ท่านประธานที่เคารพ กระผม จิรายุ ห่วงทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต ๑๘ เขตคลองสามวา พรรคเพื่อไทยครับ ท่านประธานครับ เหตุที่ผมถามเรื่องเอกลักษณ์ วัฒนธรรม และประเพณี ของคนในชาติ เนื่องจากผมมีส่วนร่วมในการพัฒนาวัฒนธรรม เอกลักษณ์ของคนในชาติ มาตั้งแต่วัยเยาว์ ท่านประธานครับ ๗ ขวบ ผมเป็นนักเรียนของครูที่ชื่ออาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ สอนดนตรีไทยแล้วก็ร่้าเรียนดนตรีไทยตั้งแต่เด็ก ผมเป็นมือโทนร้ามะนา ของวงต้นข้าวในอดีต แล้วก็เป่าขลุ่ย ร้องเพลงน้า มีความรักในศิลปวัฒนธรรมของคนในชาติ แล้วก็เลื่อมใสในวัฒนธรรมของคนไทยมาโดยตลอด แต่ท่านประธานที่เคารพครับ ในช่วงหลายสิบปีมานี้จะเห็นว่าประเทศไทยด้อยลงในด้านของ วัฒนธรรม ประเพณีของคนในชาติ ซึ่งผมแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนด้วยกันครับท่านประธาน ส่วนที่ ๑ ก็คือวัฒนธรรมทางด้านวัตถุ ส่วนที่ ๒ ก็คือวัฒนธรรมที่ไม่ใช่วัตถุครับ ผมหยิบแผนแม่บท ของวัฒนธรรมแห่งชาติประจ้าปี ๒๕๕๐-๒๕๕๙ ที่อยู่ในมือผมนี้นะครับ อ่าน ๒ ครั้ง ดูแนวโน้มท้าท่าว่าจะดี แต่ว่าตั้งแต่ปี ๒๕๕๐ จนถึงปัจจุบันผ่านมาแล้ว ๕ ปีครับ วัฒนธรรม ของคนในชาตินั้นลดน้อยถอยลงแทบทุกด้านครับ ผ่านมาหลายยุคหลายสมัยก็ยังไม่มีทีท่า ว่าจะดีขึ้น หลัง ๆ นี้ไปเดินสวนจตุจักรหกโมงเย็นนะครับเพลงชาติขึ้นปุ๊บทุกคนหยุดครับ เดี๋ยวนี้แทบจะไม่ค่อยมีคนหยุดแล้วครับท่านประธานครับ เป็นเพราะอะไรครับ คนไทย ชักเริ่มจะงง ๆ ครับว่าต้องหยุดเคารพธงชาติเพื่ออะไร ผมจ้าได้เมื่อสมัยรัฐบาลก่อนหน้านี้ เคยจัดเคารพธงชาติก็ว่ากันไปครับ ตอนเย็น ๆ หกโมงเย็น แต่ว่าประเด็นที่น่าสนใจก็คือว่า วัฒนธรรมของคนในชาติวันนี้เปลี่ยนแปลงไปเยอะครับ จึงถามผ่านไปยังรัฐบาลครับ จริง ๆ แล้วรัฐมนตรีท่านไม่มาแต่ว่าไม่เป็นไรครับ รัฐมนตรีท่านนี้อดีตเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงวัฒนธรรมในสมัยตอนที่ท่านเป็นรัฐบาลเมื่อสักปี ๒๕๕๐ ปี ๒๕๕๑ ผมเชื่อว่า ท่านมีความรู้ความสามารถครับ ท่านวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล แต่ประเด็นที่ผมจะถามผ่านท่าน และท่านกรุณาไปถามรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องก็คือว่าวันนี้การส่งเสริมวัฒนธรรมทางด้านวัตถุ ของประเทศนี่ท่านได้ด้าเนินการมากน้อยขนาดไหนครับ ถ้าท่านไปถนนราชด้าเนินนอก ถนนราชด้าเนินใน หรือแม้แต่ตึกรามบ้านช่องแถวเยาวราชนี่นะครับ ถ้าท่านไปต่างประเทศ ท่านจะเห็นว่าเขามีงบประมาณจากรัฐบาลมอบให้เจ้าของบ้านที่เป็นตึกแถวที่มีอายุมากกว่า ๑๐๐ ปีครับ ท้าอะไรครับท่านประธานครับ สีครับ เอาไปทาฟรีครับ รัฐบาลมอบสีให้ พอทาแล้วมันสวยสดงดงามครับ รัฐบาลมีงบประมาณมอบให้กับเอกชนซึ่งเป็นประชาชน ที่อยู่ในเขตเมืองเก่า ประเทศไทยท้าหรือเปล่าครับ มีแค่ถนนราชด้าเนินเท่านั้นละครับ ที่เราเห็นซ้ายขวา แต่ว่าในบางส่วนที่เป็นตึกเก่านี่พี่น้องประชาชนเจ้าของบ้านที่เขาอยู่กันมา มากกว่า ๑๐๐ ปี ๓-๔ ชั่วอายุคนนี่เขาต้องใช้เงินตัวเองครับ อย่างนี้รัฐบาลได้ส่งเสริมวัฒนธรรม ของชาติด้านอาคารวัตถุหรือไม่
ประเด็นต่อมาครับ เรื่องของรถ รถโบราณในประเทศไทย ท่านประธานครับ ฝรั่งเวลาเขามาเที่ยวประเทศไทยนี่เขาชอบมาดูรถโบราณครับ เขาบอกประเทศไทยติด ๑ ใน ๑๐ ของโลกครับที่มีรถโบราณตั้งแต่ยุค ๑๐๐ กว่าปีที่แล้วที่ใช้กระบอกสูบกระบอกเดียว อย่างนี้กระทรวงวัฒนธรรมหรือรัฐบาลได้กรุณาดูแลเขาไหมครับ เห็นว่าเป็นวัตถุโบราณ แล้วสนับสนุนเขาอย่างไร ไม่ใช่พอขึ้นทะเบียนแล้วต้องเอามาไว้กับรัฐบาล เอาไปไว้กับพิพิธภัณฑ์ อย่างนี้ท่านได้กรุณาท้าหรือไม่ อย่างไรนะครับ นอกจากนั้นสิ่งที่เป็นวัฒนธรรม และผมจะถาม ทางท่านรัฐมนตรีทีเดียวรวดเลยนี่นะครับ ทางด้านของความรู้ ปรัชญา จิตวิทยาและการด้ารงอยู่ ในสังคม ถ้าท่านประธานเคยไปประเทศญี่ปุ่นนี่ที่โตเกียวจะมีทุกวันอาทิตย์ครับ แล้วก็วันเสาร์ เขาจะใส่ชุดกิโมโนเดินช็อปปิง (Shopping) กันตามห้างครับ เมืองไทยกล้าท้าไหมครับ ถ้าใส่เดิน ตามห้างเมื่อไรเขาหาว่าจะไปตั้งศาลพระภูมิครับ เพราะฉะนั้นผมถามผ่านไปยังรัฐมนตรีครับว่า ถ้าเมืองไทยได้มีโอกาสรณรงค์ให้ทุกคนท้าเหมือน ๆ กันแล้วไม่น่าเกลียด ไม่อับอายว่าคนนี้ แปลกกว่าคนอื่นเขา แล้วรณรงค์ให้เป็นวัฒนธรรมของชาตินี่นะครับ สื่อของรัฐมีมากมาย หลากหลายช่องทางท่านได้ท้าหรือไม่ ผมถามค้าถามแรกอย่างนี้ครับว่าเอกลักษณ์ของคนในชาติ วัฒนธรรมประเพณีของคนในชาตินี่ท่านได้รับการสนับสนุนและด้าเนินการมากน้อยขนาดไหน ในช่วงที่ท่านเป็นรัฐบาลในช่วง ๑ ปีที่ผ่านมา เป็นค้าถามที่ ๑ ครับ