ไพจิต ศรีวรขาน หารือเรื่องการยุบกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เพื่อรวมเข้ากับกรมป่าไม้ และเรียกร้องให้รัฐบาลแก้ไขปัญหาที่ดินและป่าไม้ให้จริงจัง และให้สิทธิแก่ประชาชนในการใช้ประโยชน์จากป่าไม้
ท่านประธานที่เคารพ กระผม ไพจิต ศรีวรขาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม พรรคเพื่อไทย ถ้าการเสนอพระราชบัญญัติฉบับนี้ เพื่อที่จะทําให้เกิดการแก้ไขปัญหาของประชาชน สร้างความอยู่เย็นเป็นสุข ปากท้องของพี่น้อง ผมจะต้องขออนุญาตท่านประธานอภิปราย ท่านประธานครับ ท่านรัฐมนตรีนั่งฟัง ตั้งแต่คนแรกจนถึงขณะนี้ ผมเข้าใจว่าความซึมซับต่อปัญหาของพี่น้อง ปัญหาเรื่องที่ดิน ปัญหาเรื่องป่าไม้ ท่านไม่แตกต่างจากพวกผมในฐานะที่เป็นนักการเมืองที่อยู่กับคนยากคนจน ผมอยากให้การยุบกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ความจริงท่านอาจจะใช้ว่า รวมนะครับ แต่ผมเข้าใจว่ายุบ ยุบกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชไปอยู่กับ กรมป่าไม้ ความจริงโดยนัยใจหายเหมือนกันนะครับ ความเติบโตมันมีตั้งแต่ตั้งและก้าวหน้า ใหญ่ขึ้น ๆ แต่พอยุบไปรวมก็แปลว่าจะต้องเล็กลง ที่ผ่านมาเราใหญ่ขึ้น กรมหม่อนไหม กรมการข้าว กรมฝนหลวงหลังสุด มาของท่านรัฐมนตรีปรีชามาเป็นแฟบลงเอาบทบาท ไปรวม จากอธิบดีก็จะเหลือ ผอ. แล้วคราวนี้ ดีอาจจะมีรองอธิบดีสายนี้มาอยู่คนหนึ่ง ในกรมป่าไม้ แต่ว่าอธิบดีไม่มีแล้วละ ผมคิดว่าเป็นความเสียสละเหมือนกันนะครับ ที่จะต้องลดตําแหน่งต่าง ๆ ที่ใหญ่โตในกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช มาหลอมรวมเพื่อเอาภารกิจให้เป็นพลังของกรมป่าไม้ ท่านประธานครับ ผมคิดว่ายอม ปัญหาที่เกิดขึ้นกับเรื่องที่ดิน เรื่องป่า เรื่องอุทยาน มันมีค่อนข้างที่จะแตกต่างกันกับเรื่องวิถีชีวิตของประชาชน เราจะทําอะไรก็ตามผมอยากให้ สะท้อนไปสู่ช่วงชีวิตของคนยากคนจนว่าปัญหาพื้นที่ต่าง ๆ นี่หลังจากที่ยุบว่ามันเป็นอุทยาน หรือไม่ เขาบอกการทุจริตเรื่องไม้พะยูงก็เกิดจากเจ้าหน้าที่อุทยานมันจะอยู่ตามป่า ตามต้นน้ํา ตามเทือกเขาภูพานของผมนี่นะครับ แล้วก็ข้ามไปประเทศ สปป. ลาว ส่งไปทาง ประเทศเวียดนาม ท้ายสุดเขาบอกว่าก็คือเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องจะรู้เบาะแส เป็นตัวการตัวร่วม อะไรทั้งหลายสุดแท้แต่ ท้ายสุดก็มีเจ้าหน้าที่ของฝ่ายความมั่นคง เจ้าหน้าที่ตํารวจ ที่เกี่ยวข้องไปหมด ต้องชมเชยว่าตอนหลังเอาจริงเอาจังกัน แปลว่าทุกกระบวนการ มันมีการเกิด เพราะฉะนั้นต้องหยุดนะครับไม่อย่างนั้นก็จะอยู่ไม่ได้ในภาวะที่เปลี่ยนแปลง ผมอยากกราบเรียนท่านประธานนะครับผมมีป่าสงวนดงหมูที่บ้านนิคมทหารผ่านศึก เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม เขตอําเภอธาตุพนม ซึ่งเป็นบ้านเกิด ของกระผมซึ่งไม่ใช่ป่าแล้ววันนี้นะครับ เป็นบ้านเรือนที่อยู่อาศัยของสมาชิก นิคมทหารผ่านศึกได้ที่กันมาอยู่ แรก ๆ นิคมก็บอกว่าเช่าจากกรมป่าไม้ไป ๆ มา ๆ ก็ไม่ได้เช่า ค่าเช่าก็ไม่จ่าย พี่น้องสมาชิกนิคมทหารผ่านศึกนี่เขาปลูกยางปลูกอะไรหมดครับ ผมอยากกราบเรียนว่าแก้ปัญหาให้เขาเสียจากสภาพความเป็นจริง จากสภาพความเป็นจริง ควรที่จะให้สิทธิในการที่จะใช้ประโยชน์เหล่านี้ตามสิทธิตามกฎหมายที่ควรจะมี ผมรอความหวังจากสภาในการพิจารณาเรื่องจะออกกฎหมายจะทําเรื่องที่ดินให้ถูกต้อง แต่ว่าป่ายังเป็นป่านะครับ อุทยานยังเป็นอุทยาน ผมเห็นด้วยต้องรักษาทําแนวเขตเสียให้ชัด แล้วท่านจะปลูกต้นไม้เท่าไรล้านก็เอาเต็มที่ แต่ว่าที่มันเป็นนา เป็นไร่ ให้ชาวบ้านเขาอยู่ เถอะครับ ป่าสงวนดงสว่างเขตอําเภอปลาปากเกือบทั้งครึ่งหนึ่งของอําเภอเป็นป่าสงวน โครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ทําอะไรก็ไม่ได้ สิทธิของประชาชนอยู่เหมือนนก เหมือนกบ เหมือนอะไรทั้งหลายที่อยู่โดยไม่มีถิ่นฐานบ้านช่องที่ชัดเจน ผมก็อยากให้สิทธิเหล่านี้ ได้แก้ปัญหาอย่างจริงจัง คณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติตัวสําคัญนะครับ เป็นกลไก ที่สําคัญที่จะต้องให้นโยบายให้ชัด ตรงไหนที่เป็นบ้านก็ให้เป็นบ้าน ยกเลิกอะไรกันหมด เวลาไปประชุมนี่ท่านรัฐมนตรีท่านคงจะทราบว่ารองนายกรัฐมนตรีเป็นผู้รับผิดชอบแทน นายกรัฐมนตรีจากนั้นก็จะมีปลัดกระทรวง ฝ่ายปลัดกระทรวงทั้งหลายนี่เขาไม่อยู่ข้างประชาชน หรอกครับเขาก็อยู่ข้างฝ่ายที่จะต้องอยู่อีกฝั่งหนึ่งก็ไม่มีโอกาสที่จะผ่อนคลายเรื่องเหล่านี้ให้ ท่านอย่าไปคิดว่าคนจนมีที่แล้วต้องขาย แล้วต้องเปลี่ยนไม้เปลี่ยนมือให้กับนายทุน ถ้าคิดอย่างนักการเมืองในการแก้ปัญหาเขา ผมอยากให้มีการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง ป่าดงเซกาต่อเขตอําเภอเมืองนครพนม อําเภอท่าอุเทน อําเภอโพนสวรรค์ เขตเลือกตั้งเดิม ของผมนี่ ตรวจทั้งอําเภอนะครับ กว่าครึ่งหนึ่งอยู่ในเขตป่าดงสว่างนี่ ๑๒,๐๐๐ ไร่ ปัจจุบัน กว่า ๕๐,๐๐๐ ไร่ เป็นนา เป็นไร่ เป็นที่ของชาวบ้านหมด เอารถไถเข้าไปไถวันดีคืนดีก็จับ เพราะบุกรุกป่าสงวนท่านประธานคงทราบนะครับ ปัญหาเหล่านี้เป็นวัฏจักรอยู่ตลอดเวลา ผมอยากเห็นการผ่อนคลายเรื่องเหล่านี้ในการแก้ปัญหาให้ชาวบ้านด้วยความจริงใจ ผมนี่ถ้าเชิญท่านรัฐมนตรีไปพื้นที่เมื่อไรก็จะพาเข้าไปดูที่ผมว่านี่นะครับว่าโรงเรียน โรงพยาบาล แล้วที่สถานีตํารวจทั้งหมดอยู่ในเขตป่าสงวน อยากให้เห็นความเป็นจริงเหมือนจังหวัดเลย ของท่านรัฐมนตรีเช่นเดียวกัน หัวใจเราเราอยากเห็นการแก้ปัญหา ท่านจะยุบ จะเพิ่ม ผมไม่ขัดข้องนะครับ อนุวัตให้เป็นไปตามความต้องการของเจ้ากระทรวงและข้าราชการ ที่อยากพัฒนา แต่ว่าอย่าได้ทิ้งประชาชน สร้างความหวัง แก้ปัญหาของพี่น้องให้เขามีชีวิต ที่มีความอุดมสมบูรณ์ ผมหวังอย่างนั้นนะครับท่านประธานว่าเป็นอีกฉบับหนึ่งซึ่งจะต้อง มารวมเป็นกรมป่าไม้ แล้วก็จะส่งความร่มเย็นเป็นสุขให้กับพี่น้องประชาชนโดยรวม ด้วยความหวังว่าจะทําให้สําเร็จนะครับ ก็ขอสนับสนุนและใช้เวลาในการอภิปราย ด้วยความจริงใจ ขอบพระคุณครับท่านประธาน