เชน แนะนำตัว ส.ส.สุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์

ท่านประธานที่เคารพ ผม เชน เทือกสุบรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์

ท่านประธานครับ ที่มีเพื่อนสมาชิกได้เสนอต่อท่านประธานเพื่อให้สภาแห่งนี้ ได้ตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อศึกษาในเรื่องของถนนไร้ฝุ่นทั่วประเทศ ซึ่งต้องกราบเรียนท่านประธานว่า ว่าที่จริงแล้วโดยข้อเท็จจริงผมอยากเรียนท่านประธานว่า ถนนไร้ฝุ่นเป็นความต้องการ ของพี่น้องประชาชนทั่วประเทศเป็นอันดับหนึ่ง ในฐานะที่ผมเป็นผู้แทนราษฎรของพื้นที่ ซึ่งเป็นพื้นที่ค่อนข้างที่จะลําบาก ได้พยายามที่จะพูดคุยกับประชาชนในเรื่องต่าง ๆ การส่งเสริมอาชีพบ้าง ในเรื่องของการสร้างงาน ในเรื่องของการแก้ปัญหาน้ํากินน้ําใช้ ซึ่งเป็นความต้องการและเป็นความขาดแคลน แต่ได้เรียนท่านประธานครับ ต่อข้อซักถาม ต่อการพูดคุยของชาวบ้านส่วนใหญ่ สิ่งที่ต้องการเป็นอันดับหนึ่งก็คือ ความต้องการที่อยากได้ ถนนหนทาง ต้องการยกระดับถนนที่เกิดจากถนนลูกรังขึ้นมาเป็นถนนลาดยาง เป็นความต้องการอันดับหนึ่งของทุกพื้นที่จริง ๆ ผมได้คุยกับเพื่อนสมาชิกในหลาย ๆ จังหวัดทั่วประเทศ ผมคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องความต้องการที่ตรงกัน เหมือนกับเพื่อนสมาชิก หลายท่านที่ได้พูดกับท่านประธานไปเมื่อสักครู่นี้ ท่านประธานครับ ผมเห็นวันนี้ แล้วก็มีญัตติที่เข้ามาสู่สภานี้ ผมมั่นใจว่าญัตติของเพื่อนสมาชิกเกิดมาจากความต้องการ ของพี่น้องประชาชนในชนบท เพราะว่าวันนี้พี่น้องประชาชนได้ทวงถามท่านประธาน เรามีการก่อสร้างถนนลอยฟ้าก็ดี ถนนทางรถไฟใต้ดินก็ดี การลงทุนในกรุงเทพมหานคร หรือเมืองใหญ่ ๆ ลงทุนมาก ลงทุนสูง แล้วเป็นเงินจํานวนมาก ขนาดที่ถนนของ พี่น้องประชาชนในชนบทซึ่งเป็นการลงทุนอย่างน้อย ๆ ว่าที่จริงแล้วถ้าท่านประธานไปดู เพียงเป้าหมายของถนนไร้ฝุ่นของโครงการของกรมทางหลวงชนบทเพียงอย่างเดียวนั้น ผมก็คิดว่าไม่น่าจะเพียงพอ นอกจากความเป็นถนนในชนบทของกรมทางหลวงชนบท ที่ทําอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งคาดว่าจะมีที่ตกค้างอยู่สักประมาณ ๗,๐๐๐ กว่ากิโลเมตร หรืองบประมาณที่ตั้งไปแล้วก็น่าจะเหลืออยู่สัก ๓,๐๐๐ กว่ากิโลเมตร หรือถึง ๔,๐๐๐ กิโลเมตร แต่ว่าถนนในชนบทที่เป็นถนนที่มีเจ้าของหรือการถูกโอนจาก ทางหลวงชนบทให้เป็นส่วนของท้องถิ่น ทั้งหมดน่าจะมีอยู่สักประมาณ ๑๕๐,๐๐๐ กิโลเมตร ก็เป็นความต้องการที่เหมือน ๆ กัน อันนี้ก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานไปว่า ความทั่วถึง และเป็นธรรม ก็จะเป็นประโยชน์กับพี่น้องประชาชน ผมมีข้อท้วงติงที่เรียนท่านประธานเป็นข้อเท็จจริง ที่เกิดขึ้น ผมเองก็ไม่อยากเห็นอย่างนี้ครับ สิ่งที่มีกรมทางหลวงชนบทหรือหน่วยงานต่าง ๆ ทําถนนสายหนึ่งท่านประธานเห็นว่าในงบประมาณผ่าน ๆ มา มีทําเหมือนกับฟันหลอ ท่านประธานครับ บ้านท่านประธานไม่ทราบเหมือนกับบ้านผมหรือเปล่า ปีนี้ใส่ไป ๕๐๐ เมตร อีกปีหนึ่งใส่กิโลเมตรหนึ่ง ๕๐๐ เมตรบ้าง ๑ กิโลเมตรบ้าง และเอารถบรรทุกหนักบรรทุก เข้าไปในถนนเดิม กลายเป็นว่ารถที่บรรทุกเข้าไปสําหรับการก่อสร้างมันไปทําลาย ถนนดี ๆ อยู่ถนนเดิมไป และต้องยอมรับความเป็นจริงท่านประธานครับ เมืองไทย เราควบคุมน้ําหนัก ส่วนแบกน้ําหนักผมไม่พูดถึงนะครับ แต่ว่าที่ควบคุมน้ําหนัก สมมุติว่า ๑๓ ตัน ในถนนของกรมทางหลวงซึ่งเป็นถนนมาตรฐานที่แข็งแรง แต่ถ้าถนนของชาวบ้าน ถนนในหมู่บ้าน ในตําบล ท่านประธานครับ รถพวกนี้มันบรรทุกหนักมา พอเข้าไปถึงทั้งหมด ผมก็เห็นด้วยวันนี้กรณีของถนนลูกรัง ลูกรังแต่ละพื้นที่หายากมาก หลายแห่งก็หายาก เพราะมันบรรทุกมาไกล ๆ บรรทุกหิน บรรทุกลูกรัง บรรทุกทรายมา แบกน้ําหนักมามาก แล้วก็ทําให้ถนนเดิมมันพังไป แต่ว่าถ้าได้ทําทีเดียว อันนี้ของกรมทางหลวงชนบท ผมอยากจะเรียนท่านประธานผ่านไปถึงกรม วันนี้เสียดายนะครับ ขณะที่พี่น้อง เพื่อนผู้แทนราษฎรจากพรรคเพื่อไทยก็ดี หลาย ๆ พรรคการเมืองก็ดี ผมคิดว่ามีความเห็น ตรงกันในเรื่องของการทําถนนไร้ฝุ่น แต่ว่าท่านประธานไม่ได้เชิญรัฐมนตรีเขามาฟังเลย ไม่มีรัฐมนตรีสักคนเดียวของกระทรวงคมนาคมที่มามีโอกาสรับฟังเพื่อนสมาชิก ได้แสดงความคิดเห็นซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรง ก็น่าเสียดายนะครับท่านประธาน

ท่านประธานครับ ผมฝากเรียนท่านประธานไปถึงรัฐมนตรีว่าอย่างน้อยที่สุด สํารวจหน่อยเถอะว่าถนนในชนบท ถนนของกรมทางหลวงชนบทมันมีถนนฟันหลออยู่เท่าไร ผมยกตัวอย่างให้ท่านประธานดูว่าอย่างสายแยกทางหลวง ๔๐๑ บ้านบนไร่ ตําบลกรูด ถึง กม. ๒๙ ตําบลบางเดือน เดิมเป็นถนนของกรมทางหลวงและยกให้ไป แล้วก็มีเจ้าของ ยกไปให้ท้องถิ่น ก็ทําได้เท่านั้นนะครับที่ยกให้ และหลังจากประมูลแล้วไม่ได้ ตอนหลัง กรมทางหลวงชนบทเข้าไปรับงานต่อ มันมีถนนที่ไม่จบ ถนนสักประมาณ ๑๕ กิโลเมตร มันมีฟันหลออยู่ตรงกลางอยู่สักประมาณ ๓ กิโลเมตร ๒ กิโลเมตรอย่างนี้และมันหลายปี สิ่งเหล่านี้มันเป็นอย่างนี้บ่อย ๆ เป็นเรื่องที่เราไม่อยากเห็นอีกครับ ผมเชื่อว่าเพื่อน ส.ส. หรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคงรับเรื่องร้องเรียนจากชาวบ้านมามาก เรื่องถนนที่ทําทีละ ๕๐๐ เมตร ทีละ ๑ กิโลเมตร ที่น่าแปลกใจนะครับ ผมเจอถนนสายหนึ่งสร้างไปแล้ว เหลืออยู่อีกไม่ถึง ๕๐๐ เมตร เว้นไว้ครับ แปลกมากเลยครับ เว้นไว้แค่นั้นนะครับ สิ่งเหล่านี้ เป็นเรื่องที่เป็นความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนอย่างแท้จริง และผมคิดว่าเราคงไม่อยาก เห็นการทําการบูรณะ การทําถนนซ้ําซาก แล้วเราก็อยากเห็นว่าคงได้มีโอกาสได้ทําจริง ๆ ผมเรียนท่านประธานผ่านไปถึงรัฐบาลเลยนะครับว่า โดยข้อเท็จจริงถ้ารัฐบาลลงทุนถนน ประมาณ ๑๕๐,๐๐๐ กิโลเมตร ทยอยทําปีละ ๓๐,๐๐๐-๔๐,๐๐๐ กิโลเมตรนะครับ ดีกว่าไปลงทุนอย่างอื่นมากมายนะครับ จะเป็นสนองความต้องการของพี่น้องประชาชน อย่างนี้ผมสนับสนุนแน่นอน แม้ว่ารัฐบาลไหนก็ตาม ผมกราบเรียนว่าเพื่อน ส.ส. ในชนบททุกคนก็คงมีความเห็นคล้าย ๆ กับผม ส่วนการตั้งคณะกรรมาธิการหรือไม่ตั้ง คณะกรรมาธิการ วันนี้ผมคิดว่าเพื่อนสมาชิกจากซีกรัฐบาลน่าจะพูดคุยกันมาก่อนแล้ว แต่ว่าผมมาพูดหารือกับท่านประธานโดยเจตจํานงที่เรียนกับท่านประธานว่า ผมอยากเห็น การทําถนนที่แม้ว่าสายสั้น ๆ ที่มีอยู่ ๕๐๐ เมตร มีอยู่ ๒ กิโลเมตร ๓ กิโลเมตร ทําไปทั้งสาย ๕ กิโลเมตร แล้วก็ทําให้ชาวบ้านเสร็จไปเป็นอัน ๆ นะครับ แต่ว่าการมาหารเฉลี่ยลงถนนทีละ ๕๐๐ เมตร ทีละ ๑ กิโลเมตรนะครับ ผมว่ามันไม่น่า จะทําแล้ว แล้วก็อยากกราบเรียนท่านประธานว่าพวกผมไม่ติดใจว่าจะตั้งคณะกรรมาธิการ หรือไม่ตั้งคณะกรรมาธิการ แต่ว่าข้อมูลข้อเท็จจริงในการก่อสร้างถนนจะเป็นถนนไร้ฝุ่น ผมกราบเรียนท่านประธานว่ามันเป็นความต้องการของพี่น้องประชาชนจริง ๆ แล้ว ผมคิดว่าสภาแห่งนี้เมื่อการพูดจากันเรื่องนี้ทุกคนก็พูดแล้วก็จะเป็นเสียงเดียวกัน แต่ว่า เป็นเรื่องที่น่าเสียดายนะครับว่ารัฐบาลโดยท่านรัฐมนตรีที่รับผิดชอบน่าจะมีส่วน ได้มีโอกาสรู้เห็นความต้องการที่แท้จริงของชาวบ้าน ชาวบ้านบ้านผมเคยพูดนะครับว่า กองทุนอื่น ๆ หรืองานอื่น ๆ มันเป็นเรื่องที่เป็นเบี้ยละลาย แต่ว่าถนนหนทางมันเป็น ความต้องการโดยตรงของเขา แต่ว่าข้อที่ติดที่เป็นปัญหาก็คือว่าเราบอกว่าภารกิจ ในถนนในเขตขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่นใดให้เป็นภารกิจขององค์การบริหาร ส่วนท้องถิ่นนั้น เป็นการโยนภาระความรับผิดชอบขณะที่เราโยนให้แต่ภาระและ ความรับผิดชอบ แต่ไม่ได้โยนงบประมาณหรือเทคโนโลยีหรือกําลังคนให้กับเขา อุปกรณ์ แมททีเรียล (Material) ที่จะให้กับเขาไม่ได้ให้ไปพร้อมกัน เพราะฉะนั้นสิ่งที่มันเป็นปัญหา ท่านประธาน สมมุติว่า อบต. หนึ่งเขามีงบประมาณมา ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท มี ๑๐ หมู่บ้าน มันหารเหลือหมู่บ้าน ๒๐๐,๐๐๐ บาท ทําถนนคอนกรีตก็ได้นิดหนึ่ง แต่ว่าท่านประธานเห็นน่ะ มันก็พยายามทํากันอยู่ทุกปี แล้วก็เป็นความต้องการของพี่น้องประชาชนในการคมนาคม จริง ๆ ขอความกรุณาเถอะครับ ใคร่จะเรียนไปว่าวันนี้ถ้าเมื่อไรเราก็ทําแต่ในเมือง ทําในสังคมเราก็สร้างสังคมที่แปลกแยกกันขึ้นมาตลอดเวลาระหว่างสังคมของสังคมเมือง และชนบท นับถึงวันนี้สังคมเมืองอยู่ใกล้กับรัฐบาล ใกล้ที่ทําการของรัฐ ใกล้กับที่ทําการ ของรัฐบาล เพราะฉะนั้นการร้องเรียนการเรียกร้องอะไรต่าง ๆ ได้รับความเหลียวแล จากรัฐบาลมากกว่า ขณะที่ในชนบทนะครับไม่ได้รับสิ่งที่เขาต้องการ หลายคนก็บอกว่า เขาหวังที่จะได้ถนนลาดยางมานานแล้ว แต่ว่าไม่เคยมีมาเป็น ๔๐-๕๐ ปี ผมว่าไม่เคยมีมา ตลอดชีวิต เพราะมันไม่เคยก่อสร้าง อันนี้เป็นความต้องการที่แท้จริงนะครับ

ผมขออนุญาตฝากท่านประธานอีกเรื่องหนึ่งครับ ในโอกาสเดียวกันนี่นะครับ ขอให้กรมทางหลวงชนบทช่วยดูถนนสายบ่อกรัง บ้านหนองจอก-บ้านไทรงาม ซึ่งกรมทางหลวงชนบทไปสร้างถนนสายหนึ่งสั้น ๆ ด้านใน แต่ว่ารถบรรทุกที่บรรทุก มาขณะที่มีน้ําท่วม พื้นดินอิ่มน้ํานะครับ หลังจากก่อสร้างถนนสายใหม่เสร็จถนนสายนี้ พังหมดเลยครับ วันนี้รถเล็กไม่สามารถวิ่งได้ที่สุราษฎร์ธานี น่าจะเป็นความรับผิดชอบ ของคนที่ให้งบประมาณ ให้ผู้รับเหมาผู้รับจ้างเขาไปก่อสร้าง แต่ว่าขณะเดียวกันทําถนน ของชาวบ้านเสียหาย แต่วันนี้ไม่มีคนรับผิดชอบครับ ขออนุญาตฝากท่านประธานไปสู่ทาง คณะรัฐมนตรีที่เขารับผิดชอบด้วย ผมสนับสนุนให้ทําถนนไร้ฝุ่น ถนนลาดยางทั่วประเทศ แต่ว่าไม่จํากัดอยู่เพียงถนนของกรมทางหลวงชนบท ผมคิดว่าเป็นความต้องการ ของพี่น้องประชาชนในถนนที่อยู่ในภาระความรับผิดชอบของกรมส่งเสริมการปกครอง ท้องถิ่นก็ดี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่าง ๆ ก็ดี ยังเป็นความต้องการเช่นกันครับ ขอบคุณท่านประธานครับ