นายสาธิต ปิตุเตชะ ระยอง

ท่านประธานที่เคารพ ผมตั้งใจที่จะใช้สิทธิ ในการอภิปรายในเรื่องของรายงานการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ประเด็นที่ส้าคัญของผมก็คือว่าผมขอให้ก้าลังใจ แล้วก็ขอให้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ได้อยู่คู่กับประเทศไทย แล้วก็การปกครองในระบอบประชาธิปไตย ความส้าคัญ ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมีความส้าคัญทุกรัฐบาลครับ ไม่ได้หมายความว่า มีความส้าคัญเฉพาะรัฐบาลนี้หรือรัฐบาลที่ผ่านมา แต่ความส้าคัญของคณะกรรมการ สิทธิมนุษยชนแห่งชาติมีความส้าคัญทุกรัฐบาลในอนาคต เหตุผลที่ส้าคัญก็คือว่า การบริหารงานของรัฐบาลทุกรัฐบาลมีเหตุการณ์ที่รัฐบาลทุกรัฐบาลไม่สามารถแก้ไขปัญหา การไปกระทบกระทั่งสิทธิมนุษยชนของประชาชนได้ และในบางครั้งรัฐบาลเองภายใต้ การด้าเนินการบริหารงานก็ไปกระทบกับสิทธิมนุษยชนนั้น ๆ ความจริงเองคณะกรรมการ สิทธิมนุษยชนแห่งชาติก็ไม่ได้มีอ้านาจตามกฎหมายมากนัก เพียงแต่ไปศึกษาไปสรุป เพียงแต่กฎหมายรัฐธรรมนูญที่ก้าหนดให้มีคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติในชุดนี้ ก็มีเพิ่มสิ่งที่จะเป็นช่องทางในการใช้อ้านาจไปสู่องค์กรที่ตัดสินในปัญหาต่าง ๆ เช่น ศาลรัฐธรรมนูญเป็นต้น ผมเคยเห็นผลงานของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ที่มีประโยชน์อย่างมากในหลาย ๆ เรื่อง ผมเคยจ้าได้ว่าถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ใน รายงานผลการปฏิบัติงานประจ้าปี ๒๕๕๒ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้เคย ไปศึกษาปัญหาสิทธิชุมชนในพื้นที่อุตสาหกรรมอีสเทิร์น ซีบอร์ด (Eastern Seaboard) รวมทั้งมาบตาพุด ถ้าคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติไม่ไปศึกษาก็ไม่ทราบหรอกว่า ที่จังหวัดระยองที่จังหวัดชลบุรีมันมีปัญหาต่อสุขภาพของพี่น้องประชาชน อันนั้นก็ต้อง ยอมรับว่ามันเกิดจากการบริหารของรัฐบาลทุกรัฐบาลที่ผ่านมา ต้องยอมรับว่า การวางนโยบายมันก็ไปกระทบโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องปัญหาสุขภาพที่เกิดขึ้นที่ในเขตพื้นที่ นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด อันนั้นเป็นจุดก้าเนิดของความเดือดร้อนที่พี่น้องประชาชน รวมตัวกันแล้วก็ไปต่อสู้ สุดท้ายรัฐก็ช่วยไม่ได้ ภาคประชาชนเองก็เลยต้องไปพึ่งพาอาศัย อ้านาจของศาล ศาลปกครองก็มีค้าสั่งให้พี่น้องประชาชนชนะคดีเป็นครั้งแรก ๆ ของการต่อสู้ ของพี่น้องภาคประชาชน ที่ผมเรียนอย่างนี้ผมอยากจะให้เพื่อนสมาชิกแล้วก็ท่านประธานสภา ได้เห็นว่าความส้าคัญของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมันมีความส้าคัญเช่นไร ผมเรียนว่ายิ่งเฉพาะในกรณีที่สถานการณ์ปัจจุบันภายใต้ที่เราไม่อาจพึ่งหวังความเป็นกลาง จากรัฐบาลได้ แน่นอนที่สุดรัฐบาลที่มาบริหารประเทศจะต้องเป็นผู้น้าในการบริหารประเทศ ที่จะน้าพาไปสู่ความสงบสุข แต่เราก็พบว่าหลายพฤติกรรมมีความไม่เป็นกลาง ที่ชัดเจนที่สุด ผมไปดูรายงานผลการปฏิบัติงานประจ้าปี ๒๕๕๒ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ในเรื่องของปัญหาการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการต้ารวจ ความจริงการปฏิรูปองค์กรต้ารวจ และระบบยุติธรรม คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้ศึกษาเพียงข้อมูลเล็กน้อย แคบ ๆ ถ้านับเป็นบรรทัดอย่างท่านเพื่อนสมาชิกก็มีไม่เกิน ๑๐ บรรทัด แต่ความเป็นจริงแล้ว องค์กรต้ารวจก็มีปัญหามากมาย วันนี้ผมเรียนว่าการเมืองใช้องค์กรต้ารวจเป็นเครื่องมือ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้ศึกษาเรื่องเหล่านี้บ้างหรือเปล่า ยกตัวอย่างง่าย ๆ เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อ ๒-๓ วันที่แล้ว การให้นโยบายต่อผู้บัญชาการต้ารวจประมาณ ๓๐๐ ท่าน ที่สโมสรข้าราชการต้ารวจของท่านรองนายกรัฐมนตรี ท่านเฉลิม อยู่บ้ารุง ท่านพูดชัด คือแทนที่จะเป็นผู้ใหญ่ แล้วก็ปฏิบัติตัวให้พี่น้องข้าราชการต้ารวจ หรือพี่น้องข้าราชการประจ้า ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเป็นกลาง แต่ท่านพูดชัดในการให้นโยบายว่าต้ารวจเลือกข้างถูกแล้ว การเลือกอยู่กับพรรคเพื่อไทยนี่เป็นสิ่งที่พี่น้องข้าราชการต้ารวจซื้อหวยถูก แต่ถ้าเลือก พรรคประชาธิปัตย์ถือว่าแทงหวยผิด การให้นโยบายแบบนี้ผมคิดว่ามันไม่ควรเกิดขึ้นภายใต้ การบริหารงานของรัฐบาลชุดไหนก็ตาม ประมวลจริยธรรมและจรรยาบรรณของต้ารวจ ก็พูดชัดว่าข้าราชการต้ารวจต้องมีความเป็นกลาง อย่างนี้แหละครับมันก็เลยเกิดพฤติกรรม ที่เกิดขึ้นที่ต้ารวจนครบาลแสดงออกเพื่อให้ฝ่ายการเมืองได้เห็นว่าท้าอย่างนี้แล้วไปข่มขู่ คุกคามพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้าม ความก้าวหน้าในทางการเติบโตในวงราชการก็จะดีขึ้น อย่างนี้ท่านกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติต้องไปศึกษา ต้องไปดูสิว่าพฤติกรรมอย่างนี้ จะต้องสรุปและน้าเสนอต่อรัฐบาล คล้าย ๆ กับถ้าผมจ้าไม่ผิดองค์กร ป.ป.ช. ที่มีหน้าที่ ตรวจสอบในเรื่องการทุจริตคอร์รัปชัน (Corruption) พูดถึงเรื่องจ้าน้าข้าว องค์กร ป.ป.ช. ก็ได้ท้าเรื่องผลงานวิจัยว่ามันก่อให้เกิดการทุจริตอย่างมโหฬาร กลไกตลาดมันก็เสียหาย เขาก็ท้าหนังสือแนะน้าไปยังรัฐบาล จะชัดเจนแค่ไหน รัฐบาลจะฟังหรือจะยอมรับหรือไม่ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เรื่องเหล่านี้ก็ฝากไปยังคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติว่า ต้องด้าเนินการ

อีกเรื่องหนึ่ง เรื่องการใช้สิทธิไม่ว่าจะเป็นของพี่น้องประชาชน ไม่ว่าจะเป็น ขององค์กร หน่วยงาน ความจริงก็พูดถึงที่ยกตัวอย่างเมื่อสักครู่ ข้าราชการบางท่านที่ไป ยื่นฟ้องที่ศาลรัฐธรรมนูญ ผมว่าไม่เห็นเป็นเรื่องแปลกเลย ท่านประธานครับ อันนั้นก็เป็น การใช้สิทธิอย่างหนึ่ง แต่ท้าไมรัฐบาลชุดนี้มองการใช้สิทธิของคนทั่วไป มองการใช้สิทธิ ขององค์กร มองการใช้สิทธิของ ส.ส. ฝ่ายค้านเป็นเรื่องผิดปกติ แล้วบ้านเมืองมันจะเดินไป อย่างไรล่ะครับ ผมถึงอยากให้สมาชิกได้ไตร่ตรองให้ดี แล้วก็องค์กรที่เป็นกลางอย่างองค์กร ส้านักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ องค์กร ป.ป.ช. องค์กรไหนที่ไม่เห็นด้วย กับรัฐบาล ผู้ตรวจการแผ่นดินก็มีกระบวนการแนวคิดที่จะยุบองค์กรเหล่านั้นไปเสีย ผ่านการแก้รัฐธรรมนูญ มีความพยายามอย่างที่สุดในการที่จะแก้รัฐธรรมนูญและยุบองค์กร เหล่านี้ไปเสียเพราะว่าเห็นไม่ตรงกับรัฐบาล เพียงแค่นี้หรือครับ พฤติกรรมแบบนี้มันเกิดขึ้น เป็นระลอก ๆ ท่านประธาน ผมขอเวลาอีกไม่เกิน ๓ นาที การไปใช้สิทธิของคนทั่วไปที่เขา ไปด้าเนินการให้องค์กรเหล่านั้นได้ตรวจสอบ ผมถือว่าเป็นเรื่องปกติมาก ท่านประธาน ลองเปรียบเทียบดูนะครับ สมัยที่เป็นรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเพื่อไทยโดยโฆษกพรรคถือซองทุกวัน ไปตามหน่วยงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นศาลรัฐธรรมนูญ ป.ป.ช. ไปทุกที่ครับ ผมไม่เคยเห็น นายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ออกมาต้าหนิแม้แต่ครั้งเดียว ไม่เคยเห็นใครในพรรคประชาธิปัตย์ออกมา ต้าหนิคุณพร้อมพงศ์แม้แต่ครั้งเดียว เพราะว่าเราเห็นว่าเป็นการใช้สิทธิโดยชอบ ส่วนหน้าที่ ของคนจะมาวินิจฉัยก็ขึ้นอยู่กับองค์กรนั้น ๆ เหมือนกันครับ องค์กรสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ก็ก้าลังจะวินิจฉัยการชุมนุมของพี่น้องประชาชน ซึ่งการชุมนุมนั้นจะมีพฤติกรรมอย่างไร จะมีรายละเอียดอย่างไร ใครท้าผิดกฎหมายเลยไปถึงกระบวนการยุติธรรมนั้นเป็นเรื่องของ กระบวนการยุติธรรม แต่ทุกฝ่ายต้องเคารพการท้าหน้าที่ของแต่ละฝ่าย อันนี้เป็นหัวใจส้าคัญ ผมเป็นห่วงครับ วันนี้ชาวนาปลอมไปชุมนุมที่หน้านิด้า (NIDA) ไปชุมนุมต่อว่าการใช้สิทธิ ของอาจารย์นิด้าซึ่งมันเป็นเรื่องอะไรล่ะครับ ถ้าเขาไม่เห็นด้วยก็เป็นเรื่องที่ต้องมาพูดคุย มาโต้เถียงกันว่าอันไหนดีกว่ากัน เหมือนกันครับ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์เดินทางไป ร่วมกิจกรรมพรรคการเมือง พี่น้องเสื้อแดงมาคุกคามข่มขู่ ท่านเฉลิมบอกว่าเป็นสีสันทางการเมือง แต่ในขณะเดียวกันประชาชนเขาไปเรียกร้องราคาพืชผลทางการเกษตร ไปเรียกร้อง เรื่องการเยียวยาน้าท่วมไปจับเขาส่งศาล ศาลตัดสินจ้าคุก มีบางรายไม่รอการลงอาญา นี่เป็นพฤติกรรมที่เป็นปัญหาขณะนี้ครับ ผมจึงจ้าเป็นที่ต้องให้ก้าลังใจองค์กรต่าง ๆ ที่ท้างาน อย่างตรงไปตรงมาและมีอิสระ ท้าอย่างไรจะให้องค์กรเหล่านี้ได้อยู่และได้ตรวจสอบ อย่างตรงไปตรงมา สิ่งที่เป็นผลออกมาก็ต้องยอมรับครับ ไม่ใช่ว่าผลในแต่ละองค์กรออกมา ไม่ยอมรับ เพราะที่ไม่ยอมรับถ้าไม่ยอมรับในหลักการก็ไม่ว่าอะไรนะครับ เพราะมีบางส่วน ที่ผมไม่เห็นด้วยก็มีแต่ผมก็ต้องยอมรับ ส่วนการวิพากษ์วิจารณ์ก็เป็นแต่ละเรื่องที่ต้องไป นั่งวิพากษ์วิจารณ์กันว่าประเด็นเหล่านั้นถูกต้องหรือไม่ อย่างไร เพียงแต่ว่าผลออกมาแล้ว มันไปกระทบจิตใจหรือไม่เห็นด้วย ไม่พอใจก็กลับไปบอกว่าการท้างานขององค์กรต่าง ๆ เหล่านั้นไม่เป็นกลาง อย่างนี้สังคมเดินไม่ได้ครับ เราต้องร่วมด้วยช่วยกันครับ ผมเรียนกับ ท่านประธานว่าความจริงคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติท้าวิเคราะห์วิจัยและศึกษา หลายเรื่อง เรื่องการชุมนุมเป็นเพียงเรื่องเดียว มีบางเรื่องที่เพื่อนสมาชิกฝากถามนะครับ เช่นเรื่องธนาคารออมสินที่มีผู้ไม่พอใจประมาณ ๔๗ ราย อันนี้ผมไม่ทราบว่าไปถึงไหน อย่างไร เพราะว่ารัฐบาลได้เยียวยาไปจ้านวนหนึ่งแต่ว่ามีบางส่วนที่ยังไม่พอใจ อันนี้ก็เป็น อีกเรื่องหนึ่งที่คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติไปด้าเนินการศึกษา มีจ้านวน ๔๗ ราย ทั้งหมดมี ๒๐๒ ราย ทั้งหมดนี้คือการปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นปกติตรงไปตรงมา ผมเรียน อย่างนี้นะครับ แต่ว่าผมก็เรียนว่าสุดท้ายมีพฤติกรรมหลายพฤติกรรมที่ควรจะเริ่มต้น จากฝ่ายที่มีอ้านาจ แต่กลายเป็นว่าฝ่ายมีอ้านาจพยายามที่จะไปยุบองค์กรที่เป็นอิสระ และท้างานอย่างตรงไปตรงมา อันนี้ละครับมันจะเป็นปัญหา ผมจึงยิ่งที่จะต้องสนับสนุน องค์กรอิสระ และที่ปฏิบัติอย่างเป็นไปตามข้อเท็จจริงและอย่างเป็นกลางให้คงอยู่ แล้วก็ขอให้เข้มแข็ง อย่าไปหวั่นไหวกับค้า เดี๋ยวนี้เขาเรียกว่าคนเสียงดังเป็นคนถูก อย่างนี้ไม่ใช่ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติต้องช่วย และองค์กรอิสระทุกองค์กรต้องช่วยกันว่า สังคมจะต้องกลับมาปกติสุขอีกครั้งหนึ่งให้ได้ครับ ผมขอให้ก้าลังใจครับ ขอบพระคุณครับ