กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม ชินวรณ์ บุณยเกียรติ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จากจังหวัดนครศรีธรรมราช ผมรู้สึกภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสอภิปรายสนับสนุน ร่างพระราชบัญญัติสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา พ.ศ. .... ในวันนี้ เพราะวันนี้เป็นวันแรก ที่เราได้เปิดสภาในสมัยสามัญนิติบัญญัติ และได้นํากฎหมายฉบับนี้เป็นฉบับแรกเข้ามาสู่ การพิจารณาของสภา เมื่อกี้เพื่อนสมาชิก ขอประทานโทษที่เอ่ยนาม ท่านนริศ ขํานุรักษ์ ได้กราบเรียนต่อท่านประธานสภาไปแล้วว่ากฎหมายฉบับนี้ได้เสนอมาตั้งแต่คณะรัฐมนตรี ชุดที่แล้ว แล้วก็ค้างอยู่ในวาระการประชุมจนยุบสภา และวันนี้ทางคณะรัฐมนตรีก็เห็นว่า มีความจําเป็นที่จะต้องเสนอร่างพระราชบัญญัติสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา เพื่อจะให้มี สถาบันในการจัดการศึกษาในระดับสูงที่เกี่ยวข้องกับดนตรีคลาสสิกอย่างจริงจัง แล้วก็มุ่งเน้น ในการเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจ เผยแพร่ความรู้และประสบการณ์ด้านดนตรีคลาสสิก สู่สาธารณชน เป็นการยกระดับทางวัฒนธรรมร่วมสมัยให้เกิดขึ้นในบ้านเมืองของเรา เพราะว่าชนใดไม่มีดนตรีการส่อสันดานเป็นคนชอบกลนัก ท่านประธาน ผมอยากจะ กราบเรียนท่านประธานก่อนที่จะลงไปสู่สาระก็คือว่า ผมเป็นห่วงที่เพื่อนสมาชิกได้ซักถาม ต่อรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรีถึงประเด็นในมาตรา ๘ และผมมีประเด็นที่จะซักถาม ที่ลงลึกไปมากกว่านั้นในมาตราอื่นด้วย แต่ว่าผมก็ไม่ค่อยมั่นใจครับท่านประธานว่ารัฐมนตรี ที่มาเสนอกฎหมายในวันนี้ บังเอิญไม่ได้เป็นรัฐมนตรีที่รักษาการตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ครับ
เพราะฉะนั้นประเด็นแรกที่ผมอยากจะเรียนถามท่านประธานผ่านไปยัง รัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรีว่าท่านรัฐมนตรีผู้ที่รักษาการตามกฎหมายฉบับนี้ คือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ท่านติดภารกิจอะไรล่ะครับ ที่ท่านมาสภาเพื่อเสนอ กฎหมายสําคัญที่เกี่ยวข้องกับการจัดตั้งสถาบันดนตรีในระดับสูง และเป็นการจัดตั้งสถาบันดนตรี เพื่อเป็นการสนองพระราชปณิธานและเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ท่านติดภารกิจอะไร ท่านจึงไม่สามารถ ที่จะมานําเสนอกฎหมายฉบับนี้ต่อที่ประชุมสภา ซึ่งเป็นที่ประชุมที่เลือกให้ท่านไปเป็นฝ่ายบริหาร ท่านประธานที่เคารพครับ แต่ว่าอย่างไร ก็ตามผมก็คงไม่เรียกร้องให้ท่านมาหรอกครับ เพราะว่าถึงท่านอยู่ที่ไหนก็ยังมีปัญหาอยู่ว่า ท่านได้สนใจและเข้าใจปรัชญาการศึกษาในฐานะที่ท่านนั่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ มากน้อยเพียงใด เพราะ ๓ เดือนที่ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการท่านนี้ไปนั่ง ที่กระทรวงศึกษาธิการก็พบอยู่เสมอว่าท่านยังไม่สามารถที่จะเสนอนโยบายใดที่เป็นรูปธรรม ได้เลย เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าผมจะซักถามท่านรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรีที่จะ ลงไปสู่รายละเอียดในมาตราต่าง ๆ ก็คงจะไม่ติดใจว่าท่านรัฐมนตรีจะตอบหรือไม่ เพราะว่า ท่านไม่ได้รักษาการตามกฎหมายฉบับนี้ แต่ว่าอย่างไรก็ตามท่านประธานเพื่อให้ได้บันทึกไว้ ในที่ประชุมนี้ กระผมอยากกราบเรียนท่านประธานว่าสถาบันการดนตรีในประเทศของเรานั้น ต้องยอมรับว่าเราได้มีการพัฒนามาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้า เจ้าอยู่หัว ซึ่งถือว่าได้ริเริ่มในการนําดนตรีสากลเข้ามา และที่สําคัญที่สุดก็คือพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชในรัชกาลปัจจุบันของเราถือว่าเป็นผู้ที่ได้บุกเบิกการดนตรี และขยายผลการดนตรีคลาสสิกอย่างจริงจัง และส่งเสริมความรู้ความเข้าใจตลอดถึง ทรงเป็นแบบอย่างในการเผยแพร่ความรู้และประสบการณ์ด้านดนตรีสู่สาธารณชน ซึ่งเป็น ที่ทราบกันโดยทั่วไปครับ ก็นับว่าเป็นคุณูปการที่ยิ่งใหญ่ และวันนี้สภาแห่งนี้ก็จะได้พิจารณา เสนอร่างพระราชบัญญัติดนตรีกัลยาณิวัฒนา แต่ท่านประธานครับ เรามีสถาบันดนตรี กัลยาณิวัฒนาเดิมอยู่ในกํากับของมหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งก็ถือว่าเป็นสถาบันที่อยู่ในกํากับ ของมหาวิทยาลัย แล้วก็ได้มีการพัฒนามาตามลําดับ มีความพร้อมที่จะยกฐานะขึ้นมา เป็นสถาบัน เพื่อให้มีอิสระในการที่จะดําเนินการในการจัดการเรียนการสอนในการที่จะส่งเสริม ความรู้ความเข้าใจและเผยแพร่ความรู้ประสบการณ์ด้านดนตรีตลอดถึงการพัฒนาดนตรี ให้เป็นวิชาชีพชั้นสูง ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ผมคิดว่าท่านรัฐมนตรีที่รักษาการตามกฎหมายฉบับนี้ ต้องเข้าใจในจุดตรงนี้ก่อน เพราะเราไม่ได้มีเฉพาะสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนาที่จะร่างขึ้นมา เป็นกฎหมาย ขณะนี้เรามีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ซึ่งอยู่ในสังกัด อยู่ในกํากับของมหาวิทยาลัยมหิดล ก็ถือว่าเป็นวิทยาลัยการดนตรีที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ และพัฒนาการเรียนการสอน ทั้งในระดับก่อนปริญญาตรี ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก วันนี้ถ้ากฎหมายฉบับนี้ผ่าน และรัฐบาลได้เร่งรัดในการดําเนินการตามรายละเอียดสาระสําคัญที่ร่างอยู่ในกฎหมายฉบับนี้ แสดงว่าเราพร้อมที่จะขับเคลื่อนให้มีสถาบันดนตรีที่เป็นสถานศึกษาทางวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ซึ่งมีวัตถุประสงค์ที่จะให้การศึกษาส่งเสริมและพัฒนาวิชาการ แล้วก็วิชาชีพชั้นสูงทางดนตรี และศาสตร์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทําการสอน ทําการวิจัยและสามารถที่จะดําเนินการในการที่จะ พัฒนาและทํานุบํารุงในเรื่องกิจการของดนตรี ในเรื่องของวัฒนธรรมร่วมสมัยเพื่อที่มีส่วนสําคัญ ในการพัฒนาชุมชน พัฒนาสังคมและประเทศชาติต่อไปด้วย ท่านประธานครับ ที่ผมเอ่ยถึง วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ในกํากับของมหาวิทยาลัยมหิดล เพราะคิดว่าท่านประธาน แล้วก็ ท่านรัฐมนตรีคงจําได้นะครับ ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเรามีปัญหาในเรื่องของการอนุมัติหลักสูตร ให้กับวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ที่ผมอยากจะเรียนถามท่านประธานผ่านไปยังรัฐมนตรีก็คือว่า เมื่อมาดูในกฎหมายฉบับนี้ก็จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเราได้มีการให้อํานาจสภาสถาบันที่จะเป็น คนกําหนดอนุมัติหลักสูตร ตรงนี้ที่ผมอยากจะเรียนถามเป็นเบื้องต้นว่าท่านรัฐมนตรีที่รักษาการ ตามกฎหมายฉบับนี้ได้มีความคิดเห็นสอดคล้องตรงกันไหมครับว่าต่อไปนี้จะให้สถาบันดนตรี กัลยาณิวัฒนาของเราได้มีหลักสูตรเป็นอย่างไร ในระดับปริญญาตรีเป็นอย่างไร ในระดับปริญญาโทเป็นอย่างไร ในระดับปริญญาเอก หรือแม้แต่ในระดับที่จะต้องให้ประกาศนียบัตรต่าง ๆ ซึ่งตรงนี้ที่ผมอยากจะเรียนถาม ความสําคัญว่าถ้ากระทรวงศึกษาธิการซึ่งมีหน้าที่ที่จะต้องควบคุมกํากับตามมาตรา ๖ ที่ให้สถาบันได้ดําเนินการให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์และสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาล สอดคล้องกับมติของคณะรัฐมนตรี และที่สําคัญที่สุดก็คือว่าจะต้องเป็นเรื่องที่ส่งเสริม ต่อวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งสถาบันแห่งนี้ ทําไมผมจึงตั้งประเด็นนี้ขึ้นมา เพราะผมคิดว่า ถ้าคนที่มากํากับนโยบายไม่เข้าใจถึงปรัชญา เจตนารมณ์ และวัตถุประสงค์ในการจัดตั้ง ก็จะมีปัญหาในการที่จะนําไปสู่การบริหารจัดการ นําไปสู่การดําเนินการ นําไปสู่ในการที่จะ มีการพัฒนา การเรียนการสอน ซึ่งเราต้องการที่จะให้เป็นวิชาชีพชั้นสูง ท่านประธานที่เคารพ และแน่นอนก็ต่อเนื่องกับประเด็นที่เราจะดําเนินการในการที่จะให้มีการอนุมัติสมทบ หลักสูตรจากสถาบันอื่นเข้ามาเรียนร่วมกัน และแน่นอนที่สุดถ้าหากว่ากรรมการสภาสถาบัน ซึ่งในช่วงระยะเริ่มต้น ผมก็ดีใจว่ากฎหมายได้กําหนดไว้ในบทเฉพาะกาลที่จะให้อธิการบดี มหาวิทยาลัยศิลปากรรักษาการอธิการบดีสถาบัน ซึ่งผมคิดว่าก็จะทําให้เกิดความเชื่อมโยง อย่างต่อเนื่องได้ แต่สิ่งที่เขาเป็นห่วงกันมากก็คือ เขาเป็นห่วงมากครับว่าในช่วงที่ผ่านมานั้น ความจริงแนวความคิดที่เรายอมรับว่าถึงเวลาที่เราจะต้องพัฒนาระบบการศึกษาของเรา ที่จะให้รองรับกับวิทยาการที่เจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ในทางวิชาการโดยทั่วไป ท่านประธานครับในขณะนี้ คณะรัฐมนตรีชุดที่แล้วได้มีการอนุมัติให้มีการจัดตั้งสถาบัน ความเป็นเลิศด้านต่าง ๆ ถึง ๙ สาขาด้วยกัน เราต้องยอมรับความจริงวันนี้วิทยาการเรื่อง นาโนเทคโนโลยี (Nano Technology) เรื่องชีวภาพและอีกหลายเรื่องที่เกิดขึ้นในโลกนี้ ในประเทศของเรายังไม่มีความพร้อมในส่วนนี้ ผมคิดว่าคนที่รับผิดชอบในการที่จะขับเคลื่อน นโยบายให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ต้องมีความเข้าใจในปรัชญา ต้องมีความเข้าใจ ในเจตนารมณ์ของกฎหมายฉบับนี้ด้วย และแน่นอนที่สุดกฎหมายฉบับนี้ก็เหมือนกับ การจัดตั้งมหาวิทยาลัยโดยทั่วไปท่านประธานครับ ผมอยากจะเรียนผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี เพราะหลักการของกฎหมายฉบับนี้ก็คือว่าเราต้องการที่จะให้มีสภาสถาบัน ให้มีกรรมการ สภาสถาบันที่จะมีอํานาจหน้าที่ในการที่จะดูแลการบริหารงานของสถาบันให้เป็นไปตาม วัตถุประสงค์ ก็เหมือนกับมหาวิทยาลัยที่เราให้มีสภามหาวิทยาลัย ที่จะต้องให้มี สภามหาวิทยาลัยหรือสภาสถาบัน สิ่งสําคัญที่สุดที่ต้องการให้เกิดขึ้นก็คือว่าเราต้องการ ให้เขามีความเป็นอิสระทางวิชาการครับ ถ้าสภามหาวิทยาลัยหรือสภาสถาบันไม่มีอิสระ ทางวิชาการ ก็ไม่สามารถที่จะสนองตอบในการที่จะพัฒนางานวิจัย หรือพัฒนาให้เป็นวิชาชีพ ชั้นสูงได้ ผมกราบเรียนว่าสภาสถาบันนั้นมีอํานาจหน้าที่ที่เขียนไว้ชัดเจนครับ ไม่ว่าจะเป็น การกําหนดนโยบายแผนพัฒนาสถาบัน ออกข้อบังคับ ระเบียบ อนุมัติการจัดตั้ง การรวม การยกเลิก อนุมัติปริญญา ตลอดถึงการดําเนินการในการที่จะแต่งตั้งถอดถอนผู้บริหาร ของสถาบัน อนุมัติหลักสูตรการศึกษาการเปิดสอน อนุมัติการรับเข้าสมทบ การจัดการศึกษาร่วม ตามที่เพื่อนสมาชิกในสภานี้ได้ตั้งข้อสังเกตไว้ และที่สําคัญครับคืออนุมัติงบประมาณรายรับ และอนุมัติงบประมาณรายจ่ายของสถาบัน ตรงนี้เพราะเราต้องการที่จะยกระดับการบริหารจัดการของสถาบันที่จัดการศึกษาระดับสูง ตั้งแต่ระดับปริญญาตรีขึ้นไป หรือที่เรียกว่าระดับมหาวิทยาลัยขึ้นไปนั้น ให้ได้มีอิสระ ในการที่จะบริหารจัดการอย่างแท้จริง ไม่อย่างนั้นเราไม่สามารถที่จะให้มหาวิทยาลัย หรือสถาบันที่เปิดสอนในระดับอุดมศึกษาเป็นหัวรถจักรในการที่จะขับเคลื่อนการปฏิรูป การศึกษาของประเทศไทยเราได้ และแน่นอนท่านประธานครับนี่คือเรื่องที่ผมอยากจะฝาก ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี
เรื่องที่ ๒ ที่ค่อนข้างจะเป็นห่วงมาก ก็คือเรื่องที่กําหนดเอาไว้ในบทเฉพาะกาล คือเรื่องที่จะให้มีการโอนทรัพย์สินต่าง ๆ ของสถาบัน ผมอยากจะกราบเรียนนะครับว่า กรณีในการจัดตั้งสถาบันนั้นเราพบความเป็นจริงครับว่าเวลากฎหมายออกมาผ่านแล้ว ช่วงเปลี่ยนผ่านดังกล่าวนั้นก็จะเกิดปัญหาต่อการโอนบรรดาทรัพย์สิน บุคลากรต่าง ๆ ให้กับสถาบัน ผมจึงกราบเรียนท่านประธานฝากไปยังท่านรัฐมนตรีว่าท่านต้องเอาใจใส่เป็นพิเศษว่า การโอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน หนี้สิน สิทธิ งบประมาณ ภาระผูกพัน รายได้ ตลอดถึง พนักงานท่านจะต้องดําเนินการอย่างจริงจังแล้วก็คํานึงถึงการที่จะดึงเอาคนที่มีศักยภาพ คนที่มีความรู้ความสามารถในด้านกิจการดนตรีอย่างแท้จริง เพราะถ้าเราไม่สามารถ ที่จะดําเนินการในการที่จะจัดหาสิ่งเหล่านี้ให้สอดรับกับความเป็นไปและวัตถุประสงค์ของ สถาบันแล้ว ผมคิดว่าถึงแม้เราจะมีกฎหมายการพัฒนาทางด้านการศึกษาทางด้านนี้ ก็จะไม่เจริญก้าวหน้า เพราะฉะนั้นทั้ง ๒ เรื่องที่ผมกราบเรียนไปคือเรื่องของหลักสูตร เรื่องการบริหารจัดการ จึงถือว่าเป็นเรื่องที่มีความสําคัญเป็นอย่างยิ่ง แต่ผมก็ยังมั่นใจนะครับ ว่าในระยะเริ่มแรกนี้เมื่อให้อธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากรไปรักษาการ ก็เข้าใจว่า การดําเนินการก็จะต่อเนื่องเป็นไปได้อย่างดีต่อไป
ประการสุดท้าย ผมก็หวังว่าเพื่อนสมาชิกในสภาแห่งนี้คงจะได้ให้ความเห็นชอบ ต่อกฎหมายฉบับนี้ เพราะถือว่าเป็นกฎหมายที่อํานวยประโยชน์อย่างสูงยิ่งในการที่จะ ยกระดับการศึกษา ยกระดับทางวิชาการด้านดนตรีคลาสสิกของเราให้ไปสู่การยอมรับ ในระดับสากลและเผยแพร่ไปสู่ชุมชน สังคม ในบ้านเราต่อไป และผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่า การจัดตั้งสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนานี้จะขยายผลต่อเนื่อง ซึ่งเราจะต้องเชื่อมต่อไปยัง โรงเรียนในระดับมัธยมศึกษา หรือแม้แต่ในโรงเรียนประถมศึกษาที่จะต้องให้มีการปูพื้นฐาน การสอนวิชาดนตรี เพราะพลเมืองยุคใหม่ผมอยากจะกราบเรียนกับท่านประธานว่า นอกจากจะเป็นพลเมืองที่ต้องมีความรู้ความสามารถในทางวิชาการแล้วก็จะต้องเป็นพลเมืองที่ดี ก็คือมีความงาม มีความดี มีความสุขร่วมอยู่ด้วย สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าคนของเรา ไม่ได้รับการพัฒนาอย่างรอบด้านอย่างแท้จริง ขอขอบคุณครับ