สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๕ · ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๕

เธียรชัย สุวรรณเพ็ญ หารือเรื่องการแก้ไขปัญหายาเสพติด โดยมีข้อคิดเห็นว่าควรท้าลายคุณค่าหรือราคาของยาเสพติดให้ไม่มีค่า และควรใช้องค์ประกอบทั้งหมดทั้งปวงของสังคมในการแก้ไขปัญหานี้

นายเธียรชัย สุวรรณเพ็ญ ตาก

เรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม เธียรชัย สุวรรณเพ็ญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ ได้อ่านรายงานของ ที่ขอให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณาหาแนวทางและมาตรการแก้ไขปัญหายาเสพติด ในวาระรับทราบนี้นะครับ ผมมีข้อคิดเห็นดังนี้นะครับ ก็คือว่าเราใช้เงินทองตั้งแต่ปี ๒๕๕๔ เป็นต้นมาจนกระทั่งถึงปี ๒๕๕๕ เราใช้เงินจาก ๔,๘๐๐ กว่าล้านบาท ไปเป็น ๑๐,๓๖๒ ล้านบาท ในปี ๒๕๕๕ ที่สิ้นสุดไปเมื่อวันที่ ๓๐ กันยายน สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เป็นการบอกให้เห็นว่า เราได้เห็นความส้าคัญของปัญหายาเสพติด และเมื่อได้ฟังรายงานอ่านจากฉบับนี้แล้วก็เห็นว่า ยังเป็นปัญหาที่เราต้องท้าทายแล้วเราท้าไม่ส้าเร็จ ผมมีความคิดเห็นที่แตกต่างกับ คณะผู้แก้ไขปัญหายาเสพติด ก็คือผมคิดว่าในเรื่องของการจะแก้ไขปัญหานี้เราจะต้อง รู้จักพฤติกรรมของมนุษย์ที่แท้จริงนะครับ มนุษย์มีปัญหาก็คือมีความทุกข์ คนที่ติดยาเสพติด คือเขาไม่สามารถพึ่งสิ่งใด ๆ ได้ เพราะฉะนั้นปัญหาทางด้านจิตใจมันอ่อนแอ เมื่อมีสิ่งเร้า จากภายนอกไม่ว่าจะเป็นเพื่อนฝูงหรือผู้ที่หลอกลวงก็ตามก็ท้าให้เข้าสู่วงจรอุบาทว์นี้ ได้อย่างรวดเร็ว ท่านประธานครับ สิ่งที่เป็นประเด็นก็คือผมคิดว่าผมไม่ค่อยจะได้อ่านเรื่อง เกี่ยวกับ ๗ แผน ๔ ปรับ ๓ หลัก ๖ เร่ง ไม่ได้อ่านรายละเอียดหรอกครับ พออ่านแล้ว ก็ไม่ส้าเร็จอยู่แน่นอน แม้ว่าผู้ท้านโยบายหรือจัดยุทธวิธีนี้จะเป็นคนที่ตั้งอกตั้งใจ แล้วผมก็ขอให้ก้าลังใจ แต่มันต้องเปลี่ยนวิธีคิดครับ วิธีคิดที่เปลี่ยนก็คือว่าเราจะต้อง ท้าลายคุณค่าหรือราคาของยาเสพติดไม่ให้มีค่า หรือมีค่าเป็น ๐ บาท นั่นก็คือก้าจัดไม่ให้มีการกระตุ้นให้เกิดการซื้อขายขึ้นหรือแรงจูงใจ ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ หลายแห่งได้ท้าไปส้าเร็จบ้างไม่ส้าเร็จบ้างก็ขึ้นอยู่กับลักษณะของประเทศ ลักษณะ ของความคิด ความเชื่อของบุคคลในแต่ละสังคม ท้าไมครับถ้าเราท้าเรื่องเหล่านี้ให้ราคานั้น เป็นราคาที่ไม่มีก็คือมูลค่าของยาไม่มี เพราะฉะนั้นแรงจูงใจที่จะเกิดการเอาสินค้าข้ามแดน มาเสี่ยงภัยต่าง ๆ ต้องเสียค่าใช้จ่ายเสี่ยงต่อชีวิตมันก็จะไม่มีเกิดขึ้น คนที่ต้องการยานี้ เราก็เข้าสู่กระบวนการรักษาโดยเป็นความลับ แต่ในความลับนั้นก็เป็นความลับแบบวงกว้าง คือให้ผู้ที่เกี่ยวข้องนั่นก็คือตั้งแต่แพทย์ พยาบาล นักสังคมสงเคราะห์ พระหรือผู้หลักผู้ใหญ่ ปราชญ์ของแต่ละหมู่บ้านให้มาสู่ร่วมกระบวนการรับขวัญครับ เหมือนกับเด็กเกิดใหม่นะครับ รับขวัญคือขวัญเขากระเจิงไปหมดแล้วครับ เพราะว่าขณะนี้สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ โลกทุนนิยม เป็นโลกที่อันตรายคนที่ไม่รู้จักมันก็จะไม่มีภูมิต้านทาน เพราะฉะนั้นผมจึงเห็นว่า ถ้าเราใช้องค์ประกอบทั้งหมดทั้งปวงที่สังคมเรามีอยู่แล้วเราเกือบจะไม่ต้องลงทุนมากมาย เงินงบประมาณปี ๒๕๕๕ ถ้าตีว่าเป็น ๑๐,๓๖๓ ล้านบาทมาใช้บ้าบัดให้กับคน ๑.๒ ล้านคน ผมไม่เอาแค่ ๔๐๐,๐๐๐ คนนะครับผมเอาคาดการณ์ว่า ๑.๒ ล้านคน ก็จะได้ใช้จ่ายเงิน ตกหัวละประมาณ ๘,๖๐๐ บาทเศษ ซึ่งผมเชื่อว่าเงินจ้านวนนี้สามารถที่จะสร้างให้เกิด ประสิทธิภาพมีประสิทธิผลน่าจะได้ดีกว่ายุทธวิธีที่ก้าลังท้าอยู่ในปัจจุบันนี้หรือได้ท้าไปแล้ว ในอดีต เรื่องเกี่ยวกับที่จะท้าให้บ้านเป็นสีขาว โรงเรียนเป็นสีขาวจนในที่สุดประเทศ เป็นสีขาวครับ เป็นความคิดที่ดีครับ แต่ถ้าท่านยังไม่สามารถปรับยุทธวิธีตามที่ผมได้เรียน ให้ท่านประธานทราบนี่ผมว่ายากมาก ๆ เราคงจะต้องตายกันไม่รู้อีกกี่รุ่นต่อกี่รุ่น มันก็ไม่ส้าเร็จหรอกครับ เพราะว่าการค้ามนุษย์หรือการค้ายาเสพติดเพื่อให้มนุษย์เป็นทาส มันมีวิธีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา มันไม่หยุดนิ่งหรอกครับ สิ่งที่ท่านบอกว่า เป็นแผนต่าง ๆ ปรับต่าง ๆ อะไรนี่พวกนั้นเขาก็รู้ครับ มันก็สู้ของมันกันอยู่อย่างนี้ในปีต่อปี วันต่อวัน เพราะฉะนั้นผมจึงอยากจะให้เราปรับยุทธวิธีดังที่ผมได้เรียนให้ท่านประธานทราบ หลายท่านได้บอกว่าให้บรรจุในกระทรวงศึกษาธิการสอนถึงพิษภัยยาเสพติดให้เด็ก เกิดความกลัว จริง ๆ แล้วนี่การสอนเป็นสิ่งที่ดีแล้วแต่อย่าให้เขาเกิดความกลัวครับ ให้เขารู้จักว่ายาเสพติดมันเป็นอย่างไร มีลักษณะเป็นโทษเป็นคุณอย่างไร ก่อนที่ผมจะจบ ก็คือว่าค้าจ้ากัดความของยาเสพติดบางทีเราต้องรู้ เผอิญได้ฟังเพื่อนสมาชิกทราบว่า เมื่อบาดเจ็บแล้วต้องฉีดมอร์ฟีน เข็มแรกแล้วก็ดีขึ้นแล้วพอปวดอีกก็อยากจะฉีดเข็มที่ ๒ เข็มที่ ๓ ท่านฉีดเถอะครับอย่าไปกังวลว่ามันจะติดเลยครับ เพราะว่าการติดยาเสพติดนะครับ มันมีขนาดและมีระยะเวลานานพอสมควร หลายคนก็ให้มาเป็นอาทิตย์ก็ไม่ติดครับ เพราะฉะนั้นถ้าเรารู้จักยาเสพติดที่แท้จริงแล้วอยู่กับมัน คุ้นเคยกับมัน เราก็จะเห็นว่า มันเป็นสิ่งที่ธรรมดา เพราะฉะนั้นวันนี้แนวคิดของผมก็คือว่าท้าสิ่งที่เราท้าให้มันเป็น ของไม่ธรรมดาให้มันกลับมาเป็นธรรมดาเสีย ในสมัยเด็กครับผมได้เคยเห็นโรงฝิ่น ผู้หลักผู้ใหญ่ที่ติดฝิ่นก็อยู่ในโรงฝิ่นนะครับ จะมีความสุขดูดฝิ่นกันไปทั้งวันทั้งคืน ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนกับสังคม แต่ในสมัยนั้นจุดอ่อนของการขึ้นทะเบียนค้ายาเสพติด คือฝิ่นนี่ครับมันก็มีการทุจริตบ้าง อะไรบ้าง ซึ่งผมคิดว่าไม่เหลือบ่ากว่าแรงถ้าเราจะใช้ข้อมูล ในเรื่องของการควบคุม สิ่งที่จ้าเป็นหลังจากที่เราท้ายาเสพติดให้หมดราคาแล้วนี่นะครับ ก็คือการป้องกันไม่ให้เข้ามาตามชายแดนต่าง ๆ ทั่วประเทศ อันนี้ละครับคือสิ่งที่จะช่วย ท้าให้ความมั่นคงทางด้านยาเสพติดแก้ไขยาเสพติดได้ดีมากยิ่งขึ้น ทหาร ต้ารวจ เราคงไม่ต้องใช้ก้าลังพลมากมาย ในพื้นที่ของผมซึ่งเป็นพื้นที่ติดชายแดน มีด่านมากมายครับ ทั้งจับคนที่ท้าผิดกฎหมาย เรื่องยาเสพติด ทั้งหนีจากชายแดนเข้ามาท้างานต่าง ๆ เหล่านี้เราใช้พลังงานกันมากเกินไป เพราะฉะนั้นผมเสนอว่าเราควรจะต้องปรับวิธีคิด ปรับแผนงานใหม่เพื่อมองยาเสพติด เป็นสิ่งธรรมดาและเราสามารถชนะได้อย่างแน่นอน ขอบคุณครับ