธาน เอาเปรียบไปหมดเลย เขตหนองหารเขียนไว้อย่างนี้ผมไปอ่านดูแล้ว คือบริเวณน้ำท่วมถึงเขียนแบบนี้มาได้อย่างไร ออกไม่ได้สักอันวันนี้ เพราะในสมัยก่อนไม่มีชลประทาน ไม่มีประตูน้ำ เวลาน้ำหลากมาถึงทุกที่ แต่เวลาแห้งแล้งแล้งลงมาเป็นไม่รู้กี่กิโล ผมจึงกราบเรียนท่านประธานว่าปัญหาเหมือนกัน เพียงแต่ว่าแตกต่างในลักษณะ ส่วนพวกที่อยู่ในภูเขาวันนี้มีอยู่ ๒ เรื่อง เขตอุทยานแห่งชาติ กับเขตป่าสงวนแห่งชาติ ในอำเภอภูพานของผม ๔-๕ ตำบลออกเอกสารสิทธิไม่ได้เพราะเหตุนี้ ผมเห็นในตำบลโคกภูเป็นที่ตั้งของอำเภอภูพานออกเอกสารสิทธิไม่ได้หรอกท่านประธาน เพราะเป็นป่าสงวนกับเขตอุทยาน ในสมัยหนึ่งเมื่อ ๓๐ ปี ชาวบ้านฆ่าผู้ช่วยอุทยานตายเลยนะ ในการไล่ออกจากที่ดิน ผมถึงบอกว่าอันนี้เป็นปัญหาใหญ่ปัญหาโลกแตกก็เป็นความหวังว่า ถ้าคณะกรรมาธิการชุดนี้เข้าไปทำรัฐบาลจะรับฟังหรือไม่ ผมเห็นทำมาหลายรอบแล้ว เรื่องที่ดินนี้ ตั้งแต่ผมเป็นผู้แทนมา ๑๐ กว่าปี เขายึดอำนาจไป ๖ ปี มันก็แบบนี้ท่านประธาน ทำไปแล้วก็ไม่เห็นใครแก้อะไร ผมจึงเป็นห่วงว่านี่เสียเวลาเปล่าหรือไม่ ฝากท่านประธานว่า คณะกรรมการชุดนี้อยากเห็นจริง ๆ ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ทีนี้บ้านผมบางตำบล บางอำเภอ แบบอำเภอโพนนาแก้ว อำเภอกุสุมาลย์ ตำบลบ้านโพน บ้านนาจาน บ้านหนองอีเลิง ออกเอกสารสิทธิไม่ได้เพราะเหตุใด เขาบอกว่าทำเลเลี้ยงสัตว์ ดูเอาเถอะท่านประธาน บอกทำเลถึงเลี้ยงสัตว์ พูดขึ้นมาเฉย ๆ แบบนี้ก็ออกไม่ได้แล้ว อันนี้คือกฎหมายเขียนเอาชนะ ชาวบ้าน ชาวบ้านสู้ไม่ได้ครับ ก็เป็นความหวังกรรมาธิการชุดนี้เข้าไปทำ รัฐบาลรับไว้ด้วย ไม่ใช่ทำมาเกือบตาย ๑๒๐ วัน ๓๐ วัน ๖๐ วัน ๙๐ วัน สุดท้ายเหลว ผมถึงว่าปัญหาโลกแตก วันนี้รัฐบาลไม่มีทางออก ไล่พระตอนนี้สำนักสงฆ์ที่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ ในป่าสงวน อะไรนี้ถูกไล่บอกว่าต้องออก ท่านประธานครับ รู้หรือไม่ครับว่าป่าทุกวันนี้อยู่ได้เพราะ พระตั้งสำนักสงฆ์ ใครมาทำอะไรไม่ได้ ท่านไปดูที่บ้านผมเห็นชัด ๆ ใกล้ตัวเมือง ภูผาแด่นเอย วัดหนองไผ่ ป่าหนองไผ่เอย วัดดอยธรรมเจดีย์เอย ป่าเต็มไปหมดเดี๋ยวนี้ เพราะพระไม่ให้ คนมาตัดต้นไม้ ใช้กุศโลบายต้นไม้ใหญ่ ๆ เอาจีวรมาห่มไว้ ใครมาตักบาตรต้องไปขอหวย อันนี้เป็นกุศโลบาย ท่านไม่ต้องมาไล่หรอกพระกลุ่มนี้ป่าอยู่ได้เพราะพระ อันนี้คือประการหนึ่ง ผมเห็นในหลายเรื่องที่เอาเปรียบกันเพราะกฎหมายเขียนไม่ถามประชาชน ไปถามจาก หน่วยงานรัฐ ผมจึงบอกว่า ๑๐ กว่าฉบับของกฎหมายเกี่ยวกับป่า เกี่ยวกับที่ดินป่าสงวน ทั้งหลายไปแก้ในบางอย่าง มันเป็นปัญหาโลกแตกที่ผมเล่ามาแล้วว่าใครบุกใคร ประชาชน บุกป่าหรือราชการบุกประชาชนทำให้มันแจ้ง ประธานครับ อย่าให้มันคาราคาซังอยู่เหมือนทุกวันนี้ ถ้าตราบใดยังทำอยู่แบบนี้แก้ปัญหา ไม่ได้ละครับ มันปัญหาโลกแตก อยู่เฉย ๆ ไปบ้านแถวกุสุมาลย์บอกว่าทำเลเลี้ยงสัตว์ ผมยังงง อยู่เฉย ๆ บอกทำเลเลี้ยงสัตว์ออกเอกสารสิทธิไม่ได้ ต้องเข้าใจนะท่านประธาน ที่ดินทำกิน ท่านประธานเป็นเศรษฐีไม่เป็นไร แต่พี่น้องบ้านผมที่ดินเป็นชีวิตจิตใจของเขา อย่างน้อย ก่อนจะตายมีที่ดินพอให้แมวดิ้นตายได้ก็พอแล้ว ผมเอาแค่นี้ละครับ ขอบคุณมากครับ