นางสาวกัลยา รุ่งวิจิตรชัย สระบุรี

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน นางสาวกัลยา รุ่งวิจิตรชัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี พรรคประชาธิปัตย์ ดิฉันดีใจมากนะคะท่านประธานที่วันนี้กระทู้ถามสดของดิฉันได้เข้าบรรจุสู่ระเบียบวาระ ซึ่งดิฉันก็ไม่เคยยื่นกระทู้ถามสดมาก่อนครั้งนี้ก็เปึนครั้งแรกและดิฉันก็เลยไม่ทราบว่า กระทู้ถามของดิฉันนั้นคือท่านประธานใช้วิธีเรียงจากข้างหลังมาข้างหน้าคือยื่นก่อนได้ พูดทีหลัง แต่ไม่เปึนไรท่านประธานดิฉันไม่ติดใจเพราะว่าเพื่อความสมานฉันท์ ดิฉันก็จะ เข้าสู่กระทู้ถามของดิฉันเลย

ในเรื่องของปัญหาน้ําท่วมวันนี้เราพูดกันมามากมายหลายสัปดาห์แล้ว ดิฉันคิดว่าดิฉันคงไม่ต้องใช้เวลาของสภามากในการบรรยายสภาพความรุนแรง แล้วก็ การที่เกิดปัญหาอุทกภัยในครั้งนี้มันเปึนปัญหาที่เกิดขึ้นแบบไม่ได้ตั้งรับในหลาย ๆ จังหวัด เพราะว่าเกิดขึ้นในพื้นที่ภาคกลางแล้วก็ภาคอีสาน ซึ่งในช่วงหลายสิบป้โดยเฉพาะ บางจังหวัดเช่นจังหวัดสระบุรีของดิฉัน ในเขตอําเภอเมืองจริง ๆ แล้วคนอายุ ๘๐ ป้แล้ว บอกว่าไม่เคยเห็นมาก่อนเลยก็เรียกว่าเปึนรอบระยะเวลาที่นานมาก ดังนั้นสภาพปัญหา การช่วยเหลือมันก็จะขลุกขลัก ดิฉันเองก็พยายามทําความเข้าใจตรงนี้กับผู้ประสบภัย ซึ่งจริง ๆ แล้วถ้าดูสภาพพื้นที่แล้วก็ปัญหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อนสมาชิกในหลายจังหวัด ที่ได้รับผลกระทบ ๓๐ กว่าจังหวัดก็จะพูดใกล้เคียงกันโดยสรุปว่าการเข้าไปช่วยเหลือนั้น ไม่ทั่วถึงแล้วก็ไม่เปึนธรรม แล้วก็เข้าไปอย่างล่าช้า ซึ่งจริง ๆ ก็ต้องกราบเรียนว่าพื้นที่ ที่ได้รับความเสียหายมีจํานวนมาก ดิฉันเองในฐานะเปึนผู้แทนราษฎรก็ต้องให้กําลงใจ ท่านรัฐมนตรี ท่านนายกรัฐมนตรีว่าท่านก็คงมีสภาพเหมือนผู้แทนราษฎรในแต่ละจังหวัด ที่เวลาเข้าไปจุดนี้อีกจุดหนึ่งก็ยังไม่ได้รับความช่วยเหลือก็อาจจะต่อว่ามา แต่ทุกจุดนั้น ถ้าเราสามารถเข้าไปช่วยได้ทั่วถึงปัญหาที่เขาจะร้องหรือว่าต่อว่าทางรัฐบาลหรือคณะ ท่านรัฐมนตรีทุกกระทรวงก็จะลดลง ดังนั้นดิฉันเห็นว่าแต่ละจังหวัดผู้ว่าราชการจังหวัด หน่วยงานของจังหวัดยังขาดแคลนในเรื่องของการเพิ่มงบประมาณ ซึ่งตอนนี้ทราบถึง มติ ครม. ที่จัดเพิ่มไปให้ในหลายกระทรวงก็แล้วก็ยังไม่มีความเพียงพอ เพราะว่าพื้นที่ ได้รับความเสียหายนั้นมีจํานวนมาก อย่างบางพื้นที่ดิฉันดูทีวีคนที่มารอรับสิ่งของซึ่งเปึน ผู้เสียหายเช่นเดียวกัน แต่ผู้ที่มารับได้ก็คือผู้ที่เสียหายน้อย แล้วก็สามารถเดินทางมารับได้ แต่ผู้ที่เดินทางเข้ามารับไม่ได้ ตรงนี้ต่างหากที่จะเปึนความเดือดร้อนที่แท้จริงซึ่งในแต่ละจังหวัด ก็น่าจะมีหน่วยงานที่จะนําสิ่งของบรรเทาทุกข์เข้าไปช่วยเหลือ และที่สําคัญพื้นที่แต่ละพื้นที่นั้นมีความเสียหาย ความต้องการของประชาชนที่ได้รับ ผลกระทบแตกต่างกัน บางพื้นที่ได้รับข้าวสาร อาหารแห้ง แต่ว่าน้ําไฟถูกตัด จะหุงหาอย่างไร ล่ะคะท่าน อันนี้ก็ต้องพิจารณา ซึ่งจังหวัดน่าจะเปึนผู้ที่จะรู้พื้นที่เปัาหมายดีนะคะ แล้วก็ อุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ภาครัฐได้ส่งไปเช่นเรือ มีเรือไม่มีเครื่อง หรือมีทั้งเรือมีทั้งเครื่องแต่คนขับ ไม่มี เพราะว่าอันนี้เปึนงานเฉพาะกิจนะคะ บางทีท่านส่งไปพร้อมเลยแต่ยังไปช่วยเหลือ ไม่ได้เพราะว่าคนขับเรือไม่เหมือนคนขับรถนะคะ คนขับรถบนถนน ขับรถกับขับเรือ เรือที่ขับไปในพื้นที่ที่มันเปึนน้ําแล้วมันก็ต้องเข้าไปลึก ๆ ถ้าเปึนคนที่ขับไม่ได้นี่อันตรายมาก เพราะว่าน้ําลึกบางที ๔-๕ เมตร อย่างในเขตเทศบาลเมืองจังหวัดสระบุรีของดิฉัน ไม่น่าจะเชื่อนะคะ ครั้งแรกที่บอกว่าน้ําท่วมดิฉันก็ไม่เชื่อเข้าใจว่าคือน้ําขัง เมื่อได้เข้าไป เห็นในพื้นที่ลงเรือท้องแบนไปน้ําสูงถึงระดับเสาไฟฟัา ต้องเอื้อมมือจับสายไฟ ซึ่งดิฉันเอง ก็ไม่ทราบ นี่ก็เปึนความที่ไม่ปลอดภัยอีกประการหนึ่งของคนที่จะเข้าไปช่วยเหลือ เพราะบางต้นก็ไม่ได้ตัดไฟยังมีไฟฟัาอยู่ เพียงแต่ว่าสายฉนวนนั้นมันยังหุ้มอยู่ก็ยังดี รอดมาได้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ดิฉันอยากจะฝากทางรัฐบาลแล้วก็ทางคณะรัฐมนตรีได้ดูแล ในการที่จะเสริมอุปกรณ์ในการช่วยเหลือเข้าไปในแต่ละจังหวัดที่ประสบภัยทั้ง ๓๐ กว่า จังหวัดนั้นให้ทั่วถึง และการจัดส่งสิ่งของเราต้องมีเปัาหมายที่ชัดเจนนะคะว่าเราเข้าไป ในจุดที่ลึกที่สุดที่ประชาชนไม่สามารถจะออกมารับสิ่งของได้ เพราะไม่เช่นนั้นก็จะมีข่าว ออกทีวีว่านั่งรอ มองรออยู่ แต่ว่าสิ่งของที่ได้รับการช่วยเหลือนี่ไม่ถึงเขา แล้วอย่างบางที สิ่งของที่นําไปช่วยถุงเพียงแค่นี้นะคะท่านประธาน สามารถดํารงชีพได้เพียงแค่ ๒-๓ วัน แล้วถ้าครัวเรือนใหญ่ ๆ มีจํานวนสมาชิกมากก็เดี๋ยวเดียวหมดแล้ว ฉะนั้นเราก็จะต้องดู รอบระยะเวลาในการที่จะเข้าไปช่วยเหลือเขาด้วยซ้ําแล้วซ้ําเล่า แล้วอย่างเรื่องห้องน้ํา ซึ่งสมาชิกหลายท่านก็ได้กล่าวแล้วนะคะว่าเปึนสิ่งที่จําเปึนที่สุด บางครั้งราษฎรบอกว่า ไม่อยากได้อะไรเลยอยากได้ห้องน้ํา คือห้องน้ํานี่เขาไม่รู้จะขับถ่ายกันอย่างไร ท่านลองนึก สภาพขับถ่ายใส่ถุงดําสิคะ แล้วทําอย่างไรคะ มัดเปึนปล้อง ๆ หรือคะ แล้วก็ถ่ายต่อแล้วก็ มัดอีกปล้องหนึ่ง มันเปึนเรื่องที่อเนจอนาถสําหรับชีวิต แล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนภาคกลาง เราไม่เคยประสบภัยพิบัติ ดิฉันเองลงพื้นที่แล้วบอกพี่น้องประชาชนว่าความเข้มแข็ง ในจิตใจของคนภาคกลาง ภาคอีสาน ยังไม่เหมือนคนภาคใต้ ซึ่งเขาได้อยู่กับภัยธรรมชาติ เขามีการเตรียมตัว มีการเตรียมการ แต่ของเราไม่มี พอเกิดภัยพิบัติขึ้นก็นั่งมองหน้ากันว่า ใครจะช่วยใครก่อน อันนี้ก็เปึนสิ่งที่ดิฉันอยากจะกราบเรียนนะคะ ดิฉันไม่ใช้เวลาเยอะ เพราะว่าหลายท่านก็อภิปรายไปมากแล้ว ก็อยากจะกราบเรียนถามท่านนายกรัฐมนตรี ผ่านท่านประธานสภา ซึ่งวันนี้ท่านได้กรุณามอบหมายท่านรัฐมนตรีหลายท่านมาช่วยตอบว่า การที่รัฐจะมีการเพิ่มจัดสรรงบประมาณเข้าไปในส่วนที่ยังไม่ทั่วถึง แล้วก็จัดสรรคน อุปกรณ์ เพิ่มลงไปเพื่อที่จะให้เกิดการช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีอย่างไรที่จะให้ลงไปได้ โดยด่วนทุกจังหวัดนะคะ แล้วก็การเตรียมตั้งรับของจังหวัดที่กําลังจะมีน้ําท่วมไปถึง เช่นจังหวัดอุบลราชธานี วันนี้จริง ๆ ท่านวิฑูรย์ นามบุตร ท่านก็ตั้งใจมายื่นกระทู้ถามสด เหมือนกัน มาขอดิฉัน แต่ดิฉันบอกว่าดิฉันเองได้เตรียมมาแล้ว แล้วจริง ๆ ก็คืออยู่ใน สภาพที่น้ําท่วมอยู่ก่อน ก็อยากจะกราบเรียนปัญหานี้ก่อน ส่วนจังหวัดอุบลราชธานีนั้น เปึนเรื่องที่น้ํากําลังจะไป ซึ่งรัฐมนตรีท่านก็ได้ตอบไปแล้วเพราะดิฉันได้นั่งฟังอยู่เมื่อเช้าว่า ได้เตรียมการตั้งรับเปึนอย่างดี ก็ขอคําถามที่ ๑ ในช่วงนี้ก่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ