กราบสวัสดีครับ กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ ผม สงกรานต์ จิตสุทธิภากร ต้องขอโทษนะครับวันนี้เสียงไม่ค่อยดี ก่อนอื่นผมขอเรียนนิดหนึ่งครับว่าปัญหาเรื่องน้ําท่วมเป็นปัญหาใหญ่มาก เมื่อเช้าผมก็ได้ เริ่มหารือไปแล้วนะครับ เรื่องที่ผมอยากจะกราบเรียนก็คือเรื่องของจังหวัดนครสวรรค์ เพราะว่าเป็นที่ทราบกันดีว่านครสวรรค์นั้นเป็นแหล่งรวมของแม่น้ํา ๔ สาย ปิง วัง ยม น่าน และน้ํานั้นเริ่มเข้านครสวรรค์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา โดยเริ่มแรกที่อําเภอชุมแสงก่อน ในตอนนั้นทุกคนก็คิดว่าคงเป็นปัญหาน้ํามากกว่าปกติทั่ว ๆ ไป ก็ไม่ได้คิดอะไร ชาวนา หลายคนก็เริ่มที่จะเกี่ยวข้าว แล้วก็มีการรวมตัวกันไปขอให้เขื่อนชัยนาทนั้นลดระดับ ปล่อยระดับน้ําเพิ่ม แต่หลังจากนั้นไม่นาน ๒ อาทิตย์นะครับ น้ําก็เข้ามาที่เขตชุมแสง ของจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งปกติแล้วจะเข้ามาเดือนกันยายน แต่เข้ามาตั้งแต่กรกฎาคมนะครับ หลังจากนั้นน้ําก็เพิ่มมาเรื่อย ๆ ทุกวัน ขยายจากรอบนอกจนเข้ามาถึงเขตเมืองชั้นใน แล้วเริ่มท่วมที่บึงเสนาท แควใหญ่ แล้วก็เกรียงไกร พี่น้องแถวนั้นปกติทําใจได้ครับ เพราะว่า ท่วมทุกปีอยู่แล้ว เมื่อทําใจได้ก็กะไว้ว่าอย่างมากน้ําก็จะท่วมนครสวรรค์นั้นสูงสุด ในปี ๒๕๓๘ กับปี ๒๕๔๙ อย่างมากก็ตั้งไว้ที่ปี ๒๕๓๘ สูงสุด หลังจากนั้นก็คงจะอยู่กันได้ ก็ตั้งหลักกันไว้นะครับ แต่พอเริ่มเข้ากันยายน ข่าวเรื่องพายุ ข่าวเรื่องน้ําท่วมในจังหวัด ทางภาคเหนือก็ทยอยมีเรื่อย ๆ นะครับ จนน้ํานั้นเข้าเมืองนครสวรรค์เกือบทั้งเมือง ในช่วงต้นเดือนกันยายนที่ผ่านมา และจนถึงวันนี้ก็เกือบ ๒ เดือนกว่าเข้าไปแล้ว และระดับน้ํา ที่ท่วมนั้นก็ขึ้นเรื่อย ๆ นะครับ ที่ทราบมาวันนี้ระดับน้ําความเร็วที่หน้าเงินทุนหลักทรัพย์ เจ้าพระยา ๔,๕๐๐ กว่าแล้วนะครับ จากเดิมที่ทางการคาดว่า ๓,๐๐๐ กว่าก็พอจะรับได้ ปัญหาที่เกิดขึ้นมันก็คืออะไรครับ ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือว่าพี่น้องหลายคนที่ไม่มีบ้าน หรืออยู่บ้านชั้นเดียว ตามหัวเมืองต่าง ๆ ตามหมู่บ้านต่าง ๆ โดยปกติแล้วเขาก็กะว่า แค่ปี ๒๕๓๘ เขาก็อยู่ได้ เวลาน้ําท่วมใหม่ ๆ เขาก็ขนเอาอิฐบล็อกมาก่อบ้างให้ตู้เย็น มันเพิ่มสูงขึ้นบ้างเพื่อจะพ้นนะครับ แต่หลังจากนั้นน้ํามันขึ้นทุกวันครับ ขึ้นทุกวัน มาเป็นเวลา ๔๐ กว่าวันแล้วนะครับ วันละเซนติเมตร ๒ เซนติเมตร จนสุดท้ายนั้นตู้เย็น ทีวีที่เขาขยับขึ้นมานั้นมันเลยหลังคาเขาไปครับ เขาไม่สามารถ จะเอาออกทางประตูหน้าบ้านได้แล้ว และเขาเองนั้นก็ต้องนอนอยู่ใต้หลังคาตรงจั่ว แล้วสุดท้ายก็ต้องเปิดหลังคาเพื่อจะออกมาแล้วก็เข้าไปนะครับ ผมมีโอกาสไปเยี่ยมก็ถามว่า ทําไมไม่เข้าไปในเมือง เขาก็ตอบว่าไม่มีที่จะไปเพราะว่าถ้าเกิดไปเช่าในตลาดนั้นก็ต้อง เสียค่าเช่าเดือนละ ๑,๐๐๐-๒,๐๐๐ บาท แล้วตอนนี้น้ําท่วมเขาก็ไม่มีรายได้แม้แต่บาทเดียว นะครับ ทุกวันอยู่ได้ด้วยถุงยังชีพเท่านั้น ถุงยังชีพถุงหนึ่งก็อยู่ได้ประมาณ ๔-๕ วัน หลังจากนั้นแล้วเขาก็อยู่ไม่ได้ แล้วที่สําคัญที่สุดครับตอนนี้ภาวะที่เกิดขึ้นคือว่าไม่มียาครับ ยาที่รักษาโรคคันเท้าและยาหลายเรื่องแล้วก็น้ําด้วยนะครับ หลายคนนั้นมีปัญหามากก็คือว่า ในแต่ละวันต้องจ้างเรือพายออกมาจากหมู่บ้านของตัวเองเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง เพื่อจะมารับน้ําแค่ ๖ แพ็คแล้วก็พายกลับไปไปให้ย่าตัวเอง แม่ตัวเอง ยายตัวเองที่อาศัย อยู่ตามหลังคาบ้าน อันนั้นเป็นสภาพที่เกิดขึ้นนะครับ สิ่งที่ผมอยากจะฝากแล้วก็เรียนไปถึง รัฐบาลก็คือว่า ผมไม่โทษว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่รัฐบาลทําผิดพลาดหรือไม่ผิดพลาดนะครับ เพราะมันเป็นภัยธรรมชาติ แต่สิ่งที่ผมคาดหวังก็คือว่ารัฐบาลน่าจะให้ความสนใจมากกว่านี้ครับ ให้ความสนใจมากกว่านี้อย่างไรครับ เมื่อ ๓ อาทิตย์ที่แล้วท่านนายกรัฐมนตรีท่านไป นครสวรรค์พวกผมดีใจครับ ท่านมาท่านเห็นด้วยตาตัวเองเดี๋ยวคงจะดีขึ้น ท่านกลับไปก็ไม่มี อะไรนะครับ อีกอาทิตย์หนึ่งก็มีอีกท่านหนึ่งมานะครับ และล่าสุดมีรัฐมนตรีถึง ๒ ท่าน อยู่ในนครสวรรค์ ๒-๓ วันแต่ปรากฏว่าไม่ได้ช่วยอะไรครับ ที่บ้านผมตอนนี้ถนนที่จะไป สายกําแพงเพชรเรียบร้อยแล้วไปไม่ได้ จะไปพิษณุโลกไปไม่ได้ อย่างที่ผมเรียนตอนเช้า ผมกลับบ้านวันพรุ่งนี้ไม่รู้จะข้ามสะพานเดชาติวงศ์เข้าไปในบ้านได้หรือเปล่านะครับ และตอนนี้ที่อยู่ได้ อยู่ได้เพราะนายกเทศบาลนคร นครสวรรค์นะครับ คุณจิตตเกษมณ์ นิโรจน์ธนรัฐ สู้ตั้งแต่วันแรกจนวันนี้นะครับแล้วก็ยังสู้อยู่ แต่สิ่งที่น่าเห็นใจแล้วก็น่าสงสาร ก็คือว่าไม่มีงบครับ ผมถามเขาครับว่ารัฐบาลกลางช่วยอะไรบ้างหรือเปล่า เขาบอกว่าไม่มี ใช้งบจากเทศบาลอย่างเดียว นั่นเป็นความทุกข์นะครับ แล้วก็ผมไม่รู้ว่าเขาจะสู้ได้อีกกี่วันนะครับ ผมอยากเรียนว่าถ้ารัฐบาลจะต้องทําอะไรสักอย่างหนึ่งต้องช่วยตอนนี้ ไม่ช่วยตอนนี้ จะไปช่วยตอนไหนครับ ท่านช่วยตอนหลังท่านก็ต้องเสียเงินครับ ถ้าเกิดเทศบาล เขากั้นกําแพงไม่อยู่น้ําทะลักเข้าเมืองคนไม่ต่ํากว่าแสนสองแสนคนนะครับได้รับความเดือดร้อน รัฐบาลก็ต้องหาเงินไปจ่ายบ้านละ ๕,๐๐๐ บาทอยู่แล้ว ทําไมไม่เอาเงินก้อนนั้น ซึ่งมันต้องเสียอยู่แล้วจ่ายให้องค์กรท้องถิ่น เทศบาลให้เขาไปหาหินคลุก ให้เขาไปหากระสอบ ให้เขาไปหาคนมาช่วยกันอุดแล้วก็ป้องกันไว้ไม่ให้มันพังเหมือนกับในหลาย ๆ เมือง ที่ผ่านมานะครับ ขณะนี้ผมก็คิดว่าสิ่งนี้ผมเคยพูดไปหลายหนแต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบสนอง วันนี้อยากจะฝากท่านประธานไปถึงท่านนายกรัฐมนตรีนะครับว่าช่วยจัดหางบประมาณ ไปช่วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยนะครับ

สิ่งที่ ๒ ที่ผมอยากจะพูดในวันนี้ก็คือเรื่องของการจัดเตรียมรับภัยพิบัติ ที่ผ่านมาพี่น้องหลายคนอยู่กันตามมีตามเกิดเอาตัวรอดกันตามมีตามเกิดครับ ใครมีญาติ อยู่ในเมืองก็โชคดีไปไปอาศัยบ้านญาติ พวกที่ไม่มีญาติสิครับอย่างที่ผมบอกเมื่อกี้ครับ บางคนรักบ้านตัวเองก็อยู่ในหลังคาเฝ้าบ้านตัวเองครับ กลางคืนไฟก็ดับครับ บางวันครับ ฝนตกมากมิเตอร์มันน้ําท่วมเขาตัดไฟ นอนท่ามกลางน้ําไม่รู้งูจะเข้ามา ตะขาบจะเข้ามา หรือเปล่า โดยเฉพาะจังหวัดนครสวรรค์ผมนี่ต้องระวังจระเข้ด้วยนะครับ เพราะมีจระเข้ หลุดเข้ามาในแม่น้ําด้วยนะครับ ฉะนั้นผมอยากให้รัฐบาลช่วยหาสถานที่ที่ปลอดภัย แล้วก็ท่านคิดว่าท่านสามารถจะดูแลได้ เอาชาวบ้านที่เขาเดือดร้อน เขาไม่มีบ้านอยู่ เขาไม่มีเงิน เขาไม่มีรายได้อะไรไปอยู่นะครับ ตอนนี้ผมไปเห็นเพื่อนผมคนหนึ่งนะครับ ต้องไปอาศัยใต้ถุนวัดอยู่กันตามมีตามเกิดน่าสงสารที่สุดนะครับ แต่ถ้าเกิดเราสามารถจะจัดเป็น เช่น บริเวณโรงเรียนมีเต็นท์ให้ มีห้องน้ํา มียารักษาโรค มีคนไปดูแล มีอนามัยไปคอยรักษา มีหน่วยจิตวิทยาไปช่วยพูดคุยให้เขาคลายเครียดได้ ก็จะช่วยได้นะครับ อันนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะบอกว่าให้รัฐบาลท่านช่วยด้วยนะครับ ถามว่าทําไมต้องพูดวันนี้ครับ เพราะว่านับจากวันนี้ไปไม่ถึง ๒๔ ชั่วโมงนะครับ น้ําจากเขื่อนภูมิพลถึงจังหวัดนครสวรรค์แน่นะครับ และตัวเลขที่รู้มานี่ครับไม่ต่ํากว่า ๓๐ เซนติเมตร ขณะนี้กําแพงที่กั้นเมืองเทศบาลนครสวรรค์ไม่ให้ถูกจมน้ํานี่สูง ๒ เมตรเศษ ๆ ไปแล้วนะครับ ถ้าบวกอีก ๓๐ เซนติเมตรก็ต้อง ๒ เมตร ๕๐ เซนติเมตร แล้วถ้าเกิด เป็นอะไรขึ้นมาผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ได้แต่เอาใจช่วยนายกเทศบาลแล้วก็ขอให้รัฐบาล ช่วยระดมทรัพยากรทุกอย่างไปช่วยด้วยนะครับ ก็คงไม่มีอะไรนอกจากจะฝากแล้วก็บอก รัฐบาลด้วยครับว่าปัญหานี้เป็นปัญหาใหญ่จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่เป็นปัญหาของคนใดคนหนึ่ง หรือพรรคใดพรรคหนึ่งนะครับ เป็นปัญหาของประเทศชาติ พวกเราต้องช่วยกันครับ พวกผมนั้นอยู่ฟากฝ่ายค้านทําอะไรไม่ได้มากหรอกครับ ขณะนี้ไปไหนเขาก็มองหา แต่รัฐบาลว่าจะช่วยอะไรเขาบ้าง แต่ผมเองนั้นก็พูดอะไรไม่ได้ ก็ได้แต่เดินปลอบใจกันไป มียาก็ช่วยกันบ้าง ปลอบใจกันบ้าง ปรับทุกข์กันบ้าง ได้แค่นั้นละครับ แต่สิ่งที่ผมหวัง แล้วก็หลายคนหวังก็คือความช่วยเหลือจากรัฐบาลครับ ขอให้ท่านกระตือรือร้นแล้วก็ช่วย ให้มากกว่านี้ครับ ขอบคุณครับ