นายเชิดชัย ตันติศิรินทร์ บัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายแพทย์เชิดชัย ตันติศิรินทร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ผมขออนุญาตให้ความเห็นเกี่ยวกับร่าง พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. .... สนับสนุนนะครับ แต่ก็มีข้อท้วงติงนิดหนึ่ง ชื่อมหาวิทยาลัยผมไม่ติดใจ เพราะเท่าที่ไปตรวจสอบดู สวนดุสิต ก็เป็นชื่อพระราชทาน สวนสุนันทา ก็เป็นชื่อพระราชทาน ราชภัฏ ก็เป็นชื่อพระราชทาน เพราะฉะนั้นเลือกตามสบายนะครับ แต่ผมก็เห็นด้วยว่ามหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร มีเยอะ ถ้าไม่มีความเป็นเอกลักษณ์หรือว่าแยกออกมาให้ชัดเจน อย่างที่ท่านสมาชิกบอกว่า ไปถึงดวงดาวลำบาก ท่านประธานครับ มหาวิทยาลัยในประเทศไทย นโยบายรัฐบาลจะส่งเสริม ให้มหาวิทยาลัยของรัฐพัฒนาไปสู่มหาวิทยาลัยที่เป็นส่วนราชการแต่อยู่ในกำกับของรัฐบาล มันก็มีทั้งดีและไม่ดีนะครับ เพราะว่ามหาวิทยาลัยพยายามจะไปแข่งขันกันเพื่อให้เป็นมหาวิทยาลัยที่สมบูรณ์ก็คือมีทุกสาขาวิชา ไปแข่งกับมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ เช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยศิลปากร หรือว่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คงลำบากนะครับ เพราะฉะนั้นน่าจะเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความเฉพาะทาง โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ถ้าไปดูที่มาแล้ว ที่มาจะเป็นโรงเรียนการเรือน ซึ่งเขาเชี่ยวชาญด้านทำครัว ทำพวกการบ้านการเรือน แล้วต่อมาก็มาเชี่ยวชาญด้านครู แล้วก็มาเชี่ยวชาญด้านนิเทศศาสตร์ แล้วก็มาเชี่ยวชาญ ด้านพยาบาลหรืออย่างไรนี่นะครับ ผมคิดว่าที่เขาเขียนว่าเป็นเอกลักษณ์มันต้องคงไว้ การที่ท่านไปขยายสาขานี่ผมเป็นห่วงครับ ประเทศไทยกระจิดเดียวนะครับ มีมหาวิทยาลัยเยอะแยะ แล้วมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิตก็ไปมีวิทยาเขตมากมาย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก็ขยาย มหาวิทยาลัยมหิดลก็ขยาย มหาวิทยาลัยรามคำแหงยิ่งหนักเลย มีแทบทุกที่เลยเป็นการแข่งขันกันเอง แต่ขณะเดียวกันก็ถามว่างบประมาณกระทรวงศึกษาธิการ โดยเฉพาะปีที่แล้ว ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เท่ากับ ๑๙ เปอร์เซ็นต์ เกือบ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ของงบประมาณทั้งแผ่นดิน แต่ผลออกมา ไม่ว่ามีการสำรวจอะไรก็ตาม บอกว่าการศึกษาไทยล้มเหลว แล้วโดยเฉพาะอุดมศึกษา เราแข่งกันแบบไม่ลืมหูลืมตาเลยครับ มันควรจะมีทิศทาง ท่านประธานครับ ความเป็นอิสระ เป็นสิ่งจำเป็น และความเป็นเลิศทางวิชาการ เลิศก็ต้องให้มันเลิศที่มีอยู่จริง ๆ อย่าเป็นเลิศ แบบแข่งฝรั่งบางอย่างเลยสู้เขาไม่ได้หรอกครับ เราต้องเลิศในสิ่งที่เรามีเขาไม่มี ท่านประธานครับ มหาวิทยาลัยที่อยู่ในกำกับนี้ที่สำคัญที่สุดก็คือสภามหาวิทยาลัย แล้ว พ.ร.บ. ที่ออกมาต่าง ๆ ก็เลียนแบบกัน สภามหาวิทยาลัยโดยเฉพาะนายกสภามหาวิทยาลัยเป็นสิ่งจำเป็นครับ อย่าเอาคนชราเลย คือเท่าที่ผมดูเรามักจะเอาผู้อาวุโสไปเป็นนายกสภามหาวิทยาลัย อาจจะ เพราะว่าท่านมีประสบการณ์ทางการเมืองหรือว่ามีบารมีในสังคม แต่ในมหาวิทยาลัยปัจจุบัน มันต้องเอาคนที่คิดอ่านทั้งเชื่อมโยงอันเก่ากับอันใหม่ด้วย แล้วอย่าเอาอายุเยอะเลยครับ เพราะว่าบางมหาวิทยาลัยนายกสภามหาวิทยาลัยอายุเยอะไปประชุมไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหาย เหมือนกันครับ แล้วการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยก็ไม่สะดวกนะครับ เพราะฉะนั้น นายกสภามหาวิทยาลัยควรจะจำกัดอายุนะครับ ๗๐ ปีก็อาจจะพอไหว แต่ถ้าได้ต่ำกว่า ๗๐ ปีก็ดีนะครับ อันที่ ๑

อันที่ ๒ กรรมการสภามหาวิทยาลัยเรามักจะไปดูคนที่ทรงคุณวุฒิแล้วก็แย่งกัน แล้วท่านเหล่านั้นก็ไม่มีเวลาไปหรอกครับ ผมอยากให้เป็นคนที่สามารถอุทิศเวลาเพื่อช่วยให้ มหาวิทยาลัยดำเนินการได้ด้วยดี

ท่านประธานครับ อีกอันหนึ่ง เรื่องการอยู่รอดของมหาวิทยาลัยครับ ผมเชื่อว่าทางกระทรวงศึกษาธิการมีเกณฑ์ที่จะดูว่ามหาวิทยาลัยไหนพร้อมหรือไม่พร้อม ในการออกไปสู่มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐอยู่แล้ว ก็คือการที่จะสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้ ท่านประธานทราบไหมครับ เรามักจะโฆษณาเพื่อดึงดูดอาจารย์ ข้าราชการให้อยู่ในมหาวิทยาลัย บอกว่าถ้ามหาวิทยาลัยออกนอกระบบแล้วจะได้เงินเดือนเพิ่มขึ้น ๑.๕ เท่า ๑.๖ เท่า แต่ความจริงไม่ถึงหรอกครับ อาจจะสัก ๑.๒ เท่า หรือ ๑.๓ เท่าก็แล้วแต่ แล้วปัญหาก็คือว่า ใน พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยที่กำกับทุกอย่างรัฐบาลต้องให้เงินเป็นบล็อก แกรนท์ (Block grant) ก็คือให้เป็นอุดหนุนทั่วไป แต่ถ้าไม่พอรัฐบาลต้องสนับสนุนด้วย ตรงนี้ละครับในฐานะ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแต่ก่อนก็ชอบครับ เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเงินไม่พอขอรัฐ แต่พอเอาจริง ๆ มาดูแล้วเสียดายเงินภาษีอากรราษฎรครับ เพราะอะไรครับ เพราะถ้าเกิด มีการดำเนินการผิดพลาดไปแล้วเกิดความเสียหายขึ้นมา จริงอยู่เรามีคณะกรรมการประเมิน แล้วมีรัฐมนตรีกำกับอยู่ แต่พอเสียหายมาผมยังไม่เคยเห็นว่ามีใครรับผิดชอบเลย อีกอย่างนะครับ การดำเนินงานในมหาวิทยาลัย พอท่านออกนอกระบบท่านต้องคิดนอกกรอบ แต่ต้องดำรงไว้ซึ่งโอกาสที่จะให้นักศึกษาที่ขาดโอกาส ขาดทุนทรัพย์ได้เข้าไปเรียนด้วยครับ มีหลาย ๆ แห่งที่เขียนจริง แต่ในแง่ปฏิบัติไม่ทำ แล้วอย่างนี้ใครจะไปร้องใคร พ.ร.บ. มันผ่านไปเรียบร้อย ผมอยากฝากท่านประธานไปยังกรรมาธิการที่จะได้รับการแต่งตั้งดูแล เรื่องนี้ด้วย

อีกอันหนึ่งนะครับ คนที่จะเกี่ยวข้องกับความเจริญของมหาวิทยาลัยในกำกับ ก็คืออธิการบดีที่มีปัญหาในปัจจุบันก็คืออยู่นานเกินไปสร้างพรรคสร้างพวก ทำให้มีอิทธิพล เป็นไปได้ไหมครับว่าอธิการบดีต่อไปควรจะอยู่วาระเดียว เพราะว่าอะไรครับ เดี๋ยวนี้ ครูบาอาจารย์ที่เก่งด้านบริหารมีมาก เราควรจะเปิดโอกาสให้คนอื่นเขาได้แสดงฝีมือด้วย เพราะฉะนั้นถ้าเป็นไปได้ตำแหน่งอธิการบดีควรจะเป็นวาระเดียว ไม่ให้เป็น ๒ วาระ ยังมีเรื่องอีกต่าง ๆ นะครับ แต่เท่าที่ผมนำเสนอนี้ก็ขอฝากไปยังกรรมาธิการที่จะมาพิจารณา กฎหมายฉบับนี้คำนึงให้รอบคอบ แล้วควรจะมีการประเมินเป็นระยะ ๆ ด้วย เพราะว่า มหาวิทยาลัยในกำกับเราทำมาแล้วเป็น ๑๐ ปี ไม่รู้มันดีหรือเสียอย่างไรนะครับ สุดท้าย ก็ขอสนับสนุนร่าง พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. .... นี้ครับ ขอบคุณท่านประธานครับ