กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ กระผม พลตํารวจเอก ประชา พรหมนอก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ผมใคร่จะขอกราบเรียนนะครับว่าในเรื่องที่ไฟฟ้าชอร์ตนี่ มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจทุกคนละครับ ผมเองก็เศร้าใจ ผมเองก็เสียใจ ผมคิดว่าพี่น้องทุกคน ก็เสียใจด้วยกันทั้งนั้น มันเป็นอุบัติเหตุนะครับ มันเป็นเหตุสุดวิสัยจริง ๆ แต่ผมก็ยังเสียใจอยู่ว่า ท่านไม่น่าเอาความตายของพี่น้องประชาชนนี้มาเป็นเกมเล่นทางการเมืองครับ ผมอยากจะ กราบเรียนว่า ศปภ. นั้น เราได้มีการประชุมกันทุกวัน วันหนึ่ง ๒–๓ เวลา เช้า กลางวัน เย็น เราให้ความห่วงใยพี่น้องประชาชนนี้เป็นอย่างมาก ผมได้พยายามกําชับฝ่ายโฆษก ฝ่ายประชาสัมพันธ์ว่าทุกครั้งที่มีการประกาศอะไรออกไปนั้นขอให้แจ้งเตือนพี่น้องประชาชน ด้วยว่าขอให้ระมัดระวังเรื่องฟืน เรื่องไฟ เรื่องไฟฟ้าเป็นเรื่องที่สําคัญที่สุด แม้กระทั่งประกาศ ผมก็ยังเคยออกประกาศนะครับ มีอยู่ฉบับหนึ่งในนี้ผมก็ยกตัวอย่าง ก็เป็นฉบับเดียวเท่านั้น แต่ก็ยังมีอีกหลายฉบับครับ เช่น ประกาศวันที่ ๗ ผมยกตัวอย่างนะครับ ขอให้ประชาชน ย้ายสิ่งของขึ้นที่สูง และเฝ้าติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด เนื่องด้วยมวลน้ําจาก คลองระพีพัฒน์มีจํานวนมาก และกระแสน้ําไหลเชี่ยวลงสู่ประตูจุฬาลงกรณ์ เกรงว่า เขื่อนที่ทําไว้บริเวณหลักหกอาจจะไม่สามารถรองรับกระแสน้ําได้ ซึ่งจะมีผลทําให้ น้ําไหลทะลักสู่บริเวณโดยรอบ ประกอบด้วยเขตดอนเมือง หลักสี่ จึงขอแจ้งให้พี่น้องประชาชน ที่อาศัยอยู่บริเวณพื้นที่ดังกล่าวและพื้นที่บริเวณใกล้เคียงได้ดําเนินการดังนี้ ๑. ขนย้าย สิ่งของมีค่าและปลั๊กไฟขึ้นไว้บนที่สูงมากกว่าระดับ ๑ เมตร อย่างนี้เป็นต้น อันนี้ก็จะมี ประกาศเกือบจะทุกครั้ง แล้วมีเกือบจะทุกวัน ก็จะมีการแจ้งเตือนเรื่องนี้ เพราะเรา ให้ความสําคัญในเรื่องของไฟนี้ค่อนข้างมากพอสมควรครับ ก็อยากจะนําเรียนว่า ในเรื่องไฟฟ้านี้เราเคยเชิญรัฐวิสาหกิจเกือบจะทุกรัฐวิสาหกิจที่เกี่ยวกับสาธารณูปโภคไฟฟ้า ทั้งไฟฟ้านครหลวง ทั้งไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เราก็มีการเชิญกันประชุม แล้วขอให้ดูแลป้องกัน และแก้ไขปัญหาตลอดจนให้ความช่วยเหลือประชาชนด้วยในสถานการณ์น้ําท่วม อย่างเช่น เมื่อวันที่ ๒๔ ผมก็มีการเชิญประชุมรัฐวิสาหกิจเกือบทุกแห่งได้มีการกําชับ เพราะฉะนั้น ในประเด็นที่คุณหมอวรงค์ ขออภัยที่เอ่ยนามท่านนะครับ กระผมก็ได้ทําเต็มขีดความสามารถ ของผมแล้ว ได้พยายามแจ้งเตือนแล้ว ผมก็ต้องเสียใจไปยังพี่น้องประชาชนที่เราต้องสูญเสีย ชีวิตของคนที่เรารักในครอบครัว อันนี้เป็นเรื่องจริงนะครับ ซึ่งไม่มีใครอยากจะให้เกิดตรงนี้

ในกรณีของท่านสาทิตย์ วงศ์หนองเตย ผมก็ค่อนข้างจะแปลกใจสักเล็กน้อย ท่านสาทิตย์ วงศ์หนองเตย คิดได้อย่างไรว่าจะใช้คลองประปาเป็นที่ระบายน้ํา สาเหตุที่น้ํา เข้าคลองประปานั้นเนื่องจากคลองระพีพัฒน์แยกตกเขื่อนแตกครับ คันกั้นเราพัง น้ําทะลัก เข้ามาที่ประตูน้ําจุฬาลงกรณ์ แล้วก็ทะลักเข้ามาทางคลองประปา เป็นเหตุให้ไซฟ่อน (Syphon) ประปาชํารุด ไซฟ่อนประปาไม่สามารถที่จะรองรับได้ น้ําก็ไหลทะลักเข้ามา ประกอบกับมวลน้ํามหึมา มาจากทางมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รังสิต มาทางบางกระดีทะลักเข้ามาสมทบอีก ก็ทําให้ คลองประปานั้นมีปัญหา ที่ท่านบอกว่ารัฐบาลเอาคลองประปาเป็นคลองระบายน้ํา หรืออย่างไร ผมงงไม่รู้ท่านคิดได้อย่างไร เราพยายามป้องกันคลองประปานะครับ ผมเองช่วงนั้น รู้สึกนอนครึ่งหลับครึ่งตื่น เพราะเพิ่งกลับจากการทํางานประมาณสักตีหนึ่งตีสองก็ได้รับแจ้งว่า คลองประปามีปัญหาที่บริเวณแยกศรีสมาน ผมก็ได้ไปตรงนั้นและผมก็นําเรียน ท่านนายกรัฐมนตรีถึงเรื่องนี้ เป็นเรื่องใหญ่มาก ผมกราบเรียนท่านนายกรัฐมนตรีว่า ท่านนายกรัฐมนตรีครับ มีปัญหามากน้ําเข้าคลองประปา ไซฟ่อนรับไม่ไหวเพราะปริมาณน้ํา มันมากเหลือเกิน ท่านนายกรัฐมนตรีได้กรุณาตื่นขึ้นมาแล้วก็มาดู คืนนั้นท่านนายกรัฐมนตรี มาถึงตีสามผมจําได้ ก็ไปแก้ไขเรื่องคลองประปา เราระดมหน่วยงานเกือบจะทุกหน่วยงาน เข้าไปในวันนั้น ไม่ว่าจะเป็นหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา หน่วยทหารของกองทัพบก แม้กระทั่งชาวบ้านเมืองเอก ชาวบ้านตําบลบ้านใหม่ ชาวบ้านตําบลหลักหก เราช่วยกันที่จะ ดูแลคลองประปา เพราะเราทราบดีนะครับว่าถ้าประปามีปัญหา นั่นก็หมายถึงว่า กรุงเทพมหานครมีปัญหาด้วย และในเช้าวันรุ่งขึ้นผมจนกระทั่งต้องสั่งให้ กทม. นํารถดับเพลิงที่มีอยู่ทั้งหมดใน กทม. ทุกคันไปถ่ายถังไปล้างถัง แล้วนําไปบรรจุน้ําประปาไว้ ด่วนที่สุด เพราะผมเกรงจะเกิดเหตุวิกฤติมากกว่านั้น เกรงว่าจะเอาไม่อยู่ แล้วก็ยังแจ้งไป จังหวัดปริมณฑลด้วย รถดับเพลิงทุกคันจะต้องเติมน้ําดื่มไว้ให้พร้อม เพราะเกรงน้ําประปา จะมีปัญหาพี่น้องกรุงเทพมหานครจะไม่มีน้ําประปาดื่ม ผมได้เตรียมการถึงขนาดนั้นท่านครับ เพราะฉะนั้นทุกส่วนเราดูแลอย่างเป็นระบบ เราไม่ได้ปล่อยปละละเลยครับ อันนี้ก็ต้องขอ กราบเรียนทางท่านสาทิตย์ ที่ท่านได้ระบุว่าเอาคลองประปาเป็นคลองระบายน้ํา อันนี้ ค่อนข้างที่จะหนักไปนิดหนึ่งนะครับ

แล้วก็คําตอบของคุณหมอวรงค์ผมก็เรียนไปแล้วนะครับ มันเป็นเรื่องที่ น่าเสียใจมันเป็นอุบัติเหตุ เราพยายามอย่างถึงที่สุดแล้วครับ คุณหมอครับ ผมเรียนด้วย ความจริงใจครับ ขอบพระคุณมากครับ